IPTPP1/443-664/13-5/MH | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Opodatkowania sprzedaży złomu metali szlachetnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 sierpnia 2013 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Łodzi 27 sierpnia 2013r., do BKIP w Piotrkowie Tryb. 30 sierpnia 2013 r.) uzupełnionym w dniu 25 października 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży złomu metali szlachetnych –jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2013 r. do Izby Skarbowej w Łodzi został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży złomu metali szlachetnych.

Wyżej wskazany wniosek został przesłany do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Tryb. celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością (data wpływu 30 sierpnia 2013 r.).

Wniosek uzupełniono w dniu 25 października 2013 r. w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na skupie złomu metali szlachetnych. Wnioskodawca sprzedaje na rzecz podatników VAT kupiony złom metali szlachetnych, w szczególności złom złota. Innymi słowy złom złota i złom srebra pochodzi ze skupu od ludności i jest następnie sprzedawany przez Wnioskodawcę na rzecz podatników VAT.

Złom złota, o którym mowa powyżej, to uszkodzony wyrób ze złota. To wyrób zakupiony od klienta z obiegu wtórnego jako złom złota, np. uszkodzona biżuteria (połamane kolczyki, pierścionki) lub biżuteria zniszczona w trakcie sprawdzania próby złota (zapiłowanie pilnikiem i sprawdzenie żrącą cieczą pobierczą niszczy wyrób nieodwracalnie). Wnioskodawca sprzedaje złom złota na rzecz podatników VAT w takiej samej postaci jak sam go skupuje. Zainteresowany jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Nabywca złomu metali szlachetnych będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.). Dostawa towarów nie będzie objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Klasyfikacja statystyczna towarów będących przedmiotem wniosku, według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207 pozycja 1293, z późn. zm.) w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – PKWiU 2008 r. „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal” PKWiU 38.11.58.0.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r. sprzedaż złomu metali szlachetnych (np. złomu złota i srebra) powinna być opodatkowana przez Wnioskodawcę (sprzedawcę) podatkiem VAT ze stawką 23% (zasady ogólne), czy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT bez podatku naliczonego...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu. Czynnościami tymi są odpłatne dostawy towarów złomu złota.

W obowiązującym do dnia 30 czerwca 2011 r. brzmieniu art. 17 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające złom, jeżeli dokonującym jego dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Przez złom dla potrzeb stosowania ww. art. 17 ust. 1 pkt 7 cyt. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2011 r.) do tej pory powszechnie rozumiano złom metali, w tym złom stalowy (wsadowy i niewsadowy), żeliwny i metali niezależnych, jak również złom metali szlachetnych.

W obowiązującym zaś od dnia 1 lipca 2011 r. brzmieniu art. 17 ust. 1 pkt 7 tej ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 i 2. W takim przypadku dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Ustawodawca odwołuje się do załącznika nr 11 do ustawy, wskazując jednocześnie na klasyfikację PKWiU:

  • ex 24.10.14.0 – Granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali – wyłącznie wlewki lub gęsi zwykle ze stali wysokostopowej, otrzymywane przez przetopienie i odlanie drobniutkich odpadów lub złomu,
  • ex 24.45.30.0 – Pozostałe metale niezależne i wyroby z nich; cermetale, popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali – wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych,
  • 38.11.51.0 – Odpady szklane,
  • 38.11.54.0 – Pozostałe odpady gumowe,
  • 38.11.55.0 – Odpady z tworzyw sztucznych,
  • 38.11.58.0 – Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal,
  • 38.12.27 – Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektronicznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne,
  • ex 38.32.29.0 – Surowce wtórne z pozostałych metali – wyłącznie odpady i złom.

W przedmiotowej sprawie, dla zastosowania właściwego sposobu rozliczania podatku od towarów i usług, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r., istotna jest zatem klasyfikacja towaru będącego przedmiotem transakcji.

Wnioskodawca uważa, że w kwalifikowaniu, czy dane towary zostały wymienione w załączniku nr 11, czy też nie – należy posłużyć się zawartą w PKWiU tabelą zawierającą klucz powiązań pomiędzy PKWiU 2004 a PKWiU 2008 (klasyfikacja z 2004 r. ujmowała bowiem odpady na nieco większym stopniu szczegółowości).

