0113-KDIPT1-3.4012.751.2018.2.OS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zwolnienie z opodatkowania sprzedaży udziałów w prawie własności nieruchomości zabudowanej

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2018 r. (data wpływu 5 października 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 grudnia 2018 r. (data wpływu 11 grudnia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania sprzedaży udziałów w prawie własności nieruchomości zabudowanej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania sprzedaży udziałów w prawie własności nieruchomości zabudowanej.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 grudnia 2018 r. (data wpływu 11 grudnia 2018 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy oraz własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

(ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca, jest osobą fizyczną, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku VAT. Po zmarłym ojcu w 2007 r., postanowieniem Sądu z dnia 20-10-2007 r. Wnioskodawca stał się współwłaścicielem nieruchomości położonej w ...., gmina pow.:

  • budynek główny o pow. użytkowej 700,75 m 2,
  • budynek drewniany typu górskiego o pow. 48,81m2,
  • budynek portierni o pow. 3,0 m2,
  • budowle - ogrodzenie drewniane, podziemna linia energetyczna kablowa,
  • inwestycje rozpoczęte - budynek magazynowy wolnostojący, zabudowa tarasu na salę konferencyjną,
  • grunty o pow. 15032,00 m2 (działka nr 290 i 291) w 1/8 części całości nieruchomości.

Mama Wnioskodawcy wraz z Zainteresowanym, bratem i siostrą zamierza sprzedać powyższą nieruchomość nowemu nabywcy.

Mama Wnioskodawcy wraz z ojcem zakupiła od Gminy w 1996 r. omawiany budynek użytkowy wraz z gruntem na podstawie aktu notarialnego. Podatek VAT nie był odliczony ze względu na brak faktury. Transakcja nabycia nieruchomości w 1996 r. położonej w .... była dokonana w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu, ponieważ mama zamierzała prowadzić w budynku działalność gospodarczą - hotelowo restauracyjną po wykonaniu robót adaptacyjnych.

Nakłady na te ulepszenia wyniosły ponad 30% wartości początkowej obiektów. Od tych nakładów VAT był odliczany podatek VAT (adaptacja budynków, budowa nowego ogrodzenia, budowa linii energetycznej).

Ww. nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych w dniu 15-10-2001 r. poza portiernią, która została oddana do eksploatacji 29-12-2006 r.

Od 15-10-2001 r. mama rozpoczęła działalność hotelowo – restauracyjną w ...

Po oddaniu nieruchomości do eksploatacji nie ponoszono dalszych nakładów na ulepszenie nieruchomości.

Po dokonaniu podziału majątku przez sąd nastąpiło zmniejszenie wartości nieruchomości, od których dokonywane są odpisy amortyzacyjne mamy. Całość nieruchomości jest w dalszym ciągu użytkowana przez mamę Wnioskodawcy na podstawie umów użyczenia przez Wnioskodawcę, brata i siostrę. W okresach:

  • 01-02-2007 do 30-06-2007,
  • 04-04-2009 do 15-03-2010,
  • 01-09-2010 do 31-10-2011,

komplet nieruchomości z wyłączeniem 60,0 m2 powierzchni użytkowej był wydzierżawiany do prowadzenia działalności gospodarczej innym osobom.

Inwestycje rozpoczęte.

W latach 2002 do 2006 rozpoczęto budowę zadaszenia nad istniejącym tarasem przeznaczonym na salę konferencyjną. Nakłady inwestycyjne wyniosły - 23 162,31 zł netto. VAT został odliczony. W latach 2002 do 2005 r. poniesiono nakłady na budowę magazynu. Nakłady wyniosły 26 177,53 zł netto. VAT został odliczony.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

