0115-KDIT3.4011.30.2017.1.DP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 i ust. la ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok, w którym utracił rezydencję podatkową (we wniosku opisany jako „rok zmiany rezydencji podatkowej”) i związku z tym będzie kwalifikowany za ten okres jako osoba mająca zamieszkanie na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wedle art. 3 ust. la ustawy o PIT ?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2017 r. (data wpływu 2 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawcą jest osoba fizyczna posiadająca centrum interesów życiowych i przebywająca większość dni w roku kalendarzowym w Polsce (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, jest podatnikiem VAT czynnym, nie posiada zaległości podatkowych i nie jest stroną postępowania egzekucyjnego w administracji. Wnioskodawca nie pozostaje aktualnie w związku małżeńskim i nie jest jednocześnie we wspólności majątkowej. Posiada natomiast małoletnie dziecko zamieszkałe na stałe na terytorium Polski.

Z uwagi na planowane przedsięwzięcia gospodarcze jak też przesłanki osobiste, Wnioskodawca zamierza przenieść centrum interesów życiowych na terytorium Republiki Malty (zwana także we wniosku „Malta”) gdzie zamieszka na stałe, przebywając ponad 183 dni w ciągu roku kalendarzowego. W zamierzeniu Wnioskodawca (pozostając obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej), zmieni swoją rezydencję podatkową z polskiej na maltańską (tak by w Polsce podlegać jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu – jedynie od przychodu osiągniętego w Polsce). W przyszłości będzie rozliczał się z całości dochodu na terytorium Republiki Malty i będzie tam podlegał nieograniczonemu obowiązkom podatkowemu. Jedynie w sytuacji, gdy osiągnie przychód z tytułu najmu nieruchomości, których jest właścicielem – ewentualny przychód zostanie opodatkowany w kraju położenia tych nieruchomości, czyli w Polsce.

Przez rok zmiany rezydencji podatkowej rozumie się rok kalendarzowy (od 1 stycznia do 31 grudnia), w którym to Wnioskodawca będzie przebywał łącznie więcej niż 183 dni w roku na terytorium Malty i kiedy to od dnia 1 stycznia danego roku, Wnioskodawca przenosi centrum interesów życiowych na terytorium Malty. Wnioskodawca nie jest w stanie sprecyzować w którym roku dokona zmiany rezydencji, jednak interesuje się aktualnie tym zagadnieniem i przedsięwziął środki celem uzyskania informacji o uzyskaniu certyfikatu rezydencji od maltańskich organów administracji publicznej. W przyszłości Wnioskodawca, przenosząc się na stałe (zamieszkując celem permanentnego przebywania) na terytorium Republiki Malty nabędzie tytuł prawny do lokalu celem zamieszkania w tym państwie. Planuje także rozpoczęcie tam działalności gospodarczej (w formie jednoosobowej działalności gospodarczej lub jako wspólnik, członek zarządu lub inny uczestnik przedsięwzięcia jakim jest spółka handlowa; nie jest wykluczony stosunek pracy z pracodawcą maltańskim). Po upływie okresu przewidzianego wedle prawa maltańskiego będzie wnioskował o zameldowanie w lokalu, w którym będzie stale zamieszkiwał na terytorium Republiki Malty. Wnioskodawca nie wyklucza, że w razie uzyskania uprawnień w tym zakresie będzie uczestniczył także w wyborach do władz maltańskich jeśli uzyska czynne prawo wyborcze. Wnioskodawca ma w planach rejestrację samochodu osobowego w maltańskim urzędzie komunikacji (maltańskie tablice rejestracyjne) – tam także zostanie wykupione OC kierowcy; dodatkowo Wnioskodawca prawdopodobnie zakupi ruchomości niezbędne mu do funkcjonowania – narzędzia biurowe, sprzęt elektroniczny. Wnioskodawca założy w banku maltańskim lub oddziale maltańskim zagranicznego innego niż polski, banku) rachunek bankowy osobisty i firmowy (jeśli będzie prowadzić działalność gospodarczą). Wnioskodawca zamierza także zawrzeć umowę z klubem sportowym (siłownia, fitness) i nabyć status członka klubu z siedzibą na Malcie.

Jednocześnie Wnioskodawca będzie działał efektywnie w stowarzyszeniach, towarzystwach, fundacjach i innych organizacjach, które mają siedzibę na Malcie. Wnioskodawca będzie uczestniczył w wydarzeniach kulturalnych, sportowych na terytorium Malty. Wnioskodawca będzie płacił też wszystkie podatki, opłaty miejskie, opłaty skarbowe, parkingowe, autostradowe na Malcie. Wnioskodawca zamierza także zarejestrować się w maltańskiej służbie zdrowia, płacić na terytorium Republiki Maltańskiej składki społeczne, a także nawiązać współpracę z maltańską firmą ubezpieczeniową (lub oddziałem zagranicznej firmy ubezpieczeniowej, który mieści się na Malcie) celem podpisania dodatkowego ubezpieczenia na życie (opcjonalnie ubezpieczenia majątku).

