IPPP3/443-951/14-3/ISZ | Interpretacja indywidualna

W zakresie posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę oraz miejsca opodatkowania świadczonych i nabywanych usług
IPPP3/443-951/14-3/ISZinterpretacja indywidualna
  1. miejsce wykonywania działalności
  2. miejsce świadczenia usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Miejsce świadczenia -> Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług -> Miejsce świadczenia usług transportowych
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Inne grupy podatników
  3. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Podatnicy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2014 r. (data wpływu 22 września 2014 r.), uzupełnionym w dniu 26 listopada 2014 r. (data wpływu 1 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę oraz miejsca opodatkowania świadczonych i nabywanych usług - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę oraz miejsca opodatkowania świadczonych i nabywanych usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka jest spółką kapitałową z siedzibą w Niemczech.

Spółka zawarła 16 kwietnia 2013 roku umowę Jednostką dotyczącą świadczenia usług w zakresie:

  • szczegółowych przeglądów czołgów dokonywanych przez zespół techników Spółki;
  • czasowego i regularnego serwisu czołgów;
  • nieplanowanych napraw i konserwacji czołgów wykonywanych przez zespół techników Spółki przy współpracy z Podwykonawcą;
  • zaopatrzenia w materiały niezbędne do świadczenia usług.

Zgodnie z umową, usługi powinny zostać wykonane przez Spółkę do 28 listopada 2014 roku. Pierwsza faza kontraktu została zakończona przez R do końca czerwca 2014 roku. Druga faza, która miała zostać zakończona w listopadzie 2014 roku, nie będzie wykonana.

Czołgi będące przedmiotem świadczenia usług zlokalizowane są na terenie Jednostki.

Przy świadczeniu usług Spółka korzysta z usług podwykonawcy będącego polskim podatnikiem VAT (dalej: Podwykonawca).

Świadczone przez Spółkę usługi na rzecz Jednostki wykonywane były przez zespół techników zatrudnionych w Spółce oraz pracowników Podwykonawcy. Technicy ze Spółki w celu wykonania prac musieli przyjechać do Polski i pozostawać w Polsce. Początkowo, pracownicy Spółki mieli przebywać w Polsce przez okres nie przekraczający 3 miesięcy. Po upływie tego okresu dotychczasowi pracownicy mieli być zastępowani przez nowy zespół techników. Natomiast od czerwca 2013 roku pracownicy Spółki przebywali w Polsce nieprzerwanie do końca czerwca 2014 r. - do czasu zakończenia pierwszej fazy kontraktu.

W trakcie realizacji projektu, Spółka pokryła koszty zakwaterowania swoich pracowników oraz dodatkowe koszty np. koszty leasingu dźwigu czy koszty usług Podwykonawcy.

W celu świadczenia przedmiotowych usług, Spółka przywiozła na terytorium Polski części zamienne do czołgów oraz niezbędne wyposażenie np. specjalne narzędzia. Części zamienne zostały wykorzystane w toku prac (zamontowane w czołgach klienta). Ponadto, przez cały okres trwania prac pracownicy Spółki mogli korzystać z wyposażenia i warsztatów należących do Podwykonawcy lub Jednostki. Po zakończeniu projektu wyposażenie zostało zabrane z powrotem do Niemiec.

Wnioskodawca zawarł z Podwykonawcą umowę, zgodnie z którą Podwykonawca świadczył Spółce usługi wsparcia technicznego w zakresie utrzymania i napraw czołgów. Przedmiot umowy obejmował również świadczenie przez Podwykonawcę innych usług tj.:

  • udostępnienie terenu i hal produkcyjnych ;
  • korzystanie z dźwigu wraz z operatorem sprzętu;
  • transport krajowy;
  • koszty mediów;
  • negocjacje i komunikowanie się z Jednostką.

Ponadto, na pisemne żądanie i po akceptacji R usługi mogły objąć również m.in. dokonywanie przez Podwykonawcę dostaw części zamiennych i materiałów oraz transportowanie czołgów poza teren Podwykonawcy.

