ITPB3/423-367/14/PS | Interpretacja indywidualna

Czy w tej sytuacji opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych będą kwoty wydatkowane na remont i termomodernizację lokali użytkowych (gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza) w momencie wydatkowania tych środków?
ITPB3/423-367/14/PSinterpretacja indywidualna
  1. dochody wolne od podatku
  2. fundusz remontowy
  3. lokal użytkowy
  4. przychód podlegający opodatkowaniu
  5. remonty
  6. spółdzielnie mieszkaniowe
  7. zasoby mieszkaniowe
  8. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca (data wpływu 21 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie konieczności opodatkowania dochodu w części wydatkowanej na remont i termomodernizację lokali użytkowych jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie konieczności opodatkowania dochodu w części wydatkowanej na remont i termomodernizację lokali użytkowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

W roku 2002 Zebranie Przedstawicieli Spółdzielni Mieszkaniowej podjęło uchwałę w sprawie rozliczenia nadwyżki kosztów nad wpływami za rok 2001 (kopia uchwały w załączeniu). Zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami (art. 17 ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) zwolnione z podatku były dochody spółdzielni mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i z innych źródeł przychodów w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych i inne cele statutowe, z wyjątkiem działalności gospodarczej. Zebranie Przedstawicieli, między innymi, postanowiło, że z nadwyżki powstałej na podstawowej działalności eksploatacyjnej przeznacza się 2 772.576,05 zł na fundusz remontowy Spółdzielni. Kwota ta nie została rozliczona do końca 2013 roku. W związku z powyższym w dniu 14 kwietnia 2014 r. Zarząd podjął uchwałę o wykonaniu remontu w dwóch budynkach, w których znajdują się lokale użytkowe (wynajmowane komercyjnie) i pomieszczenia administracji osiedlowej (kopia uchwały w załączeniu). Odpowiednią uchwałę nr 29/2014 podjęła Rada Nadzorcza - punkt 6 i 7 uchwały - (kopia uchwały w załączeniu). Na bazie przepisów przejściowych - ustawa z 12 listopada 2003 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, art. 5 ust. 4 - podatnicy, którzy przeznaczyli, a nie wydatkowali dochodów na realizację celów określonych pierwotnie w art. 17.ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym, zachowują prawo do zwolnienia od podatku dochodowego w zakresie i na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w tej sytuacji opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych będą kwoty wydatkowane na remont i termomodernizację lokali użytkowych (gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza) w momencie wydatkowania tych środków...

Zdaniem Wnioskodawcy kwoty wydatkowane na remont i termomodernizację lokali użytkowych (gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza) w momencie wydatkowania tych środków począwszy od roku 2014 będą opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych. Działalnością gospodarczą, o której mowa w końcowym fragmencie art. 17 ust. 1 pkt 4f jest między innymi wynajmowanie lokali użytkowych, np. pawilonów handlowych. W konsekwencji wydatkując część nadwyżki powstałej w latach 2001 na remont pawilonów handlowych Spółdzielnia utraci prawo do zwolnienia od podatku dochodowego w tych latach w części przypadającej na tę nadwyżkę. Konieczne będzie zatem opodatkowanie przez Spółdzielnię wydatkowanej kwoty podatkiem dochodowym. Zobowiązanie podatkowe powstanie z chwilą ujęcia w księgach kosztów wykonania robót.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1222, z późn. zm.) celem spółdzielni mieszkaniowej, zwanej dalej "spółdzielnią", jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu. Zgodnie z art. 1 ust. 2 i 3 ww. ustawy przedmiotem działalności spółdzielni jest:

  • budowanie lub nabywanie budynków w określonych w ustawie celach, np.: ustanawiania na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych, ustanawiania na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych,
  • budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów,
  • udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych,
  • budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu,
  • obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków.

Jak wynika z art. 4 cytowanej ustawy, członkowie spółdzielni, osoby niebędące członkami spółdzielni i inne osoby wymienione w tym przepisie, obowiązani są uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz w zobowiązaniach spółdzielni z innych tytułów przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.

Spółdzielnie mieszkaniowe są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie, nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), jako podmioty, które zwolnione są od podatku. W konsekwencji, spółdzielnie mieszkaniowe podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Oznacza to, że przedmiotem opodatkowania jest – co do zasady – dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (art. 7 ust. 1 ustawy). Dochód ten stanowi natomiast osiągnięta w roku podatkowym nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania (art. 7 ust. 2).

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w roku 2002 Wnioskodawca podjął uchwałę w sprawie rozliczenia dochodu za rok 2001, tj. że z nadwyżki powstałej na podstawowej działalności eksploatacyjnej przeznacza się 2 772.576,05 zł na fundusz remontowy Spółdzielni. Kwota ta nie została rozliczona do końca 2013 roku. W związku z powyższym w dniu 14 kwietnia 2014 r. Zarząd podjął uchwałę o wykonaniu remontu w dwóch budynkach, w których znajdują się lokale użytkowe (wynajmowane komercyjnie) i pomieszczenia administracji osiedlowej.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest konieczność opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych kwoty wydatkowanej na remont i termomodernizację lokali użytkowych.

