DD3/033/7/MCA/12/PK-39 | Interpretacja indywidualna

Minister Finansów,
Opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych nagrody w postaci vouchera na udział w wycieczce

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 6 września 2011 r., Nr IPPB2/415-518/11-2/MK1 wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2011 r. (data wpływu 15 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nagrody w postaci vouchera na udział w wycieczce jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2011 r. złożony został wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania nagrody w postaci vouchera na udział w wycieczce.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zajmuje się świadczeniem usług polegających na odpłatnym organizowaniu i obsłudze programów motywacyjnych, których celem jest w szczególności zwiększanie sprzedaży i promocja produktów Zleceniodawców. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług marketingowych w zakresie organizacji oraz obsługi programu lojalnościowego ze Spółką B. S.A. z siedzibą w K. (zwaną dalej „Klientem”). Zgodnie z zawartą umową, Wnioskodawcy została za wynagrodzeniem zlecona organizacja i obsługa programu motywacyjnego, którego prowadzenie na polskim rynku zaplanowano w okresie od 15 marca 2011 r. do 29 lutego 2012 r. W ramach zawartej umowy Wnioskodawca zobowiązał się do:

  1. przygotowania zasad i regulaminu programu motywacyjnego;
  2. zakupu i logistyki nagród oraz rozpatrywania reklamacji;
  3. bieżącej obsługi programu motywacyjnego, w tym do prowadzenia infolinii oraz zapewnienia systemu informatycznego, przy użyciu którego program ten będzie realizowany;
  4. sporządzenia raportów z przebiegu programu.

Zgodnie z Regulaminem programu motywacyjnego przygotowanym przez Wnioskodawcę, organizatorem akcji marketingowej jest Wnioskodawca. Uczestnikami programu motywacyjnego są sprzedawcy i montażyści produktów z oferty Klienta, tj. podłóg, parkietów i paneli podłogowych. Celem głównym i podstawowym tego programu jest promocja wybranych produktów marki i osiągnięcie jak najwyższego wyniku finansowego poprzez zintensyfikowanie ich sprzedaży, ale również stworzenie narzędzia w postaci tzw. „e-learnigu” służącego pozyskiwaniu wiedzy przez uczestników programu o produktach sprzedawanych przez Klienta oraz o sposobie ich montażu. Celem programu jest wykreowanie wśród sprzedawców i montażystów ambasadorów marki, których zadaniem będzie budowanie zaufania klientów (odbiorców ostatecznych) do marki i produktów Klienta.

W programie motywacyjnym mogą brać udział pełnoletnie osoby fizyczne mające stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które pracują jako sprzedawcy w punktach sprzedaży prowadzących sprzedaż produktów marki, i które zostały zaproszone do udziału w programie przez przedstawiciela handlowego Klienta oraz uzyskały zgodę na udział w programie dla swojego pracodawcy lub zleceniodawcy, tj. od podmiotu na rzecz, którego doprowadzają do sprzedaży produktów. Uczestnikami programu mogą być także montażyści, posiadający status „Autoryzowanego Montażysty”, zaproszeni do udziału w programie w drodze pisemnego zaproszenia przesłanego listownie razem z broszurą i formularzem przystąpienia do programu motywacyjnego.

Warunkiem uczestnictwa w programie motywacyjnym jest prawidłowe wypełnienie formularza zgłoszeniowego oraz przekazanie go, nie później niż do dnia zakończenia programu, przedstawicielowi handlowemu Klienta. Formularz zgłoszeniowy stanowi podstawę rejestracji danej osoby w programie motywacyjnym. Niezwłocznie po zarejestrowaniu osoby spełniającej warunki uczestnictwa w systemie informatycznym programu, Wnioskodawca prześle uczestnikowi (na numer telefonu podany w formularzu zgłoszeniowym) informację o zarejestrowaniu go w programie wraz z loginem i hasłem do konta uczestnika na stronie internetowej programu. Uczestnik programu może za pośrednictwem strony internetowej programu zaprosić do udziału w nim swojego znajomego, który pracuje jako sprzedawca produktów Klienta w tym samym punkcie sprzedaży, co uczestnik. Osoba, która nie została zaproszona do udziału w programie, a jednak spełnia pozostałe warunki określone dla uczestników programu może zgłosić chęć udziału w programie kontaktując się bezpośrednio z Wnioskodawcą.

