IPPP1/4512-635/16-4/KC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie możliwości zastosowania dla dostawy napojów gazowanych stawki 5%

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 4 sierpnia 2016 r. (data wpływu 8 sierpnia 2016 r.) uzupełnione pismem z dnia 4 października 2016 r. (data wpływu 6 października 2016 r.) w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu z dnia 26 września 2016 r. nr IPPP1/4512-635/16-2/KC (skutecznie doręczone w dniu 29 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania dla dostawy napojów gazowanych stawki podatku w wysokości 5 % – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania dla dostawy napojów gazowanych stawki podatku w wysokości 5 %. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 października 2016 r. (data wpływu 6 października 2016 r.) w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu z dnia 26 września 2016 r. nr IPPP1/4512-635/16-2/KC (skutecznie doręczone w dniu 29 września 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka M chce sprzedawać na rynku krajowym 5 grup napojów X.

Produkty należące do pierwszej grupy:

  1. Napój X bez cukru
  • produkt bezcukrowy
  • słodzony aspartamem (nie zawiera kalorii, stosowany przez diabetyków)

Słodziki nadają słodki smak, nie zawierają kalorii, są alternatywą dla kalorycznego cukru, minimalizują wystąpienie próchnicy, stosowane są przez cukrzyków oraz hamują proces wysychania produktu.

Produkty należące do drugiej grupy:

  1. Napój X dosładzana stewią
  • produkt dosładzany stevią (glikozydy stewiolowe)
  • zawiera mniej kalorii
  • może być stosowany przez ludzi z otyłością

Produkty należące do trzeciej grupy:

  1. Napój X Bio-rabarbar
  • zawartość owoców 40%
  • sok Bio-rabarbar (40%) - wykonany z organicznego soku z rabarbaru
  • zawiera naturalną wodę mineralną
  • alternatywa dla kalorycznych napojów

Produkty należące do czwartej grupy:

  1. Napój X Bio-winogrono
  • zawartość owoców 50%
  • sok Bio-winogrono (50%) - wykonany z organicznego soku z winogron
  • zawiera naturalną wodę mineralną
  • alternatywa dla kalorycznych napojów

Produkty należące do piątej grupy:

  1. Napój X Bio-jabłko
  • zawartość owoców 66%
  • sok Bio-jabłko (66%) - wykonany z organicznego soku z jabłek
  • zawiera naturalną wodę mineralną
  • alternatywa dla kalorycznych napojów

Wyżej wymieniony towar mieści się w grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWIU 11.07.19.0 "Pozostałe napoje bezalkoholowe".

Wyżej wymienione produkty nie są produktami o zawartości alkoholu powyżej 1,2%.

W uzupełnieniu wniosku Strona podała, że Napoje które Spółka planuje sprzedawać na rynku krajowym sa napojami gazowanymi i nie zawierają w swoim składzie tłuszczu mlekowego. W napojach jakimi sa Napój X bez cukru i X dosładzana stewią udział masowy soku owocowego warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi mniej niż 20% składu surowcowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Według jakiej stawki opodatkowana jest sprzedaż na terenie Polski napoju X bez cukru, mieszczącego się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0 ?
  2. Według jakiej stawki opodatkowana jest sprzedaż na terenie Polski napoju X dosładzanego stewią, mieszczącego się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0 ?
  3. Według jakiej stawki opodatkowana jest sprzedaż na terenie Polski X Bio- rabarbar, mieszczącego się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0 ?
  4. Według jakiej stawki opodatkowana jest sprzedaż na terenie Polski X Bio- winogrono, mieszczącego się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0 ?
  5. Według jakiej stawki opodatkowana jest sprzedaż na terenie Polski X Bio-jabłko, mieszczącego się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0 ?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Wnioskodawca twierdzi, że sprzedaż przedmiotowych towarów opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług według stawki 5%, dotyczy to 1,2,3,4 i 5 grupy towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Przez sprzedaż – zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak stanowi przepis art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje sprzedawać na rynku krajowym 5 grup napojów X.

