0112-KDIL1-1.4012.468.2018.1.MR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Stawka podatku dla usługi wykonywania ekspertyz kryminalistycznych na zlecenie sądów i prokuratur. Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonej usługi.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 czerwca 2018 r. (data wpływu 28 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • stawki podatku dla usługi wykonywania ekspertyz kryminalistycznych na zlecenie sądów i prokuratur;
  • momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonej usługi

jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi wykonywania ekspertyz kryminalistycznych na zlecenie sądów i prokuratur oraz momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonej usługi.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Jednym z zadań KWP jest wykonywanie ekspertyz kryminalistycznych na zlecenie sądów i prokuratur. Czynności te realizowane są zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz w trybie art. 193 Kodeksu postępowania karnego.

W oparciu o art. 14 ust. 2 ustawy o Policji ww. czynności wykonywane są w ramach działalności statutowej.

W świetle uzyskanej Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 maja 2018 r. Wnkoskodawca zamierza dokonywać obciążeń sądów i prokuratur tytułem wykonywanych ekspertyz oraz kosztów wydania opinii. Opłata za świadczoną usługę pobierana będzie na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z dnia 30 kwietnia 2013 r. poz. 518).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Jaką stawką podatku należy opodatkować usługi wykonywania ekspertyz kryminalistycznych na zlecenie Sądów i Prokuratur?
  2. Kiedy powstanie obowiązek podatkowy z tytułu świadczonej usługi?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle uzyskanej Interpretacji Indywidualnej Komenda Wojewódzka Policji jako, że nie jest jedynym uprawnionym organem do wykonywania badań i wydawania opinii na rzecz sądów i prokuratur zamierza obciążać zleceniodawców za wykonane usługi i poniesione koszty.

Ekspertyzy kryminalistyczne wykonywane przez Komendę Wojewódzką Policji zakwalifikować można zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) jako usługi o symbolu 71.20.19.0. Zgodnie z wyjaśnieniem do PKWiU, według stanu na dzień 10.01.2018 r., grupowanie to obejmuje usługi w zakresie analiz wykonywanych przez laboratoria policyjne.

W związku z powyższym tytułem wykonanej usługi Komenda winna obciążyć sądy i prokuratury fakturą VAT ze stawką 23%. Zastosowanie opodatkowania w stawce 23% wynika ze zniesienia zwolnienia od podatku od towarów i usług w przypadku usług wyświadczanych między jednostkami budżetowymi (Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 27 grudnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z dnia 30 grudnia 2016 r poz. 2302).

Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1d ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty w przypadku usług świadczonych na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury zwianych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym. W związku z powyższym należy uznać, że obowiązek podatkowy tytułem wykonanych ekspertyz kryminalistycznych powstaje z chwilą otrzymania do zleceniodawcy części lub całości zapłaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Z powyższego wynika, że w rozumieniu przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usługi należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innego podmiotu), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za usługę).

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Z opisu sprawy wynika, że jednym z zadań Wnioskodawcy jest wykonywanie ekspertyz kryminalistycznych na zlecenie sądów i prokuratur. Czynności te realizowane są zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz w trybie art. 193 Kodeksu postępowania karnego. W świetle uzyskanej Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 maja 2018 r., gdzie uznano że wykonywane przez Policję ekspertyzy kryminalistyczne na zlecenie sądów i prokuratur podlegają opodatkowaniu, Wnioskodawca zamierza dokonywać obciążeń sądów i prokuratur tytułem wykonywanych ekspertyz oraz kosztów wydania opinii. Ekspertyzy kryminalistyczne wykonywane przez Komendę Wojewódzką Policji zakwalifikować można zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) jako usługi o symbolu 71.20.19.0.

Wnioskodawca ma wątpliwości, jaką stawką podatku należy opodatkować usługi wykonywania ekspertyz kryminalistycznych na zlecenie Sądów i Prokuratur.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jednakże, w odniesieniu do przedmiotowych usług przepisy te nie mają zastosowania.

Zatem, usługi wykonywania ekspertyz kryminalistycznych na zlecenie sądów i prokuratur podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%.

Wnioskodawca ma również wątpliwości kiedy powstanie obowiązek podatkowy z tytułu świadczonej usługi.

Generalna zasada znajdująca zastosowanie do ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego została określona w art. 19a ust. 1 ustawy, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru, bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Na podstawie art. 19a ust. 2 ustawy, w odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę.

Z kolei, zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy, usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Natomiast, stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ustępu 5 pkt 4.

Zauważyć jednak należy, że w art. 19a ust. 5 ustawy, ustawodawca w sposób szczególny uregulował powstanie obowiązku podatkowego dla niektórych usług.

Stosownie bowiem do art. 19a ust. 5 pkt 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu:

  1. wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu,
  2. przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu własności towarów w zamian za odszkodowanie,
  3. dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów, o której mowa w art. 18,
  4. świadczenia, na podstawie odrębnych przepisów, na zlecenie sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury usług związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym, z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług,
  5. świadczenia usług zwolnionych od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37-41.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w odniesieniu do otrzymanej kwoty (art. 19a ust. 6 ustawy).

Wskazany przepis art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. d ustawy, ma zastosowanie zatem do świadczenia usług na rzecz sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury przez osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, którym, na podstawie właściwych przepisów, sądy te lub prokurator zlecili wykonanie określonych czynności związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym. Wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty.

Zatem, skoro ustawodawca w powołanym wyżej przepisie art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. d ustawy wyszczególnił m.in. sądy i prokuratury to przy świadczeniu przez Wnioskodawcę usług z zakresu wykonania ekspertyz kryminalistycznych na zlecenie sądów i prokuratur, które to sądy i prokuratury na podstawie właściwych przepisów, zleciły Wnioskodawcy wykonanie określonych czynności, obowiązek podatkowy z tytułu ich wykonania powstaje z chwilą otrzymania przez Wnioskodawcę całości lub części zapłaty za te usługi.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać w całości za prawidłowe.

Tut. organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone w wydanej interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.