IPPP2/4512-716/15-4/MT | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Wliczanie do wartości limitu sprzedaży mediów na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych korzystającej ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 20 lipca 2015 r. (data wpływu 24 lipca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 października 2015 r. (data wpływu 9 października 2015 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 września 2015 r. o nr IPPP2/4512-716/15-2/MT, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dotyczącym wliczania do wartości limitu sprzedaży mediów na rzecz właścicieli mieszkalnych korzystającej ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dotyczącym wliczania do wartości limitu sprzedaży mediów na rzecz właścicieli mieszkalnych korzystającej ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 października 2015 r. (data wpływu 9 października 2015 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP2/4512-716/15-2/MT z dnia 24 września 2015 r. (skutecznie doręczone stronie 30 września 2015 r.)

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni (dalej również: „Wspólnota”) jest wspólnotą mieszkaniową stworzoną przez ogół właścicieli nieruchomości, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. 2000.80.903 j.t. ze zm.). Sprawami Wspólnoty kieruje zarząd, który posiada umocowanie do reprezentowania Wspólnoty zarówno na zewnątrz jak i w stosunkach pomiędzy Wspólnotą a właścicielami lokali wchodzących w skład nieruchomości. W skład Wspólnoty wchodzą 295 lokali mieszkalnych, 11 lokali użytkowych oraz lokal niemieszkalny garaż.

Nieruchomość jest nieruchomością mieszkalną, co oznacza, że co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej budynku jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W skład nieruchomości wchodzą lokale stanowiące odrębny przedmiot własności właścicieli nieruchomości (dalej: „Lokale”) oraz nieruchomość wspólna, obejmująca grunt pod budynkiem oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie właścicielom lokali, (na przykład fundamenty, mury zewnętrzne wraz z tynkami i elementami architektonicznymi, mury konstrukcyjne wewnętrzne, kominy, klatki schodowe, windy, dachy, pomieszczenia na kondygnacji podziemnej oraz kondygnacjach nadziemnych, instalacje energetyczne, cieplne, wodne i kanalizacyjne) (dalej: „Nieruchomość Wspólna”). Część Lokali jest wykorzystywana wyłącznie na cele mieszkaniowe (dalej: „Lokale Mieszkalne”).

Działalność Wspólnoty obejmuje:

  • zarządzanie Nieruchomością Wspólną oraz
  • wykonywanie określonych czynności na rzecz Właścicieli Lokali

Zarządzanie przez Wspólnotę Nieruchomością Wspólną dotyczy w szczególności załatwiania bieżących spraw związanych ze zwykłą eksploatacją Nieruchomości Wspólnej i utrzymaniem jej w stanie niepogorszonym, jak również decydowania w sytuacjach nietypowych, wymagających reakcji w celu np. powiększenia wartości Nieruchomości Wspólnej lub zachowania jej istoty, czy uchronienia przed zniszczeniem. W odniesieniu do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu (np. przyjęcia rocznego planu gospodarczego, określenia zakresu i sposobu prowadzenia ewidencji pozaksięgowej kosztów zarządu nieruchomością wspólną, zaliczek uiszczanych na pokrycie tych kosztów, a także rozliczeń z innych tytułów na rzecz nieruchomości), zarząd Wspólnoty zobowiązany jest do uzyskania zgody właścicieli nieruchomości.

Z kolei czynności wykonywane przez Wspólnotę na rzecz właścicieli Lokali związane są z pośredniczeniem Wspólnoty w nabywaniu do poszczególnych Lokali towarów, (takich jak energia cieplna dla potrzeb centralnego ogrzewania i podgrzania wody użytkowej, czy woda) oraz usług, (takich jak usługi odprowadzania nieczystości), związanych z zaopatrzeniem tych Lokali (dalej: „Media”). Pośrednictwo Wspólnoty jest tu koniecznością, gdyż dostawa Mediów do poszczególnych Lokali odbywa się w ramach umów dotyczących całej nieruchomości zawieranych przez Wspólnotę z podmiotami trzecimi (dostawcami Mediów). Dodatkowo, jedynym możliwym technicznym sposobem dostarczania Mediów do Lokali Mieszkalnych jest wykorzystanie przez dostawców Mediów instalacji biegnących w Nieruchomości Wspólnej, którą zarządza Wspólnota.