  1. Przedmiotem przyszłej sprzedaży części spadku po zmarłym ojcu, postanowieniem sądu z dnia 28-09-2007 prawomocnym i wykonanym od dnia 20-10-2007 r. - sygnatura akt Sądu Rejonowego dla, to budynki:
    1. budynek główny murowany, dwukondygnacyjny, na fundamencie, wolnostojący, całość powierzchni użytkowej wynosi 700,75 m2 -udział Wnioskodawcy to 1/8 z całości,
    2. budynek drewniany typu górskiego, na fundamencie całość o powierzchni 48,81 m2 , udział Wnioskodawcy to 1/8 z całości,
    3. budynek portierni wolnostojący murowany, całość o powierzchni 3,0 m2, udział Wnioskodawcy to 1/8 z całości,
    4. budowle - linia energetyczna podziemna kablowa o długości 800 mb w całości, udział Wnioskodawcy to 1/8 z całości; ogrodzenie drewniane na fundamencie betonowym posesji zabudowanej o długości 270 mb w całości, udział Wnioskodawcy to 1/8 z całości,
    5. inwestycje rozpoczęte - budynek magazynowy wolnostojący na działce 291 - nakłady budowlane w całości wynoszące 26177,53 zł, zaawansowanie inwestycji - 50% nakłady poniesiono w latach 2002, 2003 i 2005, udział Wnioskodawcy to 1/8 z całości; zabudowa tarasu na salę konferencyjną nakłady budowlane w całości wynoszą 23162,31 zł, zaawansowanie inwestycji 80% , nakłady poniesiono w latach 2002, 2004, 2005 i 2006, z tego udział Wnioskodawcy to 1/8 z całości,
    6. grunty - działka nr 290 o powierzchni 10361 m2 w całości zabudowana, udział Wnioskodawcy to 1/8 całości; działka nr 291 o powierzchni 4671 m2 w całości, z tego udział Wnioskodawcy to 1/8 całości.

Udziały Wnioskodawcy wynoszące 1/8 z całości w nieruchomościach, inwestycjach rozpoczętych i gruntach zostały wyksięgowane z ewidencji księgowej mamy w dniu 20-10-2007 r.

  1. Budynki i budowle spełniają wymogi prawa budowlanego - Dz.U. z 2018 poz. 1202.
    1. budynek główny dwukondygnacyjny murowany, na fundamencie stałym, w kórym prowadzona jest działalność restauracyjno - hotelowa - kategoria XVII, wsp. 15, wielkość 1,0,
    2. budynek drewniany typu górskiego na fundamencie stałym, wolnostojący- kategoria XIV, wsp. 15, wielkość 1,0,
    3. portiernia, budynek murowany, wolnostojący, na fundamencie murowanym, obsługujący gości hotelowych - kategoria XVII, wsp. 15, wielkość 1,0,
    4. linia energetyczna, podziemna, kablowa o długości 800 mb spełnia wymogi Prawa Budowlanego Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 art. 3 p. 3A,
    5. ogrodzenie drewniane na fundamencie stałym betonowym o długości 270 mb obejmuje zabudowaną posesję wysokość ogrodzenia 160 cm Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 - jest urządzeniem budowlanym - art. 3 p. 9.
  1. Budynek magazynowy stanowiący inwestycje rozpoczętą - zaawansowanie robót wynosi 50%, nakłady na budowę poniesiono w latach 2002, 2003 i 2005, od 2006 r. do grudnia 2018 r. nie ponoszono nakładów na jego budowę ze względu na trudną sytuację firmy. Zabudowa tarasu na salę konferencyjną stanowi inwestycję rozpoczętą, zaawansowanie robót wynosi 80%, nakłady budowlane ponoszono w latach 2002, 2004, 2005 ,2006, od 2007 r. do grudnia 2018 r. nakładów budowlanych nie ponoszono ze względu na trudną sytuację finansową firmy.
  2. Na dzień sprzedaży, jeżeli będzie kupiec, inwestycje rozpoczęte - budynek magazynowy i zabudowa tarasu na salę konferencyjną nie będą stanowiły budynków.
  3. Przedmiotem dostawy będą poniesione nakłady budowlane na wybudowanie budynku magazynowego i sali konferencyjnej.
  4. Budynki i budowle wymienione w ad. 1 spełniają wymogi ustawy Prawo Budowlane art. 3 p. 2 . Budynki są obiektami budowlanymi, stale związanymi z gruntem, posiadają fundamenty betonowe, dachy, są wolnostojące, wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Podziemna linia energetyczna kablowa spełnia wymogi Prawa Budowlanego. Ogrodzenie drewniane jest urządzeniem budowlanym art. 3 p. 9.
  5. Klasyfikacja obiektów budowlanych z dnia 30-12-1999 r. Dz.U. 112 poz. 1316 :
    1. budynek główny, w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna i hotelowa - klasa 1211,
    2. budynek drewniany typu górskiego (campingowy)- klasa 1212,
    3. budynek portierni - klasa 1211,
    4. linia energetyczna podziemna, kablowa - klasa 2214,
    5. ogrodzenie - klasa 2420 dział 24.

