0113-KDIPT1-3.4012.645.2017.2.BM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Ustalenia kwoty nabycia przy stosowaniu procedury VAT marża.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 września 2017 r. (data wpływu 19 września 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 listopada 2017 r. (data wpływu 14 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia kwoty nabycia przy stosowaniu procedury VAT marża – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia kwoty nabycia przy stosowaniu procedury VAT marża.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 8 listopada 2017 r. 2017 r. (data wpływu 14 listopada 2017 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytania oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie: handel używanymi samochodami. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i jest zarejestrowany dla potrzeb dostaw i nabyć wewnątrzwspólnotowych. Samochody, które Wnioskodawca kupuje do dalszej odsprzedaży spełniają definicję towaru używanego, o którym mowa w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług i w chwili odsprzedaży nadają się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie. Samochody używane Wnioskodawca sprowadza z Unii Europejskiej tj. z Niemiec, Holandii. Samochody te Wnioskodawca zakupuje na aukcjach internetowych firmy niemieckiej ..... Firma ta jest zarejestrowanym podatnikiem VAT unijnym i wystawia faktury, na których podaje swój numer unijny ..., a wartość samochodu sprzedawanego jest podana jako kwota netto bez wykazania stawki VAT. Według wiedzy Wnioskodawcy firma .... jest wyłącznym właścicielem sprzedawanych samochodów. Na stronie tej firmy umieszczane są zdjęcia i opisy samochodów, które podlegają licytacji. Zakup następuje po wylicytowaniu samochodu na aukcji. Po wylicytowaniu samochodu Wnioskodawca otrzymuje od firmy .... fakturę proforma na której wylicytowana wcześniej cena samochodu jest podzielona na cztery pozycje: 1) towar-samochód (procedura marża), 2) usługa przygotowania dokumentów (procedura odwrotne obciążenie), 3) usługa przygotowania samochodu do wydania (procedura odwrotne obciążenie), 4) usługa opłaty aukcyjnej (procedura odwrotne obciążenie). Po dokonaniu łącznej opłaty na jedno konto firmy .... za nabyty pojazd Wnioskodawca otrzymuje trzy faktury: 1) od firmy... za towar-samochód (procedura marża), 2) od firmy .... usługa przygotowania dokumentów (procedura odwrotne obciążenie) oraz usługa przygotowania samochodu do wydania (procedura odwrotne obciążenie) i 3) od firmy .... NIP: .... usługa opłata aukcyjna (procedura odwrotne obciążenie).

Suma wszystkich tych kwot stanowi wylicytowaną przez Wnioskodawcę cenę zakupu samochodu (aukcyjną) czyli suma wszystkich tych kwot stanowi wynagrodzenie dla dostawcy samochodu, przy czym wartość samochodu określona na fakturze w skrajnych przypadkach stanowi mniej niż 50% wylicytowanej ceny zakupu, a reszta to wymienione opłaty dodatkowe. Przy sprzedaży w Polsce zakupionych w ten sposób samochodów używanych Wnioskodawca stosuje procedurę szczególną, określoną w art. 120 ust. 4 ustawy, tj. opodatkowanie marży. Kwotę marży dla celów wyliczenia podatku należnego z tytułu sprzedaży tych samochodów Wnioskodawca wylicza w następujący sposób: za kwotę nabycia Wnioskodawca przyjmuje tylko z faktury za zakup samochodu wystawioną przez ..... NIP: .... (przeliczone na złote według kursu średniego NBP dla euro na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia tych faktur). Faktura, którą Wnioskodawca ujmuje w podstawie opodatkowania jest w całości opłacona: za cenę sprzedaży cenę wyrażoną na fakturze sprzedaży wystawionej kontrahentowi. Różnicę kwot jako wyliczoną marżę Wnioskodawca opodatkowuje stawką podstawową 23%.

W piśmie z dnia 8 listopada 2017 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że nabywa samochody od podmiotu wymienionego w Ustawie o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Z 2016r., poz. 710 ze zm.) art. 120 ust. 10 pkt 3 - dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5 ww. artykułu.