W roku, w którym Wnioskodawca zmieni swoją rezydencję podatkową, zawiadomi organ podatkowy właściwy dla swojej siedziby i złoży na tę okoliczność stosowne formularze do polskiego organu podatkowego a także zawiadomi właściwy organ o fakcie wymeldowania z dotychczasowego miejsca meldunku w Polsce. Następnie dokona szeregu czynności świadczących o trwałej zmianie zamieszkania, centrum interesów życiowych z terytorium Polski na terytorium Malty.

Zmiana rezydencji podatkowej nastąpi na początku roku kalendarzowego. Wnioskodawca zlikwiduje jednoosobową działalność gospodarczą (dokona zgłoszenia w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz wyrejestrowania z systemu VAT - czynny podatnik) oraz zrezygnuje z członkostwa we wszelkich organizacjach społecznych (stowarzyszeniach, towarzystwach, organizacjach pożytku publicznego jakich będzie na dzień poprzedzający rok zmiany rezydencji podatkowej). Wnioskodawca nie będzie składał zeznania rocznego PIT (dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych) za rok zmiany rezydencji chyba, że osiągnie na terytorium Polski dochód w trakcie wspomnianego roku; będzie sporadycznie przyjeżdżał do Polski w celach wypoczynkowych, wakacyjnych lub odwiedzając małoletnie dziecko zamieszkałe ze swoją matką na terytorium Polski – częstotliwość spotkań z dzieckiem to raz na kilka miesięcy w wymiarze nieprzekraczającym łącznie 100 dni w ciągu roku kalendarzowego. Wnioskodawca nie posiada i nie będzie prawdopodobnie posiadał na własność w trakcie roku, w którym nastąpi zmiana rezydencji podatkowej – żadnego samochodu osobowego a także innych pojazdów zarejestrowanych we właściwym urzędzie ds. komunikacji na terytorium Polski. Wnioskodawca złoży zawiadomienie do NFZ, ZUS o tym że nie będzie już beneficjentem świadczeń. Ponadto wypowie członkostwo we wszelkich klubach sportowych, towarzystwach naukowych, edukacyjnych, kulturalnych, organizacjach pożytku publicznego – jeśli takie członkostwo będzie posiadać. Jednocześnie nie będzie pełnił funkcji członka zarządu spółki z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (nie będzie też powiernikiem spółki lub osoby fizycznej) a jedynie będzie pełnił funkcję członka Rady Nadzorczej spółki akcyjnej i posiadał status: wspólnika spółki handlowej. Obie wspomniane funkcje będzie jednak wykonywał za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej zaś w razie konieczności udziału osobistego na zgromadzeniach, naradach etc. reprezentować go będzie ustanowiony w tym celu, polski obywatel – pełnomocnik. Wszelkie prawa udziałowe, Wnioskodawca jako wspólnik będzie wykonywał za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej lub podpisując dokumenty w wersji papierowej, przesyłane mu przez zarząd spółki pocztą tradycyjną na Maltę. Ewentualny przychód z tytułu pełnienia funkcji wspólnika lub członka zarządu będzie opodatkowywał zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Maltą.

Wnioskodawca po zmianie centrum interesów życiowych nie będzie zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Polsce i nie będzie stroną umów cywilnoprawnych o podobnym charakterze, które przewidują osobiste wykonywanie czynności na terytorium Polski. Wnioskodawca pozostanie właścicielem kilku nieruchomości przeznaczonych na cele mieszkalne – przychód z wynajmu tych nieruchomości będzie przeznaczany na spłatę kredytów bankowych lub jako darowizna na rzecz członków najbliższej rodziny (nie będą kumulowane jako lokata na rachunku bankowym, w polskim oddziale banku). Z uwagi na trwanie stosunku najmu, Wnioskodawca nie będzie mieć możliwości zamieszkania w tych lokalach na terytorium Polski (których jest właścicielem) – z uwagi na najemców będzie to niemożliwe. Wnioskodawca nie będzie posiadać papierów wartościowych (obligacji, bonów finansowych) w instytucjach finansowych (Banki, towarzystwa finansowe), które mają swoje oddziały w Polsce, jeśli Wnioskodawca będzie posiadać środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych w Polsce na początku roku kalendarzowego, w którym nastąpi zmiana rezydencji to środki te zostaną przeznaczone na potrzeby maltańskiej spółki lub innych przedsięwzięć gospodarczych związanych z nowych centrum interesów życiowych (na terytorium Republiki Malty). Należy zaznaczyć, że za „rok zmiany rezydencji” Wnioskodawca, uzyska certyfikat od właściwych władz fiskalnych na Malcie (wystąpi o to prawdopodobnie po zakończeniu roku kalendarzowego – roku zmiany rezydencji).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 i ust. la ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok, w którym utracił rezydencję podatkową (we wniosku opisany jako „rok zmiany rezydencji podatkowej”) i związku z tym będzie kwalifikowany za ten okres jako osoba mająca zamieszkanie na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wedle art. 3 ust. la ustawy o PIT ?

