Media | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to media. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
16
gru

Istota:

Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zużycie energii i innych mediów po dokonaniu zmian w zapisach, w umowach z dystrybutorami mediów.

Fragment:

Spółka będzie ponosiła koszty czynszu odrębnie od kosztów za media (prąd, gaz, woda oraz wywóz nieczystości). Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca planuje zawrzeć umowy z dystrybutorami gazu, energii, usług komunalnych w zakresie wywozu nieczystości. Zainteresowany nie będzie jednak przerzucał żadnych kosztów mediów na podnajemcę – czyli pracownika. Z informacji zawartych we wniosku wynika także, że Wnioskodawca nie będzie obciążał pracowników kosztami dostarczanych mediów, nie dolicza marży do opłat, bo opłaty mediów reguluje sama Firma. Jednocześnie, pracownicy jako podnajemcy nie mają możliwości decydowania o wielkości zużycia mediów, podmiotem decyzyjnym w tym zakresie jest Spółka. Zainteresowany zawiera umowy i reguluje faktury, będące następstwem wygenerowanych przez pracowników kosztów. Tym samym, pracownicy nie są zobowiązani do płacenia za koszty zużytych mediów w wynajmowanym lokalu. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro – jak wskazał Wnioskodawca – nie będzie on przerzucał żadnych kosztów mediów na pracowników, nie będzie miało miejsca odpłatne podnajmowanie lokali na ich rzecz, to w opisanej we wniosku sytuacji, wydatki związane z dostarczaniem mediów nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

2018
12
gru

Istota:

Dot. określenia właściwej stawki dla odsprzedaży mediów.

Fragment:

Ponadto, jeżeli przesłanki ekonomiczne zawarcia umowy będą wskazywały, że faktyczne wydzielenie i oddzielne rozliczenie mediów obiektywnie odzwierciedla zużycie mediów, to świadczenia te powinny być traktowane odrębnie (przykładowo rozdzielenie kosztów mediów na poszczególnych najemców na podstawie wskazań jednego licznika według przyjętych w umowie obiektywnych kryteriów podziału). Natomiast w przypadku, gdy wyodrębnienie wskazanych powyżej mediów miałoby charakter sztuczny, świadczenia takie należy traktować jako jedną usługę, usługę najmu. Sytuacja taka będzie miała miejsce przykładowo w przypadku wynajmu lokali biurowych gotowych do użytku wraz z dostawą mediów lub w przypadku krótkotrwałego najmu nieruchomości w celach wakacyjnych lub zawodowych, jeżeli świadczenia takie są wykonywane na rzecz najemcy bez możliwości oddzielenia mediów. W takiej bowiem sytuacji na płaszczyźnie ekonomicznej świadczenia te stanowią jedną całość. Wówczas też pobierana jest stała kwota wynagrodzenia za najem, bez względu na ilość zużycia mediów (innymi słowy, bez uwzględnienia kryterium zużycia mediów). Okoliczności te wskazują, że celem zawarcia takiej umowy było wynajęcie lokalu gotowego do użytku wraz z odpowiednimi mediami. Zatem, przy podatkowej kwalifikacji świadczeń polegających na dostawie towarów i świadczeniu usług związanych z usługą najmu nieruchomości w każdym przypadku należy uwzględniać rzeczywisty przebieg transakcji.

2018
17
lis

Istota:

W zakresie opodatkowania pobieranych przez Wnioskodawcę opłat za: dostawę wody PKWiU 36.00.20.0, odprowadzanie ścieków PKWiU 37 i odpady PKWiU 38.11.1 i 38.11.2.

Fragment:

