ILPB2/415-353/13-2/WS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy wypłata nagród za wysokie wyniki sportowe, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2013 r. (data wpływu 10 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania nagród za osiągnięcia sportowe jest:

  • nieprawidłowe – w części dotyczącej nieuwzględniania przez płatnika przy pobieraniu zaliczki kosztów uzyskania przychodów,
  • prawidłowe – w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania nagród za osiągnięcia sportowe.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 31 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 ze zm.) Rada Miejska w X podjęła w dniu 27 września 2012 roku Uchwałę Nr (...) w sprawie zasad i trybu przyznawania nagród za wysokie wyniki sportowe.

W Urzędzie Miasta i Gminy w X, nagrody finansowane są ze środków budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Zgodnie z treścią ww. Uchwały Miasto i Gmina X ustanawia nagrody dla osób wyróżniających się wysokimi wynikami we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Nagrody mogą być przyznawane zawodnikom - osobom fizycznym, które nie ukończyły 25 roku życia, reprezentującym teren Miasta i Gminy X.

Wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym oznaczają:

  1. zakwalifikowanie się co najmniej do kadry wojewódzkiej,
  2. zdobycie co najmniej 1 punktu w punktacji Polskiej Federacji Sportu Młodzieżowego,
  3. udział w Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata, Pucharach Świata, Mistrzostwach Europy, Pucharach Europy, paraolimpiadach,
  4. uzyskanie co najmniej ósmego miejsca w Mistrzostwach Polski lub Pucharze Polski organizowanych przez ogólnopolskie związki sportowe.

Nagrody przyznaje raz w roku i ustala ich wysokość Burmistrz Miasta i Gminy X w terminie do końca l kwartału. Z wnioskiem o przyznanie nagrody mogą występować kluby, stowarzyszenia i organizacje kultury fizycznej z terenu Miasta i Gminy X Wnioski o przyznanie nagród opiniuje Komisja właściwa do spraw sportu Rady Miejskiej, która po ich analizie proponuje wysokość nagród dla poszczególnych zawodników (wysokość nagrody uzależniona jest od środków w budżecie Miasta i Gminy X). Wnioski, o których mowa składa się do Urzędu Miasta i Gminy w X w terminie nie później niż do 15 stycznia danego roku kalendarzowego za osiągnięte wyniki we współzawodnictwie sportowym w roku poprzednim.

Nagrody wypłacone zostały ze środków budżetu - Miasta i Gminy X - dla 42 osób.

Z oświadczeń złożonych przez poszczególne osoby wynika, że:

  1. 1 osoba osiąga dochody w postaci renty rodzinnej (dotyczy osoby urodzonej w 1998 roku),
  2. 1 osoba osiąga dochody z tytułu stosunku pracy (dotyczy osoby urodzonej w 1988 roku),
  3. 40 osób - nie osiąga dochodów.

Osoby, którym wypłacono nagrody znajdują się w przedziale wiekowym od 11 -25 lat.

Jednostkowe kwoty nagród brutto wynosiły: 50 zł, 100 zł, 150 zł, 200 zł, 250 zł, 300 zł, 350 zł, 400 zł, 450 zł, 500 zł, 550 zł, 750 zł, 950 zł i l 900 zł (średnia kwota nagrody brutto wynosi: 467,86 zł).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wypłata nagród za wysokie wyniki sportowe, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązki podmiotu dokonującego wypłaty nagród są określone w art. 41 ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podmiot ten ma obowiązek, jako płatnik, pobrać zaliczki na podatek dochodowy w przypadku wypłat dokonywanych osobom fizycznym wymienionym w art. 3 ust. 1 ustawy.

Zaliczki winny być ustalone zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nagrody za wysokie wyniki sportowe, wypłacane przez jednostki samorządu terytorialnego, nie zostały wymienione w katalogu zwolnień od podatku dochodowego od osób fizycznych. Od wypłacanych nagród pobierana jest zaliczka na podatek dochodowy na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w wysokości 18%, bez uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów.

Kwota wypłaconych nagród i pobranych zaliczek wykazywana jest w wierszu 10 części E informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy, PIT -11.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:
  • nieprawidłowe – w części dotyczącej nieuwzględniania przez płatnika przy pobieraniu zaliczki kosztów uzyskania przychodów,
  • prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W treści art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, zostały wymienione różne źródła przychodów, m.in. przychód z działalności wykonywanej osobiście. Przepis art. 13 pkt 2 cyt. ustawy, stanowi, iż za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż na podstawie ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o sporcie Rada Miejska w X podjęła w dniu 27 września 2012 roku Uchwałę w sprawie zasad i trybu przyznawania nagród za wysokie wyniki sportowe, dla osób wyróżniających się wysokimi wynikami we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Nagrody mogą być przyznawane zawodnikom - osobom fizycznym, które nie ukończyły 25 roku życia, reprezentującym teren Miasta i Gminy X.

Treść art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 ze zm.) stanowi, iż jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe oraz nagrody i wyróżnienia dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa, w drodze uchwały, szczegółowe zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz rodzaje i wysokość stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę znaczenie danego sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy (art. 31 ust. 3 ww. ustawy).

Z powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychody z uprawiania sportu, zostały wymienione wśród tytułów przychodów w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zostały one zakwalifikowane przez ustawodawcę do działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Trzeba bowiem podkreślić, że przychody z uprawiania sportu to nie tylko przychody ze sportu profesjonalnego (uprawianego w celach zarobkowych), ale każde przychody otrzymywane przez zawodników, o ile pozostają one w związku z uprawianą dyscypliną sportową.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 (tj. również z działalności wykonywanej osobiście) określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Natomiast art. 22 ust. 10 ww. ustawy stanowi, że jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych (...).

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, przy pobieraniu zaliczek nie uwzględnia się kosztów uzyskania przychodów należało uznać za nieprawidłowe.

W myśl art. 42 ust. 1 płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11) – art. 42 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.

Reasumując, przychody jakie uzyskały osoby fizyczne z tytułu osiągnięcia wysokich wyników sportowych we współzawodnictwie sportowym przyznawanych jako nagrody i wyróżnienia stanowią dla tych osób przychody z działalności wykonywanej osobiście podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym Wnioskodawca jako płatnik ma obowiązek pobierania zaliczki od ww. dochodów z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.