Ponieważ Wspólnota dokonuje kompleksowego zakupu wszystkich Mediów do całej nieruchomości, ciąży na niej obowiązek odpowiedniej redystrybucji tych Mediów na rzecz właścicieli poszczególnych Lokali. Wspólnota prowadzi ewidencję wykorzystania Mediów w każdym z Lokali, w celu późniejszego rozliczenia właścicieli poszczególnych Lokali.

W celu pokrycia kosztów zaopatrzenia Lokali w Media, właściciele Lokali dokonują na rzecz Wspólnoty wpłat zaliczek ustalanych na podstawie uchwał Wspólnoty (dalej: „Zaliczki na Media”). Następnie, uwzględniając ilość Mediów zużytych w danym Lokalu, Wspólnota dokonuje rozliczenia Zaliczek na Media na koniec każdego półrocza, z uwzględnieniem faktycznego stanu zużycia Mediów, bez doliczania przez Wspólnotę jakiejkolwiek marży.

Wspólnota wyjaśnia, że Zaliczek na Media nie należy utożsamiać z zaliczkami, o których mowa w art. 15 Ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U.2000.80.903 ze zm.), służącymi, najogólniej rzecz biorąc, pokryciu kosztów zarządu Nieruchomością Wspólną. Wpłata Zaliczek na Media związana jest z zadośćuczynieniem ciążącemu na właścicielach Lokali obowiązkowi utrzymania przedmiotu ich własności, określonemu w art. 13 ust. 1 Ustawy o własności lokali.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wartość mediów rozliczanych przez Wspólnotę na rzecz właścicieli Lokali Mieszkalnych powinna być wliczana do wartości limitu sprzedaży uprawnionej do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług podstawie art. 113 Ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość mediów rozliczanych przez Wspólnotę na rzecz właścicieli Lokali Mieszkalnych nie powinna być wliczana do wartości limitu sprzedaży uprawnionej do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 113 ust. 1 Ustawy o VAT („Limit”).

Wnioskodawczyni wskazuje, że do wartości Limitu nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 Ustawy o VAT lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 Ustawy o VAT z wyjątkiem:

  1. transakcji związanych z nieruchomościami,
  2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7,12 i 38 - 41 Ustawy o VAT,
  3. usług ubezpieczeniowych,

- jeśli te czynności nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

Należy zauważyć, że zwolnieniu z VAT podlegają między innymi (zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 10 Rozporządzenia, będącego przepisem wykonawczym do art. 82 ust. 3 Ustawy o VAT) „czynności związane z utrzymaniem lokali mieszkalnych, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe, za które pobierane są opłaty, wykonywane przez wspólnotę mieszkaniową na rzecz właścicieli tych lokali/tworzących w określonej nieruchomości tę wspólnotę”. W praktyce czynności te dotyczą rozliczania przez wspólnoty mieszkaniowe dostaw mediów do lokali mieszkalnych, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Powyższe oznacza, że rozliczanie przez wspólnoty mieszkaniowe dostawy mediów do lokali mieszkalnych, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe, podlega wliczeniu do wartości Limitu tylko, gdy czynności te stanowią transakcje związane z nieruchomościami na gruncie VAT.

Wnioskodawczyni wskazuje, że w zakresie nabywanych przez wspólnoty mieszkaniowe towarów i usług celem zaopatrzenia poszczególnych lokali, wspólnoty te nabywają towary i usługi w swoim imieniu, jednakże na rzecz właścicieli tych lokali. Wspólnoty dokonują następnie odsprzedaży tych towarów i usług poszczególnym właścicielom lokali. Środki uiszczane z tego tytułu przez właścicieli lokali stanowią w istocie zapłatę za odsprzedawane im przez wspólnoty mieszkaniowe towary i usługi (zob. interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 21 czerwca 2011 roku nr PT8/033/1O1/ AEW/11/PT-571 w sprawie rozliczeń podatku od towarów i usług przez wspólnoty mieszkaniowe).

