IPPP3/4512-837/15-2/WH | Interpretacja indywidualna

Opodatkowanie usługi najmu maszyn, brak obowiązku rozpoznania WNT
IPPP3/4512-837/15-2/WHinterpretacja indywidualna
  1. maszyny
  2. miejsce świadczenia
  3. najem
  4. rejestracja
  5. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Miejsce świadczenia -> Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług -> Miejsce świadczenia usług transportowych
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Inne grupy podatników

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2015 r. (data wpływu 8 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca świadczenia usług najmu Maszyn, rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz obowiązku rejestracji jako podatnik VAT na terytorium kraju – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca świadczenia usług najmu Maszyn, rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz obowiązku rejestracji jako podatnik VAT na terytorium kraju.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego utworzoną zgodnie z przepisami prawa fińskiego (spółka Oy - odpowiednik polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) z siedzibą w Finlandii, prowadzącą zarobkową działalność gospodarczą polegającą m.in. na świadczeniu usług malowania, przy użyciu specjalistycznych maszyn, powierzchni metalowych np. elementów statków, konstrukcji stalowych itp. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT oraz VAT-UE zarejestrowanym w Finlandii.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT/VAT-UE w Polsce.

Wnioskodawca nie prowadzi na terenie Polski działalności gospodarczej, nie dokonuje na terytorium Polski czynności opodatkowanych, ani nie posiada w Polsce personelu, zaplecza technicznego, przedstawicielstwa, oddziału, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, o jakim mowa w art. 11 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 77, s. 1).

Wnioskodawca posiada w swoim magazynie na terytorium Finlandii maszyny służące do malowania metalu, na które składają się dźwig szynowy, komora do piaskowania, komora do malowania oraz przemysłowe urządzenie grzewcze wraz z elementami (dalej jako: Maszyny). Przedmiotowe Maszyny są własnością Wnioskodawcy, nie są obciążone żadnymi prawami, a Wnioskodawca nie zamierza przenieść na żaden podmiot, pod żadnym tytułem prawnym prawa własności Maszyn. Maszyny stanowią środki trwałe Wnioskodawcy i podlegają amortyzacji przez Wnioskodawcę zgodnie z przepisami prawa fińskiego.

Wnioskodawca zamierza przemieścić Maszyny na terytorium Polski w celu wynajęcia ich do używania zgodnie z ich przeznaczeniem polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: Najemca). Najemca prowadzi działalność gospodarczą, w której wykorzystywać będzie Maszyny. Najemca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i VAT-UE w Polsce, posiadającym siedzibę działalności gospodarczej w Polsce.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Najemcą umowę najmu Maszyn na mocy której Wnioskodawca zobowiązuje się dostarczyć Maszyny do fabryki Najemcy i oddać je w najem (dalej jako: Umowa). Najemca zobowiązuje się do zapłaty comiesięcznego czynszu. Intencją stron jest zwrot Maszyn Wnioskodawcy po rozwiązaniu, lub wygaśnięciu Umowy. W związku z zawarciem Umowy własność Maszyn nie zostanie przeniesiona na Najemcę, ani żaden inny podmiot w trakcie obowiązywania, ani po rozwiązaniu Umowy. Umowa podlegać będzie prawu polskiemu.

Zgodnie z Umową Maszyny zostaną przetransportowane przez Wynajmującego, z Finlandii do Polski, bezpośrednio do Najemcy w celu oddania ich w najem. Natomiast w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia Umowy Maszyny zostaną niezwłocznie przetransportowane z powrotem do Finlandii. Zarówno koszty transportu do Polski i montażu, jak i koszty demontażu i transportu powrotnego do Finlandii poniesione zostaną przez Wnioskodawcę, co wynika z faktu, że Maszyny stanowią specjalistyczny wieloelementowy sprzęt i do ich zamontowania zapewniającego prawidłowe działanie jak i transportu niezbędne są specjalistyczne umiejętności i doświadczenie, które posiada Wnioskodawca.

Na podstawie Umowy Najemca zobowiązany będzie do ubezpieczenia Maszyn, przeprowadzenia ich regularnego serwisu oraz bieżących napraw. Wszystkie powyższe czynności Najemca będzie zobowiązany do wykonania na swój własny koszt.