W zawartych z nimi umowach koszty mediów są pozycją odrębną od czynszu za najem. Obciążenie za media następuje na zasadzie refakturowania co do wartości netto, to znaczy kwota netto określona przez Wnioskodawcę jest identyczna jak kwota netto, którą z kolei jego obciążają faktyczni dostawcy mediów. Przy obciążeniu najemców kosztami mediów zgodnie z zasadami refakturowania Wnioskodawca nie dolicza jakichkolwiek marż. Obciążenie za media (zgodnie z zawartymi umowami) jest odrębną od czynszu pozycją faktury wystawianej najemcom. W przypadku mediów, których kosztem Wnioskodawca obciąża najemców, to zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z dnia 29.10.2008 r. zaliczają się one do usług komunalnych: dostawy wody za pośrednictwem wodociągów 36.00.20.0. odprowadzanie i oczyszczanie ścieków 37, odpady 38.11.1 i 38.11.2. Najemcy mają wpływ na wielkość zużycia mediów, gdyż to oni jako podmioty faktycznie korzystający z przedmiotów najmu eksploatują te przedmioty, także poprzez korzystanie z mediów. Rozliczenie kosztów mediów (refakturowanie) następuje na podstawie faktycznego ich zużycia przez najemców, stosownie do wskazań zainstalowanych na przedmiocie najmu liczników (woda, energia etc.), przy czym chodzi o zużycie mierzone tylko dla najemcy przez liczniki zarejestrowane („ nie przepisane ”) na spółkę, czyli wynajmującego.

2018
28
paź

Istota:

Opodatkowania opłat pobieranych w związku ze świadczonymi usługami najmu oraz obowiązek rejestracji.

Fragment:

Ponadto, jeżeli przesłanki ekonomiczne zawarcia umowy będą wskazywały, że faktyczne wydzielenie i oddzielne rozliczenie mediów obiektywnie odzwierciedla zużycie mediów, to świadczenia te powinny być traktowane odrębnie, przykładowo rozdzielenie kosztów mediów na poszczególnych najemców na podstawie wskazań jednego licznika według przyjętych w umowie obiektywnych kryteriów podziału. Natomiast w przypadku gdy wyodrębnienie wskazanych powyżej mediów miałoby charakter sztuczny, świadczenia takie należy traktować jako jedną usługę najmu. Sytuacja taka będzie miała miejsce przykładowo w przypadku wynajmu lokali biurowych pod klucz gotowych do użytku wraz z dostawą mediów lub w przypadku krótkotrwałego najmu nieruchomości w celach wakacyjnych lub zawodowych, jeżeli świadczenia takie są wykonywane na rzecz najemcy bez możliwości oddzielenia mediów. W takiej bowiem sytuacji na płaszczyźnie ekonomicznej świadczenia te stanowią jedną całość. Wówczas też pobierana jest stała kwota wynagrodzenia za najem bez względu na ilość zużycia mediów (innymi słowy bez uwzględnienia kryterium zużycia mediów). Okoliczności te wskazują, że celem zawarcia takiej umowy było wynajęcie lokalu gotowego do użytku wraz z odpowiednimi mediami. Zaznacza się, że okoliczności faktyczne, które były przedmiotem wyroku TSUE w sprawie C-42/14 dotyczyły przypadku, w którym wskazane powyżej dostawy towarów i świadczenie usług były refakturowane, tj. wynajmujący przenosił na najemcę poniesione koszty z tytułu nabycia tych towarów i usług od podmiotów trzecich bez doliczania marży.

2018
29
sie

Istota:

Wliczania do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 i 2 ustawy, sprzedaży mediów do lokali mieszkalnych wykorzystywanych na cele mieszkaniowe

Fragment:

W ocenie Sądu należy zgodzić się ze skarżącą, że przedmiotem transakcji odsprzedaży mediów, nie jest nieruchomość, rozumiana jako element konstytutywny transakcji, ponieważ takim podstawowym elementem świadczenia są: woda, ciepło i odprowadzanie ścieków. Z tych względów tego rodzaju odsprzedaż mediów nie może być traktowana jako transakcja związana z nieruchomością, a w konsekwencji jej wartość nie może być uwzględniona w wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o PTU ”. Analizując przedstawione powyżej orzecznictwo sądów oraz organów podatkowych, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku odsprzedaży mediów do lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe przez Wspólnotę mieszkaniową brak jest bezpośredniego związku świadczonej usługi z nieruchomością. To nie nieruchomość jest bowiem głównym i konstytutywnym elementem świadczonej usługi. Przedmiotem odsprzedawanych usług są w takim przypadku konkretne media, a nie nieruchomość. Mając na uwadze powyższe, wartość usług polegających na odsprzedaży mediów do lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe nie mieści się w katalogu wyłączeń, o którym mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a i tym samym nie powinna być uwzględniana w limicie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

2018
13
sie

Istota:

Stawka podatku, jaką powinna zastosować Gmina za zużyte przez najemców media.

