IPPB1/4511-65/16-2/DK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Czy z faktu sprzedaży lokalu użytkowego wynika dla mnie zobowiązanie do zapłacenia podatku dochodowego, czy też jestem od niego zwolniona?Czy środki finansowe uzyskane ze sprzedaży lokalu użytkowego stanowić będą dochód uzyskany z mojej działalności, czy też należy to traktować jako indywidualne zbycie lokalu?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późń. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r, poz 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2016 r. (data wpływu 22 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny

W dniu 01 kwietnia 2002 roku Wnioskodawczyni otworzyła działalność gospodarczą pod nazwą „Biuro Rachunkowości E.”. Działalność prowadziła do 31 marca 2009 roku. W międzyczasie od 01 maja 2004 roku została i jest płatnikiem VAT. Na potrzeby swojej działalności od jej początku przez ok. 5 lat wynajmowała lokal biurowy. W grudniu 2006 roku zdecydowała się kupić lokal użytkowy na prowadzoną w/w działalność gospodarczą na fakturę VAT. W chwili tego zakupu lokal był w stanie surowym zamkniętym, co wymagało jego wykończenia za własne środki. Po jego wykończeniu w 2007 roku wystąpiła do Urzędu Skarbowego o zwrot podatku VAT. Podatek ten został zwrócony. Sam lokal został oddany do użytku i wprowadzony do ewidencji środków trwałych w maju 2007 roku. Był amortyzowany do 31 marca 2009 roku.

Problemy zdrowotne, jakie wówczas dotknęły Wnioskodawczynię (była 3-krotnie hospitalizowana w latach 2007-2009, każdorazowo po 3 m-ce) oraz stopniowe pogorszenia się sytuacji na rynku nieruchomości i w końcu jego zapaść skłoniły ją do zamknięcia Biura Nieruchomości „E.” co stało się 31.03.2009 roku. Przedmiotowy lokal wynajęła od dnia 01 kwietnia 2009 roku innej osobie i najem trwał do 31 października 2010 roku. Z tytułu najmu odprowadzała zarówno podatek VAT jak i dochodowy (do końca 2010 roku – podatek dochodowy na zasadach ogólnych). Stosownie do tych zdarzeń a więc dnia 19.03.2009 roku zawiadomiła ZUS oraz właściwe Urzędy Skarbowe, którym podlega o zawieszeniu swojej działalności z dniem 31.03.2009 roku oraz o zamiarze przeprowadzenia spisu z natury, który ostatecznie zakończył się w dniu 31.12.2010 roku. Od tamtej pory do dziś w środkach trwałych pozostał jedynie lokal, ale od 01 kwietnia 2009 roku już nie amortyzowany. Sama zaś działalność została ostatecznie zamknięta w dniu spisu z natury tj. 31.12.2010 roku (na co wpływ miał również fakt, iż w latach 2008-2013 Wnioskodawczyni była na rencie chorobowej).

Począwszy od 01 listopada 2010 roku aż do końca lutego 2014 roku lokal był nieużytkowany – stał pusty ze względu na brak zainteresowania jego wynajmem przez kogokolwiek. Ze wszystkich sił starając się go wynająć Wnioskodawczyni zmieniła od 01 stycznia 2011 roku również formę mojego opodatkowania na ryczałt jako bardziej odpowiedni dla ewentualnego najmu. Ta forma opodatkowania zastała zachowana aż do końca lutego 2014 roku.

