0111-KDIB3-1.4012.392.2018.2.AB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Opodatkowanie darowizny działki niezabudowanej oraz opodatkowanie zamiany nieruchomości w postaci lokalu

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 maja 2018 r. (data wpływu 17 maja 2018 r.), uzupełnionym pismem z 2 lipca 2018 r. (data wpływu 6 lipca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny działki niezabudowanej oraz opodatkowania zamiany nieruchomości w postaci lokalu – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2018 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny działki niezabudowanej oraz opodatkowania zamiany nieruchomości w postaci lokalu. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 2 lipca 2018 r. (data wpływu 6 lipca 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 20 czerwca 2018 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.392.2018.1.AB.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka I (dalej: Wnioskodawca, Spółka) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest właścicielem działki nr 44, obręb 104, jedn. ewidencyjna K o powierzchni 1839 m2 (dalej: Działka). Działka jest niezabudowana i objęta jest Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego obszaru „X” z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkalną z lokalami usługowymi. Przedmiotową Działkę Spółka nabyła w 2015 r. na podstawie umowy sprzedaży oraz umowy odpłatnego zniesienia współwłasności, od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Transakcja nabycia nie podlegała więc opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: podatek VAT).

Ponadto Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w k wraz z przynależną do tego lokalu komórką lokatorską oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego (dalej: Lokal). Przedmiotowy Lokal został wybudowany przez Spółkę i na chwilę obecną traktowany jest jako wyrób gotowy Spółki. Powierzchnia użytkowa Lokalu wynosi 52 m2. W związku z wybudowaniem Lokalu, Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Lokal nie był i nie jest wykorzystywany na potrzeby własne Spółki jak i podmiotów trzecich jak również nie był i nie jest przedmiotem najmu/dzierżawy. Jest to lokal nowy.

Aktualnie pomiędzy Wnioskodawcą a Skarbem Państwa toczy się postępowanie w sprawie zamiany nieruchomości polegającej na oddaniu Spółce w użytkowanie wieczyste działki będącej własnością Skarbu Państwa w zamian za prawo własności lokalu mieszkalnego należącego do Spółki. W tym celu w pierwszej kolejności, Wnioskodawca przekaże na rzecz Skarbu Państwa, w drodze darowizny (dokonanej w formie aktu notarialnego), przysługujące mu prawo własności Działki, z jednoczesnym zobowiązaniem się Wnioskodawcy i Skarbu Państwa do zawarcia umowy zamiany polegającej na oddaniu przez Skarb Państwa w użytkowanie wieczyste Spółce nieruchomości stanowiącej ww. działkę w zamian za przekazanie przez Spółkę na rzecz Skarbu Państwa Lokalu będącego własnością Spółki.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Ad.1.

Wnioskodawca wybudował lokal z zamiarem jego sprzedaży (jako towar handlowy).

Ad.2.

Do momentu zamiany przedmiotowego lokalu nie wystąpi jego pierwsze zajęcie (używanie).

Ad.3.

Jak już Wnioskodawca wskazał w odpowiedzi na poprzednie pytanie, do momentu zamiany przedmiotowego lokalu nie wystąpi jego pierwsze zajęcie (używanie).

Ad.4.

Lokal będący przedmiotem zamiany nie jest środkiem trwałym Wnioskodawcy i jest lokalem nowym. Co za tym idzie, Wnioskodawca nie ponosił wydatków na jego ulepszenie, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, w stosunku do których miałby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ad.5.

Jak to zostało wskazane w odpowiedzi na poprzednie pytanie, Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem zamiany.

Ad.6.

Jak to zostało przez Wnioskodawcę wskazane w opisie zdarzenia przyszłego wniosku ORD-IN z dnia 7 maja 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, przedmiotem zamiany ma być lokal mieszkalny o powierzchni 52 m2, znajdujący się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, lokal ten jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o podatku od towarów i usług.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego zawartego w części G w pozycji 74 wniosku ORD- IN.

W świetle powyższego, Wnioskodawca uzupełnia opis zdarzenia przyszłego zawarty w części G w pozycji 74 wniosku ORD-IN z dnia 7 maja 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, poprzez przedstawienie ujednoliconego opisu zdarzenia przyszłego, uwzględniającego treść udzielonych powyżej odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu z dnia 20 czerwca 2018 r.:

„Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest właścicielem działki nr 44, obręb 104, jedn. ewidencyjna K o powierzchni 1839 m2 (dalej: Działka). Działka jest niezabudowana i objęta jest Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego obszaru „X” z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkalną z lokalami usługowymi. Przedmiotową Działkę Spółka nabyła w 2015 r. na podstawie umowy sprzedaży oraz umowy odpłatnego zniesienia współwłasności, od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Transakcja nabycia nie podlegała więc opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: podatek VAT).