Z klucza powiązań pomiędzy PKWiU 2004 a PKWiU 2008 wynika zaś, że odpady i złom złota bądź odpady i złom pozostałych metali szlachetnych (które w PKWiU 2004 były klasyfikowane w grupowaniu PKWiU 27.41.61; PKWiU 27.41.62) obecnie powinny być zaliczane do grupowania PKWiU 2008 r. „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal” PKWiU 38.11.58.0

Dodatkowo należy również wskazać, że słowniki języka polskiego definiują złom jako:

  • odpady metalowe, zużyte przedmioty metalowe przeznaczone do przetopienia;
  • odłamany kawał czegoś, odłam;
  • zużyte, zniszczone przedmioty metalowe, także odpady produkcyjne przeznaczone do ponownego przetopienia w hutach jako surowiec wtórny;
  • odłamany, odłupany kawal czegoś, odłam.

Powyższe również nakazuje traktować złom złota jako odpad zawierający metal (w tym przypadku szlachetny). Z powyższego wynika zatem, że złom i odpady złota i innych metali szlachetnych to „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal” PKWiU 38.11.58.0. Są to towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, a więc podlegające nowym zasadom.

W tym miejscu należy wskazać, że brak jest podstaw do klasyfikowania złomu do ugrupowania PKWiU 38.32.21 „Surowce wtórne z metali szlachetnych”. Surowiec wtórny to produkt powstający w wyniku przerobu odpadów. Wnioskodawca niczego zaś nie przerabia, sprzedaje złom złota w takiej postaci jak go zakupił, a nie sposób uznać uszkodzonej biżuterii (połamanych złotych kolczyków czy pierścionka) albo złota uszkodzonego w trakcie sprawdzania próby złota, za surowiec wtórny z metali szlachetnych.

Za takim stanowiskiem przemawia również klucz powiązań pomiędzy PKWiU 2004 a PKWiU 2008, z którego wynika, że do surowców wtórnych metalowych (które w PKWiU 2004 były klasyfikowane w grupowaniu PKWiU 37.10.10) aktualnie zalicza się:

  • 37.10.10-00.00 Usługi przetwarzania metalowych odpadów, włączając złom, z wyłączeniem likwidacji i złomowania statków,
  • 38.31.12.0* Usługi w zakresie demontażu zużytych urządzeń innych niż siatki i konstrukcje pływające,
  • 38.32.11.0 Usługi w zakresie odzysku surowców metalowych z materiałów segregowanych,
  • 38.32.21.0 Surowce wtórne z metali szlachetnych,
  • 38.32.22.0 Surowce wtórne z metali żelaznych,
  • 38.32.23.0 Surowce wtórne z miedzi i stopów miedzi,
  • 38.32.24.0 Surowce wtórne z niklu i stopów niklu,
  • 38.32.25.0 Surowce wtórne z aluminium i stopów aluminium,
  • 38.32.29.0* Surowce wtórne z pozostałych metali.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, złom metali szlachetnych (złota, srebra) mieści się w wykazie załącznika 11 (należy go kwalifikować do ugrupowania 38.11.58.0 – Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal), a tym samym podlega mechanizmowi przesuwającemu obowiązek rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego Wnioskodawca (sprzedający) dokonuje dostawy złomu. Wobec tego Wnioskodawca uważa, że również zgodnie z przepisami w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r., sprzedaż złomu złota powinna być opodatkowana przez sprzedawcę na zasadach określonych w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT (podatnikiem jest nabywca). Brak natomiast podstaw do stosowania zasad ogólnych (wystawiania przez sprzedawcę – Wnioskodawcę faktur VAT ze stawką 23%).

Takie samo stanowisko zajmują Adam Bartosiewicz, Ryszard Kubacki w: Komentarz do art. 17 ustawy o podatku od towarów i usług. Stan prawny: 2012.01.10.

