IBPP1/4512-343/16/MG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Przy ustalaniu prawa do zwolnienia podmiotowego należy brać pod uwagę wyłącznie wartość opodatkowanej sprzedaży towarów i usług na terytorium kraju. W konsekwencji nie uwzględnia się wartości świadczenia usług, których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium Polski.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 maja 2016 r. (data wpływu 11 maja 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wliczenia do kwoty limitu warunkującej zwolnienie z podatku od towarów i usług określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT wartości usługi badań klinicznych świadczonej na rzecz kontrahenta z Niemiec – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2016 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie

wliczenia do kwoty limitu warunkującej zwolnienie z podatku od towarów i usług określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT wartości usługi badań klinicznych świadczonej na rzecz kontrahenta z Niemiec.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest Podatnikiem, który nie jest zgłoszony do podatku VAT, jest zgłoszony do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Podatnik świadczy usługi medyczne na terytorium Polski, które są zwolnione z podatku VAT jak również pewne usługi medyczne (badania kliniczne), które są opodatkowane stawką 23%. Usługi te świadczy dla firm, odbiorców krajowych jak również dla firmy, podatnika VAT aktywnego z siedzibą na terytorium Niemiec (wewnątrzwspólnotowa dostawa usług).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Wnioskodawca w 2016 roku może przekroczyć kwotę 150.000,00 obrotu. Czy do limitu obrotu 150.000,00 po przekroczeniu którego trzeba zarejestrować się do podatku VAT wlicza się obrót wynikający ze świadczenia usług (badania kliniczne) dla kontrahenta z siedzibą w Niemczech, podatnika VAT czy tylko obrót dla odbiorców krajowych...

Zdaniem Wnioskodawcy, obrotu za świadczenie usług (badania kliniczne) dla kontrahenta z siedzibą w Niemczech nie wlicza się do limitu 150.000,00 do podatku VAT, gdyż na podstawie art. 113 ust. 1 zwalnia się z podatku VAT sprzedaż nieprzekraczającą limitu obrotu 150.000,00, a na podstawie art. 2 pkt 22 sprzedażą nie jest wewnątrzwspólnotowa dostawa usług.

Taka jest interpretacja biura podatkowego, które prowadzi praktykę lekarską Wnioskodawcy. Wnioskodawca jako podatnik ma wątpliwości, wg obliczeń Wnioskodawcy może to być jedyny rok w jego działalności gdy łączna kwota faktur za badania kliniczne może przekroczyć 150000 PLN (część dla kontrahenta krajowego, część dla niemieckiego - obciążenie odwrotne). Jeśli usługi dla kontrahenta niemieckiego nie należałoby wliczać do limitu to wtedy limit 150000 nie zostanie przekroczony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w tak sformułowanej definicji usługi.

W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie - od tego będzie zależało to czy wartość świadczonych usług winna być wliczana do limitu o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Kwestia określenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług została uregulowana w Rozdziale 3 Dział V ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 28a ustawy o VAT, na potrzeby stosowania Rozdziału 3 „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”:

  1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
  2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Wskazany powyżej art. 28a ustawy o VAT, wprowadza drugą (obok art. 15 ust. 1 ustawy o VAT) definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 i 2 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 i art. 28n.

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Ww. przepisy wiążą miejsce świadczenia usług z siedzibą usługobiorcy, który winien być podatnikiem tj. podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, a w sytuacji gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności usługobiorcy to z tym miejscem.

Od ww. zasady ogólnej prawodawca przewidział kilka wyjątków, co jednak nie ma wpływu na niniejszą sprawę albowiem dla usług świadczonych przez Wnioskodawcę nie przewidziano szczególnych uregulowań.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca nie jest zgłoszony do podatku VAT, jest zgłoszony do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Wnioskodawca świadczy usługi medyczne na terytorium Polski, które są zwolnione z podatku VAT jak również pewne usługi medyczne (badania kliniczne), które są opodatkowane stawką 23%. Usługi te świadczy dla firm, odbiorców krajowych, jak również dla firmy, podatnika VAT aktywnego z siedzibą na terytorium Niemiec.

Mając na uwadze, że dla usług medycznych (badań klinicznych) świadczonych na rzecz podatników, nie przewidziano szczególnego miejsca świadczenia to przy określaniu tego miejsca znajdzie zastosowanie powyższa zasada ogólna zgodnie, z którą miejsce świadczenia, a tym samym opodatkowana jest tam, gdzie usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej.

Jeśli zatem usługobiorca jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, posiada siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium kraju i nie posiada na terenie Polski stałego miejsca prowadzenia działalności, dla którego byłyby świadczone opisane we wniosku usługi – miejscem świadczenia i opodatkowania tych usług będzie, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, terytorium państwa, w którym ten usługobiorca ma siedzibę działalności gospodarczej, tj. Niemcy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wliczenia do kwoty limitu warunkującej zwolnienie z podatku od towarów i usług określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług świadczenia usług medycznych na rzecz kontrahenta z Niemiec.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Pod pojęciem sprzedaży – zgodnie z treścią art. 2 pkt 22 ustawy o VAT – należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem nie stanowią sprzedaży w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług m.in.: odpłatne świadczenia usług poza terytorium kraju (a więc świadczenia usług, których miejsce świadczenia znajduje się poza Polską).

W związku z powyższym przy ustalaniu prawa do zwolnienia podmiotowego należy brać pod uwagę wyłącznie wartość opodatkowanej sprzedaży towarów i usług na terytorium kraju. W konsekwencji nie uwzględnia się wartości świadczenia usług, których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium Polski.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie niewliczania kwot uzyskanych z usług medycznych (badań klinicznych) świadczonych dla kontrahenta niemieckiego do limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT - jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku gdy usługi medyczne (badania kliniczne) świadczone byłyby przez Wnioskodawcę dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej innego niż siedziba działalności gospodarczej usługobiorcy (Niemcy), udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.