IPTPB2/415-601/14-4/PK | Interpretacja indywidualna

Zwolnienie z opodatkowania dochodu z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego
IPTPB2/415-601/14-4/PKinterpretacja indywidualna
  1. cele mieszkaniowe
  2. darowizna
  3. lokal mieszkalny
  4. majątek osobisty
  5. małżonek
  6. sprzedaż
  7. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 stycznia 2015 r. (data wpływu 2 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym.

Wniosek nie spełniał wymogów, określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z powyższym, pismem z dnia 9 stycznia 2015 r., Nr IPTPB2/415-601/14-2/PK, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 9 stycznia 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 22 stycznia 2015 r.). W dniu 2 lutego 2015 r. (data nadania 28 stycznia 2015 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W listopadzie 2010 r. Wnioskodawczyni i Jej mąż, posiadający ustawową wspólność majątkową, podpisali umowę darowizny w formie aktu notarialnego.

Przedmiotem darowizny był lokal mieszkalny, który był własnością męża Wnioskodawczyni. Mąż Wnioskodawczyni zachował własność tego lokalu w swym majątku osobistym z uwagi na jego nabycie przed zawarciem związku małżeńskiego i brakiem jakiejkolwiek majątkowej umowy małżeńskiej.

W umowie darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego mąż Wnioskodawczyni darował Jej lokal mieszkalny – w ten sposób, że jest ich wspólny.

Zgodnie z wolą męża Wnioskodawczyni przedmiot darowizny został objęty wspólnością majątkową – małżeńską darczyńcy (męża Wnioskodawczyni) i osoby obdarowanej (Wnioskodawczyni – żony), Wnioskodawczyni zaś oświadczyła, że przyjmuje tę darowiznę do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową z darczyńcą.

Dnia 4 czerwca 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem dokonali sprzedaży powyższego lokalu z majątku wspólnego (cały czas pozostają oni w ustawowej wspólności majątkowej) za kwotę 267 000,00 zł.

Dnia 25 czerwca 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zakupili działkę budowlaną do majątku wspólnego za kwotę 200 000,00 zł, pochodzącą w całości ze środków własnych kupujących (czyli Wnioskodawczyni i Jej męża).

Od początku małżeństwa Wnioskodawczyni pozostaje z mężem we wspólności ustawowej – łącznej i bezudziałowej.

Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku dodała, że:

  1. Mężowi Wnioskodawczyni przysługiwało na mocy przydziału z dnia 13 lipca 1998 r. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, które należało do majątku osobistego – przedślubnego męża; małżeństwo zostało zawarte w kwietniu 1999 r.
  2. Przedmiotem darowizny w listopadzie 2010 r. był lokal mieszkalny położony w ... przy ul. ..., będący odrębną własnością męża Wnioskodawczyni; w listopadzie 2010 r. mąż darował Jej lokal mieszkalny, tak że przedmiot darowizny objęty jest wspólnością majątkową – małżeńską darczyńcy (męża Wnioskodawczyni) i Wnioskodawczyni (osoby obdarowanej), Wnioskodawczyni zaś oświadczyła, że przyjęła darowiznę do majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową z darczyńcą.
  3. Sprzedaż lokalu nie nastąpiła w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej.
  4. Nieruchomość gruntowa położona w województwie ..., powiecie ..., jednostce ewidencyjnej ..., w obrębie ..., stanowiąca działkę o obszarze 1200,00 metrów kwadratowych, dla której prowadzona jest księga wieczysta. Działka jest działką budowlaną z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.
  5. Wydatek na nabycie działki budowlanej został poniesiony w związku z realizacją własnych, faktycznych celów mieszkaniowych – nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego.
  6. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy ..., zakupiona nieruchomość położona jest na terenach z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną; na zakupionym gruncie pod budowę budynku mieszkalnego Wnioskodawczyni będzie realizowała faktyczne własne cele mieszkaniowe.
  7. Dla ww. działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy, ponieważ nie jest wymagana, gdyż obowiązuje zatwierdzony uchwałą Rady Gminy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy ....
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy osiągnięty przez Wnioskodawczynię przychód w wysokości 133 500,00 zł (tj. 1/2 części kwoty uzyskanej ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego wspólność ustawową majątkową małżeńską w wysokości 267 000,00 zł) z odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie będzie zwolniony z zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych (zwolnienie przedmiotowe zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jeżeli przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię ze zbycia tej nieruchomości (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) w kwocie 133 500,00 zł w całości został wydatkowany przez Nią na Jej własne i faktyczne cele mieszkaniowe w postaci nabycia gruntu pod budowę budynku mieszkalnego za kwotę 200 000,00 zł wraz z mężem Wnioskodawczyni do majątku wspólnego...

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), powstał przychód zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8, ale może Ona skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego zgodnie z art. 21 ust.1 pkt 131, gdyż wydatkuje otrzymane w całości przychody ze zbycia nieruchomości (nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) w kwocie 133 500,00 zł na realizację własnych, faktycznych celów mieszkaniowych w postaci nabycia gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, pomimo że Wnioskodawczyni kupuje działkę budowlana z mężem, bo łącząca ich wspólność ustawowa nie określa udziałów małżonków w majątku wspólnym, zatem jest to współwłasność łączna, bezudziałowa. Przez własne cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumie się wydatki poniesione na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego. Przychód osiągnięty przez Wnioskodawczynię wynosi 133 500,00 zł tj. 1/2 kwoty 267 000,00 zł uzyskanej ze sprzedaży lokalu mieszkalnego (który wchodził w skład majątku wspólnego małżonków). Całą kwotę przychodu tj. kwotę 133 500,00 zł uzyskanego ze zbycia nieruchomości Wnioskodawczyni przeznacza na własne cele mieszkaniowe w postaci nabycia wraz z mężem do majątku wspólnego objętego wspólnością ustawową gruntu pod budowę budynku mieszkalnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  4. innych rzeczy

-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonujące zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub ich części bądź udziału w nieruchomości upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub ich części bądź udziału w nieruchomości do dnia sprzedaży upłynęło 5 lat, sprzedaż nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Z powyższego wynika zatem, że w przypadku sprzedaży nieruchomości bądź jej części decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.