Poprawa stanu zdrowia oraz konieczność ponoszenia opłat administracyjnych za lokal przez niemal 3 i pół roku skłoniły Wnioskodawczynię do próby uzdrowienia tej sytuacji tak, by lokal zaczął przynosić dochód, a nie tylko straty. W związku z tym z dniem 01 marca 2014 roku otworzyła w tym lokalu nową działalność tj. kwiaciarnię. Przy tej okazji w Urzędzie Skarbowym kazano jej wyrejestrować się wówczas z płatnika VAT, którym objęte były w poprzednich latach, zarówno Biuro Nieruchomości jak i najem lokalu i zarejestrować na nowo (za co musiała uiścić 170 zł. Opłaty) pod kontem otwierania nowej działalności. Kwiaciarnię tą prowadziłam w tym lokalu przez 6 m-cy tj. do końca sierpnia 2014 roku. Niestety ze względu na marne efekty tej działalności w tym miejscu Wnioskodawczyni przeniosła je do miejsca swojego zamieszkania. Lokal zaś z dniem 01.09.2014 roku został wynajęty i wynajem ten trwał do końca sierpnia 2015 roku. Od tej pory lokal znów stoi pusty – nieużytkowany. Przez wszystkie te lata odkąd Wnioskodawczyni jest właścicielką tego lokalu miała z nim ciągle same tylko problemy. Przynosi jej więcej strat niż pożytku i dlatego ostatecznie postanowiła go sprzedać. W chwili obecnej jest w trakcie dopełnienia jego transakcji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy po sprzedaży lokalu użytkowego będę zobowiązana do zwrotu podatku VAT, czy tez nie...
  2. Czy z faktu sprzedaży lokalu użytkowego wynika dla mnie zobowiązanie do zapłacenia podatku dochodowego, czy też jestem od niego zwolniona...
  3. Czy środki finansowe uzyskane ze sprzedaży lokalu użytkowego stanowić będą dochód uzyskany z mojej działalności, czy też należy to traktować jako indywidualne zbycie lokalu...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Po rozmowach, jakie Wnioskodawczyni przeprowadziła z KIP wynika, iż jest zwolniona z podatku VAT, wynika to z art. 43 ust 1 pkt 10, natomiast będzie musiała dokonać korekty i zwrócić 1/10 jego wartości (korekta podatku naliczonego od nabycia środków trwałych).

Proszę o wydanie interpretacji indywidualnej.

Ad. 2 i 3

Wnioskodawczyni uważa, iż nie powinna być obciążona podatkiem dochodowym. Wynika to z faktu, iż działalność gospodarcza, na którą zakupiła przedmiotowy lokal, zakończyła w 2009 roku (po 3 latach od chwili jego zakupu). Od tego momentu lokal stał się przedmiotem najmu i nigdy nie był związany z działalnością, na którą został zakupiony. Co więcej, od tego momentu minęło 6 lat stanowiących wymóg zwolnienia od podatku dochodowego. W ocenie Wnioskodawczyni inne rozstrzygnięcie było by dla niej bardzo krzywdzące.

Proszę o wydanie interpretacji indywidualnej.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie 2 i 3. Odpowiedź na pytanie 1 zostanie wydane w odrębnym rozstrzygnięciu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego – jest nieprawidłowe.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:

  • pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
  • odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8):
    1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4. innych rzeczy

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Wobec tego przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nie podlega, w świetle ww. przepisu, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

  1. odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej,
  2. zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Z kolei w myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Natomiast w świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

  1. środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
  2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
  3. składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
  4. składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

- wykorzystywanych na potrzeby związane działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

W kontekście powyższego stwierdzić należy, że regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, objęty jest przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego, podlegającego ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialych i prawnych , jak również niezależnie od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.

Z literalnej wykładni przywołanych przepisów wynika, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, wykorzystywanych w działalności gospodarczej powstanie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przy kwalifikacji przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie ma bowiem przedmiotowe i funkcjonalne powiązanie danego rodzaju przychodu ze źródłem jego uzyskania.

Z treści przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni jest właścicielką lokalu użytkowego. W marcu 2014 roku otworzyła w tym lokalu nową działalność tj. kwiaciarnię, działalność prowadziła przez 6 m-cy tj. do końca sierpnia 2014r. W chwili obecnej jest na etapie sprzedaży tego lokalu. Zatem mając na uwadze powyższy przepis oraz przedstawiony stan faktyczny należy uznać, że przychód ze sprzedaży tego lokalu należy uznać za przychód z działalności gospodarczej, ponieważ od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nieruchomość nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej nie upłynęło 6 lat.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.