1061-IPTPP2.4512.196.2016.2.KW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
W zakresie opodatkowania sprzedaży urządzeń elektronicznych w systemie VAT marża

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2016 r. (data wpływu 11 maja 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 czerwca 2016 r. (data wpływu 27 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży urządzeń elektronicznych w systemie VAT marża – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży urządzeń elektronicznych w systemie VAT marża.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 22 czerwca 2016 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie dokonywała skupu urządzeń elektronicznych tj. telefony komórkowe, smartfony, routery, tablety, konsole, notebooki itp., której celem będzie ich dalsza odsprzedaż w ramach prowadzonej działalności. Skup dokonywany będzie od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zarówno na aukcjach internetowych, jak i w siedzibie firmy Wnioskodawcy na umowę kupna-sprzedaży, jak również od firm, które prowadzą działalność podobną jak Wnioskodawca na fakturę z zastosowaniem procedury VAT-marża. Urządzenia kupowane na aukcjach oznaczane są jako „nowe” przez wzgląd na to, że są np. odsprzedawane w dość krótkim odstępie czasu od podpisania umowy przedłużającej abonament. Jednak Spółka nie będzie mogła jednoznacznie stwierdzić ich pochodzenia, gdyż mogą być używane przez jakiś czas, jednak nie posiadać śladów użytkowania.

Natomiast urządzenia skupowane bezpośrednio w siedzibie firmy są używane przez dłuższy okres czasu bądź będące jeszcze na gwarancji zakupione w autoryzowanym punkcie sprzedaży. Sprzedaż urządzeń elektronicznych opisanych wyżej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i przedsiębiorców będzie miała miejsce przede wszystkim na aukcjach internetowych, rzadziej w siedzibie firmy.

Na aukcjach internetowych oferowane urządzenia w swoich opisach będą miały określony stan jako „nowy” w celach reklamowych, przez wzgląd na to, że stan techniczny i wizualny można określić jako bardzo dobry. Jednak nie będzie to sprzęt fabrycznie nowy, lecz pochodzący z rynku wtórnego.

Reklama według słownika języka polskiego PWN:

  1. działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług;
  2. plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi.

Poprzez słowo „nowy” firma chce zachęcić kupujących nie zatajając w opisie szczegółowym produktu jego pochodzenia, cech czy innych parametrów. Często potencjalny klient ma prawo zadać dodatkowe pytanie przed zakupem towaru, a więc w żaden sposób nie jest ukryty stan sprzętu.

I tak też jest w opisywanym przypadku, sprzęt – towar kupowany do dalszej odsprzedaży w celu zaspokojenia potrzeb potencjalnych klientów, którzy świadomie kupują opisany dokładnie produkt po to, aby mogli zrobić z niego użytek oraz zastosować go jako przydatne dla nich narzędzie. Reasumując – zakupują towar używany, a słowo „nowy” to tylko jedno z wielu działań marketingowych i reklamowych.

Wszystkie z ww. urządzeń będą uznawane jako używane przez Wnioskodawcę, gdyż będą one pochodziły z tzw. „drugiej ręki”, czyli nie prosto od producenta, przez co Spółka ma zamiar sprzedawać je przy zastosowaniu procedury VAT-marża, i całość obrotu rejestrować na kasie fiskalnej w przypadku sprzedaży na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej, a w przypadku przedsiębiorców na fakturę z zastosowaniem procedury VAT-marża. Spółka będąca Wnioskodawcą jest czynnym podatnikiem VAT.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

