0111-KDIB2-1.4010.379.2018.1.AP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
- Czy spółdzielnia, na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o CIT, miała prawo zastosować 15% stawkę podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 r.?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 września 2018 r. (data wpływu 26 września 2018 r.), uzupełnionym 30 listopada 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zastosowania 15% stawki podatkowej do opodatkowania dochodów uzyskanych w 2017 r. – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2018 r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zastosowania 15% stawki podatkowej do opodatkowania dochodów uzyskanych w 2017 r. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 22 listopada 2018 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.379.2018.2.AP wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 30 listopada 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca  Spółdzielnia Pracy w Likwidacji (dalej: „Spółdzielnia” lub „Wnioskodawca”), w 2016 r., prowadził działalność gospodarczą, z której przychód brutto tj. łącznie z podatkiem od towarów i usług, wynosił 2.311.630,45 zł. W dniu 7 lipca 2017 r. Spółdzielnia została postawiona w stan likwidacji, a majątek Spółdzielni został w całości sprzedany za kwotę 6.500.000 zł. Zatrudnienie na koniec 2016 r. wynosiło 26 osób.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy spółdzielnia, na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2a (winno być: art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o CIT, miała prawo zastosować 15% stawkę podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2a (winno być: art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółdzielnia będąc małym podatnikiem, była uprawniona do korzystania z niższej 15% stawki podatku dochodowego, ponieważ w 2016 r. przychody brutto wynosiły 2.311.630,45 zł., a zatrudnienie 26 osób.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2017 r. (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2343 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Ustawą z dnia 5 września 2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1550) - na mocy art. 2 pkt 7 tej ustawy - nadano nowe brzmienie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a i 24b, wynosi:

  1. 19% podstawy opodatkowania;
  2. 15% podstawy opodatkowania - w przypadku:
    1. małych podatników,
    2. podatników rozpoczynających działalność - w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

Tym samym - co do zasady - podatek dochodowy od osób prawnych wynosi 19% podstawy opodatkowania. Jednocześnie stawkę tę obniżono do 15% podstawy opodatkowania dla niektórych podatników. Z obniżonej stawki korzystać mogą:

  • mali podatnicy,
  • podatnicy rozpoczynający działalność - w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

W myśl art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

W 2017 r. za małego podatnika można zatem uznać tego, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) za 2016 r. nie przekroczyła kwoty 5.157.000 zł. W 2016 r. pierwszym dniem roboczym października był 3 października i to według kursu na ten dzień należy przeliczyć kwoty wyrażone w euro. Wg wyliczenia: średni kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski na dzień 3 października 2016 r. (zgodnie z tabelą kursów NBP z 3 października 2016 r. Nr 190/A/NBP/2016) wynosił 4,2976 zł x 1.200.000 = 5.157.120 zł, w zaokrągleniu 5.157.000 zł.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w 2016 r., prowadził działalność gospodarczą, z której przychód brutto tj. łącznie z podatkiem od towarów i usług, wyniósł 2.311.630,45 zł. W dniu 7 lipca 2017 r. Spółdzielnia została postawiona w stan likwidacji, a majątek Spółdzielni został w całości sprzedany za kwotę 6.500.000 zł.

Skoro zatem uzyskane przez Wnioskodawcę w 2016 r. przychody (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyły kwoty 5.157.000 zł (równowartości 1.200.000 euro wyrażonej w złotych), to w 2017 r. Wnioskodawca był „małym podatnikiem”, w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

W konsekwencji w roku podatkowym 2017 Wnioskodawcy przysługiwało prawo do opłacania podatku dochodowego od osób prawnych według 15% stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT. Na możliwość zastosowania ww. obniżonej stawki podatkowej nie ma przy tym wpływu wielkość zatrudnienia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a,
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ..., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.