0112-KDIL1-3.4012.570.2017.1.AW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Prawo do stosowania stawki podatku w wysokości 5% do sprzedaży napojów aloesowych na terytorium kraju

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2017 r. (data wpływu 15 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do stosowania stawki podatku w wysokości 5% do sprzedaży napojów aloesowych na terytorium kraju – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do stosowania stawki podatku w wysokości 5% do sprzedaży napojów aloesowych na terytorium kraju.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

1.

Sp. z o.o. (dalej – Spółka, Wnioskodawca) posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej – VAT) oraz nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje sprzedaży na terytorium kraju – pod różnymi nazwami handlowymi – aloesowych suplementów diety w płynie (dalej – Napoje Aloesowe, Produkty).

Produkty oferowane przez Wnioskodawcę służą do picia, są niegazowane i zawierają w swoim składzie:

  • ponad 20% (co do zasady od 80% do 99,9%) Aloe (...) – tj. skoncentrowany płynny wyciąg z aloesu, czyli sok z aloesu. Jest on wytwarzany w Ameryce Północnej – USA/Meksyk oraz
  • różne dodatki, tj. np.: miód kwiatowy, koncentrat soku pomarańczowego, ekstrakt z pokrzywy, substancje słodzące, reglatory kwasowości, stabilizatory, witamina C, substancje konserwujące, naturalne aromaty (owocowe lub warzywne), kwas L-askorbinowy, octan DL-alfa-tokoferylu.

Napoje Aloesowe zaliczane są do grupy tzw. suplementów diety, których spożycie (jako uzupełnienie zwykłej diety) prowadzi do uzyskania dodatkowych korzyści zdrowotnych. Produkty dostarczają organizmowi składników odżywczych oraz innych substancji o działaniu żywieniowym i fizjologicznym. Ich stosowanie sprzyja zbilansowaniu codziennej diety tak, aby zawierała ona wszystkie niezbędne mikroelementy, a także dostarczała elementy wspomagające prawidłowy rozwój i ochronę organizmu.

Napoje Aloesowe należy pić trzy razy dziennie po 30 ml. Podobnie jak inne napoje można je rozcieńczać wodą lub sokami. Po otwarciu należy je przechowywać w lodówce.

2.

Wnioskodawca posiada opinię na temat właściwości odżywczych i prozdrowotnych aloesu przygotowaną przez Panią prof. z Uniwersytetu (dalej – Ekspertyza). W Ekspertyzie zostało wskazane m.in., że:

  • Aloes od dawna jest wykorzystywany jako składnik żywności, napojów (...)” (str. 3 Ekspertyzy);
  • Znajdujący się w nich ((w liściach aloesu)) miąższ stanowi jedyną jadalną część tej rośliny. (...) Zbioru liści dokonuje się po trzech lub czterech latach wegetacji, gdyż dopiero wtedy zawierają optymalną ilość składników odżywczych i prozdrowotnych” (str. 4 Ekspertyzy);
  • Aloes, swoim składem chemicznym oraz właściwościami, nie odbiega znacząco od innych powszechnie znanych warzyw, takich jak cukinia, cykoria, bakłażan, ogórek; w liściach tej rośliny znajdują się porównywalne ilości białka, węglowodanów i błonnika pokarmowego. Pod względem zawartości składników mineralnych (zwłaszcza wapnia) możemy go porównać do warzyw kapustowatych (jarmuż). Aloes, podobnie jak oberżyna czy szparagi, jest również źródłem wielu cennych przeciwutleniaczy, szczególnie związków fenolowych, w tym flawonoidów (kwercetyna, katechina). Dzięki obecności kwasu salicylowego miąższ z liści aloesu charakteryzuje się właściwościami przeciwdrobnoustrojowymi. Zawartość tego kwasu jest zbliżona do ilości stwierdzanych w owocach (arbuz, morele) i warzywach (szparagi, ogórki, cykoria). Miąższ aloesowy zawiera 4% suchej masy, w której stwierdzono – oprócz podstawowych składników pokarmowych – około 270 substancji biologicznie czynnych (wtórnych metabolitów roślin)” (str. 4 Ekspertyzy);
  • Mahatma Ghandi stosował liście aloesu w czasie postów jako pożywienie oraz środek do oczyszczania organizmu” (str. 7 Ekspertyzy);
  • Biorąc pod uwagę właściwości obecnych w aloesie substancji prozdrowotnych, w tym o działaniu przeciwzapalnym, przeciwutleniającym, przeciwnowotworowym, przeciw –bakteryjnym, czy też hypocholesterolemicznym należy się spodziewać, że korzyści zastosowania tej rośliny są duże i stawiają aloes na równi z grupą produktów żywnościowych, tak ważną dla zdrowia człowieka, jaką są warzywa” (str. 9 Ekspertyzy);
  • (...) w krajach subtropikalnych lub tropikalnych (np. Meksyk) liście aloesu są traktowane jak warzywa i powszechnie wykorzystywane do produkcji potraw (np. zup), a także innych produktów żywnościowych (kompoty, soki, dżemy, galaretki, nalewki, wina). Na rynku są dostępne popularne napoje z cząstkami miąższu aloesowego, słodzone miodem lub cukrem trzcinowym, a w sklepach ze zdrową żywnością można znaleźć 100% soki z liści tej rośliny” (str. 7 Ekspertyzy).

