0113-KDIPT1-3.4012.712.2018.2.MJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia do wykonywanych przez Spółkę świadczeń związanych z dostawą i montażem konstrukcji stalowych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 lipca 2018 r. (data wpływu 12 września 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 listopada 2018 r. (22 listopada 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do wykonywanych przez Spółkę świadczeń związanych z dostawą i montażem konstrukcji stalowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do wykonywanych przez Spółkę świadczeń związanych z dostawą i montażem konstrukcji stalowych.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 20 listopada 2018 r. w zakresie doprecyzowania opisu sprawy oraz brakującej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność gospodarczą, polskim rezydentem podatkowym. Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest Produkcja konstrukcji metalowych i ich części (PKD 2007 25.11.Z).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zawiera m.in. umowy na dostawę i montaż konstrukcji stalowych obiektów budowlanych lub ich części (np. konstrukcje stalowe domów jednorodzinnych, wielorodzinnych, budynków usługowych). Przy realizacji świadczeń, których dotyczy niniejszy wniosek, Wnioskodawca działa w oparciu o umowy na dostawę i montaż zawierane z wykonawcami robót w zakresie obiektów budowlanych. Są to podmioty świadczące usługi na rzecz ostatecznych odbiorców lub podwykonawcy takich podmiotów.

Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 przedmiotowej ustawy. Kontrahenci Wnioskodawcy, w przypadku umów, których dotyczy niniejszy wniosek są podatnikami, o których mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni.

W praktyce, w zależności od okoliczności konkretnego przypadku i ustaleń umownych z kontrahentem, dostawa i montaż tego typu konstrukcji stalowych może odbywać się na następujące sposoby:

Sposób nr I:

Przedmiotem umowy zawartej z kontrahentem jest dostawa i montaż konstrukcji stalowej. Wnioskodawca we własnym zakresie wykonuje (wytwarza) elementy konstrukcji stalowej, którą następnie dostarcza i montuje w miejscu wskazanym przez kontrahenta. Konstrukcja stalowa wykonywana jest z zakupionej przez Wnioskodawcę stali. W umowie z kontrahentem nie wyodrębnia się wartości samej konstrukcji stalowej, jej transportu oraz montażu. Cena określana jest łącznie dla całego przedmiotu umowy.

Sposób nr II:

Przedmiotem umowy zawartej z kontrahentem jest dostawa i montaż konstrukcji stalowej. Elementy konstrukcji stalowej wykonywane są na zlecenie Wnioskodawcy, zgodnie z parametrami przez niego wskazanymi, przez podmiot zewnętrzny, z materiałów (stali) dostarczonej przez Wnioskodawcę (które wcześniej są przez Wnioskodawcę nabywane). Podmiot zewnętrzny, któremu zlecone zostało wykonanie elementów konstrukcji obciąża Wnioskodawcę kosztami jej wykonania. Następnie Wnioskodawca dostarcza elementy konstrukcji i dokonuje ich montażu w miejscu wskazanym przez kontrahenta. W umowie z kontrahentem nie wyodrębnia się wartości samej konstrukcji stalowej, jej transportu oraz montażu. Cena określana jest łącznie dla całego przedmiotu umowy (koszty, którymi zewnętrzny podmiot obciąża Wnioskodawcę, wkalkulowane są w cenę przedmiotu umowy).

Sposób nr III:

Przedmiotem umowy zawartej z kontrahentem jest dostawa i montaż konstrukcji stalowej Elementy konstrukcji stalowej wykonywane są częściowo na zlecenie Wnioskodawcy, zgodnie z parametrami przez niego wskazanymi, przez podmiot zewnętrzny, z materiałów (stali) dostarczonej przez Wnioskodawcę (które wcześniej są przez Wnioskodawcę nabywane), zaś częściowo we własnym zakresie wykonuje je (wytwarza) Wnioskodawca. Podmiot zewnętrzny, któremu zlecone zostało częściowe wykonanie elementów konstrukcji obciąża Wnioskodawcę kosztami tego wykonania. Następnie Wnioskodawca dostarcza elementy konstrukcji (zarówno wytworzone przez siebie, jak i przez podmiot zewnętrzny) i dokonuje ich montażu w miejscu wskazanym przez kontrahenta. W umowie z kontrahentem nie wyodrębnia się wartości samej konstrukcji stalowej, jej transportu oraz montażu. Cena określana jest łącznie dla całego przedmiotu umowy (koszty, którymi zewnętrzny podmiot obciąża Wnioskodawcę, wkalkulowane są w cenę przedmiotu umowy).

Wnioskodawca nie dysponuje potwierdzeniem klasyfikacji świadczonych przez siebie, opisanych w niniejszym wniosku usług, według kodów PKWiU, wydanym przez Urząd Statystyczny.

W uzupełnieniu wniosku udzielono odpowiedzi na pytania:

  1. Jak Wnioskodawca klasyfikuje czynności, o których mowa we wniosku, objęte zakresem zadanych pytań, jako: a. świadczenie usług, czy b. dostawę towarów, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.)? Należy wskazać odrębnie dla Sposobu nr I, II i III.

Wnioskodawca wykonywane na rzecz zlecających (kontrahentów) świadczenia opisane we wniosku klasyfikuje jako:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - świadczenie usług,
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II - świadczenie usług,
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III - świadczenie usług.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że dokonana przez Wnioskodawcę klasyfikacja świadczeń jako dostawę towarów bądź świadczenie usług nie może zostać uznana za element stanu faktycznego - jest ona bowiem wynikiem dokonanej przez Wnioskodawcę wykładni i stosowania przepisów prawa podatkowego. Tym bardziej klasyfikacja ta nie jest wiążąca dla organu podatkowego przy wydaniu interpretacji indywidualnej, której dotyczy złożony wniosek.