Wspólnoty mieszkaniowe nie mają jednak żadnego tytułu prawnego, który pozwalałby im w jakikolwiek sposób udostępniać właścicielom lokali ich własne nieruchomości, gdyż to właściciele lokali posiadają do tych lokali pełnię praw. Powoduje to, w opinii Wnioskodawczyni, brak możliwości uznania, że odsprzedaż mediów przez wspólnoty mieszkaniowe na rzecz właścicieli lokali można uznać za transakcje związane z nieruchomościami na gruncie VAT.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał”) przyjmuje się, że nie mogą stanowić transakcji związanych z nieruchomościami świadczenia dotyczące nieruchomości niejako „abstrakcyjnie”, gdyż „znaczna liczba usług jest mniej lub bardziej związana z nieruchomością” (zob. pkt 23 wyroku Trybunału z dnia 7 września 2006 r. w sprawie C-166/05).

W szczególności, aby dana dostawa towarów lub świadczenie usług mogły zostać uznane za świadczenie związane z nieruchomością na gruncie VAT:

  • centralnym i nieodzownym elementem” świadczenia musi być sama nieruchomość lub prawa do niej (zob. punkt 35 wyroku Trybunału z dnia 27 czerwca 2013 roku, w sprawie C-155/12 oraz punkt 25 wyroku Trybunału z dnia 7 września 2006 roku, w sprawie C-166/2005), a dodatkowo
  • związek świadczenia z nieruchomością musi być „wystarczająco bezpośredni” (zob. punkt 23 wyroku Trybunału z dnia 7 września 2006 roku, w sprawie C-166/2005 oraz punkt 36 wyroku Trybunału z dnia 3 września 2009 roku).

Na gruncie VAT, dostawa mediów nie ma związku z nieruchomością, jeśli dokonuje jej podmiot trzeci (nieposiadający praw do nieruchomości) na rzecz podmiotu dysponującego tą nieruchomością (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 czerwca 2013 roku, sygn. akt IBPP4/443-139/13/LG). Stąd też z punktu widzenia dostawców, nie stanowi „transakcji związanej z nieruchomościami” dokonywana na rzecz właścicieli nieruchomości: (i) dostawa energii elektrycznej przez podmioty dokonujące obrotu energią; (ii) dostawa wody przez przedsiębiorstwa wodociągowe; czy też (iii) usługi odprowadzania ścieków przez przedsiębiorstwa zajmujące się oczyszczaniem miast.

W rozpatrywanym stanie faktycznym, rolą Wspólnoty wobec właścicieli Lokali Mieszkalnych jest jedynie odsprzedaż Mediów nabywanych wcześniej od wyspecjalizowanych dostawców Mediów. Wspólnota nie posiada żadnych praw własnościowych wobec żadnego z Lokali Mieszkalnych, do których dostarczane są Media. Stąd też nie ma żadnego tytułu prawnego, który pozwalałby Wspólnocie w jakikolwiek sposób udostępniać właścicielom Lokali Mieszkalnych ich własne nieruchomości, z czym można byłoby wiązać dostawę Mediów. „Władza” Wspólnoty ograniczona jest jedynie do Nieruchomości Wspólnej w zakresie ujętym w Ustawie o własności lokali. Wspólnota nie jest też dysponentem instalacji (urządzeń przesyłowych) za pośrednictwem których Media dostarczane są do Lokali Mieszkalnych.

Mając na względzie powyższe, w przedstawionym stanie faktycznym, wartość Mediów nie powinna być wliczana do wartości Limitu z uwagi na: (i) brak związku z nieruchomością czynności świadczonych przez Wspólnotę na rzecz właścicieli Lokali Mieszkalnych, oraz (ii) zwolnienie z VAT tych czynności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przepis art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi - art. 8 ust. 2a ustawy o VAT.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Prawa i obowiązki członków wspólnoty oraz zakres zarządu nieruchomością wspólną określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, z późn. zm.).