Najemcy na podstawie Umowy nie będzie przysługiwało prawo podnajmu Maszyn. Umowa najmu zawarta zostanie na czas nieokreślony.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy miejscem opodatkowania usługi najmu Maszyn będzie Polska, a zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego będzie Najemca stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm. dalej jako u.p.t.u.)...
  2. Czy w wyniku transportu Maszyn należących do Wnioskodawcy z Finlandii do Polski, powstanie po stronie Wnioskodawcy obowiązek rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w trybie tzw. przemieszczenia stosownie do art. 11 ust. 1 u.p.t.u....
  3. Czy Wnioskodawca będzie miał obowiązek rejestracji jako podatnik VAT w Polsce...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawcy w wyniku zawarcia Umowy w opisanym zdarzeniu przyszłym, miejscem świadczenia usług będzie Polska, a zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego będzie usługobiorca (Najemca).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.t.u. przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 u.p.t.u.

Natomiast zgodnie z art. 28b u.p.t.u. miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.

W opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Najemcą umowę najmu Maszyn. Strony postanowiły, że Umowa zostanie zawarta na czas nieoznaczony, a po jej rozwiązaniu lub wygaśnięciu przedmiot najmu zostanie bezwzględnie zwrócony Wnioskodawcy i nie dojdzie w związku z zawarciem Umowy do przeniesienia własności Maszyn, zatem w wyniku zawarcia Umowy nie dojdzie do odpłatnej dostawy towarów o jakiej mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. W związku z powyższym czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług będzie w opisanym zdarzeniu przyszłym usługa najmu.

Najemca jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, zarejestrowaną jako podatnik VAT i VAT UE w Polsce.

W opisanym zdarzeniu przyszłym miejscem świadczenia usługi będzie terytorium Polski, usługę świadczyć będzie podatnik, który nie posiada na terytorium Polski siedziby działalności gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, a usługę najmu do której stosuje się art. 28b u.p.t.u. nabywa podatnik, o którym mowa w art. 15 u.p.t.u. dokonujący importu usług w rozumieniu art. 17. ust. 1 pkt 4 u.p.t.u.

Wobec powyższego w związku z zawarciem Umowy Najemca dokona importu usług i to na nim ciążyć będzie obowiązek rozliczenia podatku należnego.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawcy w wyniku zawarcia Umowy i przemieszczenia Maszyn znajdujących się w Finlandii (kraju siedziby Wnioskodawcy) do Polski, w sposób opisany w zdarzeniu przyszłym nie powstanie po stronie Wnioskodawcy obowiązek rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (dalej jako: WNT).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 u.p.t.u. jedną z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju. Stosownie do art. 11 ust. 1 u.p.t.u przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Od powyższej zasady przewidziane są jednak wyjątki. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.t.u. nie stanowi wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przemieszczenie towarów należących do podatnika, pomiędzy dwoma państwami członkowskimi, jeśli towary te mają być czasowo używane na terytorium kraju w celu świadczenia usług przez tego podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu.

W ocenie Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym zastosowanie znajdzie wskazany powyżej art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.t.u., na podstawie którego Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania WNT w Polsce w związku z przemieszczeniem Maszyn z Finlandii do Polski. Ustawodawca nie ogranicza zakresu usług, co oznacza, że przedmiotowa regulacja znajdzie zastosowanie w przypadku, gdy przemieszczone towary są używane (w dowolnym zakresie) do wykonywania jakichkolwiek usług przez podatnika dokonującego przemieszczenia.

Art. 17 ust. 2 lit. g) Dyrektywy VAT 112/2006 również nie zawiera żadnego ograniczenia, co do rodzaju usług jakie mogą być świadczone przez podatnika. Zatem należy przyjąć, że przemieszczenie pomiędzy dwoma państwami członkowskimi towarów, które następnie zostaną wynajęte na terytorium państwa członkowskiego, do którego zostały przemieszczone nie będzie stanowić WNT. Ponadto spełnione zostaną pozostałe przesłanki wyłączenia określone w tym przepisie tj. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług w Finlandii, posiada siedzibę działalności gospodarczej w Finlandii, transport Maszyn również rozpocznie się w Finlandii, a po rozwiązaniu Umowy Maszyny zostaną niezwłocznie przemieszczone do Finlandii.