3.

Dla jednego z Produktów będących przedmiotem złożonego wniosku, 29 stycznia 2016 r. wydano w Niemczech wiążącą informację taryfową nr DE1022/16-1 (dalej – Dokument vZTA), zgodnie z którą napój ten należy zaklasyfikować według kodu CN 2202 90 19, tj. „pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych warzywnych, objętych pozycją 2009”. Zgodnie z kluczem powiązań między CN a PKWiU, kod CN 2202 90 19 odnosi się do grupowania PKWiU 11.07.19.0 – pozostałe napoje bezalkoholowe.

Ponadto, Wnioskodawca znajduje się w posiadaniu informacji klasyfikacyjnej z 23 września 2005 r. wydanej przez Urząd Statystyczny i dotyczącej jednego z Napojów Aloesowych, w której zostało wskazane, że powinien być on klasyfikowany w grupowaniu PKWiU 2004 o symbolu 15.98.12-50.90, tj. „napoje bezalkoholowe pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane, z wyłączeniem zawierających tłuszcz mlekowy”, co odpowiada grupowaniu PKWiU 2008 o symbolu 11.07.19.0 – pozostałe napoje bezalkoholowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka jest uprawniona do stosowania stawki 5% VAT do sprzedaży Napojów Aloesowych na terytorium kraju?

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do stosowania stawki 5% VAT do sprzedaży Napojów Aloesowych na terytorium kraju.

Poniżej Wnioskodawca szczegółowo uzasadnia swoje stanowisko.

A. Możliwość stosowania obniżonej stawki VAT – uwagi ogólne

A. 1) Możliwość stosowania obniżonej stawki VAT w świetle polskich przepisów podatkowych

  • Obniżona stawka VAT dla bezalkoholowych napojów niegazowanych, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego.
  1. Podstawowa stawka VAT wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień. W świetle art. 41 ust. 2a ustawy o VAT, „Dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%. W poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy o VAT wymieniono towary sklasyfikowane pod symbolem statystycznym PKWiU ex 11.07.19.0, tj. pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje:
    1. w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego (dalej również – Napoje),
    2. zawierające tłuszcz mlekowy, z wyłączeniem napojów, przy przygotowywaniu których wykorzystywany jest napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowywanym napoju”.
  2. Stosownie do art. 2 pkt 30 ustawy o VAT, przez PKWiU ex – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia, obniżonej stawki podatku lub wyłączenia tylko do towarów lub usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce – nazwa towaru lub usługi. Wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT, zwolnienie bądź wyłączenie dotyczy wyłącznie danego towaru lub danej usługi z danego grupowania – konkretnego towaru lub konkretnej usługi wymienionej obok symbolu PKWiU. Zatem w przypadku towarów i usług wymienionych w Załączniku nr 10 do ustawy o VAT i oznaczonych znakiem „ex” z użyciem słowa „wyłącznie”, stawką obniżoną opodatkowany jest towar wymieniony po myślniku.
  3. W związku z tym, na podstawie polskich regulacji, stawka 5% VAT może znaleźć zastosowanie, jeżeli łącznie zostaną spełnione poniższe warunki:
    1. towar będący przedmiotem sprzedaży klasyfikowany jest jako pozostałe napoje bezalkoholowe o symbolu PKWiU 2008 – 11.07.19.0, oraz
    2. jest napojem niegazowanym, w którym udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego.

A. 2) Możliwość stosowania obniżonej stawki VAT w świetle przepisów unijnych

  • Obniżona stawka VAT dla produktów spożywczych

Prawo do stosowania obniżonej stawki VAT znajduje również uzasadnienie w przepisach Dyrektywy VAT. Zgodnie bowiem z art. 98 ust. 1 Dyrektywy VAT, Państwa Członkowskie Unii Europejskiej są uprawnione do stosowania jednej lub dwóch stawek obniżonych VAT.