Spółka uzyskała potwierdzenie rejestracji w Polsce jako czynny podatnik VAT dnia 26 lutego 2014 roku. W formularzu rejestracyjnym jako datę „od której podatnik rezygnuje (zrezygnował) ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy” oraz „przewidywaną datę rozpoczęcia dokonywania czynności wymienionych w poz. 69”, Spółka podała datę 16 kwietnia 2013 r.

Zarówno przed jak i po rejestracji Spółki jako podatnika VAT, Spółka wykonywała usługi na rzecz Jednostki oraz dokonywała zakupu towarów i usług od Podwykonawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu przepisów o VAT...
  2. Jeśli tak, to czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Jednostki w Polsce powinny być opodatkowane VAT w Polsce, a podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT będzie Spółka jako usługodawca a nie Jednostka jako usługobiorca - zarówno w odniesieniu do usług wykonywanych przed (16 kwietnia 2013 roku - podpisanie umowy z Jednostką; 6 maja 2013 - rozpoczęcie wykonywania prac) jak i po rejestracji Spółki jako czynnego podatnika VAT w Polsce, której potwierdzenie zostało wydane Spółce 26 lutego 2014 roku...
  3. Jeśli tak, to czy usługi nabywane przez Spółkę od Podwykonawcy powinny być opodatkowane w Polsce, a podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT należnego będzie Podwykonawca jako usługodawca a nie Spółka jako usługobiorca - zarówno w zakresie usług wykonanych na rzecz Spółki przed jak i po rejestracji Spółki jako czynnego podatnika VAT w Polsce...

Zdaniem Wnioskodawcy:

  1. Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym Spółka posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu przepisów o VAT.
  2. W ocenie Wnioskodawcy, usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Jednostki w Polsce powinny być opodatkowane VAT w Polsce, a podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT będzie Spółka jako usługodawca a nie Jednostka jako usługobiorca, zarówno w odniesieniu do usług wykonywanych przed (16 kwietnia 2013 roku - podpisanie umowy z Jednostką; 6 maja 2013 - rozpoczęcie wykonywania prac) jak i po rejestracji Spółki jako czynnego podatnika VAT w Polsce, której potwierdzenie zostało wydane Spółce 26 lutego 2014 roku.
  3. Zdaniem Spółki, nabywane przez Spółkę od Podwykonawcy usługi powinny być opodatkowane w Polsce, a podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT należnego będzie Podwykonawca jako usługodawca a nie Spółka jako usługobiorca, zarówno w zakresie usług wykonanych na rzecz Spółki przed jak i po rejestracji Spółki jako czynnego podatnika VAT w Polsce.

Uzasadnienie

  1. Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle art. 96 ust. 1 ustawy o VAT podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne.

Zgodnie natomiast z § 1 pkt 1) Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie określenia podatników niemających obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego z dnia 6 kwietnia 2004 roku (Dz.U. z 2004 r., Nr 58, poz. 558, z późn. zm.), obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego nie mają podatnicy nieposiadający na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonują transakcji gospodarczych.

W świetle art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
  2. usługobiorcą jest:
    • w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    • w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Mając na uwadze powyższe przepisy należy uznać, że kwestia uznania Spółki za podatnika VAT i konieczności rejestracji Spółki jako podatnika VAT w Polsce oraz kwestia ustalenia, jaki podmiot powinien dokonać rozliczenia VAT usług świadczonych przez Spółkę jako usługodawcę zależy od ustalenia czy Wnioskodawca posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

Z uwagi na fakt, że zarówno polskie przepisy, jak i Dyrektywa nie zawierają definicji stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, konieczne jest odwołanie się do Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy (dalej: Rozporządzenie). Zgodnie z art. 11 Rozporządzenia:

  1. Na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE "stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej" oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczająca stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalengo i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykonywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
  2. Na użytek stosowania następujących artykułów "stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej" oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie usług, które wykonuje:
    1. art. 45 dyrektywy 2006/112/WE;
    2. począwszy od 1 stycznia 2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE;
    3. do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 dyrektywy 2006/112/WE;
    4. art. 192a dyrektywy 2006/112/WE.
  3. Fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by uznać, że podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

W świetle powyższych przepisów należy uznać, że stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej istnieje pod warunkiem spełnienia łącznie następujących warunków:

  • w miejscu tym znajduje się na stałe zarówno personel, jak i urządzenia techniczne niezbędne do świadczenia usług;
  • prowadzona działalność charakteryzuje się stałością.