Fragment:

Ponadto, jeżeli przesłanki ekonomiczne zawarcia umowy będą wskazywały, że faktyczne wydzielenie i oddzielne rozliczenie mediów obiektywnie odzwierciedla zużycie mediów, to świadczenia te powinny być traktowane odrębnie (przykładowo rozdzielenie kosztów mediów na poszczególnych najemców na podstawie wskazań jednego licznika według przyjętych w umowie obiektywnych kryteriów podziału. Natomiast w przypadku gdy wyodrębnienie wskazanych powyżej mediów miałoby charakter sztuczny, świadczenia takie należy traktować jako jedną usługę najmu. Sytuacja taka będzie miała miejsce przykładowo w przypadku wynajmu lokali biurowych pod klucz gotowych do użytku wraz z dostawą mediów lub w przypadku krótkotrwałego najmu nieruchomości w celach wakacyjnych lub zawodowych, jeżeli świadczenia takie są wykonywane na rzecz najemcy bez możliwości oddzielenia mediów. W takiej bowiem sytuacji na płaszczyźnie ekonomicznej świadczenia te stanowią jedną całość. Wówczas też pobierana jest stała kwota wynagrodzenia za najem bez względu na ilość zużycia mediów (innymi słowy bez uwzględnienia kryterium zużycia mediów). Okoliczności te wskazują, że celem zawarcia takiej umowy było wynajęcie lokalu gotowego do użytku wraz z odpowiednimi mediami. Zaznacza się, że okoliczności faktyczne, które były przedmiotem wyroku TSUE w sprawie C-42/14 dotyczyły przypadku, w którym wskazane powyżej dostawy towarów i świadczenie usług były refakturowane, tj. wynajmujący przenosił na najemcę poniesione koszty z tytułu nabycia tych towarów i usług od podmiotów trzecich bez doliczania marży.

2018
29
lip

Istota:

Sposób opodatkowania usługi dostarczania mediów.

Fragment:

Ponadto, jeżeli przesłanki ekonomiczne zawarcia umowy będą wskazywały, że faktyczne wydzielenie i oddzielne rozliczenie mediów obiektywnie odzwierciedla zużycie mediów, to świadczenia te powinny być traktowane odrębnie (przykładowo rozdzielenie kosztów mediów na poszczególnych najemców na podstawie wskazań jednego licznika według przyjętych w umowie obiektywnych kryteriów podziału). Natomiast w przypadku gdy wyodrębnienie wskazanych powyżej mediów miałoby charakter sztuczny, świadczenia takie należy traktować jako jedną usługę najmu. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro w umowach najmu zawieranych przez Wnioskodawcę z najemcami lokali zostały ustalone kryteria rozliczania mediów, tj. wody i odprowadzania ścieków, to brak jest podstaw do traktowania opłat za te media jako elementu kalkulacyjnego usługi najmu i opodatkowania ich odsprzedaży łącznie z usługą najmu. W konsekwencji powyższego, Spółka uważa, że odsprzedaż ww. mediów najemcom lokali należy opodatkować według stawki właściwej dla dostawy danych mediów, natomiast opłaty z tyt. gospodarowania odpadami, wywóz śmieci należy traktować jako element kalkulacyjny usługi najmu. Opłaty z ww. tytułu należy rozpatrywać odrębnie od innych opłat za media z uwagi na to, że mają one inny charakter niż opłaty np. z tytułu dostawy wody lub odprowadzania ścieków.

2018
21
cze

Istota:

W zakresie braku obowiązku wliczania do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy sprzedaży mediów do lokali mieszkalnych wykorzystywanych na cele mieszkaniowe.

Fragment:

Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie czynności Wnioskodawcy związane z dostawą mediów tj. wody i centralnego ogrzewania do lokali (w tym mieszkalnych wykorzystywanych wyłącznie do celów mieszkalnych), które są podstawowymi czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, nie mają charakteru transakcji pomocniczych. W świetle powyższego, odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, stwierdzić należy, że obrót z tytułu dostawy mediów (wody, energii cieplnej i odprowadzania ścieków) do lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe – nawet gdy korzysta on ze zwolnienia od podatku VAT – jako dotyczący transakcji związanych z nieruchomościami, które nie mają charakteru czynności pomocniczych, wliczany jest do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Reasumując w świetle przepisu art. 113 ust. 1 i 2 ustawy oraz zapisów rozporządzenia oraz ich wykładni, Wnioskodawca przy wyliczeniu limitu sprzedaży uprawniającego do korzystania ze zwolnienia powinien uwzględnić czynności związane z dostawą mediów tj.: wody, energii cieplnej i odprowadzania ścieków do lokali mieszkalnych wykorzystywanych wyłącznie do celów mieszkaniowych. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