Należy dodać, że uzyskanie przedmiotowej interpretacji jest dla Wnioskodawcy bardzo ważne, ponieważ kontrahenci kwestionują prawidłowość faktur dotyczących surowców wtórnych zawierających podatek VAT o stawce 23%. Domagają się wystawienia faktur z „odwróconym VAT” (tak jak dla odpadów, które nie są surowcami wtórnymi). W tych warunkach uzyskanie interpretacji jest niezbędnie konieczne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług - PKWiU (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 z późn. zm.).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, w brzmieniu od 01 lipca 2011 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 01 kwietnia 2013 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
  2. nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
  3. dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35), w okresie od dnia 1 kwietnia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. warunek, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jest spełniony, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

W świetle art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów, które są wymienione w załączniku nr 11 do ustawy.

W załączniku Nr 11 stanowiącym „Wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy” obowiązującym od 01 lipca 2011 r., zostały wymienione m.in. w poz. 6 - PKWiU 38.11.58.0 Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal.

W obowiązującym od 01 października 2013 r. załączniku nr 11 stanowiącym „Wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy”, zostały wymienione m.in. następujące towary:

  • w poz. 29 – PKWiU 38.11.49.0 - Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające,
  • w poz. 30 – PKWiU 38.11.51.0 - Odpady szklane,
  • w poz. 31 – PKWiU 38.11.52.0 - Odpady z papieru i tektury,
  • w poz. 32 – PKWiU 38.11.54.0 - Pozostałe odpady gumowe,
  • w poz. 33 – PKWiU 38.11.55.0 - Odpady z tworzyw sztucznych,
  • w poz. 34 – PKWiU 38.11.58.0 - Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na skupie złomu metali szlachetnych. Wnioskodawca sprzedaje na rzecz podatników VAT kupiony złom metali szlachetnych, w szczególności złom złota. Innymi słowy złom złota i złom srebra pochodzi ze skupu od ludności i jest następnie sprzedawany przez Wnioskodawcę na rzecz podatników VAT. Złom złota, o którym mowa powyżej, to uszkodzony wyrób ze złota. To wyrób zakupiony od klienta z obiegu wtórnego jako złom złota, np. uszkodzona biżuteria (połamane kolczyki, pierścionki) lub biżuteria zniszczona w trakcie sprawdzania próby złota (zapiłowanie pilnikiem i sprawdzanie żrącą cieczą pobierczą niszczy wyrób nieodwracalnie). Wnioskodawca sprzedaje złom złota na rzecz podatników VAT w takiej samej postaci jak sam go skupuje. Nabywca złomu metali szlachetnych będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Dostawa towarów nie będzie objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2. Klasyfikacja statystyczna towarów będących przedmiotem wniosku, według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – PKWiU 2008 r. „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal” PKWiU 38.11.58.0.

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest kwestia, czy sprzedaż złomu metali szlachetnych powinna być opodatkowana przez Wnioskodawcę podatkiem VAT ze stawką 23%, czy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 17 ustawy.

Odnosząc powołane przepisy do przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu sprawy stwierdzić należy, iż w związku z faktem, że podana klasyfikacja statystyczna przedmiotowych towarów o symbolu PKWiU 38.11.58.0 mieści się wśród klasyfikacji statystycznych towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy, to tym samym stosowanie mechanizmu tzw. odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, będzie miało zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym, sprzedaż przedmiotowych towarów przez Wnioskodawcę na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 ustawy, objęta będzie mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia, polegającym na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku należnego na podatników, na rzecz których będą dokonywane dostawy przedmiotowych towarów, sklasyfikowanych wg PKWiU pod symbolem 38.11.58.0.

Reasumując w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r. sprzedaż złomu metali szlachetnych (np. złomu złota i srebra) powinna być opodatkowana zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pomimo, iż w pytaniu Wnioskodawca zawarł wyrażenie - „bez podatku naliczonego” – które nie odpowiada treści przepisu art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, to Wnioskodawca wywiódł prawidłowy skutek prawny w zakresie zadanego pytania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zaistniałego stanu faktycznego i własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zaistniałego zdarzenia, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodne z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Odnośnie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku, tutejszy organ pragnie w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Należy zwrócić uwagę, iż istotą wydawania interpretacji indywidualnych jest dokonywanie wykładni konkretnych przepisów prawa podatkowego w powiązaniu z dokładnie określonym stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym, poprzez ocenę przedstawionego we wniosku stanowiska Wnioskodawcy. Udzielając odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku, tut. Organ przyjął jako element stanu faktycznego symbole PKWiU sprzedawanych towarów wskazanych przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.