W celu świadczenia usług, Spółka oddelegowała do Polski zespół techników, którzy pozostaną w miejscu wykonywania prac, tak długo jak to będzie potrzebne. W związku z powyższym, należy uznać, że Spółka posiada wystarczające zaplecze personalne umożliwiające świadczenie usług.

Spółka przywiozła również do Polski konieczne do świadczenia przedmiotowych usług wyposażenie (np. komputer i narzędzia), które po zakończeniu projektu zostanie wywiezione z powrotem do Niemiec. Ponadto, Wnioskodawca wynajmuje niezbędny do prac sprzęt np. dźwigi. W konsekwencji należy uznać, że Spółka angażuje wystarczające zaplecze techniczne wykorzystywane w toku świadczenia usług (zarówno własne, wynajęte jak i udostępnione przez Jednostkę / Podwykonawcę).

W konsekwencji, Spółka spełnia pierwszy ze wskazanych kryteriów pozwalających uznać miejsce świadczenia usług za stałe tj. dysponuje zasobami personalnymi i technicznymi, koniecznymi do świadczenia usług na terytorium Polski.

W odniesieniu natomiast do drugiego warunku należy stwierdzić, że Rozporządzenie nie określa przez jaki czas podatnik powinien prowadzić działalność w danym miejscu, aby można było je uznać za stałe. Zdaniem Spółki, okres od kwietnia 2013 roku do listopada (względnie czerwca) 2014 roku jest wystarczający aby móc stwierdzić, że kryterium „stałości” zostało spełnione. Stanowisko to potwierdzają liczne interpretacje indywidualne np. wydana 3 grudnia 2012 roku przez Dyrektora IS w Warszawie (sygn. IPPP3/443-860/12-6/SM), w której organ podatkowy stwierdził, że: „(...) okres czasu (kwiecień 2012 r. - początek 2013 r.) należy uznać za wystarczająco długi do uznania, iż Spółka będzie posiadać stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium naszego kraju”.

Potwierdzeniem stanowiska Spółki w zakresie posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności są również poniższe interpretacje w zakresie np.:

  • usług montażowych (interpretacja Dyrektora IS w Warszawie z 12 listopada 2012 roku, sygn. IPPP3/443 815/12-2/KC);
  • usług IT (interpretacja Dyrektora IS w Warszawie z 30 października 2012 roku, sygn. IPPP3/443-717/12-4/IG);
  • nadzoru nad pracami budowlanymi (interpretacja Dyrektora IS w Warszawie z 24 czerwca 2013 roku, sygn. IPPP3/443-277/13-2/SM).

W ocenie Spółki posiadanie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce niejako warunkuje rejestrację na VAT w Polsce i sposób dokonania rozliczenia VAT usług świadczonych i nabywanych przez Spółkę, a nie odwrotnie, tj. rejestracja Spółki na VAT w Polsce nie przesądza o tym, że od dnia rejestracji istnieje w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Istnienie stałego miejsca działalności gospodarczej zależy od obiektywnych okoliczności a nie formalnego dokonania rejestracji na VAT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy w związku ze świadczeniem opisanych we wniosku usług obecność Spółki w Polsce będzie charakteryzować się odpowiednią stałością oraz niezbędnym zapleczem technicznym i personalnym, a tym samym Wnioskodawca posiada na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności, którego istnienie jest niezależnego od samego faktu rejestracji Spółki na podatnika VAT w Polsce.

