ITPP2/443-716/11/EK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Miejsce świadczenia i opodatkowania usług konferencji naukowych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2011 r. (data wpływu 23 maja 2011 r.), uzupełnionym w dniu 22 lipca 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i opodatkowania usług konferencji naukowych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 22 lipca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i opodatkowania usług konferencji naukowych.

W przedmiotowym wniosku i jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Instytut jest czynnym podatnikiem podatków od towarów i usług. Do głównych Jego zadań należy m.in.: prowadzenie badań naukowych, współpraca z uczelniami, instytutami badawczymi krajowymi i zagranicznymi, rozwijanie międzynarodowej współpracy naukowej, upowszechnianie wiedzy w zakresie działalności jednostki, organizowanie zebrań naukowych (konferencje, symopozja, warsztaty naukowe). W ramach ww. działalności wysyła pracowników naukowych na konferencje zagraniczne zarówno do krajów UE, jak i spoza UE, w celu wymiany doświadczeń i pogłębienia wiedzy naukowej. Przed rozpoczęciem konferencji jednostka wpłaca za pracownika opłatę konferencyjną (registration fee). Nabywcą usługi udziału pracownika w konferencji jest Instytut. Na powyższą wpłatę jednostka otrzymuje fakturę lub rachunek. Podstawowym celem organizowanych wydarzeń jest przekazanie uczestnikom tych konferencji wiedzy oraz przedstawienie i wymiana doświadczeń związanych z tematyką konferencji. Pracownicy naukowi wyjeżdżają przede wszystkim w celu poszerzenia posiadanej przez nich wiedzy na dany temat, dowiedzenia się, na bazie informacji przedstawionych przez innych uczestników, jak radzą sobie inni z danym zagadnieniem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy konferencje zagraniczne, na które wyjeżdżają pracownicy naukowi Instytutu, podlegają - zgodnie z art. 28g ustawy o podatku od towarów i usług - opodatkowaniu podatkiem w miejscu świadczenia usługi, co oznacza, że w Polsce nie jest naliczany podatek od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, wyrażonym w uzupełnieniu wniosku, konferencje naukowe „podlegają pod art. 28g ustawy o podatku od towarów i usług”, ponieważ mają charakter usług podobnych do usług edukacyjnych. Instytut wskazał, iż jest zdania, że skoro aby uczestniczyć w konferencji uczestnik musi zarejestrować się i wnieść opłatę rejestracyjną, to można traktować ją jako bilet wstępu na konferencję.

W Jego ocenie, konferencje podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w miejscu świadczenia tej usługi, tj. poza granicami Polski i nie musi naliczać podatku należnego od konferencji zagranicznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do zapisu art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

W przypadku usług, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług, istotnym jest ustalenie miejsca ich świadczenia, bowiem od określenia miejsca świadczenia zależeć będzie miejsce ich opodatkowania.

Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie zostały zwarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”, działu V.

Zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w przepisie art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

W art. 28a ustawy wskazano, iż na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

  1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
  2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Od 1 lipca 2011 r., na podstawie art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 134, poz. 780), art. 28a pkt 1 lit. b) ustawy przyjął nowe brzmienie, zgodnie z którym, ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.

W świetle zapisów art. 28g ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.

W myśl art. 32 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 s. 1), usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.

Zgodnie z brzmieniem ust. 2 lit. c) powyższego artykułu, ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Instytut, który jest czynnym podatnikiem podatków od towarów i usług, w ramach swojej działalności, wysyła pracowników naukowych na konferencje zagraniczne. Nabywcą usługi udziału pracownika w konferencji jest Instytut, który przed jej rozpoczęciem wpłaca za pracownika opłatę konferencyjną. Na powyższą wpłatę otrzymuje fakturę lub rachunek. Podstawowym celem organizowanych wydarzeń jest przekazanie uczestnikom tych konferencji wiedzy oraz przedstawienie i wymiana doświadczeń związanych z tematyką konferencji.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że zgodnie z regulacją art. 28g ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, miejscem świadczenia, a zarazem opodatkowania nabywanych przez Instytut usług będzie miejsce, gdzie konferencje te faktycznie się odbędą. Skoro ww. konferencje będą się odbywały poza terytorium RP, to nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.