Z kolei art. 98 ust. 2 Dyrektywy VAT wyraźnie wskazuje, że stawki obniżone mogą znaleźć zastosowanie wyłącznie do dostawy towarów i świadczenia usług, których kategorie są enumeratywnie wyliczone w Załączniku III do Dyrektywy.

W poz. nr 1 Załącznika III do Dyrektywy VAT wskazano, że z preferencji podatkowej mogą korzystać środki spożywcze (łącznie z napojami, ale z wyłączeniem napojów alkoholowych) przeznaczone do spożycia przez ludzi i zwierzęta, żywe zwierzęta, nasiona, rośliny oraz składniki zwykle przeznaczone do produkcji środków spożywczych, produkty zwykle przeznaczone do użytku jako dodatek lub substytut środków spożywczych.

Pojęcie „środków spożywczych” użyte w poz. nr 1 Załącznika III do Dyrektywy VAT nie zostało zdefiniowane w przepisach Dyrektywy VAT, lecz zostało wyjaśnione w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej – TSUE). W orzeczeniu z 10 marca 2011 r. (sprawy połączone C-497/09. C-499/09, C-501/09 i 502/09), TSUE podkreślił, że omawiana pozycja załącznika do Dyrektywy VAT dotyczy środków spożywczych w ogólności i nie wprowadza żadnych rozróżnień ani ograniczeń (w tym np. ze względu na rodzaj przedsiębiorstwa, metodę sprzedaży, opakowanie, sposób przygotowania, czy temperaturę).