Wykonywane przez Wnioskodawcę świadczenia i sposób ich realizacji, zostały szczegółowo opisane we wniosku i to organ podatkowy - celem odpowiedzi na zadane przez Wnioskodawcę pytanie – powinien dokonać oceny prawnej i właściwej klasyfikacji opisywanych przez Wnioskodawcę świadczeń (tj. oceny, czy stanowią one - w przypadku ich realizacji w każdym z opisanych sposobów - dostawę towarów, czy świadczenie usług, czy też w części dostawę towarów, a w części świadczenie usług).

2a. Jaka jest klasyfikacja statystyczna (pełny siedmiocyfrowy symbol) świadczeń opisanych we wniosku dokonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 r. nr 207, poz. 1293, z późn. zm.)?

W ocenie Wnioskodawcy, świadczenia opisywane we wniosku, dokonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r. powinny być klasyfikowane:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - w ramach symbolu PKWiU 43.99.50.0 - Roboty budowlane związane ze wznoszeniem konstrukcji stalowych,
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II - w ramach symbolu PKWiU 43.99.50.0 - Roboty budowlane związane ze wznoszeniem konstrukcji stalowych,
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III - w ramach symbolu PKWiU 43.99.50.0 - Roboty budowlane związane ze wznoszeniem konstrukcji stalowych, i tak też klasyfikuje je Wnioskodawca.

Niemniej jednak, jak wskazał Wnioskodawca w złożonym wniosku - nie dysponuje on klasyfikacją opisywanych świadczeń, dokonaną przez Urząd Statystyczny. Przedstawiona klasyfikacja jest więc wynikiem oceny przepisów dokonanej przez Wnioskodawcę i jako taka nie stanowi elementu stanu faktycznego. Stąd też informacja o sposobie klasyfikacji świadczeń została wskazana w części wniosku, zawierającej opis stanowiska własnego Wnioskodawcy. Przedmiot wykonywanych przez Wnioskodawcę świadczeń i sposób ich realizacji został szczegółowo przedstawiony w złożonym wniosku, zaś organ podatkowy - celem odpowiedzi na zadane przez Wnioskodawcę pytanie - powinien dokonać oceny prawnej i weryfikacji prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji. Natomiast przedstawiona przez Wnioskodawcę klasyfikacja, nie może być uznana za wiążącą przy wydaniu interpretacji indywidualnej, której...

W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje na stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 29.11.2017 r., sygn. I FSK 179/16, z którego wynika, że organ podatkowy wydający indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego nie może uchylać się od jednoznacznego wypowiedzenia się w sprawie klasyfikacji statystycznej towaru lub usługi, jeżeli od dokonania tej klasyfikacji uzależniony jest sposób opodatkowania na gruncie podatku od towarów i usług. W powołanym wyroku NSA wskazał, że „wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne są elementem normy prawnej określającej sposób opodatkowania i w procesie stosowania prawa przez organy podatkowe podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez te organy, inaczej bowiem, zdaniem NSA, gdyby symbol PKWiU był uznawany za element stanu faktycznego, to organ interpretacyjny, tym symbolem byłby związany, co w zasadzie przekreślałoby w niektórych przypadkach, gdzie tak jak w niniejszej sprawie od odpowiedniego grupowania zależy stawka podatku VAT, sens interpretacji, bowiem organ nie mogąc zmienić klasyfikacji statystycznej produktu, musiałby podzielić stanowisko wnioskodawcy, w tej kwestii, a co za tym idzie w kwestii stawki podatku”.

2b. Jaka jest klasyfikacja statystyczna (pełny siedmiocyfrowy symbol) świadczeń opisanych we wniosku dokonywanych przez Podmiot zewnętrzny na rzecz Wnioskodawcy, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 r. nr 207, poz1293, z późn. zm.)?

W pierwszej kolejności wskazać należy, że nie wszystkie Podmioty zewnętrzne zamieszczają na fakturach symbole PKWiU świadczeń opisanych we wniosku. Zgodnie z danymi zamieszczanymi na fakturach wystawianych przez Podmiot zewnętrzny na rzecz Wnioskodawcy, a w przypadku braku takich symboli na fakturach - zdaniem Wnioskodawcy - świadczenia opisane we wniosku dokonywane przez Podmiot zewnętrzny na rzecz Wnioskodawcy, są klasyfikowane:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - świadczenia dotyczące sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy materiałów, z których później Wnioskodawca wykonuje elementy konstrukcji stalowej - w ramach różnych symboli PKWiU mieszczących się w dziale 24 klasyfikacji. Wymienienie wszystkich pełnych siedmiocyfrowych kodów klasyfikacji nie jest możliwe, z uwagi na to, że opisywane we wniosku konstrukcje, wykonywane są z różnych materiałów, zaś celem wykonania świadczenia Wnioskodawca może nabywać różne wyroby, klasyfikowane w ramach działu 24 (z wyłączeniem kodów dotyczących metali szlachetnych, których Wnioskodawca nie nabywa). W szczególności Wnioskodawca może nabywać wyroby zaklasyfikowane w ramach kodów PKWiU:

24.10.71.0 - Kształtowniki otwarte nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej;

24.10.62.0 - Pozostałe pręty ze stali, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane,

ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone;

24.10.31.0 - Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości i 600 mm, ze stali niestopowej;

24.20.34.0 - Rury i przewody rurowe, o przekroju poprzecznym innym niż okrągły, spawane,

o średnicy zewnętrznej ś 406,4 mm, ze stali;

24.33.11.0 - Kształtowniki otwarte ze stali niestopowej, kształtowane lub gięte na zimno;