W odpowiedzi na pytania:

Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków/budowli w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.)? Należy wskazać odrębnie dla każdego budynku/budowli (...)”?

W wyniku jakich czynności oraz kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynków/budowli? Należy wskazać odrębnie dla każdego budynku/budowli”.

Wnioskodawca wskazał:

  1. Pierwsze zasiedlenie budynków i budowli będących przedmiotem przyszłej sprzedaży w rozumieniu art. 2 p. 14 ustawy z dnia 11-03-2004 o podatku od towarów i usług Dz.U. z 2017 poz. 1221 nastąpiło przez (właściciel firmy) do wyłącznie opodatkowanej działalności gastronomiczno hotelowej:
    1. budynek główny - 15-10-2001,
    2. budynek górski - 15-10-2001 przez j.w.
    3. ogrodzenie - 15-10-2001 przez j.w.
    4. podziemna linia energetyczna -15-10-2001 przez j.w.
    5. budynek portierni - 29-12-2006 przez j.w.
  1. 01-02-2007 do 30-06-2007 wydzierżawienie firmie s.c. do prowadzenia działalności opodatkowanej hotelowo gastronomicznej - przedmiotem dzierżawy były:
    1. budynek główny,
    2. budynek górski,
    3. budynek portierni,
    4. ogrodzenie,
    5. podziemna linia energetyczna kablowa,
    6. grunty.
  1. 04-04-2009 do 15-03-2010 wydzierżawienie firmie M. do prowadzenia działalności opodatkowanej hotelowo gastronomicznej - przedmiotem dzierżawy były:
    1. budynek główny,
    2. budynek górski,
    3. budynek portierni,
    4. ogrodzenie,
    5. podziemna linia energetyczna kablowa,
    6. grunty.
  2. W umowie dzierżawy M. D. oświadczyła iż wydzierżawiającym jest wspólnota rodzinna zarządzana przez M. D.
  1. 01-09-2010 do 31-05-2011 wydzierżawiono firmie s.c. do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej turystyczno wypoczynkowej przedmiotem dzierżawy były:
    1. budynek główny,
    2. budynek górski,
    3. budynek portierni,
    4. ogrodzenie,
    5. podziemna linia energetyczna kablowa,
    6. grunty.
  2. W umowie dzierżawy M. D. oświadczyła, iż wydzierżawiającym jest wspólnota rodzinna zarządzana przez M. D. Spółka cywilna w dniu 31-05-2011 przekształciła się w spółkę z o.o.
  1. 01-06-2011 do 31-10-2011 wydzierżawiono spółce sp. z o.o. doprowadzenia działalności gospodarczej turystyczno wypoczynkowej do sprzedaży opodatkowanej. Przedmiotem dzierżawy były:
    1. budynek główny,
    2. budynek górski,
    3. budynek portierni,
    4. ogrodzenie,
    5. podziemna linia energetyczna kablowa,
    6. grunty.
  2. W umowie dzierżawy M. D. oświadczyła iż wydzierżawiającym jest wspólnota rodzinna zarządzana przez M. D.
  1. W odpowiedzi na pytanie: Ponieważ Wnioskodawca wskazał, że ponoszono wydatki na ulepszenie budynków/budowli, to należy wskazać odrębnie dla każdego budynku/budowli:
    1. czy Wnioskodawca ponosił wydatki na ulepszenie budynku/budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym?
    2. w jakim okresie były ponoszone te wydatki?
    3. czy wydatki na ulepszenie danego budynku/budowli były wyższe niż 30% ich wartości początkowej?
    4. czy nakłady na ulepszenia danego budynku/budowli przekraczające 30% jego wartości początkowej mogą stanowić „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany ich wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków zasiedlenia?, Wnioskodawca wskazał, że nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynków i budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od momentu otrzymania w spadku 1/8 udziału, tj. 20-10-2007 do chwili obecnej ani w przyszłości do momentu dostawy, ponieważ mama M. D. prowadzi działalność gospodarczą i zarządza w całości nieruchomościami, budowlami, gruntami na podstawie umowy użyczenia z dnia 31-10-2007 r.
  1. Wydatki na ulepszenie budynku głównego ponoszone były w latach 1997 do 15-10-2001 przed wprowadzeniem budynku do użytkowania jako środek trwały. Po oddaniu do używania w dniu 15-10-2001 nie ponoszono nakładów na ulepszenie od 16-10-2001 do grudnia 2018 .
  2. Wydatki na ulepszenie ponoszone były przez M. D., która od 15-10-2001 rozpoczęła działalność restauracyjno hotelową w ... Nakłady na ulepszenie budynku głównego były kilkakrotnie wyższe niż zakup budynku użytkowego (ośrodek wczasowy) od gminy w ... w dniu 14-08-1996 r.
  3. Nakłady ponoszone na budynek główny przekraczające znacznie wartość początkową zakupionego budynku stanowiły przebudowę wnętrza budynku aby dostosować pokoje do wyższego standardu (w każdym pokoju wykonano łazienki, przesuwano ściany i wiele innych robót).
  4. Pierwsze zasiedlenie oraz czas, okres dzierżaw Wnioskodawca opisał we wcześniejszych punktach wezwania.
  5. Budynki i budowle były wydzierżawiane w okresach podanych wyżej punktach.