Zdaniem Wnioskodawcy prawa i obowiązki polskiego rezydenta podatkowego - podatnika podlegającego w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu wynikają z art. 3 i nast. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Republiką Maltańską - umowa między Rządem RP a Rządem Malty w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatku od dochodu, sporządzonej w La Valetta dnia 7 stycznia 1994 r. (Dz. U 1995, Nr 49, poz. 256 ze zm.) - w treści po zmianach protokołem z dnia 6 kwietnia 2011 r - umowa ta w treści po zmianach zwana we wniosku w skrócie – „umowa pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Maltą”.

Zgodnie z art. 3 ust, 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi i podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wedle ustępu 2 artykułu 3 tej ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, którą;

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych łub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej W Bydgoszczy (interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2014 r., ITPB1/4l5-144a/14/AD): „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawianie hobby itp.

Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd. Powyższe stanowisko występuje powszechnie w interpretacjach organów podatkowych, tj. interpretacji indywidualnej z 6 dnia 2015 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn. IPPB4/4511-1027/15-2/JK2 i z dnia 7 sierpnia 2015 r., IPPB4/45U-383/15-6/JK; Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 września 2014 r., IBPBII/1/415- 473/14/MCŻ; z dnia 9 lutego 2012 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie IPPB4/415-903/11-2/JK3 i z dnia 5 października 2012 r., IPPB4/415-569/12-2/SP oraz z dnia 13 września 2012 r. PPB4/415-158/12-5/SP. W podobnych stanach faktycznych sądy administracyjne wyrażały stanowiska tożsame z powyższym cytatem - np. wyrok NSA z dnia 8 maja 2013 r., II FSK 1831/11; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 8 września 2009 r., I SA/Bd 479/09; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 3 marca 2004 r. III SA 1957/02.

Omawiając „miejsce zamieszkania” użyte w art. 3 ust. 1 ustawy o PIT można zacytować wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 stycznia 2008 r., III SA/Wa 882/07: w braku definicji pojęcia "miejsce zamieszkania" w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) uprawnione jest posłużenie się definicją zamieszczoną w art. 25 Kodeksu cywilnego. Jakkolwiek jest to definicja sformułowana na potrzeby prawa cywilnego, to charakteryzuje się uniwersalnością umożliwiającą jej wykorzystanie także w prawie podatkowym. Pozwala ona przy tym na rozróżnienie miejsc stałego i czasowego pobytu danej osoby, co byłoby utrudnione przy przyjęciu potocznego rozumienia "zamieszkiwania". Na zamieszkiwanie składają się dwa czynniki: zewnętrzny, wyrażający się w faktycznym przebywaniu w danym miejscu, oraz wewnętrzny - rozumiany jako zamiar stałego pobytu. Brak któregokolwiek z tych elementów uniemożliwia przyjęcie, iż określone miejsce jest dla danej osoby "miejscem zamieszkania". Podkreślić przy tym należy, że subiektywność przesłanki "zamiaru stałego pobytu" nie oznacza, iż jej istnienie wyraża się jedynie poprzez oświadczenie zainteresowanej osoby i nie może być oceniane w oparciu o obiektywnie dające się zaobserwować i wskazać zachowania tej osoby”. W roku “zmiany rezydencji podatkowej” Wnioskodawca wynajmie nieruchomość mieszkalną na Malcie, będzie w niej przebywał ponad 183 dni w roku, będzie stroną umów o media i dodatkowo będzie przebywał w tym lokalu z zamiarem stałego pobytu - dokonana być może zakupu mebli, urządzeń elektrycznych. Oznacza to, że Wnioskodawca będzie zamieszkiwał na terytorium Malty i poczyni starania aby to zamieszkanie miało charakter permanentny.