Program motywacyjny polega na tym, że jego uczestnicy gromadzą punkty, które następnie mogą zostać wymieniane na nagrody pieniężne przekazane na tzw. przedpłacone karty V, przesłane na adres korespondencyjny podany w formularzu zgłoszenia. Uczestnicy uzyskują punkty za doprowadzenie, w czasie trwania programu do sprzedaży produktów klientom punktu sprzedaży (odbiorcom ostatecznym), w którym dany uczestnik pracuje jako sprzedawca lub w przypadku montażystów - za dokonanie montażu podłóg marki u odbiorcy ostatecznego. Ilość sprzedanego lub użytego do montażu produktu stanowi podstawę naliczenia odpowiedniej ilości punktów. Punkty naliczane są według przelicznika, zgodnie, z którym 1 punkt jest zamienialny na 1 zł, przy czym punkty zamienione na nagrodę pieniężną kasowane są z konta uczestnika.

Troje uczestników, którzy zdobędą największą liczbę punktów w okresie trwania programu zdobędzie nagrodę specjalną w postaci vouchera na udział w wycieczce. W ramach programu motywacyjnego uczestnik może również otrzymać drobną nagrodę rzeczową w postaci breloczka, długopisu itp. za poprawne rozwiązanie quizu związanego z produktami Wnioskodawcy, sposobami ich montażu i zastosowania, zamieszczonego na stronie internetowej programu.

Przedmiotowe nagrody stanowią drobne upominki, których wartość nie przekroczy w roku podatkowym łącznie kwoty 100 zł na jednego uczestnika i których jednostkowy koszt nabycia nie przekracza 10 zł w momencie wydawania nagrody. Quizy nie mają formy ankiet i nie służą zbieraniu danych, nie wiążą się z żadnym obowiązkiem ani świadczeniem wzajemnym uczestników. Pomiędzy uczestnikami quizów a Wnioskodawcą i Klientem nie istnieje ani stosunek pracy, ani umowa cywilnoprawna o świadczenie usług. Quizy mają w założeniu stanowić wsparcie akcji promocyjnej (programu motywacyjnego) poprzez budowanie pozytywnych relacji z uczestnikami i tworzenie dobrej opinii o marce i przy okazji posiadać charakter rozrywkowy. W trakcie trwania programu uczestnik może tylko raz otrzymać nagrodę rzeczową niezależnie od tego ile razy prawidłowo rozwiązał quiz. Uczestnicy programu nie mogą przenieść prawa do uzyskania nagrody na osoby trzecie. W czasie trwania programu motywacyjnego Wnioskodawca może organizować dodatkowe konkursy lub promocje, w tym moduły szkoleń e-learningowych, w których uczestnicy będą mogli uzyskać dodatkowe punkty. Zasady takich akcji będą każdorazowo ogłaszane przez Wnioskodawcę, z odpowiednim, co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem, na ogólnodostępnej stronie internetowej programu.

Rozliczenia pomiędzy Wnioskodawcą i Klientem dokonywane są zgodnie z umową o świadczenie usług marketingowych w zakresie organizacji oraz obsługi programu lojalnościowego w ten sposób, że:

  1. Wnioskodawca kupuje i wydaje uczestnikom nagrody rzeczowe i karty przedpłacone oraz wydaje nagrody pieniężne na te karty;
  2. Wnioskodawca wystawia w cyklach miesięcznych fakturę VAT na Klienta za usługę określoną jako „usługa kompleksowej obsługi programu”. Pozycja ta zawiera łącznie koszt nagród pieniężnych i rzeczowych zakupionych i wydanych przez Wnioskodawcę wraz z prowizją Wnioskodawcy określoną w umowie jako procent od wartości tych nagród oraz miesięczne wynagrodzenie Wnioskodawcy za bieżącą obsługę programu, w tym za obsługę infolinii. Wysokość prowizji Wnioskodawcy zależy od wysokości wydanych nagród i zgodnie z umową o świadczenie usług marketingowych w zakresie organizacji oraz obsługi programu lojalnościowego stanowi 8% wartości tych nagród (pieniężnych i/lub rzeczowych);
  3. pozostałe koszty programu, takie jak koszty licencji na korzystanie z programu informatycznego do obsługi programu motywacyjnego oraz koszty wynikające z realizacji przez Wnioskodawcę dodatkowych prac zlecanych przez Klienta w trakcie realizacji programu ujmowane są na osobnych fakturach VAT.
W związku z powyższym zadano następujące pytania:
  1. Czy przyznane uczestnikom nagrody w postaci:
    1. vouchera na udział w wycieczce kwalifikowanego, jako nagroda w konkursie,
    2. nagrody rzeczowej za rozwiązanie quizu,
      stanowią nagrody wygrane w konkursie w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 Nr 52, poz. 307 z późn. zm.), zwanej dalej również „u.p.d.o.f.” i w związku z powyższym podlegają opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie tego przepisu...
  2. Czy uczestnicy programu motywacyjnego, będący osobami fizycznymi, nieprowadzącymi działalności gospodarczej, którzy z tytułu uczestnictwa w quizie przeprowadzonym zgodnie z zasadami opisanymi w stanie faktycznym, otrzymali jednorazowo nagrody rzeczowe o wartości nie przekraczającej 200 zł (dwieście złotych) korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f....
  3. Czy w przypadku przekazania uczestnikom programu motywacyjnego, zgodnie z zasadami opisanymi w stanie faktycznym nagród pieniężnych na karty przedpłacone o wartości przekraczającej 200 zł (dwieście złotych), na Wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia i wysłania właściwemu urzędowi skarbowemu oraz podatnikowi informacji podatkowej PIT-8C, zgodnie z art. 41 ust. 4 w zw. z 42a u.p.d.o.f....