Ponadto Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w K wraz z przynależną do tego lokalu komórką lokatorską oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego (dalej: Lokal). Przedmiotowy Lokal został wybudowany przez Spółkę z zamiarem jego sprzedaży i na chwilę obecną traktowany jest jako towar handlowy. W związku z wybudowaniem Lokalu, Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Lokal nie był i nie jest wykorzystywany na potrzeby własne Spółki jak i podmiotów trzecich jak również nie był i nie jest przedmiotem najmu/dzierżawy. Innymi słowy, do momentu zamiany przedmiotowego lokalu nie wystąpi jego pierwsze zajęcie (używanie). Jest to lokal nowy, nie będący środkiem trwałym Wnioskodawcy, a co za tym idzie Wnioskodawca nie ponosił wydatków na jego ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, w stosunku do których miałby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powierzchnia użytkowa Lokalu wynosi 52 m2, w konsekwencji czego, zdaniem Wnioskodawcy, lokal ten jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o podatku od towarów i usług.

Aktualnie pomiędzy Wnioskodawcą a Skarbem Państwa toczy się postępowanie w sprawie zamiany nieruchomości polegającej na oddaniu Spółce w użytkowanie wieczyste działki będącej własnością Skarbu Państwa w zamian za prawo własności lokalu mieszkalnego należącego do Spółki. W tym celu w pierwszej kolejności, Wnioskodawca przekaże na rzecz Skarbu Państwa, w drodze darowizny (dokonanej w formie aktu notarialnego), przysługujące mu prawo własności Działki, z jednoczesnym zobowiązaniem się Wnioskodawcy i Skarbu Państwa do zawarcia umowy zamiany polegającej na oddaniu przez Skarb Państwa w użytkowanie wieczyste Spółce nieruchomości stanowiącej ww. Działkę w zamian za przekazanie przez Spółkę na rzecz Skarbu Państwa Lokalu będącego własnością Spółki”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy dokonana przez Spółkę na rzecz Skarbu Państwa darowizna nieruchomości w postaci przysługującego Spółce prawa własności Działki podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT? Jeżeli omawiana darowizna będzie objęta zakresem opodatkowania VAT, to jaką należy zastosować stawkę podatku?
  2. Czy dokonana przez Spółkę na rzecz Skarbu Państwa, w ramach umowy zamiany, dostawa nieruchomości w postaci Lokalu, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT? Jeżeli omawiana transakcja będzie objęta zakresem opodatkowania VAT, to jaką należy zastosować stawkę podatku?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1)

W ocenie Wnioskodawcy, dokonana przez Spółkę na rzecz Skarbu Państwa darowizna nieruchomości w postaci prawa własności Działki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2017 r., poz. 1221 ze zm., dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w powyższym przepisie, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT). Stosownie natomiast do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów podlega również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Co do zasady zatem, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a także wszelkie inne darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości bądź w części.

Innymi słowy, darowiznę uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem, importem lub wytworzeniem tych towarów lub ich części składowych.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka przeniesie na rzecz Skarbu Państwa, w drodze darowizny, przysługujące jej prawo własności Działki (która następnie zostanie oddana Spółce w użytkowanie wieczyste w ramach zawartej ze Skarbem Państwa umowy zamiany). Jednocześnie Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia darowanej Działki, gdyż transakcja nabycia nie podlegała opodatkowaniu VAT.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem przedmiotowej Działki skutkuje uznaniem, iż jej nieodpłatne przekazanie w formie darowizny na rzecz Skarbu Państwa nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. W analizowanej sprawie nie zostaną bowiem spełnione warunki określone w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, dające podstawę do uznania nieodpłatnego przekazania wskazanego we wniosku towaru (Działki) za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów.

Powyższe zgodnie jest ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, np. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 lipca 2017 r. (sygn.: 0112-KDIL2-1.4012.204.2017.1.MK), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 22 listopada 2016 r. (sygn.: 1061-IPTPP3.4512.509.2016.2.OS) czy też interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 maja 2016 r. (sygn.: IBPP1/4512-230/16/AR).

