IBPP2/443-454/11/UH | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Opodatkowanie sprzedaży lokalu mieszkalnego z przynależną komórką lokatorską oraz prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w ramach udziałów w częściach wspólnych budynku w garażu wielostanowiskowym usytuowanym pod budynkiem.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2009r. sygn. akt I SA/Kr 506/09 oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2011r. sygn. akt I FSK 130/10, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, z dnia 1 października 2008r. (data wpływu 8 października 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 grudnia 2008r. (data wpływu 11 grudnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy sprzedaż lokalu mieszkalnego z przynależną komórką lokatorską oraz prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w ramach udziałów w częściach wspólnych budynku w garażu wielostanowiskowym usytuowanym pod budynkiem będzie opodatkowana jednolitą stawką podatku VAT 7% – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2008r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 10 grudnia 2008r. (data wpływu 11 grudnia 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy sprzedaż lokalu mieszkalnego z przynależną komórką lokatorską oraz prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w ramach udziałów w częściach wspólnych budynku w garażu wielostanowiskowym usytuowanym pod budynkiem będzie opodatkowana jednolitą stawką podatku VAT 7%.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zarejestrowany jest jako czynny podatnik VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność deweloperską. Na zakupionym gruncie buduje budynki mieszkalne wielorodzinne na podziemnym garażu wielostanowiskowym. W garażu wielostanowiskowym są zaprojektowane miejsca postojowe namalowane jedynie liniami na posadzce i komórki lokatorskie.

W zależności od kupujących sprzedaż następować będzie w następujących konfiguracjach:

  1. Lokal mieszkalny
  2. Lokal mieszkalny nr x z przynależną komórką nr x
  3. Lokal mieszkalny x z przynależną komórką nr x i miejscem postojowym nr x jako część wspólna budynku do wyłącznego korzystania.

Miejsca postojowe nie spełniają kryteriów „samodzielnego lokalu” gdyż nie są i nie mogą być wydzielone trwałymi ścianami a są jedynie namalowane na posadzce liniami i ponumerowane i stanowią część wspólną budynku.

Wszystko wyżej opisane to jedna transakcja i jedna cena sprzedaży, a zapis aktu notarialnego dla konfiguracji nr 3 będzie wyglądał następująco:

„działający w imieniu Spółki pod firmą „..." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w X ustanawia odrębną własność opisanego w ust. II i III tego aktu samodzielnego lokalu mieszkalnego oznaczonego nr ... z pomieszczeniem przynależnym komórką lokatorską, z własnością którego związany jest udział w częściach wspólnych budynku, z którego lokal zostanie wydzielony i urządzeniach, które nie będą służyć wyłącznie do użytku właścicieli lokali oraz we współwłasności działki, na której położony jest budynek wynoszący ......... części, w ramach którego to udziału we współwłasności Strona Zobowiązana do zakupu ma prawo do wyłącznego korzystania (z wyłączeniem innych współwłaścicieli) z miejsca postojowego oznaczonego symbolem MP ... i sprzedaje ww. za cenę brutto (w tym podatek VAT 7%)”.

W związku z powyższym w tym przypadku komórka lokatorska i miejsce postojowe nie mogą być sprzedane i ewentualnie dalej odsprzedane jako osobny towar.

W uzupełnieniu Wnioskodawca dodał, iż budynki mieszkalne i komórki lokatorskie budowane na podziemnym garażu wielostanowiskowym stanowią część wspólną budynku i objęte są symbolem PKWiU 1122.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż lokalu mieszkalnego z przynależną komórką lokatorską oraz prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w ramach udziałów w częściach wspólnych budynku w garażu wielostanowiskowym usytuowanym pod budynkiem będzie opodatkowana jednolitą stawką podatku VAT 7%...

Zdaniem Wnioskodawcy: sprzedaż lokalu mieszkalnego z przynależną komórką lokatorską oraz prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w ramach udziałów w częściach wspólnych budynku w garażu wielostanowiskowym usytuowanym pod budynkiem będzie opodatkowana jednolitą stawką podatku VAT 7% stosowaną w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego, ponieważ zarówno komórka lokatorska i miejsce postojowe nie mogą być sprzedane i ewentualnie dalej odsprzedane jako osobny towar.

