0113-KDIPT2-2.4011.257.2018.2.SŻ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 30 kwietnia 2018 r. (data wpływu 8 maja 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 czerwca 2018 r. (data wpływu 18 czerwca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym– jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 28 maja 2018 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.257.2018.1.SŻ, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 28 maja 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 6 czerwca 2018 r.). W dniu 18 czerwca 2018 r. (nadano w dniu 12 czerwca 2018 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 29 września 2007 r. Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński. W małżeństwie Wnioskodawczyni obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej. Umowa o ustanowieniu rozdzielności majątkowej małżeńskiej zawarta została przed ślubem, tj. w dniu

3 września 2007 r. Wnioskodawczyni nie zawierała innych umów majątkowych małżeńskich.

W dniu 23 sierpnia 2007 r. Wnioskodawczyni zaciągnęła wraz z przyszłym mężem kredyt hipoteczny. Umowa kredytowa została zawarta przez Wnioskodawczynię i Jej przyszłego małżonka, przed zawarciem związku małżeńskiego. Kredyt hipoteczny został zaciągnięty w Banku ..., który następnie został przejęty przez Bank ... Był to kredyt hipoteczny na zakup lokalu mieszkalnego położonego w Z. przy ul. K. Zobowiązanie do spłaty kredytu było zobowiązaniem solidarnym z mocy umowy. Inne osoby nie były nigdy współkredytobiorcami. Lokal służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziny. W nieruchomości tej małżonkowie zamieszkiwali od listopada 2008 r. do października 2015 r. Wnioskodawczyni była współwłaścicielką w udziale 1/2 lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość położonego przy ul. K.

Ww. lokal został ostatecznie sprzedany na mocy aktu notarialnego z dnia 29 września 2015 r. Uprzednio w dniu 21 kwietnia 2015 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży. Ponieważ kredyt na zakup nieruchomości położonej przy ul. K. był kredytem we frankach szwajcarskich, Wnioskodawczyni wraz z mężem postanowiła sprzedać nieruchomość bez jednoczesnej spłaty kredytu. Zabezpieczenie hipoteczne zostało czasowo przeniesione na nieruchomość, której wyłącznym właścicielem była matka Wnioskodawczyni. Cała kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości przy ul. K. przeznaczona została na zakup nowego mieszkania przy ul. Ż., a kredyt hipoteczny nadal był przez małżonków spłacany. Zbycie ww. lokalu nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej.

W dniu 31 maja 2012 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zakupiła za gotówkę, w udziałach po 1/2, lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, położony w Z. przy ul. M., który to lokal został sprzedany przed upływem 5 lat od dnia zakupu, tj. w dniu 9 września 2015 r. Wnioskodawczyni była współwłaścicielką ww. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Zbycie ww. lokalu nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej. Przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości przypadający na rzecz Wnioskodawczyni wyniósł 40 000 zł.

Wnioskodawczyni złożyła deklarację podatkową wskazując, że kwoty uzyskane ze sprzedaży nieruchomości przeznaczy na cele mieszkaniowe wskazane w ustawie. Po sprzedaży nieruchomości przy ul. M., kwotę 20 000 zł z sumy uzyskanej ze sprzedaży Wnioskodawczyni przeznaczyła na spłatę części kredytu hipotecznego, co nastąpiło w dniu 4 sierpnia 2016 r.

W dniu 25 czerwca 2015 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zakupiła w wyniku wcześniej zawartej umowy deweloperskiej nieruchomość położoną w Z. przy ul. Ż., gdzie zamieszkała wraz z mężem w listopadzie 2015 r.

Ponadto Wnioskodawczyni informuje, że zbycie mieszkania przy ul. K. w dniu 29 września 2015 r., a także przy ul. M. w dniu 9 września 2015 r. stało się konieczne w związku z zakupem mieszkania w stanie deweloperskim, na rynku pierwotnym, położonego przy ul. Ż. w Z., gdzie Wnioskodawczyni zamieszkuje wraz z rodziną od października 2015 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w zaistniałym stanie faktycznym, możliwym jest uznanie za wydatki poniesione na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przeznaczenie części kwoty uzyskanej z odpłatnego zbycia nieruchomości położonej

przy ul. M. na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe (tj. zakup nieruchomości przy ul. K.), jeżeli w chwili dokonywania spłaty kredytu Wnioskodawczyni nie była już właścicielem nieruchomości, na której zakup został zaciągnięty kredyt, a całość środków ze sprzedaży tej nieruchomości przeznaczono na zakup kolejnej nieruchomości, w której Wnioskodawczyni zamieszkuje do chwili obecnej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w świetle treści art. 21 ust. 25 ww. ustawy, brak jest wymogu, by podatnik w dalszym ciągu był właścicielem nieruchomości, na której zakup zaciągnął kredyt. Wnioskodawczyni wypełniła wskazane w ww. przepisie wymogi, tj. przeznaczyła część dochodu na spłatę kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, kredyt został zaciągnięty przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, kredyt został zaciągnięty w banku.