Ad. 2)

W ocenie Wnioskodawcy, dokonana przez Spółkę na rzecz Skarbu Państwa, w ramach umowy zamiany, dostawa nieruchomości w postaci Lokalu, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki w wysokości 8%.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

W pierwszej kolejności Wnioskodawca pragnie wskazać, iż na gruncie przepisów o VAT, transakcja, w ramach której dochodzi do zamiany jednej nieruchomości na inną nieruchomość stanowi odpłatną dostawę towarów, w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, w ramach analizowanej transakcji zamiany, Spółka dokona na rzecz Skarbu Państwa odpłatnej dostawy Lokalu, podlegającej opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie w opinii Wnioskodawcy, omawiana dostawa nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z tym przepisem zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  • dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  • pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Pod pojęciem pierwszego zasiedlenia natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  • wybudowaniu lub
  • ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Przez oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu rozumieć należy np. podlegającą opodatkowaniu VAT sprzedaż nieruchomości, czy też oddanie nieruchomości w opodatkowany VAT najem lub dzierżawę. Z orzecznictwa wynika natomiast, że przez pierwsze zasiedlenie należy uznać również rozpoczęcie używania nieruchomości na potrzeby własne właściciela.

W świetle powyższego w analizowanym przypadku, zdaniem Spółki, dostawa Lokalu na rzecz Skarbu Państwa będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Jak to bowiem zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, przedmiotowy Lokal, po jego wybudowaniu, nie był przedmiotem najmu lub dzierżawy (a zatem nie został przekazany do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu), nie był również w żaden sposób wykorzystywany na potrzeby własne Spółki lub osób trzecich.

W związku z powyższym, w ramach planowanej transakcji zamiany dojdzie do pierwszego zasiedlenia omawianej nieruchomości (oddania Lokalu, po raz pierwszy po jego wybudowaniu, do użytkowania w ramach czynności opodatkowanych VAT (dostawa) jej pierwszemu nabywcy, tj. Skarbowi Państwa). W rezultacie, w opinii Wnioskodawcy, dostawa Lokalu nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa przedmiotowego Lokalu nie będzie także objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Zwolnienie to stosuje się bowiem w przypadku spełnienia łącznie następujących przesłanek:

  • w stosunku do obiektów będących przedmiotem dostawy nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  • dokonujący dostawy budynków, budowli lub ich części nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Natomiast w analizowanym przypadku, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z budową Lokalu.

W świetle powyższego, dostawa Lokalu przez Spółkę na rzecz Skarbu Państwa w ramach umowy zamiany będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak natomiast wynika z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w odniesieniu do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, stosuje się stawkę podatku VAT w wysokości 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Jednocześnie, do określonego wyżej budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się:

  • budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
  • lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2 (art. 41 ust. 12b ustawy o VAT).

W analizowanym przypadku, będący przedmiotem zamiany na rzecz Skarbu Państwa Lokal Spółki jest lokalem mieszkalnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, dokonana przez niego na rzecz Skarbu Państwa dostawa Lokalu, w ramach umowy zamiany, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT, według stawki w wysokości 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

  1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
  2. wszelkie inne darowizny

-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości bądź w części.

Powyższe oznacza, że darowiznę uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem, importem lub wytworzeniem tych towarów lub ich części składowych.

W konsekwencji niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów (w tym darowizny) – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz.U. z 2018 r. poz. 1025 z późn. zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak wynika z powyższego darowizna jest umową cywilnoprawną, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz Skarbu Państwa darowizna niezabudowanej działki nr 44 podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając na względzie powołane przepisy, wskazać należy, że planowana czynność darowizny gruntu co do zasady mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – wskazanym w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Powyższe wynika z faktu, ze czynność ta jest czynnością cywilnoprawną, która za przedmiot będzie miała – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – towar, i w wyniku której nastąpi przeniesienie prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel.

Jak wynika z okoliczności sprawy, przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało w całości ani w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego gdyż transakcja ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem planowana darowizna nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, a w konsekwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Reasumując, darowizna niezabudowanej działki nr 44 na rzecz Skarbu Państwa, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Natomiast odnośnie kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości w postaci Lokalu, w ramach umowy zamiany należy zauważyć co następuje:

W myśl art. 603 ww. ustawy Kodeks cywilny przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. W art. 604 ww. ustawy, zawarto dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży.

Z cytowanych przepisów Kodeksu cywilnego wynika, że w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna.

Zatem zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi nieruchomościami jak właściciel.

Z powyższego wynika, że dostawa lokalu na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednakże przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Przy czym na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b (art. 41 ust. 12a ustawy).

Przepis art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

  1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
  2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to – jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z powyższych przepisów, opodatkowana stawką w wysokości 8% jest dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe.