Stawka podatku VAT 7% od sprzedaży lokalu mieszkalnego z przynależną komórką lokatorską i prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w ramach udziałów w częściach wspólnych budynku jest zgodna. Spełnia ona bowiem podstawową zasadę wynikającą z ustawy o VAT art. 41 ust. 12a ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.).

W dniu 19 grudnia 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w V, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał dla Wnioskodawcy indywidualną interpretację znak: IBPP2/443-941/08/UH uznając, że stanowisko przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Pismem z dnia 5 stycznia 2009r. złożonym na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wnioskodawca wezwał tut. organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 19 grudnia 2008r. znak: IBPP2/443-941/08/UH.

W odpowiedzi na ww. wezwanie Dyrektor Izby Skarbowej w V pismem z dnia 29 stycznia 2009r. znak: IBPP2/443W-4/09/UH podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 19 grudnia 2008r. znak: IBPP2/443-941/08/UH.

Wnioskodawca na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 19 grudnia 2008r. znak: IBPP2/443-941/08/UH złożył skargę z dnia 20 lutego 2009r. (data wpływu 24 lutego 2009r.), w której wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji.

Wyrokiem z dnia 29 września 2009r. sygn. akt I SA/Kr 506/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną znak: IBPP2/443-941/08/UH.

W uzasadnieniu ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż analiza stanu faktycznego sprawy w kontekście obowiązujących przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54 poz. 535 ze zm.) doprowadziła Sąd do wniosku, iż miejsca postojowe w podziemnych garażach wielostanowiskowych są integralną częścią urządzeń związanych z budynkiem i nie stanowią odrębnego obiektu, nie mogą zatem stanowić odrębnego przedmiotu sprzedaży.

W ocenie Sądu, błędny jest pogląd Ministra Finansów, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze swoistym rozbiciem czynności cywilnoprawnej na dwie części, tj. sprzedaż lokalu mieszkalnego oraz sprzedaż części ułamkowej garażu podziemnego tj. miejsca postojowego. Zdaniem Sądu - mamy do czynienia z jednym tylko przedmiotem umowy sprzedaży. Przedmiotem obrotu nie może być bowiem tylko część budynku, o ile nie ma ona charakteru odrębnego lokalu. Wnioskodawca zbywa w istocie lokal mieszkalny wraz z udziałem we współwłasności nieruchomości, z którym wiąże się wydzielone na skutek podziału quod ad usum, prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego.

Sąd podniósł, że z mocy art. 3 ust. 1 zd. 2 powoływanej przez strony ustawy o własności lokali, współwłasność nieruchomości wspólnej, na którą składają się grunt oraz części budynku i urządzenia służące do wspólnego użytku właścicieli lokali, jak w niniejszej sprawie pomieszczenie garażowe, ma charakter przymusowy tzn., że nie można żądać zniesienia tej współwłasności dopóki trwa odrębna własność lokali.

Ponadto na podkreślenie zasługuje, że to od właściciela budynku mieszkalnego zależy czy uzna miejsca postojowe w garażu wielostanowiskowym, za element nieruchomości wspólnej z określeniem korzystania z poszczególnych miejsc w ramach podziału quo ad usum, czy też wydzieli garaż na odrębną własność jako samodzielny lokal w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali i dokona jego sprzedaży oddzielnie od lokalu mieszkalnego. W przedmiotowej sprawie, przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego nie jest jednak garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, integralnie związanego z prawem własności konkretnego lokalu mieszkalnego. Wyodrębnione miejsca postojowe nie mogą być bowiem przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie są one samodzielnymi lokalami użytkowymi ze względu na fakt, że nie stanowią wydzielonych trwałymi ścianami izb w obrębie jednego budynku.