Odnosząc się do określenia centrum interesów życiowych Wnioskodawcy warto wspomnieć o wykładni doktrynalnej art. 3 ustawy o PIT. Wedle Komentarza do ustawy o CIT, Warszawa 2014 - autorstwa K. Serwińska, J. Narkiewicz-Tarłowska: Inne czynniki, które są brane pod uwagę przy ustalaniu centrum interesów gospodarczych, to miejsce posiadania inwestycji, majątku nieruchomego i ruchomego, depozytów/lokat bankowych, pożyczek/kredytów, polis ubezpieczeniowych, kraj opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Podobnie P. Orawiec, Miejsce zamieszkania w Polsce a obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, Monitor Podatkowy 2009, nr 3; W. Morawski, Rozstrzyganie problemu podwójnej rezydencji osób fizycznych w świetle umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, Monitor Podatkowy 2008, Nr 9.

Mając na względzie art. 1, 3, 4a ustawy o PIT zarówno w zakresie wykładni językowej i logicznej jak też zaprezentowanej doktrynalnej i sądowej (również operatywnej) przepisów o PIT, Wnioskodawca zajmuje następujące stanowisko. W ustaleniu faktu rzeczywistej zmiany rezydencji podatkowej Wnioskodawcy należy rozpatrzyć szereg przesłanek, których realizacja skłania ku twierdzeniu o zmianie rezydencji z polskiej na maltańską. Przesłanki, które należy brać pod uwagę w przypadku osoby wnioskującej to:

  • faktyczne przebywanie na terytorium Polski podatnika oraz jego zamieszkanie na terytorium Malty,
  • fakt zameldowania dla celów meldunkowych w danym państwie,
  • posiadanie jednoosobowej działalności gospodarczej i statusu czynnego podatnika VAT,
  • osiąganie przychodu z działalności gospodarczej, umów o pracę i innych stosunków prawnych,
  • dokonanie obowiązków zgłoszenia zmiany rezydencji oraz wniosku o przyznanie takiego statusu w kraju docelowym (Republika Malty),
  • posiadanie tytułów prawnych do nieruchomości - zarówno lokale mieszkalne jak i usługowe,
  • posiadanie certyfikatu rezydencji za dany rok podatkowy,
  • członkostwo w organizacjach społecznych, kulturalnych, sportowych i innych,
  • udział w wydarzeniach politycznych, kulturalnych, sportowych, społecznych,
  • podleganie ubezpieczeniu społecznemu w danym państwie
  • zawarcie umowy z prywatną firmą ubezpieczeniową (ubezpieczenie majątku, osoby fizycznej),
  • zawarcie umów o media, dostęp do sieci Internet, prawa z licencji i do programów komputerowych,
  • posiadanie rachunku bankowego oraz instrumentów finansowych zgromadzonych w oddziale banku na danym terytorium kraju,
  • posiadanie statusu strony postępowań sądowych, podatkowych, egzekucyjnych a także ustanowienie adresu do doręczeń w danym kraju.

Przechodząc do omówienia po kolei powyższych przesłanek należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie przebywać powyżej 183 dni w roku na terytorium Republiki Malty. Ewentualny okres przebywania na terytorium Polski będzie spowodowany realizacją celów wypoczynkowych (wakacje) lub spotkań z członkami rodziny. Wnioskodawca nie jest aktualnie w związku małżeńskim dlatego fakt niezamieszkiwania z matką dziecka w Polsce jest wysoce prawdopodobny. Wnioskodawca nie będzie zameldowany w Polsce a jeśli będzie posiadał umowę najmu (cele mieszkaniowe) dotyczącą nieruchomości w Polsce to wraz z rozpoczęciem okresu zmiany rezydencji - wypowie taką umowę. Jak zostało wspomniane w treści wniosku, Wnioskodawca nie będzie jednoosobowym przedsiębiorcą i nie będzie posiadał statusu czynnego podatnika VAT. Wnioskodawca zasadniczo nie zamierza otrzymywać przychodów, które swoje źródło będę posiadały na terytorium Polski. Z uwagi na własność nieruchomości na terytorium Polski, przychód z ustanowienia najemcy będzie przeznaczany albo na spłatę kredytów bankowych albo jako darowizna na rzecz członków rodziny. Oznacza to, że Wnioskodawca nie będzie zwiększał swojego majątku w Polsce ani też gromadził środków na rachunkach bankowych celem ustanowienia lokaty lub innego instrumentu finansowego. Wnioskodawca wystąpi o przyznanie mu statusu rezydenta (w zakresie przepisów o naturalizacji) a być może w przyszłości obywatelstwa maltańskiego. Wnioskodawca zgłosi chęć ustanowienia adresu do doręczeń na terytorium Malty zarówno organom maltańskim jak też polskim. W razie zaistnienia jakichkolwiek postępowań podatkowych, sądowych i innych reprezentować podatnika na terytorium Polski będzie pełnomocnik procesowy (brak konieczności fizycznego udziału podatnika w rozprawach etc.).