Produkty należące do pierwszej grupy:

  1. Napój X bez cukru
  • produkt bezcukrowy
  • słodzony aspartamem (nie zawiera kalorii, stosowany przez diabetyków)

Słodziki nadają słodki smak, nie zawierają kalorii, są alternatywą dla kalorycznego cukru, minimalizują wystąpienie próchnicy, stosowane są przez cukrzyków oraz hamują proces wysychania produktu.

Produkty należące do drugiej grupy:

  1. Napój X dosładzana stewią
  • produkt dosładzany stevią (glikozydy stewiolowe)
  • zawiera mniej kalorii
  • może być stosowany przez ludzi z otyłością

Produkty należące do trzeciej grupy:

  1. Napój X Bio-rabarbar
  • zawartość owoców 40%
  • sok Bio-rabarbar (40%) - wykonany z organicznego soku z rabarbaru
  • zawiera naturalną wodę mineralną
  • alternatywa dla kalorycznych napojów

Produkty należące do czwartej grupy:

  1. Napój X Bio-winogrono
  • zawartość owoców 50%
  • sok Bio-winogrono (50%) - wykonany z organicznego soku z winogron
  • zawiera naturalną wodę mineralną
  • alternatywa dla kalorycznych napojów

Produkty należące do piątej grupy:

  1. Napój X Bio-jabłko
  • zawartość owoców 66%
  • sok Bio-jabłko (66%) - wykonany z organicznego soku z jabłek
  • zawiera naturalną wodę mineralną
  • alternatywa dla kalorycznych napojów

Wyżej wymieniony towar mieści się w grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWIU 11.07.19.0 "Pozostałe napoje bezalkoholowe".

Wyżej wymienione produkty nie są produktami o zawartości alkoholu powyżej 1,2%.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że napoje te są napojami gazowanymi i nie zawierają w swoim składzie tłuszczu mlekowego. W napojach jakimi są Napój X bez cukru i X dosładzana stewią udział masowy soku owocowego warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi mniej niż 20% składu surowcowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z ustaleniem właściwej stawki dla dostawy wszystkich napojów, które planuje sprzedawać na polskim rynku, należące do grupy napojów X.

Stawka podatku, na postawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, zostały wymienione w poz. 52 – PKWiU ex 11.07.19.0 – „Pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje:

  1. w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
  2. zawierające tłuszcz mlekowy, z wyłączeniem napojów, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju.

W myśl art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania danej stawki preferencyjnej tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”.

Ponadto zgodnie z pkt 1) objaśnień do załącznika nr 3, wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

W załączniku nr 10 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%, zostały wymienione w poz. 31 – PKWiU ex 11.07.19.0 – „Pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje:

  1. w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
  2. zawierające tłuszcz mlekowy, z wyłączeniem napojów, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju.

W objaśnieniu do tego załącznika zaznaczono, że symbol „ex” dotyczy tylko danego wyrobu z danego grupowania.

Wnioskodawca wskazała, że wszystkie napoje, które planuje sprzedawać na polskim rynku, wymienione we wniosku są napojami gazowanymi. Z kolei z przywołanych powyżej przepisów wynika, że jedynie napoje bezalkoholowe wyłącznie niegazowane sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego, mogą korzystać ze stawki obniżonej w wysokości 5%, lub 8% zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy w związku z poz. 51 załącznika nr 3 oraz poz.31 załącznika nr 10 do ustawy.

Zatem do sprzedaży napojów gazowanych wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego zastosowanie znajdzie stawka podstawowa jako, że napoje te ustawodawca wyłączył z obniżonych stawek podatku zawartych w treściach załączników do ustawy. Tym samym na podstawie art. 41 ust.1 sprzedaż napojów gazowanych podlega opodatkowaniu stawką 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo zauważa się, że Minister Finansów nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zgodnie bowiem z poz. 7.3. Zasad Metodycznych Polskiej klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU 2008, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana klasyfikacja przez sprzedawcę nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu towaru (usługi) do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów tej klasyfikacji określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11). Zatem interpretację wydano w oparciu o wskazaną klasyfikację statystyczną.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.