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II:
  • świadczenia dotyczące sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy materiałów (stali), z których później wykonywane są elementy konstrukcji stalowej - w ramach różnych symboli PKWiU mieszczących się w dziale 24 klasyfikacji. Wymienienie wszystkich pełnych siedmiocyfrowych kodów klasyfikacji nie jest możliwe, z uwagi na to, że opisywane we wniosku konstrukcje, wykonywane są z różnych materiałów, zaś celem wykonania świadczenia Wnioskodawca może nabywać różne wyroby, klasyfikowane w ramach działu 24 (z wyłączeniem kodów dotyczących metali szlachetnych, których Wnioskodawca nie nabywa). W szczególności Wnioskodawca może nabywać wyroby zaklasyfikowane w ramach kodów PKWiU:

24.10.71.0 - Kształtowniki otwarte nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na

gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej;

24.10.62.0 - Pozostałe pręty ze stali, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane,

ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone;

24.10.31.0 - Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości 2 600 mm, ze stali niestopowej;

24.20.34.0 - Rury i przewody rurowe, o przekroju poprzecznym innym niż okrągły, spawane,

o średnicy zewnętrznej £ 406,4 mm, ze stali;

24.33.11.0 - Kształtowniki otwarte ze stali niestopowej, kształtowane lub gięte na zimno;

  • świadczenia polegające na wykonaniu na zlecenie Wnioskodawcy elementów konstrukcji stalowej - w ramach PKWiU - 25.11.99.0 - Usługi podwykonawców związane z produkcją konstrukcji metalowych i ich części;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III:
  1. świadczenia dotyczące sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy materiałów (stali), z których później wykonywane są elementy konstrukcji stalowej - w ramach różnych symboli PKWiU mieszczących się w dziale 24 klasyfikacji. Wymienienie wszystkich pełnych siedmiocyfrowych kodów klasyfikacji nie jest możliwe, z uwagi na to, że opisywane we wniosku konstrukcje, wykonywane są z różnych materiałów, zaś celem wykonania świadczenia Wnioskodawca może nabywać różne wyroby, klasyfikowane w ramach działu 24 (z wyłączeniem kodów dotyczących metali szlachetnych, których Wnioskodawca nie nabywa). W szczególności Wnioskodawca może nabywać wyroby zaklasyfikowane w ramach kodów PKWiU:

24.10.71.0 - Kształtowniki otwarte nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na

gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej;

24.10.62.0 - Pozostałe pręty ze stali, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane,

ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone;

24.10.31.0 - Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości 2 600 mm, ze stali niestopowej;

24.20.34.0 - Rury i przewody rurowe, o przekroju poprzecznym innym niż okrągły, spawane,

o średnicy zewnętrznej ś 406,4 mm, ze stali;

24.33.11.0 - Kształtowniki otwarte ze stali niestopowej, kształtowane lub gięte na zimno;

  1. świadczenia polegające na wykonaniu na zlecenie Wnioskodawcy części elementów konstrukcji stalowej - w ramach PKWiU - 25.11.99.0 - Usługi podwykonawców związane z produkcją konstrukcji metalowych i ich części.

Jednocześnie Wnioskodawca zwraca uwagę, że pytanie nie dotyczy elementu stanu faktycznego, a oceny prawnej dotyczącej klasyfikacji świadczeń nabywanych przez Wnioskodawcę. Przedmiot nabywanych świadczeń został w sposób szczegółowy opisany we wniosku. Co za tym idzie, klasyfikacja dokonana przez podmioty dokonujące opisywanych świadczeń na rzecz Wnioskodawcy, jako niestanowiąca elementu stanu faktycznego, nie powinna być w ocenie Wnioskodawcy uznana za wiążącą dla organu przy wydawaniu interpretacji indywidualnej.

  1. Czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta są wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT?

W ocenie Wnioskodawcy, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - są wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT pod poz. 45;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II - są wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT pod poz. 45;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III - są wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT pod poz. 45.

W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla, że odpowiedź na pytanie jest wynikiem oceny prawnej przedstawionych we wniosku czynności i sposobu ich realizacji oraz dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji świadczeń w ramach symbolu PKWiU 43.99.50.0. W ocenie Wnioskodawcy, pytanie zawarte w wezwaniu nie dotyczy więc elementów stanu faktycznego. Przedmiot wykonywanych przez Wnioskodawcę świadczeń i sposób ich realizacji został szczegółowo przedstawiony w złożonym wniosku, zaś organ podatkowy – celem odpowiedzi na zadane przez Wnioskodawcę pytanie - powinien dokonać oceny prawnej i weryfikacji prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji i oceny czy świadczenia wykonywane w sposób opisany w stanie faktycznym stanowią czynności wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

  1. Czy Wnioskodawca dokonuje na rzecz Kontrahenta dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawo o VAT? Jeżeli tak, to jakich?

Wnioskodawca:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - nie dokonuje na rzecz Kontrahenta dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 o ustawy o VAT,
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II - nie dokonuje na rzecz Kontrahenta dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT,
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III - nie dokonuje na rzecz Kontrahenta dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

Jednocześnie Wnioskodawca zwraca uwagę, że pytanie nie dotyczy elementu stanu faktycznego, a oceny prawnej dotyczącej klasyfikacji świadczeń dokonywanych przez Wnioskodawcę. Przedmiot dokonywanych świadczeń został w sposób szczegółowy opisany we wniosku. Co za tym idzie, ocena dokonana przez Wnioskodawcę, jako niestanowiąca elementu stanu faktycznego, nie powinna być w ocenie Wnioskodawcy uznana za wiążącą dla organu przy wydawaniu interpretacji indywidualnej.

  1. Czy czynności wykonywane przez podmiot zewnętrzny na rzecz Wnioskodawcy są wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT?