W myśl art. 6 ww. ustawy, wspólnotę mieszkaniową tworzy ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości. Wspólnota może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

Przepis ten nadaje wspólnocie mieszkaniowej przymiot jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Wspólnota mieszkaniowa jest odrębnym od członków wspólnoty podmiotem praw i obowiązków, a tym samym działając w ramach przyznanej zdolności prawnej może nabywać prawa i obowiązki do własnego majątku.

Jednostka, która powstała na podstawie przepisu art. 6 ww. ustawy o własności lokali, posiada określoną strukturę, w której skład wchodzą właściciele lokali, którzy są zobowiązani do określonych zachowań oraz czynności wynikających z tej ustawy.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 powołanej ustawy, właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niej w sposób nie utrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra.

Z ww. przepisu wynika, że istnieją dwa rodzaje obowiązków członków wspólnoty mieszkaniowej:

  1. związane z nieruchomością wspólną,
  2. związane z odrębną własnością lokalu.

Jak stanowi art. 14 ustawy o własności lokali, na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

  1. wydatki na remonty i bieżącą konserwację,
  2. opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę,
  3. ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali,
  4. wydatki na utrzymanie porządku i czystości,
  5. wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.

Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o własności lokali, właściciele zobowiązani są do uczestnictwa w kosztach zarządu związanych z nieruchomością wspólną - na ich pokrycie uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat oraz do ponoszenia wydatków związanych z utrzymaniem własnych lokali (m.in. za wodę, ciepło, gaz, energię elektryczną, odprowadzanie ścieków).

Należy zatem wskazać, że w przypadku nabycia towarów i usług w ramach zarządu nieruchomością wspólną, wspólnota będąc jednostką odrębną od właścicieli lokali nabywając towary i usługi dla celów nieruchomości wspólnej nie wykonuje żadnych czynności na rzecz właścicieli, ponieważ w takim wypadku działa w imieniu własnym i na własny rachunek. Działa wtedy jako podmiot stosunków zobowiązaniowych wynikających z zarządu nieruchomością wspólną, którego działanie jest jedynie finansowane przez właścicieli wyodrębnionych lokali mieszkalnych mających udziały w nieruchomości wspólnej - m.in. w formie zaliczek, o których mowa w art. 15 ustawy o własności lokali.

W związku z tym odbiorcą nabywanych towarów i usług jest - jako odrębny od jej członków podmiot prawa - wspólnota mieszkaniowa. Ponieważ występuje ona jako ostateczny konsument, nie świadczy więc w tym zakresie żadnych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług na rzecz właścicieli odrębnych lokali, a zatem nie występuje jako podatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Natomiast w sytuacji, gdy wydatki ponoszone są przez właściciela wyłącznie w związku z odrębną własnością lokalu, wspólnota w zakresie nabywanych towarów i usług (tj. głównie mediów) celem zaopatrzenia poszczególnych lokali występuje w odmiennej roli. Nabywa bowiem towary i usługi w swoim imieniu, jednakże na rzecz właścicieli poszczególnych lokali, którzy dokonują na poczet tych zakupów stosownych wpłat. W konsekwencji należy stwierdzić, że obciążanie członków wspólnoty zaliczkami na pokrycie kosztów indywidualnego zużycia mediów stanowi odpłatną dostawę towarów i świadczenie usług w myśl art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT. Dotyczy to również odsprzedaży właścicielom lokali, zakupionych uprzednio w tym celu, towarów i usług związanych wyłącznie z utrzymaniem poszczególnych lokali. Wówczas wspólnota wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest wspólnotą mieszkaniową stworzoną przez ogół właścicieli nieruchomości. W skład Wspólnoty wchodzą 295 lokali mieszkalnych, 11 lokali użytkowych oraz lokal niemieszkalny garaż. Nieruchomość jest nieruchomością mieszkalną, co oznacza, że co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej budynku jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W skład nieruchomości wchodzą Lokale stanowiące odrębny przedmiot własności właścicieli nieruchomości oraz nieruchomość wspólna, obejmująca grunt pod budynkiem oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie właścicielom lokali - fundamenty, mury zewnętrzne wraz z tynkami i elementami architektonicznymi, mury konstrukcyjne wewnętrzne, kominy, klatki schodowe, windy, dachy, pomieszczenia na kondygnacji podziemnej oraz kondygnacjach nadziemnych, instalacje energetyczne, cieplne, wodne i kanalizacyjne - Nieruchomość Wspólna. Część Lokali jest wykorzystywana wyłącznie na cele mieszkaniowe (Lokale Mieszkalne). Działalność Wspólnoty obejmuje zarządzanie Nieruchomością Wspólną oraz wykonywanie określonych czynności na rzecz Właścicieli Lokali.