Interpretacja indywidualna z dnia 6 września 2011 r. Nr IPPB2/415-518/11-2/MK1 dotyczy odpowiedzi na pytanie 1a. W zakresie pozostałych pytań wydano odrębne interpretacje indywidualne.

Odnosząc się do pytania sformułowanego w pkt 1a, Wnioskodawca przedstawił stanowisko, że nagroda rzeczowa w postaci vouchera na udział w wycieczce stanowi w przedstawionym stanie faktycznym nagrodę wygraną w konkursie w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., a zatem korzysta ze zryczałtowanej formy opodatkowania, o której mowa w tym przepisie.

Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Z przytoczonej treści przepisu wynika między innymi, że podatkiem ryczałtowym opodatkowane są nagrody w przypadku, gdy stanowią wygrane w konkursie lub nagrody związane ze sprzedażą premiową.

Przy czym w ocenie Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze sprzedażą premiową z uwagi na brak elementu konstruującego tego rodzaju sprzedaż, jakim jest tożsamość nabywcy i osoby, która otrzymuje „premię”. W przedstawionym stanie faktycznym nagrodę otrzymuje sprzedawca lub montażysta, a nie klient, tj. ostateczny odbiorca produktu. Premiowany jest bowiem nie zakup dokonany przez klienta, lecz fakt dokonania sprzedaży (montażu) podłóg przez sprzedawcę lub montażystę, którzy są uczestnikami programu. Powyższe wyklucza możliwość uznania, że w ramach programu motywacyjnego dochodzi do sprzedaży premiowej. W ocenie Wnioskodawcy spełniony jest natomiast warunek skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania, jakim jest wygrana w konkursie. Pojęcie konkursu nie zostało w przepisach prawa podatkowego zdefiniowane. W takim przypadku zastosowanie znajduje wykładnia językowa. Zgodnie z ogólną definicją zawartą w „Uniwersalnym słowniku języka polskiego” Wydawnictwa Naukowego PWN S.A., „konkurs” stanowi przedsięwzięcie dające możliwość wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac, itp. Elementem konstruującym zdarzenie jakim jest konkurs jest element rywalizacji pomiędzy uczestnikami, a on w przedstawionym stanie faktycznym występuje, bo nagrodę specjalną otrzyma trzech najlepszych sprzedawców, tj. takich, którzy osiągną najwyższy poziom sprzedaży produktów marki Klienta. Uczestnicy rywalizują więc o osiągnięcie najlepszych wyników sprzedaży.

Zauważyć należy, że konkurs organizowany w ramach opisanego programu motywacyjnego nie ma charakteru publicznego, ponieważ skierowany jest wyłącznie do ściśle określonej grupy odbiorców w ramach prowadzonej akcji, a o jego zamkniętym charakterze świadczy sposób, w jaki uczestnicy są do niego powoływani, tj. przez zaproszenie przez przedstawiciela handlowego lub rekomendację uczestnika programu lojalnościowego lub na pisemne zaproszenie.

