ILPP4/443-528/13-4/ISN | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy przychody odsetkowe z tytułu lokowania własnych wolnych środków pieniężnych na lokatach bankowych za pośrednictwem „A”, powinny być wykazywane przez Spółkę jako import usług finansowych zwolnionych z VAT w Polsce?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2013 r. (data wpływu 15 listopada 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 31 stycznia 2014 r. (data wpływu 5 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wykazywania odsetek uzyskanych z tytułu lokowania własnych wolnych środków pieniężnych jako importu usług - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wykazywania odsetek uzyskanych z tytułu lokowania własnych wolnych środków pieniężnych jako importu usług. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 31 stycznia 2014 r. (data wpływu 5 lutego 2014 r.) o przedstawienie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działalności spółki Sp. z o.o. (dalej jako Spółka) jest szeroko pojęta produkcja samochodów i części samochodowych. Spółka na własne potrzeby lokuje wolne środki pieniężne na lokatach bankowych, w związku z czym uzyskuje przychody w postaci odsetek. Spółka nie zajmuje się działalnością finansową. Dodatkowo należy zaznaczyć, że środki lokowane są w bankach za granicą za pośrednictwem innej Spółki należącej do Grupy, tj. „A” S.A. z siedzibą w Belgii (dalej „A”), która jest stroną umowy o depozyt.

W złożonym uzupełnieniu Spółka poinformowała, że:

  1. Jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym o numerze identyfikacji podatkowej: ....
  2. Spółka zawarła umowę o depozyt ze spółką „A” z siedzibą w Belgii. W ramach przedmiotowej umowy Spółka jako deponent składa lokaty w firmie „A”, a „A” przyjmuje takie lokaty na określonych warunkach. „A” płaci Spółce odsetki od każdej zdeponowanej kwoty.
  3. Spółka „A” lokuje zdeponowane od Spółki środki pieniężne w bankach za granicą i zawiera z nimi w swoim imieniu umowy o depozyt.
  4. Umowa pomiędzy Spółką a „A” stanowi umowę depozytu nieprawidłowego, o której mowa w art. 845 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).
  5. Spółka „A” spełnia definicję podatnika, o której mowa w art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i jest zidentyfikowana do celów podatku od wartości dodanej o numerze (...).
  6. Spółka „A” nie posiada na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przychody odsetkowe z tytułu lokowania własnych wolnych środków pieniężnych na lokatach bankowych za pośrednictwem „A”, powinny być wykazywane przez Spółkę jako import usług finansowych zwolnionych z VAT w Polsce...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów - stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez odpłatne świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

A” świadczy usługę na rzecz Spółki w zakresie przyjmowania środków pieniężnych w depozyt. Umowa stanowi umowę depozytu nieprawidłowego, o której mowa w art. 845 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym pod pojęciem depozytu nieprawidłowego należy rozumieć taką umowę, na podstawie której przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku (stosuje się wtedy odpowiednio przepisy o pożyczce). Jednocześnie osoba biorąca pieniądze lub rzecz w depozyt nieprawidłowy ma obowiązek oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale niekoniecznie tę samą.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, miejscem opodatkowania wykonywanych przez „A” usług finansowych na rzecz Spółki jest Polska.

Art. 28b ust. 1 ustawy o VAT określa zasadę w zakresie ustalania dla potrzeb VAT miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów będących podatnikami VAT. Zgodnie z treścią tego przepisu, „miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatników jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n”.

Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a tym samym spełnia definicję podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, obowiązującą dla potrzeb ustalania miejsca świadczenia usług na gruncie tego podatku.

Opisana powyżej usługa finansowa przyjmowania depozytów świadczona na rzecz Spółki przez „A” nie będzie objęta żadnym z wyjątków od zasady wyrażonej w art. 28b ustawy o VAT. Tym samym, usługa będzie podlegała opodatkowaniu w kraju siedziby Spółki (usługobiorcy), tj. w Polsce.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, „podatnikami są również osoby prawne (...) nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju (...). Usługobiorcą jest w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15 (...)”.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, importem usług jest „świadczenie usług z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4”.

A” jest spółką z siedzibą w Belgii i nie posiada w Polsce „stałego miejsca prowadzenia działalności”. W związku z powyższym na mocy wskazanego przepisu, Spółka jako podatnik będzie zobowiązana do rozliczenia usługi finansowej, świadczonej przez „A”, na zasadzie importu usług.

