ITPB2/415-955/14-6/RS | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego do majątku wspólnego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) oraz zgodnie z art. 223 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 885/15 (data wpływu prawomocnego orzeczenia 8 maja 2018 r.) stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2014 r. (data wpływu 20 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2014 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego.

Dotychczasowy przebieg postępowania

W dniu 19 stycznia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów wydał dla Wnioskodawczyni indywidualną interpretację znak: ITPB2/415-955/14/RS dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego, w której uznał stanowisko Wnioskodawczyni, w części dotyczącej skutków przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo odrębnej własności za prawidłowe oraz nieprawidłowe w pozostałym zakresie. Stwierdził, że Wnioskodawczyni spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nabyła w 1998 r. w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej oraz w 2009 r. w wyniku częściowego podziału majątku wspólnego.

W związku z powyższym uznał, że odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię w dniu 8 września 2014 r. lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej:

  • w części nabytej w 1998 r. zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, a zatem nie stanowi źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
  • w części nabytej w 2009 r. zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, a zatem stanowi źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stąd też podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Wnioskodawczyni na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 19 stycznia 2015 r. znak: ITPB2/415-955/14/RS wniosła pismem z dnia 4 lutego 2015 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów pismem z dnia 17 marca 2015 r. znak: ITPB2/4511-1-10/15/TJ stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawczyni na interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 19 stycznia 2015 r. znak: ITPB2/415-955/14/RS złożyła skargę z dnia 17 kwietnia 2015 r. (data wpływu 27 kwietnia 2015 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 885/15 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 19 stycznia 2015 r. znak: ITPB2/415-955/14/RS.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 885/15, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy złożył skargę kasacyjną z dnia 21 grudnia 2015 r. znak ITPB2/4511-3-17/15/RS/173/15 do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Pismem z dnia 8 marca 2018 r. pełnomocnik organu podatkowego cofnął wniesioną skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 21 marca 2018 r. sygn. akt II FSK 660/16 Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek Strony w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości wymaga ponownego rozpatrzenia przez tut. organ.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 1998 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła na podstawie przydziału spółdzielni do majątku wspólnego małżonków na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w G.

W dniu 29 stycznia 2009 r. Wnioskodawczyni zawarła z małżonkiem umowę majątkową małżeńską ustanawiając jednocześnie w swoim związku małżeńskim ustrój rozdzielności majątkowej. W tym samym dniu małżonkowie dokonali częściowego podziału majątku wspólnego, przedmiotem którego było spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jak również inna nieruchomość oraz udział w nieruchomości. W wyniku częściowego podziału majątku wspólnego Wnioskodawczyni nabyła ww. prawo, nieruchomość i udział w nieruchomości a podziału dokonano bez spłat.

W dniu 20 października 2009 r. nastąpiło ustanowienie odrębnej własności opisanego lokalu oraz przeniesienie prawa własności na rzecz Wnioskodawczyni. W dniu 8 września 2014 r. Wnioskodawczyni działając przez pełnomocnika (małżonka) dokonała sprzedaży (odpłatnego zbycia) opisanego lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy z tytułu odpłatnego zbycia opisanej nieruchomości powstał u Wnioskodawczyni obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości w opisanym stanie faktycznym w ogóle nie powstał. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  4. innych rzeczy,
  • jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Wnioskodawczyni uważa, że przepis cytowanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy formułuje generalną zasadę, iż podatek dochodowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nie występuje w sytuacji, gdy od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeżeli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub ich części lub udziału w nieruchomości i praw majątkowych określonych w powołanym przepisie, upłynęło 5 lat, sprzedaż tej nieruchomości nie podlega w ogóle opodatkowaniu - nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy istotne jest ustalenie, czy następujące zdarzenia:

  1. częściowy podział majątku wspólnego, na mocy którego opisane powyżej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego otrzymała Wnioskodawczyni,
  2. ustanowienie odrębnej własności opisanego lokalu oraz przeniesienie prawa własności na rzecz Wnioskodawczyni stanowią nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie - Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością - art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Zgodnie natomiast z art. 47 § 1 zd. 1 Kodeksu małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa), przy czym do ustanowionej umową wspólności majątkowej stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności ustawowej, z zachowaniem przepisów dotyczących umownych ustrojów majątkowych.