  • urządzenia elektroniczne, będące przedmiotem zapytania, nabywa od podmiotów, o których mowa w art. 120 ust. 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710);
  • zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r., wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 r. nr 207, poz. 1293, późn. zm.), którą na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U., poz. 1676) stosuje się dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2017 r., Wnioskodawca klasyfikuje urządzenia elektroniczne objęte zakresem zadanego we wniosku pytania następująco: PKWiU 26.20.11.0, 26.30.22.0, 26.30.23.0, 26.40.60.0;
  • Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust 1 i 9. Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT;
  • sprzedaż urządzeń będzie dokonywana zarówno na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni, jak również na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 120 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług;
  • dostawy przedmiotowych urządzeń elektronicznych nie będą objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 122 ustawy o podatku od towarów i usług;
  • zgodnie z art. 17 ust. 14 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku towarów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy (czyli m.in. laptopy, notebooki, telefony komórkowe czy konsole do gier video) odwrotne obciążenie stosuje się jeżeli łączna wartość tych towarów w ramach jednolitej gospodarczo transakcji obejmującej te towary, bez podatku, przekracza kwotę 20.000 zł – w przypadku Wnioskodawcy nie prognozuje się ww. przypadku;
  • łączna wartość sprzedawanych urządzeń elektronicznych na rzecz jednego nabywcy w ramach jednolitej gospodarczo transakcji obejmującej te urządzenia, bez kwoty podatku, nie będzie przekraczała kwoty 20.000 zł, ponieważ sprzedaż będzie odbywała się na zasadzie sprzedaży detalicznej, czyli pojedynczych sztuk urządzeń;
  • Spółka prowadzi sprzedaż detaliczną, głównie sprzedaż przez internet, więc umowy nie będą zawierane. Transakcje, w większości przypadków, będą jednorazowe oraz nie będą przekraczały kwoty 20.000 zł;
  • odnośnie pytań tut. Organu dotyczących zawieranych umów z kontrahentami na dostawę przedmiotowych urządzeń elektronicznych Zainteresowany wskazał, że ten punkt nie dotyczy Spółki, ponieważ Spółka zajmuje się skupowaniem pojedynczych sztuk urządzeń od podmiotów określonych w art. 120 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług oraz sprzedażą detaliczną dla podmiotów określonych w art. 120 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowym postępowaniem będzie stosowanie procedury VAT-marża w stosunku do sprzedaży ww. urządzeń elektronicznych, mimo swojego niewiadomego pochodzenia określanych przez sprzedających, określonych w art. 120 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług jako urządzenia „nowe”, zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług – gdzie podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest marża, stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku...

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że Zainteresowany nie będzie w stanie stwierdzić jakie jest pochodzenie nabywanych urządzeń, a w świetle art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT na pewno nie są to towary nowe – Wnioskodawca może uznać je jako towary używane. W związku z tym podstawą opodatkowania podatkiem będzie marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Jak wynika z art. 120 ust. 10 ustawy o VAT zastosowanie szczególnej procedury – marży, dotyczy dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od podmiotu niebędącego podatnikiem VAT (np. od osoby fizycznej), lub podmiotu będącego podatnikiem VAT, o ile dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113 ustawy o VAT, lub też podmiotu będącego podatnikiem VAT, o ile towary te przy dostawie zostały opodatkowane według marży (gdy te towary zostały kupione na fakturę z zastosowaniem procedury VAT-marża), a także podatników podatku od wartości dodanej (podatnik VAT w innym kraju Unii), jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom marży. Zatem jeśli podatnik kupuje towar od podmiotu wystawiającego fakturę VAT (normalna, a nie marża) to następnie sprzedając ten towar nie ma prawa sprzedać go wystawiając fakturę VAT marża (czyli podstawą opodatkowania podatkiem w takiej sytuacji nie może być marża). Nie jest tu wypełniony warunek nabycia towaru od podmiotu, który dostawę tych towarów opodatkowuje według marży. Natomiast nabywając towar od osoby fizycznej, czy też podmiotu gospodarczego niebędącego podatnikiem VAT, przy dalszej odsprzedaży można zastosować procedurę – marży.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka dokonuje zakupu urządzeń używanych (często określanych jako „nowe”) od podmiotów gospodarczych będących podatnikami podatku VAT, podmiotów gospodarczych niebędących podatnikami podatku VAT, jak i osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W świetle przedstawionych uregulowań prawnych, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do stosowania opodatkowania według systemu VAT marża w odniesieniu do urządzeń używanych, nabytych:

  • od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej;
  • od osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, niebędących podatnikami VAT;
  • od podatników VAT, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113 ustawy o VAT;
  • od podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z art. 120 ust. 4 i 5 ustawy o VAT.

„Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz stan faktyczny należy uznać, iż w sytuacji gdy telefony komórkowe zostały nabyte od osób fizycznych i spełniają jak stwierdza Wnioskodawca definicję towarów używanych w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, to dostawa przedmiotowych telefonów może zostać opodatkowana na zasadzie marży, zgodnie z art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem jednakże, iż do tych osób zastosowanie znajduje przepis art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. Przy czym na uznanie, czy wskazane telefony są towarami używanymi w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT nie ma wpływu fakt, że sprzedawcy oznaczają je jako „nowe” lecz to, że sprzedaży telefonów na rzecz Wnioskodawcy dokonali ich uprzedni użytkownicy spełniający warunki określone w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT”.