W przypadku realizacji umowy w sposób nr I czynności wykonywane przez podmiot zewnętrzny na rzecz Wnioskodawcy (tj. sprzedaż stali, z której wykonywana jest konstrukcja) - nie są wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

W przypadku realizacji umowy w sposób nr II czynności wykonywane przez podmiot zewnętrzny na rzecz Wnioskodawcy (tj. wykonanie elementów konstrukcji stalowej na zlecenie Wnioskodawcy, zgodnie z parametrami przez niego wskazanymi, z materiałów (stali) dostarczonych przez Wnioskodawcę) - nie są wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

W przypadku realizacji umowy w sposób nr I czynności wykonywane przez podmiot zewnętrzny na rzecz Wnioskodawcy (tj. wykonanie części elementów konstrukcji stalowej na zlecenie Wnioskodawcy, zgodnie z parametrami przez niego wskazanymi, z materiałów (stali) dostarczonych przez Wnioskodawcę) - nie są wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy pytanie zawarte we wniosku nie dotyczy elementu stanu faktycznego, a jego oceny prawnej, tj. oceny dotyczącej klasyfikacji świadczeń nabywanych przez Wnioskodawcę. Przedmiot nabywanych świadczeń został w sposób szczegółowy opisany we wniosku. Co za tym idzie, ocena dokonana przez Wnioskodawcę, jako niestanowiąca elementu stanu faktycznego, nie powinna być w ocenie Wnioskodawcy uznana za wiążącą dla organu przy wydawaniu interpretacji indywidualnej.

  1. Czy podmiot zewnętrzny dokonuje na rzecz Wnioskodawcy dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawo o VAT? Jeżeli tak, to jakich?

Podmiot zewnętrzny:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - podmiot zewnętrzny wykonujący na rzecz Wnioskodawcy świadczenia dotyczące sprzedaży materiałów, z których później Wnioskodawca wykonuje elementy konstrukcji stalowej, może wykonywać na rzecz Wnioskodawcy dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT. Wnioskodawca celem wykonania konstrukcji stalowej nabywa materiały - wyroby mieszczące się w ramach różnych symboli PKWiU, zawartych w dziale 24 klasyfikacji. Wnioskodawca może nabywać zarówno wyroby wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jak również nie wymienione w tym załączniku. Spośród wyrobów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy Wnioskodawca może nabywać w szczególności następujące wyroby:

24.10.71.0 - Kształtowniki otwarte nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na

gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej;

24.10.62.0 - Pozostałe pręty ze stali, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane,

ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone;

24.10.31.0 - Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości 2 600 mm, ze stali niestopowej;

24.33.11.0 - Kształtowniki otwarte ze stali niestopowej, kształtowane lub gięte na zimno.

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II:
  1. świadczenia dotyczące sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy materiałów, z których później wykonywane są elementy konstrukcji stalowej - podmiot zewnętrzny wykonujący na rzecz Wnioskodawcy świadczenia dotyczące sprzedaży materiałów, z których później Wnioskodawca wykonuje elementy konstrukcji stalowej, może wykonywać na rzecz Wnioskodawcy dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT. Wnioskodawca celem wykonania konstrukcji stalowej nabywa materiały - wyroby mieszczące się w ramach różnych symboli PKWiU, zawartych w dziale 24 klasyfikacji. Wnioskodawca może nabywać zarówno wyroby wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jak również nie wymienione w tym załączniku. Spośród wyrobów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy Wnioskodawca może nabywać w szczególności następujące wyroby:

24.10.71.0 - Kształtowniki otwarte nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na

gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej;

24.10.62.0 - Pozostałe pręty ze stali, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane,

ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone;

24.10.31.0 - Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości 2 600 mm, ze stali niestopowej;

24.33.11.0 - Kształtowniki otwarte ze stali niestopowej, kształtowane lub gięte na zimno.

  1. świadczenia polegające na wykonaniu na zlecenie Wnioskodawcy elementów konstrukcji stalowej - w ramach takich świadczeń podmiot zewnętrzny nie dokonuje na rzecz Wnioskodawcy dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III:
  1. świadczenia dotyczące sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy materiałów, z których później wykonywane są elementy konstrukcji stalowej - podmiot zewnętrzny wykonujący na rzecz Wnioskodawcy świadczenia dotyczące sprzedaży materiałów, z których później Wnioskodawca wykonuje elementy konstrukcji stalowej, może wykonywać na rzecz Wnioskodawcy dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT. Wnioskodawca celem wykonania konstrukcji stalowej nabywa materiały - wyroby mieszczące się w ramach różnych symboli PKWiU, zawartych w dziale 24 klasyfikacji. Wnioskodawca może nabywać zarówno wyroby wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jak również nie wymienione w tym załączniku. Spośród wyrobów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy Wnioskodawca może nabywać w szczególności następujące wyroby:

24.10.71.0 - Kształtowniki otwarte nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na

gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej;

24.10.62.0 - Pozostałe pręty ze stali, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane,

ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone;

24.10.31.0 - Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości i 600 mm, ze stali niestopowej;

24.33.11.0 - Kształtowniki otwarte ze stali niestopowej, kształtowane lub gięte na zimno.

  1. świadczenia polegające na wykonaniu na zlecenie Wnioskodawcy części elementów konstrukcji stalowej - w ramach takich świadczeń podmiot zewnętrzny nie dokonuje na rzecz Wnioskodawcy dostawy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT. W ocenie Wnioskodawcy pytanie zawarte we wniosku nie dotyczy elementu stanu faktycznego, a jego oceny prawnej, tj. oceny dotyczącej klasyfikacji świadczeń nabywanych przez Wnioskodawcę. Przedmiot nabywanych świadczeń został w sposób szczegółowy opisany we wniosku. Co za tym idzie, ocena dokonana przez Wnioskodawcę, jako niestanowiąca elementu stanu faktycznego, nie powinna być w ocenie Wnioskodawcy uznana za wiążącą dla organu przy wydawaniu interpretacji indywidualnej.
  1. Czy elementy wchodzące w skład świadczeń wskazanych w opisie sprawy mogą być świadczone odrębnie? Należy wskazać dla każdego ze Sposobów.