Jak podkreśla się w piśmiennictwie, więź łącząca małżonków jest silniejsza w porównaniu z uregulowaną w prawie rzeczowym więzią łączącą "ułamkowych" współwłaścicieli rzeczy wspólnej. Uzasadnia to jej niepodzielny charakter. Każdy z małżonków jest mianowicie "niepodzielnie" współuprawniony do całego majątku, a nie tylko do jego ułamkowej części. Ustawowa wspólność majątkowa jest sytuacją prawną, na którą składają się uprawnienia do poszczególnych przedmiotów majątkowych, tworzących majątek wspólny w wąskim rozumieniu tego pojęcia (czyli obejmujący tylko aktywa). Ponieważ ustrój wspólności ustawowej ma charakter wspólności łącznej, poszczególne uprawnienia mają postać współuprawnień, przysługujących niepodzielnie obojgu małżonkom. Charakter każdego uprawnienia do określonego składnika majątku wspólnego zależy z kolei od charakteru poszczególnych przedmiotów majątkowych wchodzących w skład tego majątku. W szczególności do majątku wspólnego wchodzą prawa związane z przedmiotem wspólności, a także niektóre prawa mające charakter pochodny lub akcesoryjny względem praw pozostających w majątkach osobistych. Ta sytuacja podlega ochronie jako całość i każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego.

Wnioskodawczyni uważa, że nabyła wraz z mężem do majątku wspólnego przedmiotowe spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Skoro wspólność ustawowa jest wspólnością bezudziałowa, to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nie przysługiwało Wnioskodawczyni jedynie w połowie, lecz była ona współuprawniona do całości tego prawa. W związku z tym błędnym jest pogląd, że Wnioskodawczyni na skutek częściowego podziału majątku wspólnego nabyła 1/2 tego prawa należącą do męża. Nie ma możliwości określenia, w jakiej części nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez małżonków nabywających razem to prawo pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej. Nie jest też możliwe nabycie w tym prawie udziału przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej.

W ocenie Wnioskodawczyni błędne jest stanowisko, zgodnie z którym w wyniku częściowego podziału majątku wspólnego, na mocy którego opisane powyżej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego otrzymała Wnioskodawczyni, czyli przeniesienia tego prawa z majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego jednego z małżonków, ten małżonek nabył po raz drugi to prawo, ponieważ, z uwagi na istotę wspólności majątkowej małżeńskiej, nie było możliwe wyodrębnienie przypadającego każdemu z małżonków udziału w tym prawie już podczas pierwotnego, wspólnego nabycia.

Wnioskodawczyni stwierdza, że analogiczny pogląd w podobnej sprawie wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 grudnia 2011 r. (sygn. akt II FSK 1101/10), w którym to wyroku Sąd uznał, że wadliwy jest pogląd, zgodnie z którym w wyniku śmierci jednego z małżonków znajdującego się w ustroju małżeńskiej wspólności majątkowej, drugi małżonek nabywa po raz drugi w drodze spadku po pierwszym małżonku udział w tej samej nieruchomości, ponieważ z uwagi na istotę wspólności majątkowej małżeńskiej nie było możliwe wyodrębnienie przypadającego każdemu z małżonków udziału w nieruchomości już podczas pierwotnego, wspólnego jej nabycia. Stanowisko to zostało w pełni zaakceptowane przez sądy administracyjne (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2013 r. I SA/Gd 760/13, WSA w Gdańsku z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1115/11, WSA w Krakowie z dnia 7 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Kr 1378/12, WSA we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1474/11, WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3464/12, WSA w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2999/12). WSA w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2014 r, sygn. akt III SA/Wa 275/14 podzielił powyższe stanowisko w odniesieniu do nabycia nieruchomości w drodze darowizny z majątku wspólnego małżonków do majątku odrębnego żony.

Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności i trafniejsze jest używanie dla jej określenia terminu zamiast „współwłasność łączna” – „wspólność małżeńska”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej, tzn. obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela. Obu współwłaścicielom przysługuje pełne prawo do całej masy majątkowej w niej zawartej i dlatego żaden ze współwłaścicieli nie może korzystać z praw własności przez cały czas trwania współwłasności łącznej.

W ocenie Wnioskodawczyni, niedopuszczalnym uproszczeniem byłoby przyjęcie, że dwukrotnie nabyła połowę spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, w którym, z uwagi na ustrój majątkowy, niemożliwe było określenie udziałów. Pierwszy raz w chwili nabycia tego prawa do majątku wspólnego, drugi raz w wyniku przeniesienia go do majątku osobistego na skutek częściowego podziału majątku wspólnego. Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które Wnioskodawczyni oraz - odrębnie - jej mąż posiadali w chwili nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty przeniesienia tego prawa do majątku osobistego Wnioskodawczyni na skutek częściowego podziału majątku wspólnego. Zdaniem Wnioskodawczyni, rozstrzyganie wątpliwości przy pomocy wykładni na korzyść fiskusa (in dubio pro fisco) miałoby w tej sprawie charakter wykładni rozszerzającej, niedopuszczalnej w procesie stosowania prawa podatkowego. Prowadziłaby ona w sposób nieuprawniony, do zmiany zakresu stosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy poprzez objęcie jego skutkami takich stanów faktycznych, których opodatkowanie nie jest wyraźnie i jednoznacznie wskazane w ustawie.