Wnioskodawca nabywa samochody w procedurze o której mowa w art. 312-325 Dyrektywy 2006/112AVE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE.L. Nr 347) - Kontrahent niemiecki, na którym koncentruje się wniosek jest wyłącznym właścicielem licytowanych samochodów i nie działa na rzecz innego podatnika.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy przy obliczaniu podstawy opodatkowania oraz kwoty należnego podatku od towarów i usług, w sytuacji opisanej we wniosku z dnia 13 września 2017 r. przy zastosowaniu procedury opodatkowania marży, Wnioskodawca prawidłowo postępuje nie zaliczając do „kwoty nabycia”, wartości opłat dodatkowych wykazanych w oddzielnych pozycjach tj. opłata aukcyjna, opłata za przygotowanie i wydanie dokumentów dotyczących samochodu, opłata za przygotowanie samochodu do wydania, a składających się na wylicytowaną cenę zakupu?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), stosowana przez Wnioskodawcę podstawa opodatkowania oprócz zakupu samochodu powinna także uwzględniać koszty związane z opłatami aukcyjnymi, opłatami za przygotowanie i wydanie dokumentów dotyczących samochodu oraz opłatę za przygotowanie samochodu. Wnioskodawca stoi na stanowisku iż powinien w procesie ustalania ceny nabycia uwzględniać ww. opłaty uiszczane na rzecz dostawcy towaru, którym jest kontrahent niemiecki, gdyż ich niedoliczenie skutkuje zaniżeniem realnych obciążeń, które ciążą na Wnioskodawcy każdorazowo w przypadku zakupu samochodu. Ww. opłaty uiszczane są wraz z każdym kolejnym samochodem, który Wnioskodawca wylicytuje na aukcji (co swoje potwierdzenia znajduje w wyszczególnieniu marki, modelu kupowanego samochodu oraz w unikalnym numerze VIN danego egzemplarza, znajdującym się w opisie szczegółowym każdej faktury). Zaznaczyć należy, iż samochody kupowane na niemieckim oraz holenderskim portalu aukcyjnym w odróżnieniu od realiów znanych z rodzimych portali aukcyjnych, stanowią wyłączną własność rzeczonych portali aukcyjnych, a wszelkie prawa od pierwotnych właścicieli zostały przeniesione na ww. serwisy aukcyjne przed wystawieniem przez nie ofert sprzedaży samochodów w formie aukcji. Potwierdzeniem powyższej tezy jest również przekazywanie przez kupującego - Wnioskodawcę, opłaty za zakupiony samochód poprzez przelanie kwoty należnej z tytułu nabycia samochodu, a także wynikającej z pozostałych ww. opłat na jedno i to samo konto bankowe sprzedającego. Dla potrzeb procedury "VAT-marża", przez kwotę nabycia Wnioskodawca rozumie wszystko to, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy). Składający wniosek przyjmuje, iż kwota nabycia to cena, którą podatnik zapłacił dostawcy towaru, a która to obejmuje wszystkie koszty związane bezpośrednio z transakcją, a więc poza fakturą dokumentującą zakup samochodu, również faktury za opłaty aukcyjne związane bezpośrednio z każdym konkretnym kupowanym samochodem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – jak stanowi ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie: handel używanymi samochodami. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i jest zarejestrowany dla potrzeb dostaw i nabyć wewnątrzwspólnotowych.

Wnioskodawca nabywa samochody od podmiotu wymienionego w Ustawie o podatku od towarów i usług - art. 120 ust. 10 pkt 3 - dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5 ww. artykułu.

Samochody, które Wnioskodawca kupuje do dalszej odsprzedaży spełniają definicję towaru używanego, o którym mowa w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług i w chwili odsprzedaży nadają się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie. Samochody te Wnioskodawca zakupuje na aukcjach internetowych firmy niemieckiej ..... Firma ta jest zarejestrowanym podatnikiem VAT unijnym i wystawia faktury. Zakup następuje po wylicytowaniu samochodu na aukcji. Po dokonaniu łącznej opłaty na jedno konto firmy .... za nabyty pojazd Wnioskodawca otrzymuje trzy faktury: 1) od firmy .... za towar-samochód (procedura marża), 2) od firmy .... usługa przygotowania dokumentów (procedura odwrotne obciążenie) oraz usługa przygotowania samochodu do wydania (procedura odwrotne obciążenie) i 3) od firmy .... usługa opłata aukcyjna (procedura odwrotne obciążenie).