Zarządzanie przez Wspólnotę Nieruchomością Wspólną dotyczy w szczególności załatwiania bieżących spraw związanych ze zwykłą eksploatacją Nieruchomości Wspólnej i utrzymaniem jej w stanie niepogorszonym, jak również decydowania w sytuacjach nietypowych, wymagających reakcji w celu np. powiększenia wartości Nieruchomości Wspólnej lub zachowania jej istoty, czy uchronienia przed zniszczeniem. W odniesieniu do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu (np. przyjęcia rocznego planu gospodarczego, określenia zakresu i sposobu prowadzenia ewidencji pozaksięgowej kosztów zarządu nieruchomością wspólną, zaliczek uiszczanych na pokrycie tych kosztów, a także rozliczeń z innych tytułów na rzecz nieruchomości), zarząd Wspólnoty zobowiązany jest do uzyskania zgody właścicieli nieruchomości.

Z kolei czynności wykonywane przez Wspólnotę na rzecz właścicieli Lokali związane są z pośredniczeniem Wspólnoty w nabywaniu do poszczególnych Lokali towarów, (takich jak energia cieplna dla potrzeb centralnego ogrzewania i podgrzania wody użytkowej, czy woda) oraz usług, (takich jak usługi odprowadzania nieczystości), związanych z zaopatrzeniem tych Lokali (dalej: „Media”). Pośrednictwo Wspólnoty jest tu koniecznością, gdyż dostawa Mediów do poszczególnych Lokali odbywa się w ramach umów dotyczących całej nieruchomości zawieranych przez Wspólnotę z podmiotami trzecimi (dostawcami Mediów). Dodatkowo, jedynym możliwym technicznym sposobem dostarczania Mediów do Lokali Mieszkalnych jest wykorzystanie przez dostawców Mediów instalacji biegnących w Nieruchomości Wspólnej, którą zarządza Wspólnota.

Wspólnota dokonuje kompleksowego zakupu wszystkich Mediów do całej nieruchomości, zatem ciąży na niej obowiązek odpowiedniej redystrybucji tych Mediów na rzecz właścicieli poszczególnych Lokali. Wspólnota prowadzi ewidencję wykorzystania Mediów w każdym z Lokali, w celu późniejszego rozliczenia właścicieli poszczególnych Lokali. W celu pokrycia kosztów zaopatrzenia Lokali w Media, właściciele Lokali dokonują na rzecz Wspólnoty wpłat zaliczek ustalanych na podstawie uchwał Wspólnoty (Zaliczki na Media). Następnie, uwzględniając ilość Mediów zużytych w danym Lokalu, Wspólnota dokonuje rozliczenia Zaliczek na Media na koniec każdego półrocza, z uwzględnieniem faktycznego stanu zużycia Mediów, bez doliczania przez Wspólnotę jakiejkolwiek marży.

