0114-KDIP4.4012.684.2017.2.MPE | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W analizowanej sprawie dochodzi do odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1, a wpłaty dokonywane przez mieszkańców biorących udział w projekcie jak również kwota dofinansowania otrzymanego z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej należy opodatkować 23% stawką podatku VAT. Miasto będzie miało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie towarów związanych z realizacją zadania.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 listopada 2017 r. (data wpływu 5 grudnia 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wpłat mieszkańców na poczet dostawy kotłów centralnego ogrzewania, opodatkowania czynności przeniesienia własności kotła na rzecz mieszkańców po upływie 5 lat, opodatkowania otrzymanego dofinansowania oraz prawa do pełnego odliczenia podatku z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją czynności w zakresie dostawy kotłów centralnego ogrzewania - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wpłat mieszkańców na poczet dostawy kotłów centralnego ogrzewania, opodatkowania czynności przeniesienia własności kotła na rzecz mieszkańców po upływie 5 lat, opodatkowania otrzymanego dofinansowania oraz prawa do pełnego odliczenia podatku z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją czynności w zakresie dostawy kotłów centralnego ogrzewania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Miasto jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U.2017.1875 j.t.), do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy ochrony środowiska i przyrody. Rada Miasta podjęła uchwałę z dnia 15 lutego 2015 r. w sprawie uchwalenia Programu Ochrony Środowiska dla Miasta, zgodnie z którym jednym z celów jest osiągnięcie lepszej jakości powietrza m.in. poprzez wprowadzenie nowoczesnych technik i technologii energooszczędnych, zmianę tradycyjnych starych kotłowni opalanych węglem na czystsze źródła energii.

W roku 2017 Miasto wspólnie z mieszkańcami realizuje zadanie pod nazwą "Poprawa jakości powietrza w Mieście poprzez modernizację kotłowni". Zadanie polega na modernizacji indywidualnych źródeł ciepła tj. wymianie kotłów lub palenisk węglowych na gazowe, olejowe lub opalane biomasą na źródło o wyższej niż dotychczas sprawności wytwarzania ciepła. Do projektu zgłosiło się 32 mieszkańców Miasta.

Na realizację ww. zadania Miasto otrzyma dofinansowanie z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (do wysokości 75% kosztów, nie więcej niż 5 000,00 zł. na jeden kocioł). Pozostałe 25% kosztów zostanie sfinansowane ze środków mieszkańców - uczestników projektu. W związku z powyższym Miasto zawarło z właścicielami nieruchomości prywatnych umowy w których mieszkańcy zobowiązali się do wpłaty na rachunek bankowy Miasta w określonym terminie kwoty (25% kosztów) tytułem: "Dopłata do ceny kotła". Umowa określa również, iż Miasto jest właścicielem kotła w okresie trwałości projektu, tj. pięć lat od daty zakończenia zadania, po upływie tego okresu istnieje możliwość przekazania kotła mieszkańcowi na własność. Wszystkie prace przygotowawcze w kotłowni budynku mieszkalnego, demontaż starego pieca, montaż oraz rozruch nowego pieca C.O., wszelkie przeglądy, konserwacje koszt użytkowania pieca będzie ponosił zgodnie z umową mieszkaniec - właściciel nieruchomości.

Faktura dokumentująca dokonanie powyższej dostawy została wystawiona na Miasto.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy wpłaty mieszkańców na poczet dostawy kotłów centralnego ogrzewania montowanych w nieruchomościach stanowiących własność prywatną mieszkańców będą stanowiły po stronie Miasta czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: VAT), niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku, oraz czy czynność przeniesienia własności kotła na rzecz właściciela nieruchomości po upływie 5 lat będzie rodziła skutki podatkowe w podatku od towarów i usług?
  2. Czy Miastu będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnych kwot VAT naliczonego, z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją czynności w zakresie dostawy kotłów centralnego ogrzewania?
  3. Czy otrzymane przez Miasto dofinansowanie z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w formie dotacji podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, oraz czy podstawę opodatkowania stanowi otrzymane dofinansowanie pomniejszone o kwotę podatku VAT obliczoną przy zastosowaniu właściwej stawki dla czynności której dotacja dotyczy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017.1221 j.t. z późniejszymi zm). podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na na cel i rezultat takiej działalności.