Przy sprzedaży w Polsce zakupionych w ten sposób samochodów używanych Wnioskodawca stosuje procedurę szczególną, określoną w art. 120 ust. 4 ustawy, tj. opodatkowanie marży. Kwotę marży dla celów wyliczenia podatku należnego z tytułu sprzedaży tych samochodów Wnioskodawca wylicza w następujący sposób: za kwotę nabycia Wnioskodawca przyjmuje tylko z faktury za zakup samochodu wystawioną przez ....., za cenę sprzedaży cenę wyrażoną na fakturze sprzedaży wystawionej kontrahentowi. Różnicę kwot jako wyliczoną marżę Wnioskodawca opodatkowuje stawką podstawową 23%.

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy – w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez kwotę sprzedaży – w myśl art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy – rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika – art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy.

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Towarami używanymi są zatem te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym użytku).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy – przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

  1. osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
  2. podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  3. podatników, jeśli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
  4. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
  5. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Powyższe regulacje wskazują, że dla potrzeb zastosowania procedury marży, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy).

Należy zauważyć, iż formułując w art. 120 ustawy szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, ustawodawca, określając w ust. 4 tego artykułu podstawę opodatkowania, posłużył się sformułowaniem „kwota nabycia”.

Jak wskazano powyżej, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru otrzymał od podatnika (nabywcy). Tak rozumiana cena towaru (kwota nabycia) obejmuje wszystkie koszty związane z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie dostawcy. Do kwoty nabycia, o której mowa wyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone i nie są należne dostawcy towaru.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca otrzymuje faktury za przygotowanie dokumentów oraz przygotowanie samochodu do wydania i opłatę aukcyjną, wystawiane przez inne podmioty niż dostawca samochodu. Fakt, iż Wnioskodawca należność z tytułu opłaty za aukcję oraz opłaty za przygotowanie dokumentów oraz przygotowanie samochodu do wydania i opłatę aukcyjną przekazuje bezpośrednio dostawcy samochodu nie zmienia podmiotu, wobec którego Wnioskodawca jest zobowiązany zapłacić tą należność.

W świetle obowiązujących przepisów prawa oraz przedstawionego we wniosku opisu sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca przy sprzedaży przedmiotowych samochodów ma prawo zastosować procedurę opodatkowania w systemie „VAT marża”. Wnioskodawca określając podstawę opodatkowania (marżę) powinien wyliczyć różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia (zapłaconą przez Wnioskodawcę pierwotnemu sprzedawcy), pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług. Zatem, Wnioskodawca ustalając wartość nabycia przedmiotowych samochodów winien uwzględnić kwotę nabycia samochodu, którą Wnioskodawca (nabywca towaru - kupujący) zapłacił dostawcy samochodu. Natomiast opłaty wynikające z faktur za opłaty aukcyjne, opłaty za przygotowanie i wydanie dokumentów dotyczących samochodu oraz opłatę za przygotowanie samochodu, które są wystawiane przez inne podmioty, niż dostawca samochodu i należność z tytułu tych opłat przysługuje innym podmiotom, a nie pierwotnemu sprzedawcy samochodu, nie mogą zwiększać kwoty nabycia, o której mowa w art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że do kwoty nabycia Wnioskodawca winien zaliczyć kwotę nabycia samochodu, którą Wnioskodawca zapłacił dostawcy samochodu. W kwocie nabycia nie powinny być natomiast ujęte dodatkowe opłaty tj. opłata aukcyjna, opłata za przygotowanie i wydanie dokumentów dotyczących samochodu, opłata za przygotowanie samochodu do wydania.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym „kwota nabycia to cena, którą podatnik zapłacił dostawcy towaru, a która to obejmuje wszystkie koszty związane bezpośrednio z transakcją, a więc poza fakturą dokumentującą zakup samochodu, również faktury za opłaty aukcyjne związane bezpośrednio z każdym konkretnym kupowanym samochodem”, należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, niniejsza interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.