0112-KDIl1-1.4012.221.2018.1.AK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zwolnienie od podatku dostawy zabudowanej nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz prawa do wyboru opcji opodatkowania VAT nieruchomości, możliwość wyboru opodatkowania w związku ze złożeniem przez Strony transakcji zgodnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w rozumieniu art. 43 ust. 10-11 ustawy oraz prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę nieruchomości.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 marca 2018 r. (data wpływu 3 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • zwolnienia od podatku dostawy zabudowanej nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz prawa do wyboru opcji opodatkowania VAT nieruchomości – jest prawidłowe,
  • możliwości wyboru opodatkowania w związku ze złożeniem przez Strony transakcji zgodnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w rozumieniu art. 43 ust. 10-11 ustawy – jest prawidłowe;
  • prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę nieruchomości – jest prawidłowe

UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy zabudowanej nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz prawa do wyboru opcji opodatkowania VAT nieruchomości, możliwości wyboru opodatkowania w związku ze złożeniem przez Strony transakcji zgodnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w rozumieniu art. 43 ust. 10-11 ustawy oraz w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką komandytową, której przedmiotem działalności jest budowa, sprzedaż oraz wynajem nieruchomości komercyjnych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

Wnioskodawca planuje nabyć grunt zabudowany pawilonem handlowym (dalej jako „Nieruchomość”). Współwłaścicielami Nieruchomości są z jednej strony małżonkowie (dalej jako „Małżonkowie”), a z drugiej osoba trzecia (dalej jako „Osoba trzecia”).

Między Małżonkami obowiązuje ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej. Małżonkowie wspólnie posiadają 50% udziałów w Nieruchomości, a Osoba trzecia posiada pozostałe 50% udziałów w Nieruchomości.

Małżonkowie nabyli ww. grunt od Gminy w 2004 r. Na Gruncie rozpoczęła się następnie budowa pawilonu. W 2005 r., kiedy trwała budowa pawilonu, Małżonkowie sprzedali 50% udziałów w Nieruchomości na rzecz Osoby trzeciej, pozostając współwłaścicielami pozostałych 50% udziałów w Nieruchomości.

Zarówno każdy z Małżonków, jak i Osoba trzecia są zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi.

Nieruchomość jest przedmiotem najmu nieprzerwanie od ponad 2 lat. Wynajmującymi są każdy z Małżonków oraz Osoba trzecia. W ciągu ostatnich 5 lat, nie były ponoszone wydatki na ulepszenie Nieruchomości, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej Nieruchomości.

Przychody z najmu Nieruchomości są rozliczane przez Małżonków i Osobę trzecią jako najem prywatny, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).

Małżonkowie są ponadto współwłaścicielami nieruchomości mieszkalnych, które wynajmują. W przeszłości Małżonkowie byli także współwłaścicielami lokali handlowych, które jednak zbyli.

Osoba trzecia jest właścicielem kilku innych nieruchomości niemieszkalnych i mieszkalnych, które wynajmuje.

Umowy najmu, których przedmiotem jest Nieruchomość, w momencie zbycia Nieruchomości zostaną przejęte przez Wnioskodawcę z mocy prawa, na podstawie art. 678 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym w razie zbycia rzeczy najętej w czasie trwania najmu nabywca wstępuje w stosunek najmu na miejsce zbywcy.

Na Wnioskodawcę przejdą również umowy dotyczące dostawy mediów do Nieruchomości (dostarczanie wody, ciepła i odprowadzanie ścieków). Na potrzeby Nieruchomości nie były zaciągane żadne kredyty, ani ustanawiane hipoteki, więc nie przejdą one na Wnioskodawcę.

Poza ww. umowami najmu oraz umowami dotyczącymi dostawy mediów, na Wnioskodawcę nie przejdzie jakakolwiek infrastruktura techniczna ani prawna służąca do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie najmu.

Nie został uchwalony żaden statut ani regulamin, zgodnie z którym Nieruchomość lub udziały w Nieruchomości miałyby stanowić wyodrębnione organizacyjnie jednostki w przedsiębiorstwach Małżonków ani Osoby trzeciej. Dodatkowo w związku z prowadzeniem działalności jaką jest najem prywatny przedmiotowej Nieruchomości, Małżonkowie nie zatrudniali żadnych pracowników, więc wraz ze zbyciem Nieruchomości nie dojdzie do przejścia do nabywcy żadnych pracowników Małżeństwa ani Osoby trzeciej.

W związku z faktem niewykorzystywania Nieruchomości do działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym przez Małżonków i Osobę trzecią (a jedynie do najmu prywatnego), nie jest dla niej sporządzany odrębny bilans, rachunek zysków i strat.