Ustawa o podatku od towarów i usług, przez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, dział PKOB 11 obejmuje: budynki mieszkalne jednorodzinne – 111, budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – 112, budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Z objaśnień wstępnych do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wynika, że budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Budynki obejmują również samodzielne podziemne obiekty budowlane przystosowane do ochrony ludzi, zwierząt lub przedmiotów (np. podziemne: schrony, szpitale, centra handlowe oraz warsztaty i garaże).

Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

  • powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów;
  • powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych;
  • powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie itp.).

Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego dlatego też należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2018 r., poz. 716).

W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

W świetle art. 2 ust. 2 tej ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Ponadto należy zauważyć, że w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie natomiast do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. Zgodnie z art. 12 ust. 2 zdanie drugie ww. Dyrektywy państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”. Tym samym państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności, tj. przebudowy budynków.

W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Sąd krajowy celem zapewnienia skuteczności normom dyrektywy 112 stwierdził zatem częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a) i 2 dyrektywy 112, jak też art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 112. Mowa tu o części dotyczącej użytego w treści art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT warunku „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu”. Warunek ten w istocie doprowadza do sztucznego różnicowania sytuacji podmiotu gospodarczego, który po wybudowaniu budynku część oddał w najem a część budynku wykorzystywał na potrzeby własnej działalności gospodarczej albowiem w obydwóch przypadkach doszło do korzystania z budynku.

W pozostałym zaś zakresie należy dokonać wykładni prounijnej art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT i skorygować treść w następujący sposób: pod pojęciem pierwszego zasiedlenia – rozumie się przez to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu”.

Należy w tym miejscu zauważyć, że takie rozumienie pojęcia „pierwszego zasiedlenia” odnosi się do art. 2 pkt 14 lit. a) ustawy o VAT tj. do użytkowania przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia przedstawia się inaczej, w sytuacji gdy budynek/budowla zostanie ulepszony, a wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej obiektu.

W takim bowiem przypadku decydujące znaczenie do rozstrzygnięcia czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie, ma kwestia oddania budynku/budowli po ulepszeniu do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu (np. najem).

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystania ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b, w świetle art. 43 ust. 7a, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, stanie się bezzasadne.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

  1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
  2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać.

  1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
  2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
  3. adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku mieszkalnym. Przedmiotowy Lokal został wybudowany przez Spółkę i na chwilę obecną traktowany jest jako wyrób gotowy Spółki. Powierzchnia użytkowa Lokalu wynosi 52 m2. W związku z wybudowaniem Lokalu, Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Lokal nie był i nie jest wykorzystywany na potrzeby własne Spółki jak i podmiotów trzecich jak również nie był i nie jest przedmiotem najmu/dzierżawy. Jest to lokal nowy. Wnioskodawca wybudował lokal z zamiarem jego sprzedaży (jako towar handlowy). Do momentu zamiany przedmiotowego lokalu nie wystąpi jego pierwsze zajęcie (używanie). Lokal będący przedmiotem zamiany nie jest środkiem trwałym Wnioskodawcy i jest lokalem nowym. Co za tym idzie, Wnioskodawca nie ponosił wydatków na jego ulepszenie, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, w stosunku do których miałby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przedmiotem zamiany ma być lokal mieszkalny o powierzchni 52 m2, znajdujący się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, lokal ten jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o podatku od towarów i usług.

Rozstrzygając kwestię, będącą przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku dostawy lokalu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Tak więc, mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że planowana dostawa lokalu mieszkalnego nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż jak wskazał Wnioskodawca przedmiotowy lokal jest lokalem nowym i do momentu jego zamiany nie wstąpi jego pierwsze zajęcie (używanie).

W związku z powyższym należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy dostawie lokalu mieszkalnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe Wnioskodawca nie będzie miał również prawa do zastosowania zwolnienia przy sprzedaży lokalu mieszkalnego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż przy wytworzeniu przedmiotowego lokalu mieszkalnego przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tym samym nie zostanie spełniony warunek umożliwiający zwolnienie lokalu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a.

Ponadto przedmiotowy lokal nie był wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności zwolnionej, jak również przy wytworzeniu lokalu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia, tak więc ww. dostawa lokalu nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W związku z powyższym dostawa (w ramach umowy zamiany) przez Wnioskodawcę na rzecz Skarbu Państwa ww. lokalu mieszkalnego będzie podlegała opodatkowaniu stawką w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 12 w zw. z art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.