2018
2
cze

Istota:

Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach związanych z zakupem urządzeń i wyposażenia kuchni szpitalnej, nabyciem mediów, tj. energii elektrycznej, wody oraz gazu zużytego na ogrzewanie wynajmowanych pomieszczeń; obowiązku stosowania częściowego odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług; określenia właściwej stawki dla odsprzedaży mediów w przypadku tzw. refakturowania.

Fragment:

Ponadto, jeżeli przesłanki ekonomiczne zawarcia umowy będą wskazywały, że faktyczne wydzielenie i oddzielne rozliczenie mediów obiektywnie odzwierciedla zużycie mediów, to świadczenia te powinny być traktowane odrębnie (przykładowo rozdzielenie kosztów mediów na poszczególnych najemców na podstawie wskazań jednego licznika według przyjętych w umowie obiektywnych kryteriów podziału). Natomiast w przypadku, gdy wyodrębnienie wskazanych powyżej mediów miałoby charakter sztuczny, świadczenia takie należy traktować jako jedną usługę najmu. Sytuacja taka będzie miała miejsce przykładowo w przypadku wynajmu lokali biurowych pod klucz gotowych do użytku wraz z dostawą mediów lub w przypadku krótkotrwałego najmu nieruchomości w celach wakacyjnych lub zawodowych, jeżeli świadczenia takie są wykonywane na rzecz najemcy bez możliwości oddzielenia mediów. W takiej bowiem sytuacji na płaszczyźnie ekonomicznej świadczenia te stanowią jedną całość. Wówczas też pobierana jest stała kwota wynagrodzenia za najem bez względu na ilość zużycia mediów (innymi słowy bez uwzględnienia kryterium zużycia mediów). Zaznacza się, że okoliczności faktyczne, które były przedmiotem wyroku TSUE w sprawie C-42/14 dotyczyły przypadku, w którym wskazane powyżej dostawy towarów i świadczenie usług były refakturowane, tj. wynajmujący przenosił na najemcę poniesione koszty z tytułu nabycia tych towarów i usług od podmiotów trzecich bez doliczania marży.

2018
10
maj

Istota:

Stawki podatku VAT dla dostawy mediów w związku ze świadczeniem usług najmu

Fragment:

Ponadto, jeżeli przesłanki ekonomiczne zawarcia umowy będą wskazywały, że faktyczne wydzielenie i oddzielne rozliczenie mediów obiektywnie odzwierciedla zużycie mediów, to świadczenia te powinny być traktowane odrębnie (przykładowo rozdzielenie kosztów mediów na poszczególnych najemców na podstawie wskazań jednego licznika według przyjętych w umowie obiektywnych kryteriów podziału). Natomiast w przypadku, gdy wyodrębnienie wskazanych powyżej mediów miałoby charakter sztuczny, świadczenia takie należy traktować jako jedną usługę, usługę najmu. Sytuacja taka będzie miała miejsce przykładowo w przypadku wynajmu lokali biurowych gotowych do użytku wraz z dostawą mediów lub w przypadku krótkotrwałego najmu nieruchomości w celach wakacyjnych lub zawodowych, jeżeli świadczenia takie są wykonywane na rzecz najemcy bez możliwości oddzielenia mediów. W takiej bowiem sytuacji na płaszczyźnie ekonomicznej świadczenia te stanowią jedną całość. Wówczas też pobierana jest stała kwota wynagrodzenia za najem, bez względu na ilość zużycia mediów (innymi słowy, bez uwzględnienia kryterium zużycia mediów). Okoliczności te wskazują, że celem zawarcia takiej umowy było wynajęcie lokalu gotowego do użytku wraz z odpowiednimi mediami. Zatem, przy podatkowej kwalifikacji świadczeń polegających na dostawie towarów i świadczeniu usług związanych z usługą najmu nieruchomości w każdym przypadku należy uwzględniać rzeczywisty przebieg transakcji.