Dalej Sąd stwierdził, iż organ sam przyznawał, że z preferencji w określaniu stawki podatkowej wyłączone są tylko lokale użytkowe a za takie nie mogą być uznane miejsca postojowe, tym niemniej jego zdaniem, traktować należy je podobnie gdyż nie są pomieszczeniami pomocniczymi służącymi do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, są jedynie pomieszczeniami przynależnymi do lokalu mieszkalnego, które jednak potrzeb mieszkaniowych mieszkańców nie zaspokajają.

Jednakże pogląd ten nie może zyskać aprobaty Sądu. W opisanym wypadku należy raczej uznać, że posiadanie miejsca do parkowania samochodu osobowego w obecnych realiach społeczno-gospodarczych jest związane integralnie z budownictwem mieszkaniowym i zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych, tak jak posiadanie piwnicy czy dostęp do suszarni - i jako takie, powinno być kojarzone z obiektami budownictwa mieszkaniowego lub ich częściami.

Reasumując, Sąd rozstrzygnął, iż skarżąca Spółka nie dokonuje przeniesienia własności części ułamkowej garażu podziemnego lecz przeniesienia własności wyodrębnionego lokalu mieszkalnego wraz z prawem wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, znajdującego się w garażu podziemnym, który należy do części wspólnych budynku mieszkalnego i mimo dokonania takiej sprzedaży garaż podziemny stanowi nadal część nieruchomości wspólnej w ramach współwłasności której nie można znieść dopóki trwa odrębna własność lokali.

Sąd odnosząc się do powoływanego przez tut. organ, wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 lipca 2006r. w sprawie C-251/05, podkreślił, iż Trybunał wskazując, że zasadą jest opodatkowanie jednej dostawy według jednej stawki VAT, wskazał jednocześnie na możliwość oddzielnego opodatkowania składników dostawy, w sytuacji gdy obejmuje ona towar główny objęty preferencyjną stawką VAT oraz inne towary opodatkowane na zasadach ogólnych. Możliwość, jednakże opodatkowania poszczególnych składników jednej dostawy kilkoma różnymi stawkami podatku, jako wyjątek od zasady wynikać musi bezpośrednio bądź to z przepisów ustawy bądź też z charakteru tej dostawy. Zatem wyjątkowo w przypadku gdy świadczenie nie ma jednolitego charakteru tj. każda z części świadczenia mogłaby stanowić przedmiot odrębnej czynności prawnej, można rozważać zastosowanie różnych stawek podatku.

W orzecznictwie ETS jednoznacznie przyjmuje się jednak, że w sytuacji gdy dokonywane przez podatnika czynności są tak ściśle ze sobą związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku VAT (por. wyrok ETS z 27 października 2005r. w sprawie C-41/04).

Uznanie przez tut. organ opisanej przez podatnika sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z przypisanym do tego lokalu prawem korzystania z oznaczonego miejsca postojowego, jako dwóch, niezależnych czynności prawnych, opodatkowanych różnymi stawkami VAT w sytuacji, gdy zgodnie z obowiązującym prawem cywilnym, sprzedaż ta nie może nastąpić w drodze dwóch oddzielnych i niezależnych czynności prawnych - jest w stanie faktycznym sprawy sztucznym rozdzieleniem jednolitej w aspekcie gospodarczym czynności prawnej i jako takie stanowi nieuprawnione odstąpienie od zasady opodatkowania całości dostawy jedną stawką.

Wobec powyższego zdaniem Sądu, sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wyodrębnionego miejsca postojowego znajdującego się w danym budynku podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług, która jest właściwa dla lokalu mieszkalnego - tj. stawce 7%.

Od powyższego wyroku Minister Finansów złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2011r. sygn. akt I FSK 130/10 skarga kasacyjna została oddalona.

W uzasadnieniu ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarga kasacyjna nie zasługuje uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, tj. 7 % stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Art. 41 ust. 12a tej ustawy określa przy tym, co należy rozumieć przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, wskazując, że przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego.