Z analizy stanu faktycznego opisanego we wniosku wynika, że mężowi Wnioskodawczyni przysługiwało na mocy przydziału z dnia 13 lipca 1998 r. W dniu 15 stycznia 2008 r. została podpisana umowa notarialna ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności (na rzecz męża Wnioskodawczyni) w wyniku przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. W 2010 r. Wnioskodawczyni i Jej mąż (posiadają oni ustawową wspólność majątkową) podpisali umowę darowizny w formie aktu notarialnego. Przedmiotem darowizny był lokal mieszkalny, będący własnością męża Wnioskodawczyni. Mąż Wnioskodawczyni zachował własność tego lokalu w swym majątku osobistym z uwagi na jego nabycie przed zawarciem związku małżeńskiego i brakiem jakiejkolwiek majątkowej umowy małżeńskiej. W umowie darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego mąż Wnioskodawczyni darował Jej lokal mieszkalny – w ten sposób, że przedmiot darowizny objęty jest wspólnością majątkową małżeńską darczyńcy (męża Wnioskodawczyni) i Wnioskodawczyni (osoby obdarowanej), Wnioskodawczyni zaś oświadczyła, że przyjęła darowiznę do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską z darczyńcą. Dnia 4 czerwca 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem dokonali sprzedaży powyższego lokalu z majątku wspólnego. Sprzedaż lokalu nie nastąpiła w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej. Dnia 25 czerwca 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zakupili działkę budowlaną w całości ze środków własnych. Nieruchomość gruntowa, stanowi działkę o obszarze 1200,00 metrów kwadratowych, dla której prowadzona jest księga wieczysta. Działka jest działką budowlaną z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy, zakupiona nieruchomość położona jest na terenach z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Na zakupionym gruncie pod budowę budynku mieszkalnego Wnioskodawczyni będzie realizowała faktyczne własne cele mieszkaniowe.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 cytowanej ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Co więcej, wspólność ustawowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania udziały małżonków w majątku wspólnym nie są określone, a zatem jest to typ współwłasności łącznej.

Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Do majątku osobistego należą również zgodnie z art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.

Powyższe oznacza, że nie ma prawnych przeszkód do zawarcia między małżonkami, nawet jeśli istnieje między nimi wspólność ustawowa, umowy darowizny, której przedmiotem będą rzeczy lub prawa należące do majątku odrębnego jednego małżonka, a efektem będzie przesunięcie prawa własności do majątku wspólnego małżonków.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Świadczenie darczyńcy może polegać na działaniu lub zaniechaniu działania. Istotną cechą darowizny jest jej bezpłatny charakter. Oznacza to, że druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy, a więc wszystkie nieruchomości, ruchomości oraz zbywalne prawa majątkowe, czyli takie, które mogą być przedmiotem sprzedaży. Darowizną można objąć także rzeczy przyszłe. Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) - do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – i jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Umowa darowizny jest zatem jedną z form nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, przeniesienie udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną własność w drodze darowizny z majątku osobistego męża Wnioskodawczyni do majątku wspólnego małżonków w listopadzie 2010 r. spowodowało po stronie Wnioskodawczyni nabycie i w ten sposób stała się Ona jego współwłaścicielką.

W związku z powyższym dokonując oceny skutków prawnych sprzedaży przez Wnioskodawczynię udziału we współwłasności lokalu mieszkalnego nabytego w drodze darowizny w 2010 r. należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r.

Skoro Wnioskodawczyni wraz z mężem sprzedali powyższą nieruchomość w 2014 r. to należy stwierdzić, że dochód uzyskany przez Wnioskodawczynię z tej sprzedaży podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości nie minęło pięć lat.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 - 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszt odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych – w przedmiotowej sprawie za koszt sprzedaży - uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości lub prawa przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości lub prawa, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości lub prawa, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłatę sądową. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d powołanej ustawy podatkowej za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

W myśl art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

  1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
  2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Wskazać należy, że dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131, po spełnieniu warunków, o których mowa w art. 21 ust. 25-28 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

  1. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
  2. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
  3. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
  4. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
  5. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zgodnie zaś z dyspozycją zawartą w art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy za wydatki, o których mowa ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

  1. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
  2. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

-przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Odnosząc zatem przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym, wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od podatku z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych przychodu wyłącznie na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – jest fakt wydatkowania nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy cele mieszkaniowe, w tym na nabycie udziału w gruncie pod budowę budynku mieszkalnego.

Jak wskazano w stanie faktycznym w 2014 r. Wnioskodawczyni zbyła wraz z mężem lokal mieszkalny, w którym udziały we współwłasności nabyła w drodze umowy darowizny od męża w roku 2010 r. Za kwotę, którą Wnioskodawczyni uzyskała z tej sprzedaży, dokonała wraz z mężem zakupu działki pod budowę budynku mieszkalnego.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że wydatkowanie przez Wnioskodawczynię 1/2 części przychodu uzyskanego w 2014 r. ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze umowy darowizny od męża w 2010 r., na nabycie w 2014 r. działki przeznaczonej pod budowę budynku mieszkalnego korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit d. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, na Wnioskodawczyni nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu rzeczonej sprzedaży.

Należy podkreślić, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Ponadto należy wskazać, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, a zatem wywierają skutki prawne w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie dotyczy męża Wnioskodawczyni, z którym wspólnie dokonała odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.