Planowana transakcja będzie przeprowadzana albo w drodze sprzedaży Nieruchomości albo w drodze aportu (tj. wkładu niepieniężnego) Nieruchomości do Wnioskodawcy.

Przed zbyciem Nieruchomości, każdy z Małżonków, Osoba trzecia oraz Wnioskodawca złożą właściwemu dla Wnioskodawcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie transakcji dostawy Nieruchomości.

Na moment zbycia Nieruchomości, każdy z Małżonków, Osoba trzecia oraz Wnioskodawca będą zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Po nabyciu Nieruchomości, Wnioskodawca będzie ją wykorzystywał w całości do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy dostawa Nieruchomości będzie zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, w związku z czym istnieć będzie możliwość skorzystania z opcji wyboru opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, po spełnieniu warunków przewidzianych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT?
  2. Czy w przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, oświadczenie o skorzystaniu z wyboru opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości powinni złożyć każdy z Małżonków, Osoba trzecia i Wnioskodawca?
  3. Czy w przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, jeśli wykorzystana zostanie opcja wyboru opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, czy Wnioskodawca będzie miał prawo odliczenia całego podatku VAT z faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Dostawa Nieruchomości będzie zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, w związku z czym istnieć będzie możliwość skorzystania z opcji wyboru opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, po spełnieniu warunków przewidzianych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT.

Ad. 2.

W przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, oświadczenie o skorzystaniu z wyboru opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości powinni złożyć każdy z Małżonków, Osoba trzecia i Wnioskodawca.

Ad. 3.

W przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, jeśli wykorzystana zostanie opcja wyboru opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, Wnioskodawca będzie miał prawo odliczenia całego podatku VAT z faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad. 1.

A. Wstęp

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 tej ustawy, definiuje pojęcie dostawy towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przepisów ustawy nie stosuje się z kolei do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 6 pkt 1 ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Ust. 2 tego artykułu stwierdza, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 przewiduje zwolnienie od VAT dla dostawy budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicja pierwszego zasiedlenia jest zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, zgodnie z którym, przez „pierwsze zasiedlenie” rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zgodnie z art. 43 ust. 10 i 11, mimo, iż w odniesieniu do danej transakcji, zastosowanie ma zwolnienie do VAT przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, możliwy jest wybór opodatkowania ww. transakcji, pod warunkiem, iż:

dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

  1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

B. Działanie w charakterze podatnika VAT

Przechodząc do analizy przedstawionego wyżej zdarzenia przyszłego w kontekście przytoczonych przepisów, należy zauważyć, iż warunkiem wyjściowym opodatkowania VAT określonej transakcji jest jej wykonanie przez osobę lub osoby działające w charakterze podatnika VAT, tj. w zakresie wykonywanej przez taką osobę lub osoby działalności gospodarczej.

W tym zakresie, zdaniem Wnioskodawcy, całokształt okoliczności związanych z dostawą Nieruchomości wskazuje, iż w odniesieniu do przedmiotowej transakcji, jako podatnicy VAT, działać będą każdy z Małżonków jak i Osoba trzecia bowiem:

  • każdy z Małżonków jak i Osoba trzecia są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  • Nieruchomość była wykorzystywana w prowadzonej przez Małżonków i Osobę trzecią działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT, polegającej na wynajmie Nieruchomości;
  • oprócz Nieruchomości, zarówno Małżonkowie jaki Osoba Trzecia są właścicielami innych nieruchomości, które wynajmują.

C. Brak spełnienia przesłanek zorganizowanej części przedsiębiorstwa

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest możliwe wyłączenie dostawy Nieruchomości z zakresu podatku VAT na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż nie jest spełniona definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przyjmuje się, że dla celów wyłączenia transakcji z systemu VAT, wyodrębnienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi zachodzić na trzech płaszczyznach:

  • organizacyjnej (oznacza to, że w ramach podmiotu istnieje określona struktura organizacyjna, a składniki majątkowe nie są zbiorem luźnych, niepowiązanych ze sobą elementów),
  • finansowej i rachunkowej (nie chodzi tu o osobne konta bankowe czy źródła finansowania, jak linia kredytowa; wystarczające jest prowadzenie ewidencji zdarzeń gospodarczych, na podstawie której możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów do zorganizowanej części przedsiębiorstwa),
  • funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wymagane jest także, aby zespół tych składników mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Wyodrębnienie organizacyjne

Wyodrębnienie organizacyjne, jak już zostało wskazane, oznacza, że w ramach podmiotu istnieje określona struktura organizacyjna, a składniki majątkowe nie są zbiorem luźnych, niepowiązanych ze sobą elementów.