W tym zakresie, jak prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji, należy posiłkować się unormowaniami ustawy o własności lokali. Stosownie do treści art. 2 ust. 2 tej ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka czy garaż (art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali). Z art. 3 ust. 1 i 2 tej ustawy wynika, że w razie wyodrębnienia własności lokali, właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali, a nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Ze względu na te unormowania dla określenia właściwej stawki podatku od sprzedaży odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym w garażu wielostanowiskowym, istotne jest precyzyjne określenie, co stanowi przedmiot tej czynności.

Możliwe jest bowiem uznanie garażu wielostanowiskowego jako elementu nieruchomości wspólnej, podobnie jak ciągów komunikacyjnych, strychów itp.) w przypadku określenia korzystania z poszczególnych miejsc postojowych w ramach podziału quoad usum albo wyodrębnienia garażu na odrębną własność i sprzedaż udziału we współwłasności na rzecz właścicieli lokali korzystających z miejsc postojowych w ramach podziału quoad usum.

W razie sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem we współwłasności wspólnych części budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali i ustaleniu sposobu korzystania z poszczególnych miejsc postojowych w garażu wielostanowiskowym w ramach podziału quoad usum, skoro nieruchomość wspólną stanowi łącznie grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokalu i nie jest możliwe zbycie własności lokalu bez udziału we współwłasności wspólnych części budynku i urządzeń oraz we własności gruntu, jak przedstawiono w stanie faktycznym, mamy do czynienia ze sprzedażą odrębnej własności lokalu mieszkalnego jako rzeczy głównej oraz towarzyszącego mu udziału we współwłasności wspólnych części nieruchomości. W takim zatem przypadku sprzedaż obejmuje jednolite świadczenie, na które składają się dostawa towaru samodzielnego, wyodrębnionego na własność lokalu mieszkalnego oraz świadczenia usługi - sprzedaż związanego z tym lokalem udziału w nieruchomości jako wartości niematerialnej (w tym miejsca w garażu wielostanowiskowym), tworzące w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie w aspekcie cywilistycznym jest niedopuszczalne, a z punktu widzenia podatkowego miałoby sztuczny charakter.

W stanowiskach prezentowanych wielokrotnie w wyrokach, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego, podkreślając, że przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego jest nie garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego dla samochodu osobowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej budynku, które jest integralnie związane z prawem własności do lokalu mieszkalnego.

W tym przypadku nie ma możliwości nabycia (a więc i zbycia) lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca postojowego. Wyodrębnione miejsca postojowe nie mogą być bowiem przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych ze względu na fakt, że nie stanowią wydzielonych trwałymi ścianami izb w obrębie budynku. Oznacza to z punktu widzenia przepisów podatkowych, że sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z tak wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego. Nie można bowiem dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwość zastosowania różnych stawek podatku). W jednym z wyroków posługując się także wykładnią funkcjonalną podniesiono, że posiadanie miejsca do parkowania samochodu osobowego w obecnym czasie jest związane integralnie z budownictwem mieszkaniowym, tak jak posiadanie piwnicy czy dostęp do suszarni, i powinno być kojarzone z obiektami budownictwa mieszkaniowego lub ich częściami.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działania lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2009r. sygn. akt I SA/Kr 506/09 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2011r. sygn. akt I FSK 130/10 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług oraz (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm., ost. zm. Dz. U. 2008r. Nr 209, poz. 1320), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez odpłatną dostawę, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast pojęcie „towary” zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 2 pkt 6 tejże ustawy. Ilekroć w ustawie jest mowa o towarach to należy przez to rozumieć rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22%, jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

I tak, stosownie do zapisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r., dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r. – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12a, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według zapisu art. 41 ust. 12b do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

  • budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
  • lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Z powyższego wynika, że o możliwości zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 i 12a ustawy decyduje spełnienie przesłanek przewidzianych w tych przepisach.

Ponadto, zgodnie z treścią § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

  1. robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
  2. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 12 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Jednocześnie należy zauważyć, iż zagadnienia, o których mowa w ww. § 6 ust. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r., w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r., uregulowane były przepisem § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujące od dnia 1 stycznia 2008r., zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego. Definicję lokalu mieszkalnego zawiera natomiast art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z jego brzmieniem samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

A contrario nie jest lokalem mieszkalnym wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb nie przeznaczona na stały pobyt ludzi i nie służąca zaspokajaniu ich potrzeb. Ponadto ustawa o własności lokali w ust. 4 powołanego artykułu stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki , jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Wg art. 3 ust. 1 tej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali.

Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.

Zgodnie z art. 3 ust 2 ww. ustawy, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Zatem z mocy cyt. wyżej art. 3 ust. 1 zdanie 2 ww. ustawy o własności lokali, współwłasność nieruchomości wspólnej, na którą składają się grunt oraz części budynku i urządzenia służące do wspólnego użytku właścicieli lokali (np. pomieszczenie garażowe), ma charakter przymusowy tzn., że nie można żądać zniesienia tej współwłasności dopóki trwa odrębna własność lokali. Ponadto na podkreślenie zasługuje, że to od właściciela budynku mieszkalnego zależy czy uzna miejsca postojowe w garażu wielostanowiskowym, za element nieruchomości wspólnej z określeniem korzystania z poszczególnych miejsc w ramach podziału quoad usum, czy też wydzieli garaż na odrębną własność jako samodzielny lokal w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali i dokona jego sprzedaży oddzielnie od lokalu mieszkalnego.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że akt notarialny będzie następującej treści: Wnioskodawca ustanawia odrębną własność opisanego w ust. II i III tego aktu samodzielnego lokalu mieszkalnego z pomieszczeniem przynależnym komórką lokatorską, z własnością którego związany jest udział w częściach wspólnych budynku, z którego lokal zostanie wydzielony i urządzeniach, które nie będą służyć wyłącznie do użytku właścicieli lokali oraz we współwłasności działki, na której położony jest budynek wynoszący ... części, w ramach którego to udziału we współwłasności Strona Zobowiązana do zakupu ma prawo do wyłącznego korzystania (z wyłączeniem innych współwłaścicieli) z miejsca postojowego oznaczonego symbolem MP.

W niniejszej sprawie, przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego nie jest zatem garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, integralnie związanego z prawem własności konkretnego lokalu mieszkalnego. Wyodrębnione miejsca postojowe nie mogą być przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie są one samodzielnymi lokalami użytkowymi ze względu na fakt, że nie stanowią wydzielonych trwałymi ścianami izb w obrębie jednego budynku.

Należy podkreślić, iż z preferencji w określaniu stawki podatkowej wyłączone są tylko lokale użytkowe a za takie nie mogą być uznane miejsca postojowe. Są one jedynie pomieszczeniami przynależnymi do lokalu mieszkalnego.

W związku z powyższym należy uznać, że posiadanie miejsca do parkowania samochodu osobowego w obecnych realiach społeczno-gospodarczych jest związane integralnie z budownictwem mieszkaniowym i zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych, tak jak posiadanie piwnicy czy dostęp do suszarni - i jako takie, powinno być kojarzone z obiektami budownictwa mieszkaniowego lub ich częściami.

W przedmiotowej sprawie sprzedaż obejmuje jednolite świadczenie, na które składają się dostawa towaru w postaci samodzielnego, wyodrębnionego na własność lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym tj. komórką lokatorską oraz sprzedaż związanego z tym lokalem udziału w nieruchomości (w tym miejsca w garażu wielostanowiskowym) tworzące w aspekcie gospodarczym jedną całość. Sprzedaż ta objęta jest jednym aktem notarialnym.

Komórka lokatorska oraz miejsce postojowe nie mogą być sprzedane i ewentualnie dalej odsprzedane jako odrębny towar.

Dlatego też do przedstawionego przez Wnioskodawcę jednolitego świadczenia zastosowanie znajduje jedna stawka podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawione przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów, należy stwierdzić, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego z przynależną komórką lokatorską oraz prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w ramach udziałów w częściach wspólnych budynku w garażu wielostanowiskowym usytuowanym pod budynkiem podlega opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji uchylonej wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 29 września 2009r. sygn. I SA/Kr 506/09.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.