Odnosząc się do kwestii społecznych - Wnioskodawca będzie opłacał należne składki na maltański odpowiednik organu rentowego a dokona też wyrejestrowania z polskiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wypowie także wszelkie stosunki prawne z organizacjami społecznymi, sportowymi, kulturalnymi, które przyznają mu członkostwo. Dodatkowo, będzie brał udział w wydarzeniach politycznych, kulturalnych, sportowych, społecznych na terytorium Malty. Nie jest wykluczone zawarcie umowy z prywatną firmą, ubezpieczeniową (ubezpieczenie majątku, osoby fizycznej) - co oznacza, że w razie potrzeby ubezpieczenie dla Wnioskodawcy zostanie wypłacone ze środków maltańskiej instytucji ubezpieczeniowej. Wnioskodawca będzie posiadać rachunek bankowy w banku maltańskim lub oddziale zagranicznego banku (innego niż Polski oddział). Dodatkowo, Wnioskodawca wypowie zawarte umowy o media, dostęp do sieci Internet, prawa licencji do programów komputerowych i stanie się stroną podobnych umów z podmiotami maltańskimi. Jak wskazano w stanie faktycznym wniosku Wnioskodawca nie będzie pełnił funkcji członka zarządu spółki z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (nie będzie też powiernikiem spółki lub osoby fizycznej) a jedynie będzie pełnił funkcję członka Rady Nadzorczej spółki akcyjnej i posiadał status wspólnika spółki handlowej. Obie wspomniane funkcje będzie jednak wykonywał za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej zaś w razie konieczności udziału osobistego na zgromadzeniach, naradach etc. - reprezentować go będzie ustanowiony w tym celu, polski obywatel - pełnomocnik. Jeśli Wnioskodawca będzie otrzymał z tego tytułu przychody to właściwa będzie do określenia jurysdykcji podatkowej do zapłaty podatku - umowa pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Maltą.

Powyższe przesłanki odnoszące się do kwalifikacji zmiany miejsca centrum interesów życiowych (ale także biznesowych) Wnioskodawcy z terytorium Polski na terytorium Malty zostaną w ocenie Wnioskodawcy - w pełni spełnione.: Osoba fizyczna w ramach Unii Europejskiej ma wolność domicylu a także prawo wyboru systemu podatkowego. Nie ma obecnie przepisu, który by łączył polskie obywatelstwo, z konieczności podlegania w sposób nieograniczony (vide art. 3 ustawy o PIT) polskiej jurysdykcji podatkowej.

Skoro podatnik zmieni miejsce zamieszkania a także większość związków gospodarczych, prywatnych, społecznych z Polską zostanie utracona, to fakt posiadania nieruchomości (ewentualnego przychodu z tego tytułu) oraz przebywania w okresie nie dłuższym niż 100 dni na terytorium Polski celem odwiedzin rodziny lub wypoczynku nie przesądza o tym, że Wnioskodawca w roku zmiany rezydencji podatkowej w dalszym ciągu będzie polskim rezydentem podatkowym i będzie posiadał w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca będzie posiadał (być może) źródło na terytorium Polski z tytułu zysku z wynajmu nieruchomości, których jest właścicielem. Co istotne, przychody te nie będę kumulowane na lokatach, inwestowane lecz wykorzystane na regulowanie dawno zaciągniętych zobowiązań podatkowych, jak zaznaczono w stanie faktycznym wniosku, istnieje prawdopodobieństwo, że prawo do przychodu z najmu zostanie przekazane w formie darowizny na rzecz innych osób z bliskiej rodziny. Przychód z wynajmu nieruchomości położonej na terytorium Polski należy zakwalifikować jako przychód z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Zgodnie z art. 3 ust. 2b ww. ustawy dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a artykułu 3, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

  1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
  2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
  3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
  4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
  5. papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
  6. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania, w których co najmniej 50% wartości aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
  7. tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Należy pamiętać, że Polska posiada aktualnie ponad dziewięćdziesiąt umów o unikaniu podwójnego opodatkowania – w tym jedną z Republiką Maltańską. Wedle art. 4a ustawy o PIT powyższe regulacje stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polską. Artykuł 4 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Republiką Malty a Rzecząpospolitą Polską stanowi — osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się państwie oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym państwie. Tym samym, Wnioskodawca podlegać będzie opodatkowaniu w ramach jurysdykcji maltańskie), tj. ustawodawca kraju, w ramach którego będzie stale przebywał (zamieszkiwał).