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ww ustawy, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zatem w przypadku, gdy Miasto realizuje należące do niej zadania na podstawie umów cywilnoprawnych powinna być traktowana jako podatnik VAT.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie natomiast do art. 7 ust. 8 ustawy o VAT w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach. W związku z powyższym Miasto zawierając umowę z wykonawcą na dostawę kotłów do nieruchomości należących do mieszkańców Miasta, wchodzi w rolę dostawcy towaru. Tym samym wpłaty otrzymywane przez Miasto od mieszkańców będą stanowiły wynagrodzenie z tytułu dostawy towarów na rzecz mieszkańców. Nie można bowiem uznać, że wpłaty wnoszone przez mieszkańców pozostają "w oderwaniu" od czynności, które zostały wykonane przez Miasto. Zachodzi bowiem związek pomiędzy dokonywanymi wpłatami a konkretnym świadczeniem na rzecz uczestnika programu.

W przypadku przeniesienia w późniejszym okresie prawa własności pieca na rzecz właściciela nieruchomości, czynność taka nie będzie rodziła skutków podatkowych w podatku od towarów i usług, gdyż samo przeniesienie własności, któremu nie towarzyszy dostawa towarów, nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

Mając na uwadze przytoczone przepisy - zdaniem Miasta należy uznać, że w przedmiotowej sytuacji, wpłaty mieszkańców na poczet dostawy kotłów centralnego ogrzewania na podstawie zawieranych umów, będą stanowiły po stronie Miasta wynagrodzenie za dokonaną dostawę, podlegającą opodatkowaniu VAT, nie korzystającą ze zwolnienia od tego podatku. Natomiast czynność późniejszego przeniesienia prawa własności kotła na rzecz właściciela nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ad. 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W ocenie Miasta ponoszone wydatki na zakup kotłów C.O. są bezpośrednio związane ze świadczeniami na rzecz właścicieli nieruchomości.

Skoro Miasto, jako czynny podatnik VAT, zobowiązane będzie uiścić VAT należny z tytułu wpłat dokonywanych przez mieszkańców, powinna ono mieć jednocześnie prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków warunkujących możliwość ich świadczenia.

Ad. 3

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub świadczonych usług.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 w związku z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT podstawa opodatkowania obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku.

Z przytoczonych przepisów wynika, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się również takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych towarów lub świadczonych usług. W związku z powyższym elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanego dofinansowania definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy jest ono udzielone w celu sfinansowania czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. Dlatego też otrzymane przez Miasto środki finansowe z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na dofinansowanie kosztów wymiany kotłów grzewczych w nieruchomościach prywatnych mieszkańców z terenu Miasta należy uznać za otrzymaną dotację mającą bezpośredni wpływ na cenę dokonywanej przez Miasto dostawy. Należy bowiem zauważyć, że otrzymane przez Miasto środki nie zostaną przeznaczone na dowolną działalność lecz będą stanowiły częściową refundację poniesionych przez Miasto wydatków na zakup kotłów grzewczych zamontowanych w budynkach stanowiących własność mieszkańców biorących udział w projekcie.

Dokonując analizy przedstawionego stanu faktycznego i powołanych przepisów, wskazać należy że otrzymane przez Miasto środki stanowią podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, i tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z tym że podstawę opodatkowania będzie stanowiła kwota otrzymanej dotacji pomniejszona o kwotę podatku VAT obliczoną według właściwej stawki dla czynności której dotacja dotyczy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Towarami – w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 7 ust. 8 ustawy, w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2017 r. poz. 1875), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym).

Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nich odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Miasto - zarejestrowany czynny podatnik VAT - w roku 2017 wspólnie z mieszkańcami realizuje zadanie pod nazwą "Poprawa jakości powietrza w Mieście poprzez modernizację kotłowni". Zadanie polega na modernizacji indywidualnych źródeł ciepła tj. wymianie kotłów lub palenisk węglowych na gazowe, olejowe lub opalane biomasą na źródło o wyższej niż dotychczas sprawności wytwarzania ciepła. Do projektu zgłosiło się 32 mieszkańców Miasta. Na realizację wskazanego zadania Miasto otrzyma dofinansowanie z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (do wysokości 75% kosztów, nie więcej niż 5 000,00 zł. na jeden kocioł). Pozostałe 25% kosztów zostanie sfinansowane ze środków mieszkańców - uczestników projektu. W związku z powyższym Miasto zawarło z właścicielami nieruchomości prywatnych umowy w których mieszkańcy zobowiązali się do wpłaty na rachunek bankowy Miasta w określonym terminie kwoty (25% kosztów) tytułem: "Dopłata do ceny kotła". Umowa określa również, iż Miasto jest właścicielem kotła w okresie trwałości projektu, tj. pięć lat od daty zakończenia zadania, po upływie tego okresu istnieje możliwość przekazania kotła mieszkańcowi na własność. Wszystkie prace przygotowawcze w kotłowni budynku mieszkalnego, demontaż starego pieca, montaż oraz rozruch nowego pieca C.O., wszelkie przeglądy, konserwacje koszt użytkowania pieca będzie ponosił zgodnie z umową mieszkaniec - właściciel nieruchomości.