Jednakże w ocenie Wnioskodawcy nie stoi na przeszkodzie skorzystanie ze zryczałtowanej formy opodatkowania. Wprawdzie zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f., wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) - a więc publicznych, jednakże przepis ten dotyczy zwolnienia od podatku dochodowego w granicach limitu 760 złotych, a nie zryczałtowanej formy opodatkowania 10% podatkiem, o której mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. Z powyższego wynika, że przedmiotowa nagroda - voucher - nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego, bowiem jest przyznawana w konkursie, który nie jest ogłoszony przez środki masowego przekazu, co nie wyklucza jednak zastosowania 10% stawki podatku ryczałtowego, przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.

W związku z powyższym uczestnik programu, który otrzyma nagrodę specjalną osiągnie przychód podlegający opodatkowaniu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., a co za tym idzie na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek wynikający z treści art. 41 ust. 4 oraz 42 ust. 1 ustawy, tj. pobrania i odprowadzenia w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek, zryczałtowanego podatku dochodowego, a zgodnie z art. 41 ust. 7 pkt 1 ustawy w przypadku, gdy nagroda nie jest pieniężna warunkiem wydania nagrody jest wpłacenie przez podatnika (wygrywającego nagrodę) zryczałtowanego podatku na rzecz płatnika (Wnioskodawcy). Zgodnie z art. 42 ust. 1a Wnioskodawca powinien do końca stycznia roku podatkowego następującego po roku podatkowym przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik właściwy ze względu na siedzibę płatnika, deklarację roczną o zryczałtowanym podatku dochodowym PIT-8AR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego dotyczącego pytania 1a jest prawidłowe.

Powyższe rozstrzygniecie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie podjął w oparciu o przepisy art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 20 ust. 1 i art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, oraz słownikową definicję konkursu i nagrody (z uwagi na brak w przepisach ustawy legalnej definicji tych pojęć). Na tej podstawie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, iż nagroda w postaci vouchera na udział w wycieczce dla uczestników pogromu motywacyjnego będących zdobywcami największej liczby punktów, stanowi nagrodę w podlegającym opodatkowaniu konkursie, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy. Wnioskodawca, jako płatnik, jest obowiązany do obliczenia i poboru 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od tej nagrody oraz wpłacenia go na rachunek właściwego urzędu skarbowego (art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 1 ustawy). Tym samym Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku z dnia 8 czerwca 2011 r.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, stwierdzam, co następuje.

Za niezgodne z obowiązującymi przepisami ustawy należy uznać stanowisko (wyrażone zarówno przez Wnioskodawcę we wniosku jak i przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej), że otrzymana przez uczestników programu motywacyjnego nagroda w postaci vouchera na udział w wycieczce stanowi nagrodę w konkursie, podlegającą opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego nie wynika bowiem, że ww. osoby były uczestnikami konkursu, a co za tym idzie otrzymane przez nie nagrody stanowią wygrane w konkursie.

Przedmiotowe nagrody zostały przyznane uczestnikom zorganizowanego przez Wnioskodawcę programu motywacyjnego, którego główny celem była promocja wybranych produktów marki Klienta poprzez zintensyfikowanie ich sprzedaży, poszerzenie wiedzy na ich temat oraz wykreowanie wśród sprzedawców i montażystów ambasadorów marki Klienta budujących w przyszłości zaufanie ostatecznych odbiorców (nabywców i użytkowników) produktów tej marki.

Z tych też względów, krąg osób mogących wziąć udział w tym przedsięwzięciu został ściśle określony i ograniczał się wyłącznie do:

  1. osób pracujących jako sprzedawcy produktów marki Klienta, zaproszonych do udziału w programie przez przedstawiciela handlowego Klienta oraz posiadających stosowną zgodę na udział w programie,
  2. montażystów posiadających status „Autoryzowanego Montażysty” zaproszonych do udziału w programie w drodze pisemnego zaproszenia przesłanego listownie razem z broszurą i formularzem przystąpienia do programu motywacyjnego,
  3. osób zaproszonych do udziału w tym przedsięwzięciu przez uczestników programu motywacyjnego, pracujących jako sprzedawca produktów Klienta w tym samym punkcie sprzedaży co uczestnik;
  4. osób, które spełniając warunki uczestnictwa w programie same zgłosiły chęć udziału w tym przedsięwzięciu kontaktując się bezpośrednio z Wnioskodawcą.

Zgodnie z Regulaminem programu motywacyjnego przygotowanym przez Wnioskodawcę, uczestnicy programu motywacyjnego gromadzą punkty, które następnie mogą zostać wymieniane na nagrody pieniężne. Podstawę naliczenia odpowiedniej liczby punktów jest ilość sprzedanego lub użytego do montażu produktu marki Klienta. Punkty naliczane są według przelicznika, zgodnie z którym 1 punkt jest zamieniany na 1 zł, przy czym punkty zamienione na nagrodę pieniężną kasowane są z konta uczestnika.