W ocenie Wnioskodawcy, o wydzieleniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną, od całości przedsiębiorstwa, jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa jak m.in.: dział, oddział, wydział itp. Zdaniem Wnioskodawcy, ww. wydzielenie w strukturze przedsiębiorstwa powinno mieć swoją podstawę w wewnętrznym akcie prawnym przedsiębiorstwa takim jak statut, regulamin czy inny akt o tożsamym charakterze.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje odzwierciedlenie m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 7 grudnia 2017 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0111-KDIB3-2.4012.497.2017.2.ASZ, w której to Dyrektor wskazał, że „O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział itp. Takie organizacyjne wydzielenie powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o podobnym charakterze. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnianą organizacyjnie (funkcjonalnie całość)”.

Analogiczne stanowisko przedstawił Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 13 października 2016 r. sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.798.2016.1.JKT, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 9 września 2016 r.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, sama w sobie nieruchomość nie tworzy całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Dopiero zakład lub oddział tworzący całą strukturę służącą do wynajmu lokali lub mieszkań tj. pracownicy, finansowanie itp., spełnia przesłankę wyodrębnienia organizacyjnego.

I tak w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. I FSK 1316/15 wskazano, że: „Same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części.

W sytuacji, gdy dany podmiot prowadzi tego rodzaju działalność poprzez wyodrębniony w strukturze organizacyjnej zakład (dział, wydział), obejmujący przypisane do tejże działalności w zakresie najmu nieruchomości, obsługę (pracowników), finansowanie, umowy, itp., sprzedaż takiego zakładu - jako całości - może spełniać warunek stosownego wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.

Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości - wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych. Okoliczność, że w ramach swojej działalności nabywca nieruchomości uprzednio wynajmowanych, także wykorzystuje te nieruchomości do działalności w zakresie wynajmu nieruchomości (czyni z nich przedmiot najmu) nie oznacza, że nieruchomości te w momencie ich sprzedaży stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa, co jest warunkiem zastosowania art. 6 pkt 1 u.p.tu.”.

Analogiczne stanowisko przedstawiają m.in.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. I SA/Wr 960/16 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. I SA/Wr 956/16.

Odnosząc powyższe ustalenia do przedmiotowej Nieruchomości, w opisie stanu faktycznego zostało wskazane, że Nieruchomość ani udziały w Nieruchomości, nie stanowią wydzielonych organizacyjnie jednostek w strukturze przedsiębiorstw Męża ani Osoby trzeciej. W szczególności, nie został uchwalony żaden akt wewnętrzny ustanawiający odrębność organizacyjną Nieruchomości lub udziałów w Nieruchomości w stosunku do całości ich przedsiębiorstw.

Ponadto, Nieruchomość nie spełnia przesłanki wyodrębnienia organizacyjnego, ponieważ poza umowami najmu oraz umowami dotyczącymi dostarczania mediów, na Wnioskodawcę nie przejdzie jakakolwiek infrastruktura techniczna ani prawna służąca do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie najmu.

Ponadto należy podkreślić, że przeniesieniu nie będą podlegały wierzytelności ani zobowiązania związane z nieruchomością, ani prawa z rachunku bankowego.

Wyodrębnienie finansowe

Wyodrębnienie finansowe, zdaniem Wnioskodawcy powinno być rozumiane jako odpowiednia ewidencja zdarzeń gospodarczych umożliwiająca przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca wskazywał w opisie stanu faktycznego, że dla sprzedawanej Nieruchomości nie są sporządzane odrębne bilanse, rachunki zysków i strat, ani księgi rachunkowe.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na brak bezpośredniej ewidencji zdarzeń gospodarczych umożliwiającej przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do Nieruchomości, przesłanka wyodrębnienia finansowego nie została spełniona.

Wyodrębnienie funkcjonalne

Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być zdolna do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, co do których prowadzenia została wydzielona. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, wyodrębnienie funkcjonalne jest powiązane z kwestią wyodrębnienia organizacyjnego. Zdaniem Wnioskodawcy, aby móc prowadzić określone działania gospodarcze, potrzebna jest infrastruktura w postaci pracowników, finansowania itp., wyodrębniona w strukturze przedsiębiorstwa, umożliwiająca prowadzenie owych działań.

Wnioskodawca wskazywał w części uzasadnienia odnoszącej się do wyodrębnienia organizacyjnego, że Nieruchomość ani udziały w Nieruchomości nie spełniają kryteriów, mogących pozwolić na uznanie ich za jednostki wyodrębnione w strukturze całości przedsiębiorstw Męża i Osoby trzeciej, które są zdolne do prowadzenia samodzielnych działań gospodarczych.