Wnioskodawca zamierza także odnieść się do tych aspektów swojego funkcjonowania, które po zmianie rezydencji podatkowej oznaczać będę ograniczone kontakty z Polską jako państwem, w którym m.in. będzie zamieszkiwało jego dziecko małoletnie czy też, w którym będzie osiągał niewielkie dochody. Przede wszystkim należy nadmienić, że fakt pozostawienia przy matce małoletniego dziecka nie jest przeszkodą do zmiany rezydencji podatkowej przez Wnioskodawcę. Jak słusznie stwierdził WSA w Olsztynie (wyrok z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Ol 272/16) “konkluzji, że podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce nie można oprzeć tylko i wyłącznie na fakcie, że żona podatnika zamieszkuje w Polsce i podatnik przebywa w Polsce przez okres ponad 183 dni w roku, gdyż nie stanowi to samodzielnej podstawy do ustalenia rezydencji podatnika”. Takie twierdzenie w pełni należy uznać za uprawnione, gdyż w przedmiotowym stanie faktycznym, Wnioskodawca będzie sporadycznie spotykał się z dzieckiem, którym na co dzień opiekować się będzie matka dziecka (nie będąca żoną Wnioskodawcy).

Wedle wykładni sądowej wspomnianych przepisów fakt zmiany rezydencji podatkowej nie może być przez organy podatkowe podważany w sytuacji gdy podatnik otrzymuję przychody z państwa (którego pierwotnie był rezydentem) oraz państwa, gdzie status rezydenta podatkowego został mu przyznany - wyrok WSA w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2013 r., I SA/Gd 254/13. Nawet jeśli Wnioskodawca będzie posiadał niektóre formy dochodu na terytorium Polski - z tytułu najmu własnych nieruchomości, to nie przeszkadza to w zmianie rezydencji podatkowej na maltańską.

Rekapitulując, stanowisko Wnioskodawcy powyżej przedstawione należy streścić następująco: w roku kalendarzowym, w którym Wnioskodawca rozpocznie procedurę zmiany rezydencji podatkowej w sposób opisany powyżej (przeniesienie centrum interesów życiowych, zakończenie większości związków gospodarczych i prywatnych z Polską), w którym centrum to zostanie ulokowane na terytorium Malty a w trakcie roku omawianego łączna liczba dni przebywania Wnioskodawcy na Malcie przekroczy 183 dni – Wnioskodawca utraci polską rezydencję podatkową nie będzie już nieograniczenie opodatkowany na gruncie polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak zostano ukazane Wnioskodawca będzie stroną szeregu stosunków prawnych, które swoje źródło mają na terytorium Polski (kulturalne, sportowe, prywatne, gospodarcze). Dlatego też, wedle opinii Wnioskodawcy za “rok zmiany rezydencji podatkowej” Wnioskodawca nie będzie spełniał kwalifikacji podatnika zamieszkującego na terytorium Polski z art. 3 ust. 1 i la ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że od całości swoich dochodów będzie opodatkowany (w kontekście art. 4 i nast. umowy pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Maltą) na terytorium Malty z wyłączeniem tych przychodów osiągniętych w Polsce (być może z najmu własnych nieruchomości lub udziałów w spółkach kapitałowych i jako członek Rad Nadzorczych), których opodatkowanie należy do Państwa gdzie ma źródło ten przychód – o ile zgodne jest to z postanowieniami umowy pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Maltą).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy) (art. 3 ust. 2a).

Stosownie natomiast do treści art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

  1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
  2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
    działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
  3. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
  4. papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
  5. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania, w których co najmniej 50% wartości aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
  6. tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Ww. przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malty w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona została w La Valetta dnia 7 stycznia 1994 r. (Dz. U. 1995 r., nr 49, poz. 256 ze zm.).

W myśl art. 4 ust. 1 ww. Umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym Państwie.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 omawianej Umowy jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obydwu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:

