0112-KDIL4.4012.42.2018.1.HW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Podatek od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy C (nawóz, z przeznaczeniem do zastosowania w rolnictwie).

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2018 r. (data wpływu 22 stycznia 2018 r.), uzupełnionym pismami z dnia 19 marca 2018 r. (data wpływu 21 marca 2018 r. oraz 22 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy C – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy C. Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 19 marca 2018 r. o ostatecznie sformułowany opis sprawy oraz o podpis.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w piśmie z dnia 19 marca 2018 r.).

Wnioskodawca, będący właścicielem firmy A, działającej nieprzerwanie od roku 2011, na podstawie obowiązującego prawa, a także statutu i wewnętrznych regulaminów, prowadzi działalność gospodarczą. W związku z powyższym jest płatnikiem podatku od towarów i usług.

Podstawowym przedmiotem działalności jest dystrybucja nawozów (...). Ponadto jednostka (Wnioskodawca) w ramach której prowadzi sprzedaż nawozów oraz innych artykułów związanych z produkcja rolną, zamierza prowadzić sprzedaż C pod nazwą „B”. Będący nawozem (...) i (...), z przeznaczeniem do zastosowania w rolnictwie. Towar jest obecnie sprzedawany tylko do zakupu przez rolników lub pośredników dla rolników w celu jego wyłącznego wykorzystania w rolnictwie. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „C” i nie sprecyzowały również grupowania PKWiU, do których miałoby ono należeć dla zastosowania stawki 8%, dlatego też nawóz sprzedawany jest wg stawki 23%. Zakwalifikowanie „C” do grupowania „D” polskiej klasyfikacji wyrobów i usług, wpłynęłoby na zmniejszenie kosztów zakupu „C” jako nawozu, i zdecydowanie miałoby wpływ na popularność i opłacalność w rolnictwie „C” jest niezbędny jako nawóz zwiększający plonotwórczość, jak i walory smakowe roślin, działa antygrzybicznie.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „C”, a w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, z uwagi na skład chemiczny i przeznaczenie, należy posiłkować się przepisami i definicjami zawartymi w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 147, poz. 1033, z późn. zm.), i przepisach wykonawczych wydanych na podstawie tej ustawy. Należy również uznać, że „C” z rozporządzenia VAT jest tożsamy z „Z”, a Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego sklasyfikował Z wg klasyfikacji PKWiU pod symbolem (...) w Grupowaniu „D”.

C jest nawozem, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust 1 pkt 1 ustawy o nawozach i nawożeniu, produktem przeznaczonym do dostarczania roślinom składników pokarmowych lub zwiększania żyzności gleb albo zwiększania żyzności stawów rybnych, którymi są nawozy mineralne, nawozy naturalne, nawozy organiczne i nawozy organiczno-mineralne.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 cytowanej powyżej ustawy o nawozach i nawożeniu – nawozy mineralne to nawozy nieorganiczne, produkowane w drodze przemian chemicznych, fizycznych lub przerobu surowców mineralnych, w tym wapno nawozowe, do którego zalicza się (...), a także niektóre nawozy pochodzenia organicznego.

Wnioskodawca chcąc wprowadzić do obrotu nowy wyrób, czyli „C” o handlowej nazwie „B”, będzie stosował obniżoną stawkę VAT 8%, analogiczną jak dla pozostałych swoich wyrobów (...), które w świetle ustawy o nawozach i nawożeniu są nawozami mineralnymi i przeznaczone do stosowania w rolnictwie, kierując się następującymi przesłankami: jest to „NAWÓZ WE” przeznaczony jest ze względu na swoje właściwości fizyko-chemiczne wyłącznie do wykorzystania w rolnictwie, nie jest nawozem naturalnym, a tym samym zostaną spełnione również warunki do zakwalifikowania go do grupy wyrobów ujętych w pozycji 63 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy z uwagi na powyższe, Wnioskodawca może prawidłowo zastosować obniżoną stawkę VAT 8% (wg załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług), a nie powszechnie obowiązującą stawkę w wysokości 23% dla wyżej opisanego związku chemicznego „C”, jako nawozu mineralnego z mikroelementami (...) przeznaczonego do zastosowania jako nawóz w rolnictwie?

Zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie obniżonej stawki podatku VAT 8% do dostawy i sprzedaży „C” jest w pełni uzasadnione, ponieważ wprowadzany do sprzedaży związek chemiczny, spełnia wymogi przewidziane dla nawozów mineralnych oraz jest tożsamy z Z, który wg rozporządzenia Ministra Finansów z roku 2013 w sprawie towarów i usług objęty jest obniżoną stawką VAT 8%.

Wnioskodawca wprowadzając do sprzedaży C o handlowej nazwie „B” będzie stosował obniżoną stawkę VAT 8%, analogiczną jak dla pozostałych swoich wyrobów (...), które w świetle ustawy o nawozach i nawożeniu, są nawozami mineralnymi przeznaczonymi wyłącznie do zastosowania w rolnictwie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia przy określaniu zakresu stosowania preferencyjnych stawek podatku i zwolnień przedmiotowych od podatku w niektórych przypadkach odwołują się do grupowań PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do tych towarów i usług, dla których przepisy w zakresie VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.) do dnia 31 grudnia 2018 r. dla celów podatku od towarów i usług obowiązuje klasyfikacja wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2008 r., Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, znajdują się m.in. w poz. 63 – PKWiU ex 20.15.7 „Nawozy, gdzie indziej niesklasyfikowane, z wyłączeniem nawozów naturalnych”.

Stosownie do art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów i usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”. Zatem, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danego towaru lub danej usługi z danego grupowania.

Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 41 ust. 16 ustawy, Minister Finansów w dniu 23 grudnia 2013 r. wydał rozporządzenie w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2017 r., poz. 839, z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

Stosownie do § 3 ust. 4 rozporządzenia, obniżoną do wysokości 8% stawkę podatku stosuje się również do dostawy, wewnątrzwspólnotowego nabycia i importu:

  1. makuchów i innych pozostałości stałych z tłuszczów i olejów roślinnych; mąki i mączki z nasion lub owoców oleistych, z wyłączeniem gorczycy (PKWiU 10.41.4), (CN 2304 00 00, 2305 00 00, 2306 i 1208),
  2. siarczanu magnezu (PKWiU ex 20.13.41.0), (CN ex 2833 21 00),
  3. azotanu wapnia i azotanu magnezu (PKWiU ex 20.13.42.0), (CN ex 2834 29 80),
  4. chlorku potasu (PKWiU ex 20.15.51.0), (CN 3104 20),
  5. azotanu potasu (saletry potasowej) (PKWiU ex 20.15.76.0), (CN ex 2834 21 00),
  6. nawozów wapniowych i wapniowo-magnezowych, innych niż wymienione w załączniku nr 3 do ustawy,
  7. kizerytu (naturalnego siarczanu magnezu) (PKWiU ex 08.91.19.0), (CN ex 2530 20 00)

− wyłącznie przeznaczonych do stosowania jako nawozy, pasze lub dodatki (surowiec) do pasz, jeżeli ich nabywcą jest podatnik podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej.

W myśl § 3 ust. 5 rozporządzenia, przepis ust. 4 stosuje się:

  1. do dostawy – pod warunkiem że nabywca tych towarów złoży sprzedawcy pisemne oświadczenie, że jest podatnikiem podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, a nabywane towary przeznaczy do stosowania jako nawozy, pasze lub dodatki (surowiec) do pasz w prowadzonym przez niego gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej;
  2. do importu – pod warunkiem że importer tych towarów złoży organowi celnemu pisemne oświadczenie, że jest podatnikiem podatku rolnego lub podatku dochodowego od dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej, a importowane towary przeznaczy do stosowania jako nawozy, pasze lub dodatki (surowiec) do pasz w prowadzonym przez niego gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej.

Stosownie do § 3 ust. 6 rozporządzenia, oświadczenie, o którym mowa w ust. 5, powinno zawierać również:

  1. imię i nazwisko oraz adres stałego miejsca zamieszkania nabywcy będącego osobą fizyczną albo nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej nabywcy będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej;
  2. określenie ilości nabywanych towarów, wymienionych w ust. 4;
  3. datę i miejsce wystawienia oświadczenia oraz podpis składającego oświadczenie.

Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczenia towaru lub usługi (grupy towarów lub usług) opodatkowanych stawką obniżoną, a określonych w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług oraz w przepisach wykonawczych do ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że możliwość zastosowania stawki preferencyjnej stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową. Wszelkie wyjątki od tej reguły nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, będący właścicielem firmy A, działającej nieprzerwanie od roku 2011, na podstawie obowiązującego prawa a także statutów i wewnętrznych regulaminów prowadzi działalność gospodarczą, odpłatną. W związku z powyższym jest płatnikiem od towarów i usług.