W art. 43 ust. 1 pkt 37-41 wymienione są następujące usługi:

  • usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji;
  • usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;
  • usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę;
  • usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług;
  • usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 131, poz. 763), z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie.

Odnosząc się do kwestii właściwej stawki VAT należy wskazać powyżej wymieniony art. 43 ust. 1 pkt 40, w myśl którego zwalnia się z VAT usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych oraz pośrednictwa w świadczeniu tych usług.

Biorąc powyższe pod uwagę - Spółka stoi na stanowisku - że odsetki z lokat powinny być wykazywane przez nią jako import usług finansowych zwolniony z VAT w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zaznaczyć należy, że powyższy artykuł zawiera zakres przedmiotowy czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy - przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie. W ten sposób podkreśla się powszechność opodatkowania. Tym samym, jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie podatku od towarów i usług stanowi ono usługę. Zwrócić należy także uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy, że czynnikiem wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.

Zaznaczyć należy także, że w myśl art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) - strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Tak więc to strony w umowach cywilnoprawnych określają zakres czynności, które składają się na daną transakcję.

Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy - przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Na mocy art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy - podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

  1. usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
  2. usługobiorcą jest:
    • w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    • w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka - zarejestrowany podatnik VAT czynny - na własne potrzeby lokuje wolne środki pieniężne na lokatach bankowych, w związku z czym uzyskuje przychody w postaci odsetek. Spółka zawarła umowę o depozyt ze spółką „A” z siedzibą w Belgii. W ramach przedmiotowej umowy Spółka jako deponent składa lokaty w firmie „A”, a „A” przyjmuje takie lokaty na określonych warunkach. „A” płaci Spółce odsetki od każdej zdeponowanej kwoty. „A” lokuje zdeponowane od Spółki środki pieniężne w bankach za granicą i zawiera z nimi w swoim imieniu umowy o depozyt. Umowa pomiędzy Spółką a „A” stanowi umowę depozytu nieprawidłowego, o której mowa w art. 845 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

Import usług stanowi na gruncie ustawy szczególną procedurę, w ramach której podatnik nabywający usługi od podmiotu zagranicznego sam rozlicza z tego tytułu podatek należny.

Powołany powyżej przepis art. 17 ustawy określa podatników podatku VAT zobowiązanych do rozliczenia tzw. importu usług, tj. zasadniczo, transakcji nabycia przez polskiego podatnika VAT (lub osobę prawną zarejestrowaną na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych) usług świadczonych przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego polega m.in. na tym, że organ interpretacyjny „porusza się” niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę oraz wyrażonej przez nią oceny prawnej (stanowiska). Interpretacja indywidualna jest ograniczona do pewnego aspektu (kontekstu prezentacji treści normatywnej) z uwagi na treść sformułowanego przez Spółkę pytania. W związku z tym, tut. Organ interpretacyjny dokonał oceny stanowiska Spółki mając w szczególności na uwadze treść zadanego przez nią pytania.

Jak wskazano w niniejszej interpretacji, ze świadczeniem usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy za określone świadczenie przysługuje wynagrodzenie. W przedmiotowej sprawie odsetki otrzymane przez Spółkę nie mogą stanowić wynagrodzenia dla innego podmiotu (nawet gdy podmiot ten wykonuje określone czynności na rzecz Spółki).

Podkreślić należy, że czynnikiem wyróżniającym określoną czynność jako usługę jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności przez usługodawcę zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby usługobiorcy, a pomiędzy świadczeniem usługi przez usługodawcę a otrzymanym przez niego od usługobiorcy wynagrodzeniem istniej bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Zatem wynagrodzeniem dla usługodawcy za wykonaną usługę jest płatność dokonana przez usługobiorcę.

W związku z powyższym, Spółka otrzymując odsetki nie dokonuje zakupu usług od podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Wobec powyższego przychody odsetkowe z tytułu lokowania własnych wolnych środków pieniężnych na lokatach bankowych za pośrednictwem „A”, nie powinny być wykazywane przez Spółkę jako import usług finansowych zwolnionych od podatku od towarów i usług w Polsce.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.