  1. osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ona silniejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
  2. jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
  3. jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;
  4. jeżeli jest ona obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym Konwencja zawarta między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malty.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą centrum interesów życiowych i przebywającą większość dni w roku kalendarzowym w Polsce (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, jest podatnikiem VAT czynnym. Aktualnie nie pozostaje w związku małżeńskim i nie jest jednocześnie we wspólności majątkowej. Posiada natomiast małoletnie dziecko zamieszkałe na stałe na terytorium Polski. Z uwagi na planowane przedsięwzięcia gospodarcze jak też przesłanki osobiste, Wnioskodawca zamierza przenieść centrum interesów życiowych na terytorium Republiki Malty gdzie zamieszka na stałe, przebywając ponad 183 dni w ciągu roku kalendarzowego. W zamierzeniu Wnioskodawca (pozostając obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej), zmieni swoją rezydencję podatkową z polskiej na maltańską (tak by w Polsce podlegać jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu – jedynie od przychodu osiągniętego w Polsce). W przyszłości będzie rozliczał się z całości dochodu na terytorium Republiki Malty i będzie tam podlegał nieograniczonemu obowiązkom podatkowemu. Jedynie w sytuacji, gdy osiągnie przychód z tytułu najmu nieruchomości, których jest właścicielem – ewentualny przychód zostanie opodatkowany w kraju położenia tych nieruchomości, czyli w Polsce. Przez rok zmiany rezydencji podatkowej rozumie się rok kalendarzowy (od 1 stycznia do 31 grudnia), w którym to Wnioskodawca będzie przebywał łącznie więcej niż 183 dni w roku na terytorium Malty i kiedy to od dnia 1 stycznia danego roku, Wnioskodawca przenosi centrum interesów życiowych na terytorium Malty. Wnioskodawca nie jest w stanie sprecyzować w którym roku dokona zmiany rezydencji. W przyszłości Wnioskodawca, przenosząc się na stałe (zamieszkując celem permanentnego przebywania) na terytorium Republiki Malty nabędzie tytuł prawny do lokalu celem zamieszkania w tym państwie. Planuje także rozpoczęcie tam działalności gospodarczej (w formie jednoosobowej działalności gospodarczej lub jako wspólnik, członek zarządu lub inny uczestnik przedsięwzięcia jakim jest spółka handlowa; nie jest wykluczony stosunek pracy z pracodawcą maltańskim). Po upływie okresu przewidzianego wedle prawa maltańskiego będzie wnioskował o zameldowanie w lokalu, w którym będzie stale zamieszkiwał na terytorium Republiki Malty. Wnioskodawca nie wyklucza, że w razie uzyskania uprawnień w tym zakresie będzie uczestniczył także w wyborach do władz maltańskich jeśli uzyska czynne prawo wyborcze. Wnioskodawca ma w planach rejestrację samochodu osobowego w maltańskim urzędzie komunikacji (maltańskie tablice rejestracyjne) – tam także zostanie wykupione OC kierowcy; dodatkowo Wnioskodawca prawdopodobnie zakupi ruchomości niezbędne mu do funkcjonowania – narzędzia biurowe, sprzęt elektroniczny. Wnioskodawca założy w banku maltańskim lub oddziale maltańskim zagranicznego innego niż polski, banku) rachunek bankowy osobisty i firmowy (jeśli będzie prowadzić działalność gospodarczą). Wnioskodawca zamierza także zawrzeć umowę z klubem sportowym (siłownia, fitness) i nabyć status członka klubu z siedzibą na Malcie. Jednocześnie Wnioskodawca będzie działał efektywnie w stowarzyszeniach, towarzystwach, fundacjach i innych organizacjach, które mają siedzibę na Malcie. Będzie uczestniczył w wydarzeniach kulturalnych, sportowych na terytorium Malty, także będzie płacił wszystkie podatki, opłaty miejskie, opłaty skarbowe, parkingowe, autostradowe na Malcie. Wnioskodawca zamierza także zarejestrować się w maltańskiej służbie zdrowia, płacić na terytorium Republiki Maltańskiej składki społeczne, a także nawiązać współpracę z maltańską firmą ubezpieczeniową (lub oddziałem zagranicznej firmy ubezpieczeniowej, który mieści się na Malcie) celem podpisania dodatkowego ubezpieczenia na życie (opcjonalnie ubezpieczenia majątku). W roku, w którym Wnioskodawca zmieni swoją rezydencję podatkową, zawiadomi organ podatkowy właściwy dla swojej siedziby i złoży na tę okoliczność stosowne formularze do polskiego organu podatkowego a także zawiadomi właściwy organ o fakcie wymeldowania z dotychczasowego miejsca meldunku w Polsce. Następnie dokona szeregu czynności świadczących o trwałej zmianie zamieszkania, centrum interesów życiowych z terytorium Polski na terytorium Malty. Zmiana rezydencji podatkowej nastąpi na początku roku kalendarzowego. Wnioskodawca zlikwiduje jednoosobową działalność gospodarczą oraz zrezygnuje z członkostwa we wszelkich organizacjach społecznych (stowarzyszeniach, towarzystwach, organizacjach pożytku publicznego jakich będzie na dzień poprzedzający rok zmiany rezydencji podatkowej). Wnioskodawca nie będzie składał zeznania rocznego PIT za rok zmiany rezydencji chyba, że osiągnie na terytorium Polski dochód w trakcie wspomnianego roku; będzie sporadycznie przyjeżdżał do Polski w celach wypoczynkowych, wakacyjnych lub odwiedzając małoletnie dziecko zamieszkałe ze swoją matką na terytorium Polski – częstotliwość spotkań z dzieckiem to raz na kilka miesięcy w wymiarze nieprzekraczającym łącznie 100 dni w ciągu roku kalendarzowego. Wnioskodawca nie posiada i nie będzie prawdopodobnie posiadał na własność w trakcie roku, w którym nastąpi zmiana rezydencji podatkowej – żadnego samochodu osobowego a także innych pojazdów zarejestrowanych we właściwym urzędzie ds. komunikacji na terytorium Polski. Wnioskodawca złoży zawiadomienie do NFZ, ZUS o tym że nie będzie już beneficjentem świadczeń. Ponadto wypowie członkostwo we wszelkich klubach sportowych, towarzystwach naukowych, edukacyjnych, kulturalnych, organizacjach pożytku publicznego – jeśli takie członkostwo będzie posiadać. Jednocześnie nie będzie pełnił funkcji członka zarządu spółki z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (nie będzie też powiernikiem spółki lub osoby fizycznej) a jedynie będzie pełnił funkcję członka Rady Nadzorczej spółki akcyjnej i posiadał status: wspólnika spółki handlowej. Obie wspomniane funkcje będzie jednak wykonywał za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej zaś w razie konieczności udziału osobistego na zgromadzeniach, naradach etc. reprezentować go będzie ustanowiony w tym celu, polski obywatel – pełnomocnik. Wszelkie prawa udziałowe, Wnioskodawca jako wspólnik będzie wykonywał za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej lub podpisując dokumenty w wersji papierowej, przesyłane mu przez zarząd spółki pocztą tradycyjną na Maltę. Ewentualny przychód z tytułu pełnienia funkcji wspólnika lub członka zarządu będzie opodatkowywał zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Maltą. Wnioskodawca po zmianie centrum interesów życiowych nie będzie zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Polsce i nie będzie stroną umów cywilnoprawnych o podobnym charakterze, które przewidują osobiste wykonywanie czynności na terytorium Polski. Wnioskodawca pozostanie właścicielem kilku nieruchomości przeznaczonych na cele mieszkalne – przychód z wynajmu tych nieruchomości będzie przeznaczany na spłatę kredytów bankowych lub jako darowizna na rzecz członków najbliższej rodziny (nie będą kumulowane jako lokata na rachunku bankowym, w polskim oddziale banku). Z uwagi na trwanie stosunku najmu, Wnioskodawca nie będzie mieć możliwości zamieszkania w tych lokalach na terytorium Polski (których jest właścicielem) – z uwagi na najemców będzie to niemożliwe. Wnioskodawca nie będzie posiadać papierów wartościowych (obligacji, bonów finansowych) w instytucjach finansowych (Banki, towarzystwa finansowe), które mają swoje oddziały w Polsce, jeśli Wnioskodawca będzie posiadać środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych w Polsce na początku roku kalendarzowego, w którym nastąpi zmiana rezydencji to środki te zostaną przeznaczone na potrzeby maltańskiej spółki lub innych przedsięwzięć gospodarczych związanych z nowych centrum interesów życiowych (na terytorium Republiki Malty). Ponadto za „rok zmiany rezydencji” Wnioskodawca, uzyska certyfikat od właściwych władz fiskalnych na Malcie (wystąpi o to prawdopodobnie po zakończeniu roku kalendarzowego – roku zmiany rezydencji).