Podstawowym przedmiotem działalności jest dystrybucja nawozów (...). Ponadto jednostka w ramach której Wnioskodawca prowadzi sprzedaż nawozów oraz innych artykułów związanych z produkcja rolną, zamierza prowadzić sprzedaż C pod nazwą „B”. Będący nawozem (...) i (...), z przeznaczeniem do zastosowania w rolnictwie. Towar jest obecnie sprzedawany tylko do zakupu przez rolników lub pośredników dla rolników w celu jego wyłącznego wykorzystania w rolnictwie. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „C” i nie sprecyzowały również grupowania PKWiU, do których miałoby ono należeć dla zastosowania stawki 8%, dlatego też nawóz sprzedawany jest wg stawki 23%.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „C”, a w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, z uwagi na skład chemiczny i przeznaczenie, należy posiłkować się przepisami i definicjami zawartymi w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 147, poz. 1033, z późn. zm.), i przepisach wykonawczych wydanych na podstawie tej ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy, należy również uznać, że „C” z rozporządzenia VAT jest tożsamy z „Z”, a Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego sklasyfikował Z wg klasyfikacji PKWiU pod symbolem (...) w grupowaniu „D”.

C jest nawozem, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust 1 pkt 1 ustawy o nawozach i nawożeniu, produktem przeznaczonym do dostarczania roślinom składników pokarmowych lub zwiększania żyzności gleb albo zwiększania żyzności stawów rybnych, którymi są nawozy mineralne, nawozy naturalne, nawozy organiczne i nawozy organiczno-mineralne.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 cytowanej powyżej ustawy o nawozach i nawożeniu, nawozy mineralne to nawozy nieorganiczne, produkowane w drodze przemian chemicznych, fizycznych lub przerobu surowców mineralnych, w tym wapno nawozowe, do którego zalicza się wapno nawozowe zawierające magnez, a także niektóre nawozy pochodzenia organicznego.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy Wnioskodawca może zastosować obniżoną stawkę VAT 8% (wg załącznika nr 3 do ustawy), a nie powszechnie obowiązującą stawkę w wysokości 23% dla wyżej opisanego związku chemicznego „C”, jako nawozu mineralnego z mikroelementami (...) przeznaczonego do zastosowania jako nawóz w rolnictwie.

W rozpatrywanej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że najistotniejszym elementem jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji towaru lub usługi wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Odnosząc zatem powołane przepisy prawa do przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu sprawy, należy wskazać, że Wnioskodawca do dostawy wskazanego produktu nie będzie mógł stosować stawki podatku VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy w powiązaniu z poz. 63 załącznika nr 3 ustawy, gdyż produkt C o nazwie „B” sklasyfikowany – jak wskazał Zainteresowany – pod symbolem (...) nie mieści się we wskazanym w tej pozycji grupowaniu PKWiU ex (...) „Nawozy, gdzie indziej niesklasyfikowane, z wyłączeniem nawozów naturalnych”.

Natomiast, aby można było zastosować stawkę podatku w wysokości 8% na podstawie § 3 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia sprzedawany produkt musi być C, z kolei na podstawie § 3 pkt 6 rozporządzenia nawozem (...) bądź (...), innym niż wymienione w załączniku nr 3 do ustawy oraz spełniać pozostałe warunki określone w tym przepisie. Wnioskodawca wskazał, że będzie sprzedawał C. Zatem sprzedaż nawozu C nie mieści się w ww. przepisach rozporządzenia, gdyż nie jest Z oraz nawozem (...), czy też (...), a tylko takie nawozy zostały objęte przez ustawodawcę preferencyjną stawką podatku VAT wynikającą z § 3 ust. 4 pkt 2 i 6 rozporządzenia.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz opis sprawy, w odpowiedzi na zadane pytanie należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie może zastosować obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% dla dostawy opisanego związku chemicznego „C”, jako nawozu mineralnego z mikroelementami (...) przeznaczonego do zastosowania jako nawóz w rolnictwie. Dostawa C, o którym mowa we wniosku, podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Końcowo należy jeszcze raz podkreślić, że tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.