  6. Zakupione, ulepszone budynki oraz wybudowane budowle były, są i będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych aż do ewentualnej sprzedaży. Budynek główny zakupiony od Gminy w ... 14-08-1996 r. oraz ulepszony w latach 1997 do 15-10-2001 oddany do używania i wprowadzony na środki trwałe wykorzystywany jest do czynności wyłącznie opodatkowanych od 15-10-2001 i nadal. 20-10-2007 wyksięgowano z ewidencji księgowej tę część nieruchomości, która zgodnie z orzeczeniem sądu przyznana została dzieciom M. D. Budynek drewniany typu górskiego o pow. użytkowej 48,81 m2 zakupiony od Gminy w ... dnia 14-08-1996 r., przyjęty do użytkowania jako środek trwały dnia 15-10-2001 - nie były ponoszone nakłady na ulepszenie, służy do czynności wyłącznie opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Budynek parterowy portiernia o pow. użytkowej 3,0 m2 , wybudowany, przyjęty do używania jako środek trwały 29-12-2006 r. jest wykorzystywany do czynności wyłącznie opodatkowanych podatkiem VAT od 15-10-2001 i nadal nie ponoszono nakładów na ulepszenie. Ogrodzenie drewniane o fundamencie betonowym wybudowano i przyjęto na środki trwałe dnia 15-10-2001 r. Od 14-10-2001 do 2018, nie ponoszono nakładów na ulepszenie, służy wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Budowle: Podziemna linia energetyczna kablowa, wybudowana, przyjęta do użytkowania 15-10-2001. Od 15-10-2001 do 2018 r. nie ponoszono nakładów na ulepszenie, służy wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Ogrodzenie drewniane o fundamencie betonowym wybudowane i przyjęte do eksploatacji jako środek trwały dnia 15-10-2001. Od 15-10-2001 do 2018 r. nie ponoszono nakładów na ulepszenie, służy wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
  7. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem ulepszonych budynków, budowli i gruntów a ewentualną sprzedażą nieruchomości nie występuje okres krótszy niż dwa lata.
  1. Stroną umów dzierżawy budynków, budowli i gruntów w celu prowadzenia działalności gospodarczej w okresach:
    1. 01-02-2007 do 30-06-2007 byli: wydzierżawiający - ... dzierżawca - ...,
    2. 04-04-2009 do 15-03-2010 byli: wydzierżawiający - ... dzierżawca - ...,
    3. 01-09-2010 do 31-05-2011 byli: wydzierżawiający - ... dzierżawca - ...
    4. 01-06-2011 do 31-10-2011 byli: wydzierżawiający - ... dzierżawca - ...
  1. Użyczenie nieruchomości na rzecz M. D. było czynnością nieodpłatną.
  2. Wnioskodawca swojej mamie, M. D. użyczył nieodpłatnie zgodnie z umową użyczenia z dnia 31-10-2007 niżej wymienione nieruchomości do używania w prowadzonej działalności gospodarczej w ... stanowiące współwłasność w wysokości 1/8 nw. nieruchomości wymienionych poniżej w całości:
    1. grunty: działka 290 - pow. 10361 m2, działka 291 - pow. 4671 m2,
    2. budynki: budynek główny - pow. użytkowa 700,75 m2 budynek drewniany - pow. użytkowa 48,81 m2 budynek portierni - pow. użytkowa 3,0 m2,
    3. budowle: ogrodzenie drewniane - długość 270 mb podziemna linia energetyczna kablowa długość 800,0 mb.
  3. Brat J. oraz siostra M. również użyczyli mamie po 1/8 z całości nieruchomości.
  1. Wnioskodawca, K.D. oświadcza, że nie wykorzystywał przedmiotowej nieruchomości w żadnym zakresie i celu.
  2. Nakłady inwestycyjne, nakłady dotyczące ulepszeń przedmiotowej nieruchomości ponosiła mama Wnioskodawcy – M. D.
  3. Podatek VAT dotyczący ponoszonych nakładów inwestycyjnych oraz dotyczących ulepszeń odliczała mama M. D.
  4. Wnioskodawca, K. D. nie dokonywał nigdy wcześniej sprzedaży działek, nieruchomości przed sprzedażą nieruchomości, której dotyczy wniosek.
  5. Wnioskodawca poszukuje nabywców nieruchomości poprzez Biura Nieruchomości, zawiera razem z mamą umowę z Biurem Nieruchomości o znalezienie nabywców, obniża cenę sprzedaży.
  6. Nieruchomość będąca w .... od 15-10-2001 r. była i jest wykorzystywana wyłącznie do działalności gospodarczej M. D.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Wnioskodawca prosi o wydanie interpretacji czy w opisanym przypadku przy sprzedaży nieruchomości (budynków i budowli oraz inwestycji rozpoczętych) może skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, według wiedzy Zainteresowanego sprzedaż budynku, budowli oraz inwestycji rozpoczętych położonych w ... otrzymanych w spadku po ojcu w 2007 r. nie rodzi żadnych konsekwencji na gruncie podatku VAT, ponieważ Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem VAT, będzie to jego pierwsza sprzedaż majątku prywatnego. Wobec powyższego nie spełnia wymogów art. 15 ust. 2 ustawy o VAT z dnia 11-03-2004 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w myśl art. 7 ust. 1 ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