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące uregulowania prawne zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że w roku kalendarzowym, w którym Wnioskodawca rozpocznie procedurę zmiany rezydencji podatkowej w sposób opisany w zdarzeniu przyszłym (przeniesienie centrum interesów życiowych, zakończenie większości związków gospodarczych i prywatnych z Polską), w którym centrum to zostanie ulokowane na terytorium Malty, a w trakcie roku łączna liczba dni przebywania Wnioskodawcy na Malcie przekroczy 183 dni – Wnioskodawca utraci polską rezydencję podatkową, nie będzie już posiadał w Polsce nieograniczonego obowiązku podatkowego w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego „w roku zmiany rezydencji podatkowej” Wnioskodawca nie będzie spełniał kwalifikacji podatnika zamieszkującego na terytorium Polski z art. 3 ust. 1 i la ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co oznacza, że od całości swoich dochodów będzie opodatkowany (w kontekście art. 4 i nast. umowy pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malty) na terytorium Malty z wyłączeniem tych przychodów osiągniętych w Polsce (być może z najmu własnych nieruchomości lub udziałów w spółkach kapitałowych i jako członek Rad Nadzorczych), których opodatkowanie należy do Państwa gdzie ma źródło ten przychód – o ile zgodne jest to z postanowieniami umowy pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Malty).

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych oraz interpretacji indywidualnych, tutejszy organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. W postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ogranicza się do dokonania subsumcji przedstawionego przez stronę stanu faktycznego pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyn, dla których w określonym stanie faktycznym dany przepis ma zastosowanie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.