Troje uczestników, którzy zdobędą największą liczbę punktów w okresie trwania programu motywacyjnego zdobędzie nagrodę specjalną w postaci vouchera na udział w wycieczce.

Przedmiotowa nagroda stanowi zatem dodatkową gratyfikację (premię) za dobrze wykonaną pracę a nie za wygraną w konkursie.

Konkurs to publiczne przyrzeczenie nagrody za określoną czynność lub jej zaniechanie lub za najlepszy rezultat, spełniające przyrzeczone warunki, z określonym terminem ubiegania się o przyrzeczoną nagrodę w rozumieniu art. 919-921 Kodeksu cywilnego.

W powszechnym rozumieniu konkurs to postępowanie mające na celu wyłonienie zwycięzcy bądź kilku zwycięzców spośród grupy najlepszych uczestników spełniających określone kryteria. Zasady przeprowadzenia konkursu określa Kodeks cywilny, a warunki ubiegania się o przyrzeczoną nagrodę ustala organizator konkursu. Niektóre szczególne rodzaje konkursów mogą być także regulowane przez prawo. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają legalnej definicji konkursu, co nie zmienia faktu, iż celem konkursu, w odróżnieniu od programu motywacyjnego, nie jest motywowanie jego uczestnika do efektywniejszej pracy, poprawy jej wyników oraz osiągnięcia określonych zysków przez organizatora konkursu.

Tego rodzaju cele realizowane są w ramach odrębnego przedsięwzięcia jakim jest w szczególności program motywacyjny. To przedsięwzięcie ukierunkowane jest w głównej mierze na zmobilizowaniu jednostki do poniesienia wysiłku, który wraz z połączeniem jej indywidualnych umiejętności oraz warunkami otoczenia doprowadzi do oczekiwanych efektów, w tym korzyści finansowych zarówno dla uczestnika programu jak i jego organizatora (zleceniodawcy).

Program motywacyjny tworzony jest dla konkretnego podmiotu, uwzględnia zatem jego specyfikę, tj. kulturę organizacji, personel i środowisko pracy, obowiązujący układ motywatorów wykorzystywanych w celu pobudzania pracowników zarówno do pracy, jak i do osiągnięć, szczególnie zaś stosowany układ nagród i kar. Stosowanie odpowiedniego systemu motywacyjnego wymaga znajomości potrzeb i oczekiwań pracowników oraz praw rządzących wartością nagród.

Program motywacyjny to długoterminowe, zaplanowane motywowanie odbiorców programu (np. sprzedawców, pośredników) do zrealizowania założonego celu (np. wzrost sprzedaży danego produktu, usługi), poprzez oferowanie im w zamian pożądanych korzyści. Podstawowym celem programu motywacyjnego jest zatem osiągnięcie określonych korzyści finansowych przez organizatora programu lub podmiot zlecający jego organizację a także zwiększenie motywacji i wydajności uczestników programu poprzez nagrodzenie najlepszych (zapłata za wymierne efekty a nie za starania).

Z tych też względów programu motywacyjnego nie można utożsamiać z konkursem, również w sytuacji gdy pomiędzy jego uczestnikami pojawia się element rywalizacji charakterystyczny dla konkursu.

Dlatego też uzyskana przez uczestników programu motywacyjnego nagroda w postaci vouchera na udział w wycieczce nie stanowi wygranej (nagrody) w konkursie, lecz związana jest z osiągnięciem najlepszych rezultatów w zorganizowanym przez Wnioskodawcę na zlecenie Klienta przedsięwzięciu, które zarówno nazwą jak i charakterystyką, odpowiada programowi motywacyjnemu a nie konkursowi.

W świetle powyższego, wartość ww. nagrody stanowi na gruncie przepisów ustawy przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy. Przychód ten podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej, a nie opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy. A to oznacza, że na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek płatnika wynikający z art. 41 ust. 4, art. 41 ust. 7 pkt 1, art. 42 ust. 1 i art. 42 ust. 1a ustawy, a wyłącznie obowiązek sporządzenia i przekazania imiennej informacji stosownie do postanowień art. 42a ustawy. Przepis ten stanowi, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W świetle powyższego za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, a co za tym idzie należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 6 września 2011 r. Nr IPPB2/415-518/11-2/MK1, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej „ustawą”). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.