W związku z powyższym wskazać należy, ze w stanie prawnym obowiązującym w 2001 roku, stosownie do treści art. 17 ust. 4f ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654, z późn. zm.), wolne od podatku były dochody spółdzielni mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i z innych źródeł przychodów - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych i inne cele statutowe, z wyjątkiem działalności gospodarczej.

Przepis ten został uchylony art. 1 pkt 13 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2003 r., Nr 202, poz. 1957, z późn. zm.).

Stosownie do art. 5 ust. 1 tej ustawy, zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4f ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r., stosuje się do dnia 31 grudnia 2006 r. w zakresie i na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r. Przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r., w zakresie utraty prawa do zwolnienia stosuje się odpowiednio.

Podatnicy, o których mowa między innymi w art. 17 ust. 1 pkt 4f ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r., którzy przeznaczyli, a nie wydatkowali dochodów osiągniętych do końca 2006 r. na realizację celów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4f, zachowują prawo do zwolnienia od podatku dochodowego tych dochodów w zakresie i na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r. Przepisy ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003 r., w zakresie utraty prawa do zwolnienia, stosuje się odpowiednio (art. 5 ust. 4 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw

Zatem zgodnie z treścią ww. regulacji podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, którzy nie wydatkowali dochodów przeznaczonych na realizację celów związanych z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych i innych celów statutowych, z wyjątkiem działalności gospodarczej do końca 2006 r., zachowali prawo do niniejszego zwolnienia na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r. Dotyczy to zarówno możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i utraty prawa do zwolnienia (art. 25 ust. 4).

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym w 2003 roku zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 , dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

Art. 17 ust. 1b ustawy stanowi, że zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 , dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów.

Zgodnie natomiast z treścią art. 25 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w stanie prawnym obowiązującym w 2003 r., jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 , uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na inne cele - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku; przepis ten stosuje się również do dochodów za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych i niewydatkowanych w tych latach na cele określone w art. 17 ust. 1b. W składanych deklaracjach podatnicy są obowiązani do wykazania sumy dochodów, w tym także z lat poprzedzających rok podatkowy, przeznaczonych a nie wydatkowanych do końca okresu, za który składana jest deklaracja.

Jak wskazano w stanie faktycznym, remont i termomodernizacja lokali użytkowych (wynajmowanych komercyjnie), przeprowadzone w 2014 r. miały być sfinansowane środkami finansowymi przeznaczonymi uprzednio na fundusz remontowy, które to środki objęto wcześniej dyspozycją art. 17 ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z treści art. 17 ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że zwolnienie przedmiotowe obejmowało dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i z innych źródeł przychodów - w części przeznaczonej na:

  • cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych,
  • inne cele statutowe, z wyjątkiem działalności gospodarczej.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, wskazać należy w pierwszej kolejności, że lokale użytkowe nie wchodzą w skład zasobów mieszkaniowych. Podkreślenia wymaga bowiem, że funkcja mieszkaniowa jest zasadniczą cechą wyróżniającą dla uznania, że mamy do czynienia z zasobem mieszkaniowym.

Ponadto odnosząc się do komercyjnego najmu lokali użytkowych wskazać trzeba, że przez pojęcie „działalność gospodarcza” – w myśl art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – rozumie się każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zwodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny rachunek lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność – do przedsiębiorców. Zgodnie natomiast z art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672, z późn. zm.) działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Działalność, która nie spełnia kryteriów przedstawionych wyżej nie może stanowić działalności gospodarczej.

Natomiast działalność statutowa to każda działalność, która została określona, dopuszczona, przewidziana w statucie.

Zgodzić należy się więc z Wnioskodawcą, że działalnością gospodarczą, o której mowa w końcowym fragmencie art. 17 ust. 1 pkt 4f jest między innymi wynajmowanie lokali użytkowych, np. pawilonów handlowych.

W konsekwencji, jak słusznie wskazuje Spółdzielnia wydatkując część nadwyżki powstałej w latach 2001 na remont pawilonów handlowych, Spółdzielnia utraci prawo do zwolnienia od podatku dochodowego w tych latach w części przypadającej na tę nadwyżkę. Konieczne będzie zatem opodatkowanie przez Spółdzielnię wydatkowanej kwoty podatkiem dochodowym.

Reasumując, dochód uzyskany za 2001 rok, przeznaczony uchwałą na fundusz remontowy, a wydatkowany w 2014 r. na remont i termomodernizację budynków, w których znajdują się lokale użytkowe i pomieszczenia administracji osiedlowej, nie będzie korzystać ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w części wydatkowanej na remont i termomodernizacje lokali użytkowych.

Zgodnie z treścią art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania.

Jak słusznie wskazuje więc Wnioskodawca z chwilą wydatkowania tych środków, a zatem z chwilą ujęcia w księgach kosztów wykonania robót (art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) powstanie zobowiązanie podatkowe z powyższego tytułu. Podatek od tego dochodu stosownie do treści art. 25 ust. 4 ustawy w stanie prawnym obowiązującym w 2003 r. należy wpłacić do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku.

Stanowisko Wnioskodawcy jest więc prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.