IPPP3/4512-642/15-2/WH | Interpretacja indywidualna

Stawka podatku przy zbyciu lokalu użytkowego.
IPPP3/4512-642/15-2/WHinterpretacja indywidualna
  1. lokal użytkowy
  2. sprzedaż
  3. stawka
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Stawki -> Stawki podatku
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Dostawa towarów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2015 r. (data wpływu 31 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku dla transakcji zbycia lokalu użytkowego - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku dla transakcji zbycia lokalu użytkowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Celem działalności Spółdzielnia (dalej jako: „Spółdzielnia”) jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu. Przedmiotem działalności Spółdzielni jest m.in. budowanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw lub odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych.

Spółdzielnia zamierza wybudować budynek mieszkalny wielorodzinny o powierzchni użytkowej ogółem 4934,15 m2, który będzie się składał z 103 lokali mieszkalnych o powierzchni użytkowej ogółem 4639,43 m2 oraz 4 lokali użytkowych o powierzchni użytkowej ogółem 294,72 m2.

Powierzchnia żadnego z lokali mieszkalnych nie przekracza 150 m2 Do każdego z lokali mieszkalnych przypisane będzie miejsce postojowe podziemne lub miejsce postojowe naziemne.

Lokale użytkowe znajdują się na parterze budynku i przypisane są do nich wyłącznie miejsca postojowe naziemne tj.:

  • do lokalu użytkowego o powierzchni 46,32 m2 - jedno miejsce postojowe naziemne,
  • do lokalu użytkowego o powierzchni 99,18 m2 - dwa miejsca postojowe naziemne,
  • do lokalu użytkowego o powierzchni 101,90 m2 - trzy miejsca postojowe naziemne,
  • do lokalu użytkowego o powierzchni 47,32 m2 - jedno miejsce postojowe naziemne.

Z członkami zainteresowanymi nabyciem lokalu mieszkalnego lub użytkowego Spółdzielnia zawiera umowę o wybudowanie tego lokalu, w której zobowiązuje się m.in. do wybudowania określonego lokalu oraz oddania do korzystania przypisanego do lokalu mieszkalnego miejsca postojowego podziemnego lub naziemnego, a w przypadku lokali użytkowych wyłącznie miejsc postojowych naziemnych.

Po wybudowaniu lokalu Spółdzielnia ustanowi w formie aktu notarialnego na rzecz Kupującego członka odrębną własność lokalu i przeniesie na jego rzecz własność lokalu oraz udział we własności nieruchomości wspólnej oraz ustali prawo do wyłącznego, samodzielnego korzystania z przypisanego miejsca postojowego. W umowie o wybudowanie lokalu Kupujący zobowiązuje się do pokrycia pełnych kosztów zadania inwestycyjnego w części przypadającej na jego lokal w tym miejsce postojowe oraz własność ułamkową nieruchomości, przez wniesienie należnego wkładu budowlanego oraz uczestniczenie w innych zobowiązaniach spółdzielni związanych z budową lokalu, a także do poniesienia kosztów związanych z przeniesieniem na jego rzecz praw do lokalu oraz udziału we własności nieruchomości wspólnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku ustanowienia odrębnej własności lokalu użytkowego znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na rzecz Kupującego wraz z przeniesieniem udziału we własności nieruchomości wspólnej (w tym udziału w gruncie) i ustaleniem prawa do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego naziemnego, a w przypadku lokalu o powierzchni 99,18 m2 i 101,90 m2 miejsc postojowych naziemnych zastosowanie będzie miała podstawowa stawka VAT w wysokości 23%...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółdzielni ustanowienie odrębnej własności lokalu użytkowego znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na rzecz Kupującego wraz z przeniesieniem udziału we własności nieruchomości wspólnej (w tym udziału w gruncie) i ustaleniem prawa do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego naziemnego, a w przypadku lokalu o powierzchni 99,18 m2 i 101,90 m2 miejsc postojowych naziemnych zgodnie z art. 41 ust. 1 i art. 146a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (ustawa VAT) stawka podatku wynosi 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

  1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
  2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Na mocy art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 stosuje się do dostawy, budowy, remontu i modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Przepis art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

  1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
  2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z tym rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903, z późn. zm.).

W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

W świetle art. 2 ust. 2 ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na definicję pojęcia „lokal użytkowy” zawartą w § 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690, z późn. zm.).

Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem lokalu użytkowego należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.

Pod pojęciem pomieszczenia technicznego - zgodnie z pkt 12 wskazanego wyżej paragrafu - należy rozumieć pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku, natomiast przez pomieszczenie gospodarcze - pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych (§ 3 pkt 13 cyt. rozporządzenia).

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.

W myśl art. 3 ust. 1 powyższej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali, właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że celem działalności Wnioskodawcy jest zaspakajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, poprzez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu. Wnioskodawca zamierza wybudować budynek mieszkalny wielorodzinny, który będzie się składał z 103 lokali mieszkalnych oraz 4 lokali użytkowych. Lokale użytkowe znajdują się na parterze budynku i przypisane są do nich wyłącznie miejsca postojowe naziemne. Wnioskodawca po wybudowaniu budynku ustanowi w formie aktu notarialnego na rzecz Kupującego odrębną własność lokalu i przeniesie na jego rzecz własność lokalu oraz udział we własności nieruchomości wspólnej oraz ustali prawo do wyłącznego korzystania z przypisanego miejsca postojowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy w przypadku ustanowienia odrębnej własności lokalu użytkowego znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na rzecz Kupującego wraz z przeniesieniem udziału we własności nieruchomości wspólnej (w tym udziału w gruncie) i ustaleniem prawa do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego naziemnego, a w przypadku do lokalu o powierzchni 99,18 m2 i 101,90 m2 miejsc postojowych naziemnych zastosowanie będzie miała podstawowa stawka VAT w wysokości 23%.

Mając na uwadze wyżej cytowane przepisy należy stwierdzić, że sprzedaż lokali użytkowych jest wyłączona spod działania przepisu art. 41 ust. 12 ustawy, zgodnie z którym preferencyjną stawką podatku objęte są tylko obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, które spełniają funkcje mieszkaniowe. Zatem w analizowanym przypadku dostawa lokalu użytkowego wraz z udziałem we własności nieruchomości wspólnej (w tym udziałem w gruncie) i prawem do wyłącznego, samodzielnego korzystania z miejsca postojowego naziemnego, a w przypadku lokalu o powierzchni 99,18 m2 i 101,90 m2 miejsc postojowych naziemnych będzie opodatkowana stawką podstawową podatku VAT w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.