Wnioskodawca ma wątpliwości odnośnie wliczania wartości Mediów rozliczanych przez Wspólnotę na rzecz właścicieli Lokali Mieszkalnych do wartości limitu sprzedaży uprawnionej do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT - o treści obowiązującej od dnia 1 stycznia 2014 r. - zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy o VAT - o treści obowiązującej od dnia 1 stycznia 2014 r. - stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

  1. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
  2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1. transakcji związanych z nieruchomościami,
    2. usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3. usług ubezpieczeniowych
    - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
  3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Z powyższego przepisu wynika, że obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, jednakże z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli nie mają one charakteru transakcji pomocniczych.

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz.U. z 2013 r., poz. 1722 z późn. zm.), w którym to rozporządzeniu wprowadził inne niż w ustawie zwolnienia od podatku, a także określił szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień.

I tak, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 10 i 11 ww. rozporządzenia, zwalnia się od podatku:

  1. czynności związane z utrzymaniem lokali mieszkalnych, wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkaniowe, za które pobierane są opłaty, wykonywane przez wspólnotę mieszkaniową na rzecz właścicieli tych lokali, tworzących w określonej nieruchomości tę wspólnotę;
  2. czynności wykonywane przez wspólnotę mieszkaniową lub właścicieli lokali mieszkalnych tworzących w określonej nieruchomości wspólnotę mieszkaniową, na rzecz osób używających na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności lokale należące do właścicieli tworzących tę wspólnotę mieszkaniową, za które pobierane są opłaty niezależne od właściciela w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, z późn. zm.) lub opłaty pośrednie w rozumieniu ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367, z późn. zm.), jeżeli lokale te są wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Rozpatrując kwestię wliczenia do kwoty sprzedaży czynności związanych z utrzymaniem lokali mieszkalnych wykorzystywanych na cele mieszkaniowe należy wskazać, że dokonane przez ustawodawcę od 1 stycznia 2014 r. zmiany w art. 113 ustawy o VAT mają na celu w sposób bardziej precyzyjny i odpowiadający prawu unijnemu regulować stosowanie zwolnienia od podatku VAT dla drobnych przedsiębiorców, których obrót w skali roku nie przekracza 150.000 zł.

Z cyt. art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a wynika, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1 nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

Analizując zatem treść art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, o treści obowiązującej od 1 stycznia 2014 r., wskazać należy, że „Słownik języka polskiego PWN” pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Warszawa 2008, definiuje słowo „transakcja” jako operację handlową dotyczącą kupna lub sprzedaży towarów lub usług albo umowę handlową na kupno lub sprzedaż towarów lub usług i samo zawarcie takiej umowy.

Ponadto należy zauważyć, że pojęcie nieruchomości nie zostało zdefiniowane w przepisach dotyczących podatku od towarów i usług. Definicję nieruchomości zawiera art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Nie ulega wątpliwości, że lokale mieszkalne, jako części budynków stanowią nieruchomości w świetle powołanego wyżej przepisu. Zatem wpłaty uzyskiwane od właścicieli poszczególnych Lokali Mieszkalnych (Zaliczki na Media) jako koszty związane z ich indywidualnymi potrzebami i ze zużyciem przez nich Mediów są wpłatami związanymi z nieruchomością.

Wnioskodawca uważa, że dostawa Mediów do Lokali Mieszkalnych nie stanowi transakcji związanej z nieruchomościami. Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić, ponieważ specyfiką działalności Wspólnoty jest zarządzanie nieruchomością, zatem dostawa mediów do poszczególnych lokali mieszkalnych jest bez wątpienie czynnością związaną z nieruchomościami. W konsekwencji, obrót uzyskiwany z tytułu dostawy Mediów do Lokali Mieszkalnych należy uznać za transakcję związaną z nieruchomościami, gdyż wynika to z istoty prowadzonej działalności Wspólnoty.