Elementy, wchodzące w skład świadczeń wskazanych w opisie sprawy, tj. dostawa i montaż konstrukcji stalowej:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - technologicznie mogą być świadczone odrębnie;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II - technologicznie mogą być świadczone odrębnie;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III - technologicznie mogą być świadczone odrębnie.

Niemniej jednak w okolicznościach niniejszej sprawy taka technologiczna możliwość rozdzielenia przedmiotowych świadczeń, byłaby nieuzasadniona ze względów organizacyjnych i ekonomicznych, a także mając na względzie cel zawieranych umów, a więc biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że elementy, wchodzące w skład świadczeń wskazanych w opisie sprawy, tj. dostawa i montaż konstrukcji stalowej:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - nie mogą być świadczone odrębnie;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II - nie mogą być świadczone odrębnie;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III - nie mogą być świadczone odrębnie.
  1. W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 5, należy wskazać na czym konkretnie polega (należy szczegółowo i precyzyjnie opisać) zależności między usługami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem zapytania powodująca, że świadczenia te nie mogą być świadczone odrębnie?

W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że chociaż w pytaniu zawartym we wniosku, organ odwołuje się do pytania numer 5, to mając na uwadze treść pytania Wnioskodawca zakłada, że pytanie powinno odnosić się do odpowiedzi na pytanie numer 7. Dostawa i montaż konstrukcji stalowej w okolicznościach przedstawionych (w przypadku każdego ze wskazanych sposobów realizacji umowy) nie mogą być dokonywane odrębnie ze względów organizacyjnych i ekonomicznych. Wnioskodawca, jako podmiot będący dostawcą elementów konstrukcji stalowej ma największą wiedzę i know how w zakresie prawidłowego sposobu jej montażu (wzniesienia w miejscu wskazanym przez kontrahenta). Dokonanie takiego montażu odrębnie (przez inny podmiot) mogłoby być znacznie utrudnione i wiązać się z koniecznością poniesienia przez kontrahenta dodatkowych kosztów. Dodatkowo takie rozdzielenie świadczeń wiązałoby się ze znacznymi utrudnieniami w przypadkach powstania przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej lub gwarancyjnej po stronie świadczeniodawcy - często bowiem trudnym lub niemożliwym mogłoby być ustalenie, czy ewentualne wady lub usterki konstrukcji są wynikiem wad elementów konstrukcji, czy też wadliwego ich montażu.

Ponadto celem umowy jest wzniesienie (montaż) konstrukcji stalowej, zaś wykonanie jej elementów jest niezbędnym etapem poprzedzającym etap montażu. Niemniej jednak głównym celem umowy, bez realizacji którego umowa nie zostałaby zawarta, jest montaż konstrukcji stalowej w miejscu określonym w umowie z kontrahentem. W takich okolicznościach, Wnioskodawca nie dokonuje odrębnej wyceny wartości wykonanej konstrukcji, i odrębnej wyceny jej montażu - całe świadczenie wyceniane jest łącznie i objęte jest jedną ceną.

Tak więc chociaż technologicznie istnieje możliwość rozdzielania obu świadczeń i ich odrębnego wykonania, to w realiach prowadzenia procesów budowlanych, świadczenia te są ze sobą tak ściśle powiązane, że są wykonywane łącznie i należy je uznawać za jedno świadczenie kompleksowe,

  1. Należy wskazać czy w przypadku czynności będących przedmiotem wniosku musi nastąpić zlecenie wykonania wszystkich świadczeń wchodzących w skład świadczenia?

W przypadku każdego ze sposobów realizacji umów opisanych we wniosku, umowy zawierane z kontrahentami dotyczą zlecenia zarówno dostawy, jak i montażu konstrukcji stalowej – w umowach przedmiot świadczenia określany jest jako „dostawa i montaż”. Zaznaczyć przy tym należy, że takie rozdzielenie świadczeń w okolicznościach opisanych we wniosku wiązałoby się ze znacznymi utrudnieniami w przypadkach powstania przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej lub gwarancyjnej po stronie świadczeniodawcy - często bowiem trudnym lub niemożliwym mogłoby być ustalenie, czy ewentualne wady lub usterki konstrukcji są wynikiem wad elementów konstrukcji, czy też wadliwego ich montażu.

Natomiast w ramach umowy nie musi nastąpić zlecenie (w rozumieniu wyszczególnienie) wszystkich jednostkowych czynności, podejmowanych przez Wnioskodawcę celem realizacji dostawy i montażu konstrukcji stalowej (np. odrębne zlecenie nabycia stali – w przypadku każdego z opisanych w stanie faktycznym sposobów realizacji umowy; odrębne zlecenie powierzenia podmiotowi trzeciemu wykonania elementów konstrukcji stalowej – w przypadku realizacji umowy w sposób nr II lub nr III, itp.).

  1. Należy jednoznacznie wskazać, który element wchodzący w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku Wnioskodawca uznaje za świadczenie główne, tj. wykonanie czy dostawę? Jakie okoliczności przesądzają o tym, że dany element świadczenia jest świadczeniem głównym?

W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie pytanie zawarte w wezwaniu nie dotyczy elementów stanu faktycznego, a dokonanej przez Wnioskodawcę oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego. Niemniej jednak odpowiadając na pytanie za element wchodzący w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku, uznawany przez Wnioskodawcę za świadczenie główne, Wnioskodawca uznaje:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - montaż konstrukcji stalowej;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II - montaż konstrukcji stalowej;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III - montaż konstrukcji stalowej.