B. Możliwość zastosowania obniżonej stawki VAT do sprzedaży Napojów Aloesowych przez Spółkę

  1. Napoje Aloesowe jako towary, o których mowa w poz. 31 Załącznika nr 10 do ustawy o VAT
    1. Jak wskazano we wcześniejszej części złożonego wniosku, Napoje Aloesowe są napojami niegazowanymi, klasyfikowanymi do grupowania PKWiU 2008 pod symbolem 11.07.19.0 – pozostałe napoje bezalkoholowe.
      Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo zaklasyfikował Napoje Aloesowe do grupowania o symbolu PKWiU 11.07.19.0 – pozostałe napoje bezalkoholowe, co potwierdzają m.in. takie czynniki jak:
      • skład Napojów Aloesowych,
      • dokument VZTA dotyczący jednego z Napojów Aloesowych potwierdzający, że należy zaklasyfikować go według kodu CN 2202 90 19. Zgodnie z kluczem powiązań między CN a PKWiU, kod CN 2202 90 19 odnosi się do grupowania PKWiU 11.07.19.0 – pozostałe napoje bezalkoholowe,
      • informacja klasyfikacyjna Urzędu Statystycznego w Łodzi dotycząca jednego z Napojów Aloesowych, w której został on przypisany do grupowania PKWiU o symbolu 11.07.19.0.
    2. Jak już wspomniano, Napoje Aloesowe zawierają ponad 20% Aloe (...) (soku z aloesu), tj. składają się w ponad 20% z soku z aloesu. W opinii Spółki nie powinno budzić wątpliwości, iż sok z aloesu jest sokiem warzywnym. Wynika to z faktu, iż aloes powinien być klasyfikowany jako warzywo. Ustawa o VAT, jak również przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia „warzywa”. W związku z powyższym, w opinii Wnioskodawcy, w celu zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do definicji słownikowej. Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego (sjp.pwn.pl: dalej – SJP) warzywo to „roślina zielna, której korzenie, liście, kwiatostany lub owoce używane są jako pożywienie”.
      Jak wynika z ww. definicji, o kwalifikacji danej rośliny jako warzywa przesądza fakt, czy jakaś jej część nadaje się do spożycia. W przypadku aloesu do spożycia, po odpowiednim przygotowaniu, nadaje się miąższ z liści i jest on powszechnie stosowany jako pożywienie (przykładem są m.in. Napoje Aloesowe). Potwierdzają to także poniższe fragmenty Ekspertyzy:
      • Aloes od dawna jest wykorzystywany jako składnik żywności, napojów (...)” (str. 2 Ekspertyzy),
      • Znajdujący się w nich ((w liściach aloesu)) miąższ stanowi jedyną jadalną część tej rośliny” (str. 4 Ekspertyzy),
      • liście aloesu są traktowane jak warzywa i powszechnie wykorzystywane do produkcji potraw (np. zup), a także innych produktów żywnościowych (kompoty, soki, dżemy, galaretki, nalewki, wina). Na rynku są dostępne popularne napoje z cząstkami miąższu aloesowego, słodzone miodem lub cukrem trzcinowym, a w sklepach ze zdrową żywnością można znaleźć 100% soki z liści tej rośliny” (str. 7 Ekspertyzy).
      Z posiadanej przez Spółkę Ekspertyzy wynika również, że aloes zawiera składniki typowe dla warzyw, a jego skład chemiczny oraz właściwości są porównywalne z innymi warzywami. Według Ekspertyzy aloes posiada w swoim składzie elementy, które są niezbędne dla zdrowia i prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka, a jego spożywanie wywołuje dla zdrowia porównywalnie korzystne skutki jak spożywanie innych warzyw.
      Za zaklasyfikowaniem aloesu jako warzywa przemawia także treść dokumentu „Codex General Standard for Food Additives (GSFA, Codex STAN 192-1995) przygotowanego pod patronatem Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) i Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) przez Komisję Kodeksu Żywnościowego (Codex Alimentarius Commission: dalej – Kodeks). W załączniku B Kodeksu zawierającym klasyfikację systemową produktów żywnościowych (Food Category System) w punkcie 4 ppkt 2 jako warzywa wymieniono enumeratywnie również aloes – „04.2 Vegetables (including muschrooms and fungi, roots and tubers, pulses and legumes and aloe yera), seaweeds, and nuts and seeds”.
    3. W świetle powyższego fakt, że aloes jest warzywem – a co za tym idzie, że sok z aloesu jest sokiem warzywnym – w ocenie Wnioskodawcy nie może budzić wątpliwości. Należy także zaznaczyć, że przy definiowaniu pojęć „warzywo” czy „sok warzywny” nie należy odwoływać się do klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.
      Stosownie bowiem do art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, ale tylko wówczas gdy dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.
      W omawianym w złożonym wniosku i przypadku przepisy ustawy o VAT przywołują symbol statystyczny (PKWiU 11.07.19.0) do ustalenia grupy towarów – „pozostałe napoje bezalkoholowe”. Innymi słowy, dla potrzeb ustalenia czy jakiś towar jest „pozostałym napojem alkoholowym” ustawa odsyła do PKWiU.
      Jednocześnie jednak, zawężając możliwość zastosowania stawki 5% VAT do „wyłącznie niegazowanych napojów, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego” ustawa o VAT nie odnosi się do symbolu statystycznego. Zatem powołanie się przy interpretowaniu pojęcia „soków warzywnych” czy „warzyw” na klasyfikacje statystyczne byłoby oczywiście nieprawidłowe.
    4. Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę, że oferowane przez Wnioskodawcę Produkty:
      • są napojami niegazowanymi,
      • są klasyfikowane do grupowania PKWiU 11.07.19.0 – pozostałe napoje bezalkoholowe,
      • zawierają ponad 20% soku z aloesu, który jest warzywem, o czym świadczy fakt, że:
        • stanowi on warzywo według definicji zawartej w SJP,
        • jest powszechnie wykorzystywany jako składnik wielu potraw i produktów spożywczych,
        • posiada skład chemiczny, właściwości oraz składniki odżywcze, które są porównywalne z innymi warzywami,
        • został zaklasyfikowany do kategorii warzyw w Kodeksie,
      należy uznać, ze Napoje Aloesowe spełniają wszystkie przesłanki uprawniające Spółkę do stosowania stawki 5% VAT do ich sprzedaży na terytorium kraju, zgodnie z brzmieniem poz. 31 załącznika nr 10 w związku z art. 41 ust. 2a ustawy o VAT.
  2. Napoje Aloesowe jako środki spożywcze, o których mowa w poz. nr 1 Załącznika III do Dyrektywy VAT
    Jak zostało wskazane wyżej, w świetle przepisów Dyrektywy VAT, z preferencji podatkowej mogą korzystać środki spożywcze (łącznie z napojami, ale z wyłączeniem napojów alkoholowych) niezależnie od rodzaju przedsiębiorstwa, metody sprzedaży, opakowania, sposobu przygotowania, czy temperatury. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy nie powinno budzić wątpliwości, iż Napoje Aloesowe powinny korzystać z obniżonej stawki VAT, również na podstawie przepisów Dyrektywy VAT.