Przytaczając powyższy fragment interpretacji indywidualnej IBPP1/443-167/13/MG z 3 czerwca 2013 roku należałoby uznać, iż stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku również jest prawidłowe.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku Spółka podtrzymała swoje zdanie we własnym stanowisku, że jest uprawniona do stosowania opodatkowania według systemu VAT marża w odniesieniu do urządzeń używanych (często określanych jako „nowe”) nabywanych od podmiotów określonych w art. 120 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Urządzenia kupowane na aukcjach oznaczane są jako „nowe”, przez wzgląd na to, że są np. odsprzedawane w dość krótkim odstępie czasu od podpisania umowy przedłużającej abonament. Jednak Spółka nie będzie mogła jednoznacznie stwierdzić ich pochodzenia, gdyż mogą być używane przez jakiś czas jednak nie posiadać śladów użytkowania. Wszystkie urządzenia będą uznawane jako używane przez Wnioskodawcę, gdyż będą one pochodziły z tzw. „drugiej ręki”, czyli nie prosto od producenta i są przeznaczone do dalszej odsprzedaży. W związku z tym Spółka w opisie sprzedawanych towarów, określa sprzęt jako „nowy”, dla celów reklamowych, gdyż wizualnie sprzęt prezentuje się bez zarzutów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów – art. 2 pkt 22 ustawy.

Stosownie natomiast do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podatnikami – stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy – są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, z zastrzeżeniem ust. 1c, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
  2. nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
  3. dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 122.

W myśl art. 17 ust. 1c ustawy, w przypadku dostaw towarów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się, jeżeli łączna wartość tych towarów w ramach jednolitej gospodarczo transakcji obejmującej te towary, bez kwoty podatku, przekracza kwotę 20.000 zł.

W załączniku nr 11 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, znajdują się towary sklasyfikowane przy pomocy odpowiednich symboli PKWiU. Pod poz. 28a, 28b i 28c tego załącznika znajdują się m.in. towary oznaczone symbolami ex 26.20.11.0, ex 26.30.22.0 oraz ex 26.40.60.0, które będą przedmiotem sprzedaży Wnioskodawcy.

Jednakże jak wynika z okoliczności sprawy – łączna wartość sprzedawanych przez Wnioskodawcę urządzeń elektronicznych na rzecz jednego nabywcy w ramach jednolitej gospodarczo transakcji obejmującej te urządzenia, bez kwoty podatku, nie będzie przekraczała kwoty 20.000 zł. Zatem w przedmiotowej sprawie podatnikiem z tytułu przedmiotowych dostaw towarów będzie Wnioskodawca.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie – na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

I tak, według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Powyższe zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Ponadto zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy – podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje jednakże stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych.

Jak stanowi art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwota nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez towary używane, w myśl art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

W oparciu o art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy, przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Stosownie zaś do art. 120 ust. 10 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

  1. osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
  2. podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  3. podatników, jeśli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
  4. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  5. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Dostawa towarów używanych, spełniających podaną wyżej definicję, może nastąpić na zasadach szczególnych, określonych w art. 120 ustawy, tj. w procedurze opodatkowania marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę VAT. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności w celu odsprzedaży. Przy czym, dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży nie mniej ważne jest – oprócz rodzaju towaru, który może zostać objęty tą procedurą – także to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.

Wspólną cechą wszystkich przypadków, o których mowa w art. 120 ust. 10 ustawy, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że we wcześniejszej fazie obrotu podmiot sprzedający używany towar pozbawiony był prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy jego nabyciu. Dotyczy to zarówno osób, które nie są podatnikami tego podatku i już z tego powodu pozbawione są możliwości obniżenia podatku należnego, jak i osób, które wprawdzie są podatnikami tego podatku ale z różnych powodów prawo do obniżenia podatku należnego im nie przysługiwało.

Biorąc powyższe pod uwagę zauważyć należy, że z przywołanego art. 120 ust. 10 ustawy wynika, iż procedura opodatkowania marży znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy nabycie towaru używanego przez podatnika jest nieopodatkowane, z uwagi na status zbywcy określony w ww. artykule. Tym samym, gdy podatnik nabędzie towary używane od podmiotów innych niż wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy, nie jest uprawniony do zastosowania opodatkowania marży.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania procedury VAT-marża przy sprzedaży urządzeń elektronicznych, pomimo trudności w ustaleniu pochodzenia tych urządzeń, a określanych przez sprzedających jako urządzenia „nowe”.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro sprzedawane przez Wnioskodawcę urządzenia elektroniczne stanowiące towary używane w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, Zainteresowany – jak wynika z opisu sprawy – będzie nabywał od podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy, to spełniona będzie przesłanka umożliwiająca stosowanie przy sprzedaży tych urządzeń procedury opodatkowania marży przewidzianej w art. 120 ust. 4 ustawy.

Wskazać należy, że na uznanie, iż przedmiotowe urządzenia elektroniczne są towarami używanymi w rozumieniu art. 120 ust. l pkt 4 ustawy nie ma wpływu fakt, że sprzedawcy oznaczają ww. urządzenia jako „nowe” lecz to, że ich sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy dokonują uprzedni użytkownicy tych urządzeń, spełniający warunki określone w art. 120 ust. 10 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.