Zdaniem Wnioskodawczyni, ma Ona uprawnienie do skorzystania z częściowego zwolnienia z podatku, wedle zasad wskazanych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Art. 21 ust. 25 ww. ustawy wskazuje, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się m.in. wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1 w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Z treści wniosku wynika, że w dniu 29 września 2007 r. Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński. W małżeństwie Wnioskodawczyni obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej. Umowa o ustanowieniu rozdzielności majątkowej małżeńskiej zawarta została przed ślubem, tj. w dniu 3 września 2007 r. Wnioskodawczyni nie zawierała innych umów majątkowych małżeńskich.

W dniu 23 sierpnia 2007 r. Wnioskodawczyni zaciągnęła wraz z przyszłym mężem kredyt hipoteczny. Umowa kredytowa została zawarta przez Wnioskodawczynię i Jej przyszłego małżonka, przed zawarciem związku małżeńskiego. Był to kredyt hipoteczny na zakup lokalu mieszkalnego położonego w Z. przy ul. K. Zobowiązanie do spłaty kredytu było zobowiązaniem solidarnym z mocy umowy. Inne osoby nie były nigdy współkredytobiorcami. Lokal służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziny. W nieruchomości tej małżonkowie zamieszkiwali od listopada 2008 r. do października 2015 r. Wnioskodawczyni była współwłaścicielką w udziale 1/2 lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość położonego przy ul. K.

Ww. lokal został ostatecznie sprzedany na mocy aktu notarialnego z dnia 29 września 2015 r. Uprzednio w dniu 21 kwietnia 2015 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży. Ponieważ kredyt na zakup nieruchomości położonej przy ul. K. był kredytem we frankach szwajcarskich, Wnioskodawczyni wraz z mężem postanowiła sprzedać nieruchomość bez jednoczesnej spłaty kredytu. Zabezpieczenie hipoteczne zostało czasowo przeniesione na nieruchomość, której wyłącznym właścicielem była matka Wnioskodawczyni. Cała kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości przy ul. K. przeznaczona została na zakup nowego mieszkania przy ul. Ż., a kredyt hipoteczny nadal był przez małżonków spłacany. Zbycie ww. lokalu nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej

W dniu 31 maja 2012 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zakupiła za gotówkę, w udziałach po 1/2 lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość położony w Z. przy ul. M., który to lokal został sprzedany przed upływem 5 lat od dnia zakupu, tj. w dniu 9 września 2015 r. Wnioskodawczyni była współwłaścicielką ww. lokalu mieszkalnego. Zbycie ww. lokalu nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej. Przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości przypadający na rzecz Wnioskodawczyni wyniósł 40 000 zł. Wnioskodawczyni złożyła deklarację podatkową wskazując, że kwoty uzyskane ze sprzedaży nieruchomości przeznaczy na cele mieszkaniowe wskazane w ustawie. Po sprzedaży nieruchomości przy ul. M., kwotę 20 000 zł z sumy uzyskanej ze sprzedaży Wnioskodawczyni przeznaczyła na spłatę części kredytu hipotecznego, co nastąpiło w dniu 4 sierpnia 2016 r.

W dniu 25 czerwca 2015 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zakupiła w wyniku wcześniej zawartej umowy deweloperskiej nieruchomość położoną w Z. przy ul. Ż., gdzie zamieszkała wraz z mężem w listopadzie 2015 r.

W myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy

(Dz. U. z 2017 r., poz. 682), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Stosownie do art. 47 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa), przy czym do ustanowionej umową wspólności majątkowej stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności ustawowej, z zachowaniem przepisów art. 49-501 (art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Zgodnie z komentarzem doktryny do art. 47 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: „Małżeńska umowa majątkowa w zasadzie reguluje stosunki majątkowe między małżonkami na przyszłość, tj. umowa zawarta przed zawarciem małżeństwa – na czas od chwili zawarcia małżeństwa, a umowa zawarta w trakcie trwania małżeństwa – na czas od jej zawarcia. Strony jednak mogą określić inny, przyszły termin, z którego nadejściem umowa wejdzie w życie (art. 116 Kodeksu cywilnego).

Zatem, odpłatne zbycie w dniu 9 września 2015 r. przez Wnioskodawczynię udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącego odrębną nieruchomość nastąpiło przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym został nabyty i stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Przepis art. 14 ust. 1 ww. ustawy stosuje się odpowiednio.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty ogłoszeń w prasie, koszty biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo-skutkowy.

Zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Podsumowując, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód, czyli różnica pomiędzy przychodem uzyskanym ze sprzedaży nieruchomości (ustalonym zgodnie z art. 19) pomniejszonym o koszty odpłatnego zbycia, a kosztami uzyskania tego przychodu, ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku poniesienia wydatków na nabycie zbywanej nieruchomości lub prawa majątkowego. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

  1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
  2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P

gdzie:

D - dochód ze sprzedaży,

W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P - przychód ze sprzedaży.

Podkreślić należy, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Katalog wydatków na własne cele mieszkaniowe określa art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

  1. wydatki poniesione na:
    1. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;

  1. wydatki poniesione na:
    1. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3. spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
    - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Zatem, podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania począwszy od dnia odpłatnego zbycia i nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe podatnika. Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” wymieniony w art. 21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując ww. zwolnienie przedmiotowe, w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości.

Z przepisu art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wynika, że wydatkiem poniesionym na cel mieszkaniowy może być spłata kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na cel określony w pkt 1. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe, czyli m.in. na spłatę kredytu, muszą pochodzić ze sprzedaży nieruchomości. Istotne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.

Wnioskodawczyni wskazała, że kredyt hipoteczny, zaciągnięty przez Nią wraz z przyszłym małżonkiem w dniu 23 sierpnia 2007 r., był przeznaczony na zakup lokalu mieszkalnego (udziału w lokalu mieszkalnym), w którym Wnioskodawczyni mieszkała w okresie od listopada 2008 r. do października 2015 r., a więc realizowała własny cel mieszkaniowy, wymieniony w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kredyt ten został zaciągnięty przed dokonanym odpłatnym zbyciem (sprzedażą) udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną własność, które nastąpiło w dniu 9 września 2015 r. Przychód, który przypadł na rzecz Wnioskodawczyni z odpłatnego zbycia ww. lokalu (udziału w lokalu) wyniósł 40 000 zł i część tego przychodu, tj. 20 000 zł została przez Wnioskodawczynię wydatkowana w dniu 4 sierpnia 2016 r. na spłatę części ww. kredytu hipotecznego. Wobec powyższego można wywnioskować, że wszystkie przesłanki ww. zwolnienia w przypadku spłaty części kredytu hipotecznego zostały przez Wnioskodawczynię spełnione.

W odniesieniu do zachowania przez Wnioskodawczynię prawa do zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, w związku z przeznaczeniem części przychodu na własne cele mieszkaniowe, tj. wydatkowaniem przychodu zgodnie z celami określonymi w art. 21 ust. 1 pkt 131

w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na spłatę części kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego (udziału w takim lokalu), w przypadku zbycia tego lokalu (udziału w lokalu), należy zauważyć, że ustawa nie ogranicza możliwości dysponowania nieruchomością nabytą na własne cele mieszkaniowe. Innymi słowy, Wnioskodawczyni ma prawo do rozporządzania prawem do lokalu mieszkalnego w sposób nieograniczony, tzn. może go sprzedać i czynność ta nie spowoduje utraty prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem ww. ustawa nie przewiduje utraty prawa do ulgi określonej tym przepisem, w przypadku zbycia lokalu mieszkalnego nabytego na własne cele mieszkaniowe. Dokonanie zbycia lokalu mieszkalnego nabytego na własne cele mieszkaniowe – ze środków pochodzących z zaciągniętego przez Wnioskodawczynię kredytu hipotecznego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma wpływu na zwolnienie z podatku dochodu na podstawie ww. zwolnienia.

Reasumując, odpłatne zbycie w 2015 r. udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość położonego w Z. przy ul. M., nabytego w 2012 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za wydatek na własne cele mieszkaniowe można uznać poniesiony przez Wnioskodawczynię po dacie uzyskania przychodu ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, wydatek na spłatę części kredytu hipotecznego, zaciągniętego na zakup udziału w lokalu mieszkalnego położonego w Z. przy ul. K. Zatem, wydatkowanie przez Wnioskodawczynię przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia w dniu 9 września 2015 r. udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość na spłatę części kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup innego lokalu mieszkalnego (udziału w lokalu), w którym Wnioskodawczyni realizowała własne cele mieszkaniowe, uprawnia Wnioskodawczynię do zwolnienia dochodu od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia (art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy).

Fakt, że Wnioskodawczyni nie jest już właścicielem lokalu mieszkalnego, nabytego w ramach realizacji własnych celów mieszkaniowych z kredytu hipotecznego częściowo spłaconego z przychodu z odpłatnego zbycia innego lokalu mieszkalnego, nie skutkuje utratą prawa do ulgi na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Ponadto wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla pozostałych osób.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ..., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17,43-300 Bielsko-Biała.