Elementem przesądzającym o tym, że świadczeniem głównym jest montaż konstrukcji stalowej (w przypadku realizowania umowy w każdy z opisywanych sposobów) jest przede wszystkim cel zawartej z kontrahentem umowy, którym jest uzyskanie zmontowanej, kompletnej, gotowej do prowadzenia w oparciu o nią dalszych robót, konstrukcji stalowej. Kontrahenci Wnioskodawcy, zawierając umowę na dostawę i montaż konstrukcji stalowej obiektu, nie są zainteresowani wejściem w posiadanie elementów konstrukcji stalowej. Celem umowy jest wzniesienie (montaż) konstrukcji stalowej, zaś wykonanie jej elementów jest niezbędnym etapem poprzedzającym etap montażu. Niemniej jednak głównym celem umowy, bez realizacji którego umowa nie zostałaby zawarta, jest montaż konstrukcji stalowej w miejscu określonym w umowie z kontrahentem. W takich okolicznościach, Wnioskodawca nie dokonuje odrębnej wyceny wartości wykonanej konstrukcji, i odrębnej wyceny jej montażu - całe świadczenie wyceniane jest łącznie i objęte jest jedną ceną.

  1. Czy świadczenia, objęte zakresem pytania Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz generalnych wykonawców oraz wykonawców robót mających zlecenie na roboty budowlane?

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca zawiera umowy na dostawę i montaż konstrukcji stalowych z wykonawcami robót z zakresu obiektów budowlanych. Są to podmioty świadczące usługi na rzecz ostatecznych odbiorców lub podwykonawcy takich podmiotów. Z powyższego wynika więc, że Wnioskodawca świadczenia objęte zakresem pytania:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - świadczyć może na rzecz generalnych wykonawców lub wykonawców robót mających zlecenie na roboty budowlane;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II - świadczyć może na rzecz generalnych wykonawców lub wykonawców robót mających zlecenie na roboty budowlane;
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III - świadczyć może na rzecz generalnych wykonawców lub wykonawców robót mających zlecenie na roboty budowlane.
  1. Czy czynności objęte zakresem pytania Wnioskodawca wykonuje jako podwykonawca czy wykonawca usług? Należy wskazać odrębnie dla każdej czynności.

Wnioskodawca nie wykonuje świadczeń, których dotyczy wniosek, bezpośrednio na rzecz ostatecznych odbiorców usługi budowlanej. W związku z tym, że Wnioskodawca wykonując wszystkie czynności z zakresu dostawy i montażu konstrukcji stalowych, działa na zlecenie generalnych wykonawców lub ich podwykonawców, należy uznać, że działa on:

  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr I - w charakterze podwykonawcy (lub dalszego podwykonawcy),
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr II - w charakterze podwykonawcy (lub dalszego podwykonawcy),
  • w przypadku realizacji umowy w sposób nr III - w charakterze podwykonawcy (lub dalszego podwykonawcy).
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy świadczenia opisane w stanie faktycznym realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów, niezależnie od określonego w stanie faktycznym sposobu realizowania tych świadczeń, tj. zarówno w przypadku realizowania tych świadczeń w sposób oznaczony nr I (tj. kiedy Wnioskodawca we własnym zakresie wytwarza elementy takich konstrukcji), w sposób oznaczony nr II (tj. kiedy Wnioskodawca zleca podmiotowi zewnętrznemu wytworzenie elementów takich konstrukcji), jak też w sposób oznaczony nr III (tj. kiedy Wnioskodawca częściowo zleca podmiotowi zewnętrznemu wytworzenie elementów takich konstrukcji, a częściowo wytwarza je we własnym zakresie), podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadzie mechanizmu odwrotnego obciążenia (podatnikiem w związku z nabyciem tych świadczeń jest kontrahent Wnioskodawcy), a w konsekwencji Wnioskodawca powinien wystawić fakturę VAT na zasadach właściwych dla świadczeń opodatkowanych z zastosowaniem tego mechanizmu?

Zdaniem Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym świadczenia realizowane przez niego na rzecz kontrahentów, niezależnie od sposobu realizowania tych świadczeń, tj. zarówno w przypadku realizowania tych świadczeń w sposób oznaczony nr I (tj. kiedy Wnioskodawca we własnym zakresie wytwarza elementy takich konstrukcji), w sposób w sposób oznaczony nr II (tj. kiedy Wnioskodawca zleca podmiotowi zewnętrznemu wytworzenie elementów takich konstrukcji), jak też w sposób oznaczony nr III (tj. kiedy Wnioskodawca częściowo zleca podmiotowi zewnętrznemu wytworzenie elementów takich konstrukcji, a częściowo wytwarza je we własnym zakresie), podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem mechanizm odwrotnego obciążenia, zaś Wnioskodawca w każdym wypadku - w odniesieniu do całości świadczenia - powinien wystawiać w takich przypadkach fakturę VAT na zasadach właściwych dla świadczeń opodatkowanych z zastosowaniem tego mechanizmu.

W ocenie Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym przedmiotem świadczenia (niezależnie od sposobu jego realizowania) jest jedno świadczenie kompleksowe (świadczenie złożone), a nie dwa odrębne świadczenia, tj. dostawa konstrukcji oraz usługa jej montażu. Przedmiotem opisywanych w stanie faktycznym umów jest dostawa konstrukcji stalowych wraz z ich montażem. W umowie kompleksowej na dostawę konstrukcji stalowej z montażem cena montażu, jak też cena konstrukcji, zawarte są w cenie całego przedmiotu umowy - dostawa świadczenia dokumentowana jest jedną fakturą i na jednej pozycji faktury. W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy do całego świadczenia należy stosować takie same zasady opodatkowania podatkiem VAT.

Za świadczenie podstawowe, będące celem zawarcia umowy należy tutaj uznać w ocenie Wnioskodawcy montaż konstrukcji stalowej, a więc wykonanie przez Wnioskodawcę usługi budowlanej - Roboty związane ze wznoszeniem konstrukcji stalowych (PKWiU 43.99.50.0). W związku z powyższym, w opisanym stanie faktycznym spełnione zostaną warunki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie całe świadczenie, jako świadczenie kompleksowe, powinno być opodatkowane z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia.