Z uwagi na przedstawiony opis sprawy oraz przytoczone przepisy prawa należy stwierdzić, że wpłaty uzyskiwane od właścicieli poszczególnych Lokali Mieszkalnych z tytułu dostawy Mediów (Zaliczki na Media), zaklasyfikowane przez Wnioskodawcę jako zwolnione od podatku VAT są transakcjami związanymi z nieruchomościami i od 1 stycznia 2014 r. wliczane są do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem, czynności związane z utrzymaniem poszczególnych Lokali Mieszkalnych przeznaczonych wyłącznie na cele mieszkaniowe, tj. dostawy Mediów przez Wspólnotę na rzecz właścicieli Lokali Mieszkalnych, podlegają uwzględnieniu w sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

W odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez Wspólnotę związane z utrzymaniem poszczególnych lokali mieszkalnych, za które pobierane są opłaty, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 10 i 11 ww. rozporządzenia (dostawy Mediów), są transakcjami związanymi z nieruchomościami.

Oznacza to, że opłaty zwolnione od podatku m.in. na podstawie § 3 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia powinny być wliczane do limitu sprzedaży uprawniającego do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1. Nie znajdzie do nich zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT.

Należy nadmienić, że jedynie opłaty (zaliczki) uiszczane przez właścicieli lokali mieszkalnych, w związku z obowiązkiem uczestniczenia w kosztach zarządu nieruchomością wspólną nie są objęte przepisami ustawy o VAT. Wspólnota nabywając towary i usługi dla celów nieruchomości wspólnej nie wykonuje żadnych czynności na rzecz właścicieli. W związku z tym ww. opłaty związane z nieruchomością wspólną nie są wliczane do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym Wspólnota powinna wliczać do wartości limitu, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT wartość Mediów rozliczanych przez Wspólnotę na rzecz właścicieli Lokali Mieszkalnych.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wnioskodawca w analizowanej sprawie powołał się na interpretacje IBPP1/443-139/13/LG z dnia 21 czerwca 2013 r., w której Organ nie zakwalifikował usługi dostawy wody do stoiska wystawienniczego do usług związanych z nieruchomością. Stan faktyczny, na tle którego zapadło roztrzygnięcie w powyższej sprawie nie jest tożsame ze sprawą będącą przedmiotem niniejszej interpretacji. Ponadto powołana przez Wnioskodawcę interpretacja indywidualna dotyczy indywidualnej sprawy podmiotu, który o nią wystąpił i nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa.

W powołanym przez Wspólnote orzeczeniu TSUE C-155/12 rozstrzygnął, że art. 47 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa 2006/112”) (będący odpowiednikiem art. 28e ustawy o VAT) powinien być interpretowany w ten sposób, że kompleksowe usługi w zakresie magazynowania, obejmujące przyjmowanie towarów do magazynu, ich umieszczanie na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie, pakowanie, wydawanie, rozładunek i załadunek są objęte tym artykułem jedynie wówczas, gdy magazynowanie stanowi świadczenie główne czynności jednolitej i usługobiorcom jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości.

Natomiast orzeczenie TSUE C-166/2005 dotyczyło przeniesienia prawa do dokonywania połowów w formie odpłatnej cesji zezwoleń jako usługi związanej z nieruchomościami w rozumieniu art. 9 ust. 2 lit. a) VI Dyrektywy. Zgodnie ze stanowiskiem TSUE dla potwierdzenia spełnienia przesłanki bezpośredniego związku usługi z określoną nieruchomością nie wystarcza jakikolwiek związek usługi z nieruchomością. Związek ten musi być ponadto „wystarczający”. W wyroku TSUE potwierdził zaistnienie tego rodzaju związku, ponieważ rozpatrywana nieruchomość stanowiła „konstytutywny”, „centralny i nieodzowny element” świadczenia, a także odpowiadała miejscu ostatecznej konsumpcji usługi.

Odnosząc się do przytoczonych przez Wspólnotę ww. wyroków TSUE C-155/12 z dnia 27 czerwca 2013 r. i C-166/2005 z dnia 7 września 2006 r. tut. Organ podatkowy nie neguje prawidłowości wydanych rozstrzygnięć i traktuje je jako cenne źródło informacji, jednak powołane rozstrzygnięcia dotyczą innych zagadnienia, niż sprawa będące przedmiotem niniejszego wniosku, zatem zawierają rozstrzygnięcia dotyczące odmiennego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.