Ponadto ustanowienie odrębnej własności opisanego lokalu oraz przeniesienie prawa własności na rzecz Wnioskodawczyni również nie stanowiło nabycia przez Wnioskodawczynię w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz przeniesienie prawa własności nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przynależnego do tego lokalu mieszkalnego gruntu jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Tak więc na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, datę nabycia lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym do tego lokalu gruntem, należy utożsamiać z chwilą pierwotnego nabycia prawa do tego lokalu, tj. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Ustanowienie odrębnej własności i przeniesienie prawa własności w 2009 r. w istocie było tylko przekształceniem formy prawnej władania rzeczą, a nie nowym nabyciem. Wnioskodawczyni twierdzi, że stanowisko to wielokrotnie zostało potwierdzone przez organy podatkowe - przykładowo w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (IPTPB2/415-450/11-2/ASZ). Dlatego też w sytuacji, w której Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła w 1998 r. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, które następnie wskutek częściowego podziału majątku wspólnego zostało przeniesione do majątku odrębnego i które następnie - po ustanowieniu odrębnej własności opisanego lokalu oraz przeniesieniu prawa własności na rzecz Wnioskodawczyni - odpłatnie zbyła, za datę nabycia, od której liczony jest 5-letni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, czyli 1998 r.

Reasumując, z uwagi na charakter i specyfikę wspólności majątkowej małżeńskiej (wspólność bezudziałowa) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nastąpiło w całości przez Wnioskodawczynię w 1998 r. (do majątku wspólnego). Ponieważ zbycia nieruchomości Wnioskodawczyni dokonała w 2014 r. należy stwierdzić, że upłynął pięcioletni okres od końca roku, w którym dokonane było nabycie udziału w nieruchomości, w związku z czym nie powstał u Wnioskodawczyni obowiązek podatkowy z tytułu odpłatnego zbycia opisanej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  4. innych rzeczy
  • jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu, ma moment ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 1998 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła na podstawie przydziału spółdzielni do majątku wspólnego małżonków na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w G.

W dniu 29 stycznia 2009 r. Wnioskodawczyni zawarła z małżonkiem umowę majątkową małżeńską ustanawiając jednocześnie w swoim związku małżeńskim ustrój rozdzielności majątkowej. W tym samym dniu małżonkowie dokonali częściowego podziału majątku wspólnego, przedmiotem którego było spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jak również inna nieruchomość oraz udział w nieruchomości. W wyniku częściowego podziału majątku wspólnego Wnioskodawczyni nabyła ww. prawo, nieruchomość i udział w nieruchomości a podziału dokonano bez spłat.

W dniu 20 października 2009 r. nastąpiło ustanowienie odrębnej własności opisanego lokalu oraz przeniesienie prawa własności na rzecz Wnioskodawczyni. W dniu 8 września 2014 r. Wnioskodawczyni działając przez pełnomocnika (małżonka) dokonała sprzedaży (odpłatnego zbycia) opisanego lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 885/15 uznał, iż stanowisko Ministra Finansów wyrażone w interpretacji indywidualnej jest wadliwe, bowiem podstawą przyjęcia przez organ podatkowy dopuszczalności opodatkowania przychodu z tytułu zbycia lokalu mieszkalnego jest niewłaściwe rozumienie instytucji "wspólności małżeńskiej" i w rezultacie błędne rozumienie terminu "nabycie" z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

WSA zauważył, że w orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym nie ma możliwości określenia, w jakiej części nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. przez małżonków nabywających razem tą nieruchomość a pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej z art. 31 k.r.o.

