ILPB4/423-392/11-3/MC | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
1. Czy Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi podatkowej w postaci odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii (licencji) poprzez korektę zeznania za rok podatkowy od 1 kwietnia 2009 r. do 31 marca 2010 r. złożonego przez poprzednika prawnego, mając na uwadze fakt, że oprogramowanie spełnia wszystkie wymogi niezbędne do uznania ją za nową technologię w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co potwierdza otrzymana przez Spółkę opinia niezależnej jednostki naukowej, a także fakt, że spełnione są pozostałe warunki określone w art. 18b tej ustawy, uprawniające Spółkę do skorzystania z ulgi?
2. Czy podstawą ustalenia wielkości powyższego odliczenia będzie całość wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii (licencji) uwzględnionych w wartości początkowej tej wartości niematerialnej i prawnej?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2011 r. (data wpływu 18.10.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podstawy ustalenia wielkości odliczenia z tytułu ulgi na nowe technologie – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na nabycie nowych technologii poprzez korektę zeznania złożonego przez poprzednika prawnego,
  • podstawy ustalenia wielkości odliczenia z tytułu ulgi na nowe technologie.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca (dalej: „A”) działa w branży e-commerce. W Jego skład wchodzi szereg serwisów internetowych o rozmaitej tematyce, w tym popularny serwis aukcyjny, a także m.in. serwisy: (...). Spółka jest następcą prawnym spółki „B” Sp. z o.o. (dalej: „B”) - w związku z połączeniem tych podmiotów, które nastąpiło 26 stycznia 2011 r. w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych poprzez przeniesienie całego majątku B na A, na podstawie uchwały z 3 grudnia 2010 r.

W listopadzie 2009 r. B zakupiła licencję na oprogramowanie (platformę do wyszukiwania) (dalej jako: „F” lub „Platforma”). Zakup i instalacja F miały na celu unowocześnienie wewnętrznej wyszukiwarki serwisu i w związku z tym, wykorzystanie nowych funkcjonalności biznesowych. W praktyce, zakup F wiązał się z usprawnieniem i automatyzacją procesu zarządzania, przeszukiwania, filtrowania i prezentowania informacji w serwisie.

F jest kompleksową platformą wyszukującą, przeznaczoną do obsługi i zarządzania dokumentami semistrukturalnymi (przede wszystkim plikami tekstowymi). Platforma posiada budowę modułową, przy czym każdy z modułów umożliwia korzystanie z określonej funkcjonalności. F umożliwia przeszukiwanie, filtrowanie i analizę informacji z wielu źródeł (m.in. informacji pochodzących ze stron i portali sieci Internet i sieci wewnętrznej, informacji dostępnych w systemie plików serwera, czy bazach danych). W konsekwencji, Platforma zapewnia Spółce zintegrowany dostęp do wszystkich danych. Daje to Spółce (a w przeszłości B) możliwość uzyskania szybkiego dostępu do precyzyjnych danych oraz możliwość ich analizy w czasie rzeczywistym, tj. w praktyce szybką interpretację zebranych informacji oraz szybką reakcję. Platforma charakteryzuje się przy tym wysoką elastycznością pozwalającą na precyzyjne dopasowanie do potrzeb użytkownika.

B nabyła prawo do korzystania z F w oparciu o umowę licencyjną zawartą z dostawcą oprogramowania C w 2009 r. Zakup licencji został udokumentowany fakturą wystawioną przez ten podmiot 26 listopada 2009 r. B dokonała jednorazowej płatności za fakturę w dniu 27 listopada 2009 r. Płatność ta nie została zwrócona B w jakiejkolwiek formie. B nie przekazała (ani Spółka nie zamierza przekazać) w jakiejkolwiek formie przedmiotowej licencji innemu podmiotowi.

W momencie zakupu Platformy (tj. 26 listopada 2009 r.) B przyjęła ją do używania i ujęła ją jako wartość niematerialną i prawną dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w rejestrze środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Rok podatkowy, w którym wprowadzono F do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych B trwał od 1 kwietnia 2009 r. do 31 marca 2010 r. Wartość początkowa Platformy została ustalona w wysokości kosztów nabycia licencji wynikającej z faktury zakupu (tj. 2 408 557,39 PLN stanowiącej równowartość 880 192 USD).

Spółka otrzymała opinię wydaną w dniu 23 sierpnia 2011 r. przez Instytut (będący niezależną jednostką naukową w rozumieniu ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki; Dz. U. Nr 38, poz. 2390 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 85, poz. 727 i Nr 179, poz. 1484), potwierdzającą, że F stanowi nową technologię w rozumieniu art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konkluzji wydanej przez siebie opinii, niezależna jednostka naukowa stwierdza jednoznacznie, że: „(...) oceniany produkt informatyczny oraz prace nad jego wdrożeniem spełniają wszelkie wymogi rozwiązania innowacyjnego, nowej technologii w rozumieniu art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Spółka zaznacza jednocześnie, że nigdy nie prowadziła i nie prowadzi obecnie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.
  1. Czy Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi podatkowej w postaci odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii (licencji na F) poprzez korektę zeznania za rok podatkowy od 1 kwietnia 2009 r. do 31 marca 2010 r. złożonego przez poprzednika prawnego, tj. B, mając na uwadze fakt, że Platforma spełnia wszystkie wymogi niezbędne do uznania jej za nową technologię w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co potwierdza otrzymana przez Spółkę opinia niezależnej jednostki naukowej, a także fakt, że spełnione są pozostałe warunki określone w art. 18b tej ustawy, uprawniające Spółkę do skorzystania z ulgi...
  2. Czy podstawą ustalenia wielkości powyższego odliczenia będzie całość wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii (licencji na F), uwzględnionych w wartości początkowej tej wartości niematerialnej i prawnej...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące opisu zdarzenia przyszłego.

Jednocześnie, wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 dotyczącego stanu faktycznego został rozpatrzony odrębną interpretacją w dniu 18 stycznia 2012 r. nr ILPB4/423-392/11-2/MC.

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawą ustalenia wielkości powyższego odliczenia będzie całość wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii (licencji na F) uwzględnionych w wartości początkowej tej wartości niematerialnej i prawnej.

Uzasadnienie.

Zgodnie z art. 18b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podstawą ustalenia wielkości odliczenia z tytułu ulgi technologicznej jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej (w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie).

W odniesieniu do wartości początkowej F, Spółka zwraca uwagę, że zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie ich odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Jednocześnie, na podstawie art. 16g ust. 3 tej ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności m.in. o koszty montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, podstawą ustalenia wielkości odliczenia z tytułu nabycia nowych technologii będzie całość wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii (licencji na F) uwzględniona w wartości początkowej tej wartości niematerialnej i prawnej, tj. 2 408 557,39 PLN stanowiącej równowartość 880 192 USD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.