Faktura dokumentująca dokonanie powyższej dostawy została wystawiona na Miasto.

Na tle przedstawionego opisu sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy wpłaty mieszkańców na poczet dostawy kotłów centralnego ogrzewania montowanych w nieruchomościach stanowiących własność prywatną mieszkańców będą stanowiły po stronie Miasta czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku.

Jak wyżej wskazano, aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy dostawcą towarów lub usługodawcą a odbiorcą, a w zamian za wykonanie świadczenia powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem i przekazanym za nie wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest dana czynność, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz dokonującego dostawy lub świadczącego usługę.

Jednocześnie należy wskazać, że czynność może być odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie. W istocie okoliczność, czy transakcja została dokonana po cenie niższej, czy też wyższej od kosztu świadczenia, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania transakcji jako „transakcji odpłatnej” w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, bowiem to ostatnie pojęcie wymaga wyłącznie istnienia bezpośredniego związku między dostawą towarów lub świadczeniem usług a świadczeniem wzajemnym (wynagrodzeniem) rzeczywiście otrzymanym przez podatnika.

Ponadto należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega konkretna czynność (dostawa towaru lub usługa), a nie zapłata. Wyjątkiem jest uiszczenie zaliczki na poczet przyszłej dostawy towarów czy świadczenia usług.

W niniejszej sprawie czynnością, jakiej Miasto dokona na rzecz mieszkańców biorących udział w projekcie, będzie dostawa towaru, polegająca na dostawie kotłów C.O., na poczet której pobiera określoną wpłatę, zgodnie z zawartą z mieszkańcami umową. Z analizowanej sytuacji wynika bezpośredni związek płatności z otrzymanym przez mieszkańca towarem. Zatem, w przedstawionej sprawie dostawa na rzecz mieszkańców, do wykonania których zobowiązał się Wnioskodawca na podstawie umów cywilnoprawnych w ramach planowanej inwestycji w zamian za określoną w umowie zapłatę, stanowić będzie odpłatną dostawę towarów, która – zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jest czynnością podlegającą opodatkowaniu według stawek obowiązujących dla danej czynności.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie jednak do treści art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

W przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego towaru obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku. Zatem, otrzymane wynagrodzenie od mieszkańców na poczet dostawy kotła C.O. podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku od towarów i usług.

Tym samym za prawidłowe uznaje się stanowisko Miasta, że w przedmiotowej sytuacji, wpłaty mieszkańców na poczet dostawy kotłów centralnego ogrzewania na podstawie zawieranych umów, będą stanowiły po stronie Miasta wynagrodzenie za dokonaną dostawę, podlegającą opodatkowaniu VAT, nie korzystającą ze zwolnienia od tego podatku.

Wnioskodawca powziął również wątpliwość w kwestii opodatkowania przekazania przez Miasto po 5 latach, prawa własności kotła C.O. na rzecz mieszkańców.

W opisie sprawy wskazano, że Miasto jest właścicielem kotła w okresie trwałości projektu, tj. pięć lat od daty zakończenia zadania, po upływie tego okresu istnieje możliwość przekazania kotła mieszkańcowi na własność. W tej sytuacji Miasto nie będzie zobligowane do odrębnego opodatkowania podatkiem VAT przekazania mieszkańcom własności kotłów C.O. wraz z upływem 5-letniego okresu od zakończenia inwestycji.

Czynność ta, tj. przekazanie własności kotłów C.O., stanowi jedynie końcowy element dostawy realizowanej przez Miasto na rzecz mieszkańców i nie stanowi w żadnym wypadku odrębnego od ww. czynności świadczenia. Czynność ta - jako element dostawy towarów - jest również objęta wynagrodzeniem należnym Miastu od mieszkańców, co oznacza, że nie ma ona charakteru nieodpłatnego.

W okresie trwałości projektu możliwość korzystania z kotłów C.O. zostanie zapewniona w wyniku zawieranych z mieszkańcami umów. Po okresie trwałości projektu Miasto będzie mogło przekazać kotły C.O. na własność mieszkańcom, zapewniając im tym samym trwałą możliwość korzystania z tych urządzeń. Spoczywający na Wnioskodawcy obowiązek dokonania takiego przekazania własności będzie częścią wszystkich zobowiązań Miasta wynikających z umów zawieranych z mieszkańcami i dopełni zakres dostawy kotła realizowanej przez Miasto. Należy tu podkreślić, że Miasto dokonywać będzie dostawy kotłów C.O. na rzecz mieszkańców, a więc docelowe przekazanie im własności tych kotłów jest niezbędnym elementem realizowanej przez Miasto czynności.