Wnioskodawca zamierza przemieścić Maszyny z Finlandii do Polski w celu świadczenia usługi najmu tych Maszyn na rzecz polskiego podatnika podatku od towarów i usług. Umowa najmu zostanie zawarta na czas nieoznaczony, jednakże w przypadku jej rozwiązania Maszyny bezwzględnie zostaną z powrotem niezwłocznie przetransportowane przez Wnioskodawcę z Polski do Finlandii.

Strony w Umowie wyraźnie wskazały, że intencją Wnioskodawcy i Najemcy jest zwrot Maszyn po rozwiązaniu Umowy.

Używanie Maszyn przez Najemcę będzie miało zatem charakter czasowy, a po rozwiązaniu Umowy na Najemcę nie przejdzie własność Maszyn, które zostaną zdemontowane i przetransportowane do magazynu Wnioskodawcy w kraju, w którym posiada siedzibę i w którym rozpoczął się ich transport - Finlandii. Wnioskodawca nie posiada na terytorium Polski siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, oddziału, zakładu, zasobów personalnych ani technicznych. W przypadku rozwiązania Umowy Maszyny zostaną niezwłocznie przetransportowane do Finlandii.

Należy również podkreślić, że w stanie prawnym obowiązującym w chwili złożenia niniejszego wniosku nie istnieje ograniczenie czasowe, co do okresu przez jaki towary mogą być wykorzystywane przez podatnika do świadczenia usług na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo jego siedziby.

Zatem w ocenie Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do odpłatnej dostawy towarów, ani Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania WNT w związku z przemieszczeniem własnych towarów pomiędzy dwoma państwami członkowskimi.

Ad. 3

Z uwagi na fakt, że w ocenie Wnioskodawcy do rozliczenia podatku należnego z tytułu najmu Maszyn zobowiązany będzie usługobiorca (Najemca) - ad. 1, oraz nie powstanie po stronie Wnioskodawcy obowiązek rozpoznania WNT w trybie tzw. przemieszczenia - ad. 2 zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rejestracji w Polsce jako podatnik VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy - przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego utworzoną zgodnie z przepisami prawa fińskiego z siedzibą w Soderkulla w Finlandii, prowadzącą zarobkową działalność gospodarczą polegającą m.in. na świadczeniu usług malowania, przy użyciu specjalistycznych maszyn, powierzchni metalowych np. elementów statków, konstrukcji stalowych itp. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT oraz VAT-UE zarejestrowanym w Finlandii. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT/VAT-UE w Polsce, nie prowadzi na terenie Polski działalności gospodarczej, nie dokonuje na terytorium Polski czynności opodatkowanych, ani nie posiada w Polsce personelu, zaplecza technicznego, przedstawicielstwa, oddziału, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Najemcą umowę najmu Maszyn. Strony postanowiły, że Umowa zostanie zawarta na czas nieoznaczony, a po jej rozwiązaniu lub wygaśnięciu przedmiot najmu zostanie bezwzględnie zwrócony Wnioskodawcy i nie dojdzie w związku z zawarciem Umowy do przeniesienia własności Maszyn. Najemca jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, zarejestrowaną jako podatnik VAT i VAT-UE w Polsce.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą m.in. tego czy miejscem świadczenia usługi najmu Maszyn będzie Polska a do rozliczenia podatku należnego będzie Najemca.

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Stosownie do art. 28a ustawy - na potrzeby stosowania rozdziału „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”:

  1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
  2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Z opisu sprawy wynika, że kontrahent z Polski na rzecz którego Wnioskodawca zamierza świadczyć usługę najmu maszyn, spełnia definicję podatnika o którym mowa w art. 28a ustawy.

Zgodnie z zasadą ogólną zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy - miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Po dokonaniu analizy informacji zawartych w przedstawionym opisie sprawy stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy zastrzeżenia nie będą miały zastosowania, w konsekwencji miejsce świadczenia usług wykonywanych przez Zainteresowanego ustalane będzie na podstawie zasady ogólnej wyrażonej w tym przepisie.

Zatem miejscem świadczenia i opodatkowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę będzie - zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy - terytorium Polski, tj. miejsce gdzie usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej.

Pojęcie importu usług zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 9 ustawy jako świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
  2. usługobiorcą jest:
    • w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    • w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego (art. 17 ust. 2 ustawy).