Ponadto w ocenie Wnioskodawcy bez znaczenia pozostaje, w jakim zakresie wytworzenie elementów konstrukcji zlecone jest podmiotowi zewnętrznemu, a w jakim wytwarza je Wnioskodawca (a więc na który ze wskazanych w stanie faktycznym sposobów realizowane jest świadczenie). Z uwagi na to, że świadczenie na rzecz kontrahenta stanowi jedno świadczenie kompleksowe, nie znajduje uzasadnienia sztuczne dzielenie tej usługi, w tym różne traktowanie elementów konstrukcji wytwarzanych we własnym zakresie przez Wnioskodawcę i takich, których wytworzenie zlecane jest podmiotowi zewnętrznemu oraz stosowanie różnych zasad opodatkowania VAT do dostawy tych elementów. Nabywca zainteresowany jest bowiem nabyciem dostawy i montażu całej konstrukcji, a nie nabyciem jej poszczególnych elementów. Skoro zaś świadczeniem głównym jest tutaj montaż konstrukcji stalowej (z punktu widzenia nabywcy świadczenia istotny jest bowiem rezultat w postaci zamontowanej we wskazanym przez niego miejscu konstrukcji). Tak więc w ocenie Wnioskodawcy całe świadczenie powinno być traktowane jak usługa budowlana.

Zauważyć również należy, że ww. stanowisko Wnioskodawcy w zakresie świadczeń kompleksowych dostawy i montażu, jest zgodne ze stanowiskami prezentowanymi przez organy podatkowe. Przykładowo w interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia 26 stycznia 2018 r. (znak: 0111-KDIB3-1.4012.758.2017.2.BW) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym opodatkowania VAT z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia, w przypadku świadczenia (jako podwykonawca) usługi kompleksowej polegającej na dostawie i montażu okien.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca informuje, że w związku z uzupełnieniem stanu faktycznego wniosku, jego stanowisko w sprawie oceny prawnej opisywanych zdarzeń nie uległo zmianie. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zarówno w przypadku realizowania świadczeń w sposób oznaczony w opisie stanu faktycznego nr I, jak również nr II i nr III, świadczenia te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia, zaś Wnioskodawca w odniesieniu do całości świadczenia, powinien wystawiać fakturę VAT na zasadach właściwych dla świadczeń opodatkowanych z zastosowaniem tego mechanizmu.

Wnioskodawca w całości podtrzymuje argumentację przedstawioną w poz. 76 złożonego wniosku, przemawiającą za uznaniem prawidłowości przedstawionego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174), zwanej dalej „ustawą”, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zatem, na wstępie należy zauważyć, że dla udzielenia odpowiedzi w zakresie odwrotnego obciążenia dla świadczeń objętych wnioskiem, istotne jest prawidłowe ich zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji dla sprzedawanych usług.

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku czynności) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 7 ww. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel /.../.

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 /.../.

Jednocześnie, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podatnika. Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wskazuje, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
  2. usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego (art. 17 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Ww. załącznik nr 14 do ustawy zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług budowlanych identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), podlegających mechanizmowi odwróconego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Zatem art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa budowlana lub budowlano-montażowa, wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy w poz. 2-48, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Przy czym, zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy, mechanizm ten ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Jednocześnie zauważyć należy, że przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazuje, że tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem, wymagają rozliczania podatku na zasadzie odwróconego obciążenia.

W świetle powyższego nabywca usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, świadczonych przez podwykonawcę, staje się odpowiedzialny za rozliczenia podatku VAT od tych usług.

Natomiast transakcje, których przedmiotem jest świadczenie wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy usług budowlanych, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora, podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany jest przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), zaś inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

Wskazać w tym miejscu należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „podwykonawca”, w związku z tym dla prawidłowego rozumienia tego terminu należy posłużyć się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego: „podwykonawca – to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”.

Pojęcie to wprowadza zatem na grunt analizowanych przepisów następujące podmioty:

  • podwykonawcę – jako zleceniobiorcę wykonującego podzleconą pracę,
  • głównego wykonawcę – jako podmiot podzlecający podwykonawcy wykonanie częściowe lub całościowe danej inwestycji oraz
  • inwestora – jako podmiot zlecający na rzecz głównego wykonawcy wykonanie danej inwestycji.

W konsekwencji należy stwierdzić, że powyższe uregulowania prawne dowodzą, że aby zaistniał mechanizm odwrotnego obciążenia dla transakcji w zakresie usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, to ich przedmiotem muszą być wyłącznie usługi budowlane, które są wykonywane w następującej relacji: podwykonawca – główny wykonawca.

W związku z powyżej przedstawionym schematem podmiotów występujących przy świadczeniu usługi budowlanej, należy wskazać, że podwykonawca to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji. A zatem podwykonawca jest podatnikiem działającym na zlecenie głównego wykonawcy.

Powyższe założenia prowadzą do następujących uogólnień:

  • nie są usługami świadczonymi przez podwykonawców usługi budowlane świadczone bezpośrednio na rzecz inwestorów, gdyż są one świadczone bezpośrednio na rzecz zleceniodawcy usług (a nie wykonawcy);
  • podobnie jest z usługami budowlanymi świadczonymi na rzecz deweloperów budujących nieruchomości na sprzedaż, gdzie deweloper zleca wykonanie przedmiotowych usług np. generalnemu wykonawcy (który nie jest podwykonawcą, lecz wykonawcą).

Natomiast każde dalsze podzlecenie usługi przez generalnego wykonawcę kolejnym usługodawcom jest już podzleceniem i usługi te będą już rozliczone zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia.

Podsumowując przywołane wyżej regulacje należy stwierdzić, że mechanizm odwróconego obciążenia ma zastosowanie przy rozliczaniu podatku z tytułu świadczenia usług budowlanych wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48), objętych wskazanymi w tym załączniku symbolami PKWiU, przez podwykonawcę. Podwykonawcą będzie każdy podmiot będący usługodawcą, który nie jest generalnym wykonawcą w ramach danej inwestycji budowlanej, przyjmującym zlecenie wykonania tej inwestycji bezpośrednio od inwestora.