Podsumowując, mające nastąpić po upływie okresu trwałości projektu (po upływie 5-letniego okresu od zakończenia inwestycji) przekazanie własności kotłów C.O. stanowi część realizowanej obecnie przez Miasto odpłatnej dostawy towarów. Czynność ta stanowić będzie finalne wykonanie zobowiązania Miasta i jest objęta wynagrodzeniem należnym od mieszkańców. W konsekwencji, po opodatkowaniu VAT wpłat uzyskanych przez Miasto od mieszkańców tytułem zapłaty ww. wynagrodzenia, Miasto nie będzie miało obowiązku odrębnie/dodatkowo opodatkować VAT samej czynności przeniesienia własności kotłów C.O.

Zatem, za prawidłowe uznaje się stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym czynność późniejszego przeniesienia prawa własności kotła na rzecz właściciela nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii opodatkowania i uwzględnienia otrzymanego dofinansowania w podstawie opodatkowania.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania obejmuje:

  1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
  2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Należy w tym miejscu wskazać, że z powołanego art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się również takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych towarów lub świadczonych usług.

Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanego przez podatnika dofinansowania definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy jest ono udzielane w celu sfinansowania czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług. Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają dofinansowania o charakterze przedmiotowym, a nie te, które mają charakter podmiotowy.

Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, dofinansowanie, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Dla określenia, czy dane dofinansowanie ma, czy też nie bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, a co za tym idzie czy podlega opodatkowaniu, istotne są zatem szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie wsparcia.

Jeżeli otrzymywane dofinansowanie jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związane z ceną danego świadczenia/danej dostawy (tj. świadczenie/dostawa dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę), takie dofinansowanie podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dofinansowanie nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować je jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dofinansowania, które w sposób bezwzględny i bezpośredni jest związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie podlega opodatkowaniu. Dofinansowanie, którego nie można powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem, służące pokryciu ogólnych kosztów działalności podatnika w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jak wskazano we wniosku w związku z realizacją inwestycji Miasto otrzyma dofinansowanie z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej do wysokości 75% kosztów, nie więcej niż 5 000,00 zł na jeden kocioł. Zatem, przekazane dla Wnioskodawcy środki finansowe na realizację opisanego projektu polegającego na dostawie kotłów C.O. w części w jakiej stanowią dofinansowanie do konkretnego pieca dla danego mieszkańca należy uznać za otrzymane od osoby trzeciej środki (dotacje, subwencje, lub dopłaty o podobnym charakterze) mające bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych przez Wnioskodawcę towarów. Należy bowiem zauważyć, że otrzymane przez Miasto środki nie zostaną przeznaczone na ogólną działalność lecz będą mogły zostać wykorzystane tylko i wyłącznie na określone działanie, tj. na dostawę kotła C.O. dla mieszkańca, biorącego udział w projekcie.

Dokonując analizy przedstawionych w złożonym wniosku okoliczności i powołanych przepisów, wskazać należy, że dofinansowanie stanowiące dotację do ceny zakupu kotła C.O. ma bezpośredni wpływ na cenę dostarczanego przez Wnioskodawcę towaru. W konsekwencji, dofinansowanie otrzymane przez Wnioskodawcę na pokrycie części kosztów zakupu kotła C.O. stanowi podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc zatem wskazany wyżej stan prawny do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem dokonywanych przez Wnioskodawcę dostaw jest kocioł C.O., którego dostawa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 23%, to tą samą stawkę należy zastosować dla otrzymanego dofinansowania do jego zakupu.

Reasumując, niniejsze dofinansowanie zwiększa podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, i w konsekwencji podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki właściwej dla dostawy, której dotyczy.

W związku z tym za prawidłowe uznaje się stanowisko Wnioskodawcy, że otrzymane przez Miasto środki stanowią podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy i tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług a podstawę opodatkowania będzie stanowiła kwota otrzymanej dotacji pomniejszona o kwotę podatku VAT obliczoną według właściwej stawki dla czynności której dotacja dotyczy.

Wątpliwości Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie dotyczą także kwestii prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu.

W odniesieniu do powyższej kwestii należy na wstępie wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada, wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W odniesieniu do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ - jak wynika z okoliczności sprawy – wydatki poniesione z tytułu realizacji zadania wykorzystywane będą przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Reasumując, w analizowanej sprawie dochodzi do odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1, a wpłaty dokonywane przez mieszkańców biorących udział w projekcie jak również kwota dofinansowania otrzymanego z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej należy opodatkować 23% stawką podatku VAT. Miasto będzie miało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie towarów związanych z realizacją zadania.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku uznaje się za prawidłowe.

Jednocześnie wskazuje się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.