Jak wskazał Wnioskodawca – kontrahent Wnioskodawcy (usługobiorca) jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością zarejestrowaną jako podatnik VAT i VAT-UE natomiast Wnioskodawca (usługodawca) nie posiada siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.

Zatem, mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Najemca, jako podatnik o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, zobowiązany będzie do rozliczenia usługi nabywanej od podmiotu fińskiego na terytorium kraju jako import usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Ad. 2

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Ponadto stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Przepis ten rozszerza zatem zakres transakcji uznawanych za WNT o przemieszczenie towarów własnych podatnika z kraju członkowskiego do Polski. Przy czym norma ta doznaje wielu ograniczeń, a jednym z nich jest przemieszczenie towarów w celu czasowego świadczenia usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 12. ust. 1 pkt 7 ustawy przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w przypadku gdy towary mają być czasowo używane na terytorium kraju w celu świadczenia usług przez tego podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 1, przemieszczenie towarów uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (art. 12 ust. 2 ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca posiada w swoim magazynie na terytorium Finlandii maszyny służące do malowania metalu, na które składają się dźwig szynowy, komora do piaskowania, komora do malowania oraz przemysłowe urządzenie grzewcze wraz z elementami. Wnioskodawca zamierza przemieścić maszyny na terytorium Polski w celu wynajęcia ich do używania zgodnie z ich przeznaczeniem polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Najemca prowadzi działalność gospodarczą, w której wykorzystywać będzie maszyny. Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Najemcą umowę najmu maszyn na mocy której Wnioskodawca zobowiązuje się dostarczyć maszyny do fabryki Najemcy i oddać je w najem. Najemca zobowiązuje się do zapłaty comiesięcznego czynszu. Intencją stron jest zwrot maszyn Wnioskodawcy po rozwiązaniu, lub wygaśnięciu Umowy. W związku z zawarciem Umowy własność Maszyn nie zostanie przeniesiona na Najemcę, ani żaden inny podmiot w trakcie obowiązywania, ani po rozwiązaniu Umowy. Umowa podlegać będzie prawu polskiemu. Na podstawie umowy Najemca zobowiązany będzie do ubezpieczenia maszyn, przeprowadzenia ich regularnego serwisu oraz bieżących napraw. Wszystkie powyższe czynności Najemca będzie zobowiązany do wykonania na swój własny koszt. Umowa najmu zawarta zostanie na czas nieokreślony.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do tego, czy w wyniku transportu maszyn z Finlandii do Polski powstanie po stronie Wnioskodawcy obowiązek rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W tym miejscu należy zauważyć, że z przemieszczeniem towarów w celu czasowego używania będziemy mieli do czynienia wtedy, gdy podatnik zakłada używanie przemieszczonych towarów przez pewien czas (bez uwzględnienia przewidzianego okresu żywotności danego towaru) lub też do realizacji konkretnego zadania (projektu), dla którego nie przewidziano ram czasowych i co ważne przemieszczenie towarów do kraju winno się wiązać z zamiarem powrotnego przemieszczenia towarów z kraju po wykonaniu usług dla których przywieziono dane towary na terytorium kraju.

Z wniosku wynika, że przemieszczone do Polski maszyny mają być używane czasowo do świadczenia usług na rzecz polskiego Najemcy. Co więcej Wnioskodawca wyraźnie wskazał, że intencją stron jest zwrot maszyn Wnioskodawcy po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy. W związku z zawarciem umowy własność maszyn nie zostanie przeniesiona na Najemcę.

Zatem uznać należy, że skoro przemieszczone przez Wnioskodawcę maszyny z magazynu w Finlandii do Polski będą czasowo służyły do świadczenia usług na terytorium Polski, zastosowanie znajdzie wyłączenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy. Tym samym w wyniku transportu maszyn z Finlandii do Polski Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania w Polsce wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Ad. 3

Odnosząc się natomiast do kwestii obowiązku rejestracji w Polsce Wnioskodawcy jako podatnika VAT wskazać należy, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Ponadto, zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Zatem z uwagi na fakt, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym u Wnioskodawcy nie wystąpią czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, Wnioskodawca nie ma obowiązku rejestracji jako podatnik VAT na terytorium kraju.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.