Nie jest też możliwe nabycie w określonym udziale nieruchomości przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej (zob. np. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2011 r., WSA w Gdańsku z dnia 10 września 2013 r. I SA/Gd 760/13, WSA w Gdańsku z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1115/11, WSA w Krakowie z dnia 7 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Kr 1378/12, WSA we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1474/11, WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3464/12, WSA w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2999/12, WSA w Warszawie z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 275/14, WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 3464/12 (dostępne w elektronicznej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd jak stwierdził, w pełni podziela powyższy pogląd i uważa, że ma on zastosowanie w rozpatrywanej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie sygn. akt II FSK 1101/10 zauważył, że wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności i spotyka się poglądy, że trafniejsze jest używanie dla jej określenia terminu, zamiast "współwłasność łączna" – "wspólność małżeńska". Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej, to znaczy obejmuje cały zbiór praw majątkowych takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że w małżeństwie, w którym obowiązuje ustrój wspólności majątkowej ustawowej, występują trzy masy majątkowe: majątek wspólny małżonków oraz dwa majątki osobiste każdego z małżonków. Majątki te zwykle w trakcie trwania wspólności ustawowej nie są wyodrębnione i stanowią jedną całość gospodarczą a ich podział następuje dopiero po ustaniu wspólności. Składnikami majątku wspólnego są majątkowe prawa podmiotowe o charakterze zarówno bezwzględnym, jak i względnym, a w szczególności prawa rzeczowe i wierzytelności (por. Tomasz Sokołowski, Komentarz do art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, Lex).

Sąd stwierdził, że współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela. Obu współwłaścicielom przysługuje pełne prawo do całej masy majątkowej w niej zawartej i dlatego żaden ze współwłaścicieli nie może korzystać z praw własności przez cały czas trwania współwłasności łącznej (por. Edward Gniewek, Komentarz do art. 196 Kodeksu cywilnego, Lex).

W związku z powyższym, nie ma możliwości określenia w jakiej części nastąpiło nabycie własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. przez małżonków nabywających razem to prawo, a pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej z art. 31 K.r.o. Nie jest też możliwe nabycie w określonym udziale własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej.

W ocenie Sądu nie można przyjąć, że Skarżąca dwukrotnie nabyła połowę spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, w którym, z uwagi na ustrój majątkowy, niemożliwe było określenie udziałów: pierwszy raz w chwili nabycia tego prawa do majątku wspólnego, drugi raz w wyniku przeniesienia go do majątku osobistego na skutek częściowego podziału majątku wspólnego.

Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które Skarżąca oraz - odrębnie - jej mąż posiadali w chwili nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty przeniesienia tego prawa do majątku osobistego Skarżącej na skutek częściowego podziału majątku wspólnego w 2009 r.

W ocenie Sądu błędne jest zatem stanowisko, zgodnie z którym w wyniku częściowego podziału majątku wspólnego, na mocy którego ustanowione odrębne prawo własności do lokalu mieszkalnego otrzymała Skarżąca, czyli przeniesienia tego prawa z majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego jednego z małżonków, ten małżonek nabył po raz drugi to prawo - z uwagi na okoliczność, że częściowy podział majątku wspólnego nie był ekwiwalentny w naturze, ponieważ, z uwagi na istotę wspólności majątkowej małżeńskiej, nie było możliwe wyodrębnienie przypadającego każdemu z małżonków udziału w tym prawie już podczas pierwotnego, wspólnego nabycia.

W związku z powyższym wadliwy jest pogląd organu, zgodnie z którym Skarżąca spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nabyła w 1998 r. jedynie w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, ponieważ, z uwagi na istotę wspólności majątkowej małżeńskiej, nie było możliwe wyodrębnienie przypadającego każdemu z małżonków udziału w nieruchomości już podczas pierwotnego, wspólnego jej nabycia.

Zdaniem Sądu uprawnione jest stanowisko, że w sytuacji, w której Skarżąca wraz z małżonkiem nabyła w 1998 r. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, które następnie wskutek częściowego podziału majątku wspólnego zostało przeniesione do majątku odrębnego, i które następnie - po ustanowieniu odrębnej własności lokalu oraz przeniesieniu prawa własności na rzecz Skarżącej - odpłatnie zbyła, za datę nabycia, od której liczony jest 5-letni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., należy przyjąć datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, czyli 1998 r.

W konsekwencji, wbrew ocenie prawnej zawartej w zaskarżonej do Sądu interpretacji indywidualnej, w przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego nie powstał, bowiem odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. 1998 r.), a zatem nie stanowi źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz uwzględniając stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 885/15, należy stwierdzić, że w sytuacji, w której Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyła w 1998 r. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, które następnie wskutek częściowego podziału majątku wspólnego zostało przeniesione do majątku odrębnego, i które następnie - po ustanowieniu odrębnej własności lokalu oraz przeniesieniu prawa własności na Jej rzecz - odpłatnie zbyła, za datę nabycia, od której liczony jest 5-letni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, czyli 1998 r.

W konsekwencji odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. 1998 r.), a zatem nie stanowi źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.