Fakt zgłoszenia, lub nie, głównemu inwestorowi powierzenia prac podwykonawcy, pozostaje bez wpływu na posiadanie statusu podwykonawcy w rozumieniu ustawy o VAT. Status podwykonawcy wynika bowiem bezpośrednio z zawartych umów, a w przypadku ich braku – świadczą o tym statusie okoliczności i charakter wykonywanych usług.

Zatem, rozliczanie podatku na zasadzie mechanizmu odwróconego obciążenia ma zastosowanie jeśli spełnione są następujące warunki:

  • usługodawca i usługobiorca są podatnikami VAT czynnymi,
  • usługodawca jest podwykonawcą usługobiorcy,
  • świadczenie dotyczy usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48), objętych wskazanymi tam symbolami PKWiU.

Powołane regulacje ustawy wprowadzają mechanizm polegający na przeniesieniu obowiązku rozliczania podatku od towarów i usług na podatnika, na rzecz którego wykonana została ściśle określona usługa.

Przy dalszych „podzleceniach” przyjąć należy podejście, zgodnie z którym podwykonawca zlecający jest – w stosunku do swojego podwykonawcy – głównym wykonawcą swojego zakresu prac.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentująca sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, w przypadku dostawy towarów i wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi, faktura powinna zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie”.

Z kolei zgodnie z art. 106e ust. 4 pkt 1 ustawy, w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, jest nabywca towaru lub usługobiorca, faktura nie zawiera – danych określonych w ust. 1 pkt 12-14.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy. Kontrahenci Wnioskodawcy są podatnikami, o których mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni. Dostawa i montaż konstrukcji stalowych może odbywać się na następujące sposoby: Sposób nr I: Przedmiotem zawartej umowy jest dostawa i montaż konstrukcji stalowej. Wnioskodawca we własnym zakresie wykonuje (wytwarza) elementy konstrukcji stalowej, którą następnie dostarcza i montuje w miejscu wskazanym przez kontrahenta. Sposób nr II: Przedmiotem zawartej umowy jest dostawa i montaż konstrukcji stalowej. Elementy konstrukcji stalowej wykonywane są przez podmiot zewnętrzny. Wnioskodawca dostarcza elementy konstrukcji i dokonuje ich montażu w miejscu wskazanym przez kontrahenta. Sposób nr III: Przedmiotem zawartej umowy jest dostawa i montaż konstrukcji stalowej. Elementy konstrukcji stalowej wykonywane są częściowo na zlecenie Wnioskodawcy przez podmiot zewnętrzny, zaś częściowo we własnym zakresie wykonuje je (wytwarza) Wnioskodawca. Wnioskodawca wykonywane na rzecz zlecających (kontrahentów) świadczenia klasyfikuje jako świadczenie usług. Świadczenia dokonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta powinny być klasyfikowane w ramach symbolu PKWiU 43.99.50.0 - Roboty budowlane związane ze wznoszeniem konstrukcji stalowych. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta są wymienione w załączniku nr 14 do ustawy o VAT pod poz. 45. Element wchodzący w skład świadczenia uznawany za świadczenie główne to montaż konstrukcji stalowej. Wnioskodawca wykonując wszystkie czynności z zakresu dostawy i montażu konstrukcji stalowych działa w charakterze podwykonawcy (lub dalszego podwykonawcy).

Na tle tak przedstawionego opisu stanu faktycznego Wnioskodawca ma wątpliwości czy Spółka, działając jako podwykonawca, w zakresie usług świadczonych sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 2008 43.99.50.0, jest zobowiązana do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w przypadku w przypadku realizowania tych świadczeń w sposób oznaczony nr I, II i III.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że skoro zarówno w przypadku realizowania usług w sposób oznaczony nr I (tj. kiedy Wnioskodawca we własnym zakresie wytwarza elementy takich konstrukcji), w sposób oznaczony nr II (tj. kiedy Wnioskodawca zleca podmiotowi zewnętrznemu wytworzenie elementów takich konstrukcji), jak też w sposób oznaczony nr III (tj. kiedy Wnioskodawca częściowo zleca podmiotowi zewnętrznemu wytworzenie elementów takich konstrukcji, a częściowo wytwarza je we własnym zakresie),:

  1. Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9;
  2. nabywcy usług są/będą podatnikami, o których mowa w art. 15, zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni;
  3. przedmiotem świadczenia jest/będzie usługa mieszcząca się w grupowaniu PKWiU (2008 r.) 43.99.50.0, wskazana w załączniku nr 14 do ustawy o VAT;
  4. usługa ta świadczona jest przez Wnioskodawcę będącego podwykonawcą,

to w odniesieniu do świadczonych usług zastosowanie będzie mieć mechanizm odwrotnego obciążenia, zgodnie z brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy o VAT.

W konsekwencji, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. 1h ustawy o VAT Wnioskodawca świadcząc jako podwykonawca usługi budowlane wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, będzie zobowiązany do wystawienia faktur bez podatku VAT, tj. z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia, jako podwykonawca robót budowlanych. Faktura powinna zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie”. Natomiast w świetle obowiązujących przepisów należy uznać, że obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu wykonanych usług budowlanych przez Wnioskodawcę jako podwykonawcę będzie ciążył na nabywcy tych usług.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Końcowo należy jeszcze raz podkreślić, że tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę we wniosku wyroku sądu administracyjnego tut. Organ wyjaśnia, że wskazany wyrok został potraktowany jako element argumentacji Wnioskodawcy, jest to jednak rozstrzygnięcie odnoszące się do indywidualnej sprawy i co do zasady, wiąże ono stronę postępowania w konkretnych, indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem wskazany we wniosku wyrok sądu nie ma wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Odnośnie powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.