  1. określone udziały w nieruchomości,
  2. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
  3. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego).

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt/nieruchomość działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zwolnienia z opodatkowania sprzedaży udziałów w prawie własności w nieruchomości zabudowanej.

W tym miejscu należy wskazać, że według art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025, z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Jak wynika z art. 710 ustawy, przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Zatem umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy.

Jak wyżej wskazano, o tym, że dokonujący sprzedaży gruntu/nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów przy uwzględnieniu orzeczenia TSUE, prowadzi do wniosku, że trudno uznać Wnioskodawcę za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży udziału w prawie własności przedmiotowych nieruchomości. Wnioskodawca nabył udział w prawie własności przedmiotowych nieruchomości w wyniku spadkobrania. Wnioskodawca użyczył nieodpłatnie swój udział w przedmiotowej nieruchomości do wykorzystywania tej nieruchomości w prowadzonej działalności gospodarczej swojej mamie. Wnioskodawca nie wykorzystywał przedmiotowej nieruchomości w żadnym zakresie i celu. Nakłady inwestycyjne, nakłady dotyczące ulepszeń przedmiotowej nieruchomości ponosiła mama Wnioskodawcy. Podatek VAT dotyczący ponoszonych nakładów inwestycyjnych oraz dotyczących ulepszeń odliczała mama Wnioskodawcy. Wnioskodawca przed sprzedażą udziału w prawie własności nieruchomości, której dotyczy wniosek, nie dokonywał nigdy wcześniej sprzedaży działek. Przedmiotowe nieruchomości były i są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej mamy Wnioskodawcy. W konsekwencji, dokonując sprzedaży udziału w prawie własności przedmiotowej nieruchomości, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym. Zatem planowana sprzedaż stanowić będzie działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie należy zaznaczyć, mając na uwadze fakt, że stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii zwolnienia z opodatkowania sprzedaży udziałów w nieruchomościach jest Wnioskodawca jako jej współwłaściciel, niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zwolnienia z opodatkowania sprzedaży udziałów w nieruchomościach przez pozostałych współwłaścicieli, którzy chcąc uzyskać interpretację indywidualną w ww. zakresie powinni wystąpić z odrębnymi wnioskami o jej udzielenie.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.