W ocenie Wnioskodawcy, same umowy najmu nie są wystarczające do uznania, że udziały w Nieruchomość stanowią jednostki samodzielnie prowadzące działania gospodarcze w zakresie najmu. Taka działalność wymaga struktury, składającej się na przykład z pracowników, którzy będą obsługiwali istniejące umowy, zawierali nowe itp.

Potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawcy, znajduje odzwierciedlenie w interpretacji indywidualnej z dnia 7 grudnia 2017 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0111-KDIB3-2.4012.497.2017.2.ASZ, w której Dyrektor wskazał, że: „Wyodrębnienie funkcjonalne należy natomiast rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa”.

Analogiczne stanowisko znajduje się m.in. w: interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2015 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie sygn. IPPP2/4512-675/15-3/MT oraz interpretacji indywidualnej z dnia 13 października 2016 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.798.2016.1.JKT.

Wobec powyższego, w związku z faktem, że na Wnioskodawcę nie przejdą nie tylko żadni pracownicy, ale również jakakolwiek struktura organizacyjna zdolna do prowadzenia samodzielnych działań gospodarczych, przesłanka wyodrębnienia funkcjonalnego, w ocenie Wnioskodawcy, nie zostanie spełniona.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, nabywana Nieruchomość nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa z uwagi na niespełnienie przesłanek wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego. W konsekwencji, brak jest podstaw do wyłączenia dostawy Nieruchomości z opodatkowania podatkiem VAT.

D. Właściwa stawka VAT

W zakresie właściwej stawki VAT, w ocenie Wnioskodawcy, dostawa Nieruchomości podlegać będzie zwolnieniu od VAT na podstawie ar.t 43 ust. 1 pkt 10, jako dokonana po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia Nieruchomości (ponadto, wciągu ostatnich 5 lat nie były ponoszone wydatki na ulepszenie Nieruchomości, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej Nieruchomości).

Reasumując, dostawa Nieruchomości będzie zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, w związku z czym istnieć będzie możliwość skorzystania z opcji wyboru opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, po spełnieniu warunków przewidzianych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT.

Ad. 2.

Jak wskazano wyżej, w przypadku, gdy do dostawy nieruchomości zastosowanie ma zwolnienie z VAT przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, możliwy jest wybór opodatkowania ww. transakcji, pod warunkiem, iż:

dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

  1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Oświadczenie, o którym mowa w pkt 2 powyżej, musi również zawierać:

  1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
  2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
  3. adres budynku, budowli lub ich części.

Z uwagi na to, że zarówno każdy z Małżonków jak i Osoba trzecia powinni zostać uznani za podatników VAT w zakresie dostawy Nieruchomości, zdaniem Wnioskodawcy, oświadczenie o wyborze opcji opodatkowania dostawy Nieruchomości jako dostawcy powinni podpisać każdy z Małżonków jak i Osoba trzecia. Z kolei jako nabywca ww. oświadczenie podpisze Wnioskodawca.

Reasumując, w przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, oświadczenie o skorzystaniu z wyboru opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości powinni złożyć każdy z Małżonków, Osoba trzecia i Wnioskodawca.

Ad. 3.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 tej ustawy.

Prawo do odliczenia stanowi integralny element mechanizmu podatku VAT, który „w zasadzie nie może być ograniczany i który jest wykonywany w odniesieniu da całości podatku naliczonego na poprzednich etapach obrotu” (zob. wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej: z dnia 6 lipca 1995 r. w sprawie C-62/93 Soupergaz, z dnia 21 marca 2000 r. w sprawach połączonych od C-110/98 do C-147/98 Gabalfrisa i in.).

Z powyższego wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przypadku, gdy towary i usługi tylko częściowo służą do wykonywania czynności opodatkowanych, prawo do odliczenia przysługuje w części. Natomiast w sytuacji kiedy nabywane towary i usługi służą wyłącznie do celów działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w całości.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, po nabyciu Nieruchomości, Wnioskodawca będzie ją wykorzystywał wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych.

Dodatkowo należy wskazać, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie będzie spełniona żadna z przesłanek negatywnych w zakresie prawa do odliczenia sformułowanych w art. 88 ustawy o VAT (w szczególności przesłanka z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, w świetle której prawo do odliczenia nie przysługuje w sytuacji gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku VAT).

Reasumując, w przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, jeśli wykorzystana zostanie opcja wyboru opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości, Wnioskodawca będzie miał prawo odliczenia całego podatku VAT z faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Tut. organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone w wydanej interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.