C. Podsumowanie

Mając na względzie takt, że – jak wskazano w opisie stanu faktycznego:

  • Napoje Aloesowe powinny być klasyfikowane do grupowania PKWiU 11.07.19.0,
  • Zawierają ponad 20% soku warzywnego,
  • Stanowią środki spożywcze przeznaczone do spożycia przez ludzi,

– w niniejszej sprawie spełnione są wszystkie warunki przemawiające za objęciem sprzedaży Napojów Aloesowych na terytorium kraju stawką 5% VAT na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy o VAT.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, dokonywana przez niego sprzedaż Napojów Aloesowych na terytorium kraju powinna zostać opodatkowana stawką 5% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak wskazuje art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jak stanowi art. 41 ust. 2a ustawy – dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje sprzedaży na terytorium kraju – pod różnymi nazwami handlowymi – aloesowych suplementów diety w płynie (zwanych dalej Napoje Aloesowe).

Napoje Aloesowe oferowane przez Spółkę służą do picia, są niegazowane i zawierają w swoim składzie: ponad 20% (co do zasady od 80% do 99,9%) Aloe (...) – tj. skoncentrowany płynny wyciąg z aloesu, czyli sok z aloesu. Jest on wytwarzany w Ameryce Północnej – USA/Meksyk oraz różne dodatki, tj. np.: miód kwiatowy, koncentrat soku pomarańczowego, ekstrakt z pokrzywy, substancje słodzące, reglatory kwasowości, stabilizatory, witamina C, substancje konserwujące, naturalne aromaty (owocowe lub warzywne), kwas L-askorbinowy, octan DL-alfa-tokoferylu.

W załączniku nr 10 do ustawy – „Wykaz towarów opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%” – pod poz. 31 symbol PKWiU ex 11.07.19.0, umieszczono m.in. pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego.

Na podstawie pkt 1 objaśnień do ww. załącznika, termin „ex” dotyczy tylko danego wyrobu z danego ugrupowania.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy – przez „PKWiU ex” rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Zatem umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru”.

W związku z powyższym, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT dotyczy wyłącznie danego towaru z danego grupowania.

Z przywołanych przepisów wynika, że z obniżonej stawki VAT w wysokości 5% mogą korzystać sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 11.07.19.0 napoje bezalkoholowe, pod warunkiem, że są to napoje niegazowane w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego.

Mając na uwadze cytowane przepisy należy wskazać, że ustawa, jak również przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia: „sok”, „aloes”, „warzywo”, „roślina”. W związku z tym należy posiłkować się w tym zakresie definicjami zawartymi w innych źródłach.

Według definicji zawartej w Słowniku wyrazów obcych PWN, aloes to bylina z rodziny asfodelowatych o grubych, mięsistych liściach zakończonych kolcami, pochodząca z Afryki, mająca zastosowanie w medycynie i kosmetyce, uprawiana także jako roślina doniczkowa (Słownik wyrazów obcych pod redakcja Mirosława Bańko, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 45).

Aloes nie został wymieniony także w działach 7 i 8 dotyczących m.in. klasyfikacji owoców i warzyw Wspólnej Taryfy Celnej (rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.)).

Główny Urząd Statystyczny w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w Sekcji A „Produkty rolnictwa, leśnictwa, łowiectwa i rybactwa oraz usługi wspomagające” (PKWiU 01), która zawiera m.in. rośliny uprawne i produkty pochodzenia roślinnego także nie zawarł aloesu w grupowaniu wskazującym warzywa i owoce.

Ponadto rozporządzenie Komisji (WE) nr 16172007 z dnia 15 lutego 2007 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej (Dz. Urz. UE L 51 z 20.02.2007, str. 5), w załączniku wskazuje, że „aloes nie jest owocem objętym działem 8, lecz rośliną objętą działem 6”, który obejmuje „drzewa żywe i pozostałe rośliny; bulwy, korzenie i podobne; kwiaty cięte i liście ozdobne”.

Wobec powyższego – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – aloesu nie można zaliczyć do warzyw czy owoców.

Jak wynika z powołanych przepisów, obniżoną stawkę podatku do wysokości 5% stosuje się tylko do niegazowanych napojów owocowych, warzywnych lub warzywno-owocowych, w których udział masowy soku wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego.

W związku z tym, że jak wyjaśniono powyżej sok z aloesu nie stanowi soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego, Wnioskodawca do sprzedaży Napojów Aloesowych na terytorium kraju – pomimo zaklasyfikowania ich do grupowaniu PKWiU 11.07.19.0 – nie może stosować obniżonej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 5%, na podstawie art. 41 ust. 2a w zw. z poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy.

Podsumowując, Spółka nie jest uprawniona do stosowania stawki 5% VAT do sprzedaży Napojów Aloesowych na terytorium kraju.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.