  1. Rozliczenie wykonania usług przez Spółkę w Polsce.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
  2. usługobiorcą jest:
  3. w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
  4. w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

W świetle powyższego, podmiot nieposiadający w Polsce siedziby działalności gospodarczej, jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT w Polsce z tytułu świadczenia usług, pod warunkiem posiadania przez usługodawcę stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

Przytoczone w uzasadnieniu pytania nr 1 argumenty potwierdzają, że od kwietnia 2013 roku Spółka posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

W konsekwencji, świadczone przez Spółkę, posiadającą w Polsce stałe miejsce powadzenia działalności gospodarczej usługi powinny być opodatkowane w Polsce, a tym samym powinny być rozliczone na terytorium kraju przez usługodawcę (Spółkę) a nie usługobiorcę (Jednostkę).

Należy również podkreślić, że konieczność opodatkowania w Polsce świadczonych przez Spółkę usług powinna mieć miejsce niezależnie od tego, że Spółka została zarejestrowana jako podatnik VAT dopiero w lutym 2014 roku. Tym samym także usługi wykonane przez Spółkę - a w praktyce przez stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce - przed rejestracją na VAT powinny być opodatkowane VAT w Polsce i Spółka a nie nabywca usług jest zobowiązana do rozliczenia VAT tych usług.

Podsumowując, w ocenie Spółki usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Jednostki w Polsce powinny być opodatkowane VAT w Polsce, a podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT będzie Spółka jako usługodawca a nie Jednostka jako usługobiorca, zarówno w odniesieniu do usług wykonywanych przed jak i po rejestracji Spółki jako czynnego podatnika VAT w Polsce.

  1. Rozliczenie zakupu usług przez Spółkę

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Natomiast w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (art. 28b ust. 2 ustawy o VAT).

Nie ma zatem możliwości, aby usługi świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce były opodatkowane w miejscu siedziby usługobiorcy mieszczącej się poza Polską.

Przytoczone w uzasadnieniu pytania nr 1 argumenty potwierdzają, że od kwietnia 2013 roku Spółka posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

W konsekwencji, nabywane od kwietnia 2013 roku przez Spółkę - a w praktyce przez stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce - usługi od Podwykonawcy powinny być opodatkowane w Polsce. Podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT tych usług nie jest jednak Spółka (jako usługobiorca) tylko Podwykonawca (jako usługodawca), który jest podatnikiem w zakresie usług świadczonych na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności Spółki w Polsce.

Należy również podkreślić, że konieczność opodatkowania w Polsce przedmiotowych usług oraz rozliczenia VAT z tego tytułu przez Podwykonawcę (usługodawcę) a nie przez Spółkę (usługobiorcę) powinna mieć miejsce niezależnie od tego, że Spółka została zarejestrowana jako podatnik VAT dopiero w lutym 2014 roku. Tym samym także usługi wykonane na rzecz Spółki - a w praktyce na rzecz stałego miejsce prowadzenia działalności w Polsce - przez Podwykonawcę przed rejestracją Spółki na VAT, powinny być opodatkowane VAT w Polsce i to Podwykonawca a nie Spółka jak nabywca usług jest zobowiązany do rozliczenia VAT tych usług.

Podsumowując, zdaniem Spółki, nabywane przez Spółkę od Podwykonawcy usługi powinny być opodatkowane w Polsce, a podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT będzie Podwykonawca jako usługodawca a nie Spółka jako usługobiorca, zarówno w zakresie usług wykonanych na rzecz Spółki przed jak i po rejestracji Spółki jako czynnego podatnika VAT w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, niniejsza interpretacja wydana została w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy, nie wywołuje natomiast skutków prawnych dla podmiotu będącego Podwykonawcą Wnioskodawcy, który chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

miejsce wykonywania działalności
IPPP2/443-1218/13-4/MM | Interpretacja indywidualna

miejsce świadczenia usług
IPPP2/443-841/14-4/BH | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.