ITPB3/423-344a/10/MT | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
W jaki sposób należy ustalić wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych przez Wnioskodawcę w związku z likwidacją spółki z o.o., której był wspólnikiem, jeśli te składniki majątku nie były uprzednio wniesione do likwidowanej spółki w formie aportu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2010 r. (data wpływu 7 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i jego uzupełnieniu z dnia 3 września 2010 r. (data wpływu 6 września 2010 r.), dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad amortyzacji składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie zasad amortyzacji składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Jego uzupełnienie datowane na dzień 3 września 2010 r. – stanowiące odpowiedź na wezwanie tutejszego organu z dnia 26 sierpnia 2010 r. znak ITPB3/423-344/10-02/MT – wpłynęło do tutejszego organu w dniu 6 września 2010 r.

W przedmiotowym wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą prawną, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, spółką prawa handlowego posiadającą 100 % udziałów w innej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która decyzją walnego zgromadzenia wspólników postawiona została w stan likwidacji. Zgodnie z art. 286 Kodeksu spółek handlowych, po upływie sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli, nastąpi podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli.

Ze względu na taki sam profil działalności obu spółek, Wnioskodawca jako udziałowiec zamierza pozostały po likwidacji „spółki córki” majątek przejąć w naturze, w formie rzeczowej i wykorzystać go w swojej działalności zgodnie z przeznaczeniem. Majątek ten składa się z rzeczowego majątku trwałego w części wniesionego aportem, a w części zakupionego. Aportem wniesione były poszczególne środki trwałe i wartości niematerialne i prawne wcześniej wykorzystywane w działalności gospodarczej udziałowca.

W związku z likwidacją „spółki córki” Wnioskodawca otrzyma środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, które:

  1. uprzednio nie zostały wniesione do „spółki córki” jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, lecz jako pojedyncze środki trwałe (zostały wniesione do „spółki córki” jako wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część);
  2. zostały nabyte przez „spółkę córkę” w innej formie niż wkład niepieniężny lub przez nią wytworzone.

Spółka córka” ma siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na moment otrzymania majątku w związku z likwidacją „spółki córki” Wnioskodawca będzie posiadał bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów w tej spółce nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.
  1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że majątek składający się z środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych otrzymany przez wspólnika, będącego osobą prawną, po likwidacji „spółki córki” można wprowadzić do ewidencji środków trwałych w wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych likwidowanej spółki, natomiast odpisów amortyzacyjnych dokonywać z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuować metodę amortyzacji przyjętą przez likwidowaną spółkę na zasadach określonych w art. 16h ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych...
  2. Czy Wnioskodawca, w związku z otrzymaniem ww. majątku, określanego jako dywidenda likwidacyjna, może skorzystać ze zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 22 ust. 4-6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, po spełnieniu określonych tam warunków...

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego. Stanowisko Spółki w pozostałym zakresie będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, Wnioskodawca wskazał, że prawo handlowe dopuszcza podział majątku pomiędzy wspólników likwidowanej spółki bez jego spieniężenia, tj. w naturze. Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych w ramach dywidendy likwidacyjnej uważa się, co do zasady, ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej. W związku z powyższym, Wnioskodawca uważa, że w myśl przepisów art. 16g ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, może ustalić wartość początkową środków trwałych oraz wartość niematerialnych i prawnych w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu likwidowanego i odpowiednio zgodnie z art. 16h ust. 3 tej ustawy dokonywać odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuować metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot likwidowany. Postępowanie takie oznacza ostatecznie, że majątek polikwidacyjny będzie przyjęty w wartości netto wynikającej z ksiąg rachunkowych „spółki córki”. W ocenie Zainteresowanego, trudno przyjąć odmienne stanowisko, zwłaszcza w przypadku majątku wniesionego aportem, wcześniej już amortyzowanego w obu spółkach, w sytuacji gdy po likwidacji spółki zależnej wraca do udziałowca i jest ponownie amortyzowany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania pierwszego uznaje się za nieprawidłowe.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca nabędzie środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne w związku z likwidacją spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której jest udziałowcem. Ww. składniki majątku były ujęte w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podmiotu likwidowanego. W związku z powyższym, Zainteresowany ma wątpliwości dotyczące zasad amortyzacji przedmiotowych składników majątku.

Należy zatem wyjaśnić, że w myśl art. 16a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), środkami trwałymi podlegającymi amortyzacji są, z zastrzeżeniem art. 16c:

  1. stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu oraz inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1;
  2. niezależnie od przewidywanego okresu używania:
    1. przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych,
    2. budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
    3. składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.

Stosownie natomiast do art. 16b ww. ustawy, wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi amortyzacji są, z zastrzeżeniem art. 16c:

  1. nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, licencje, prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1;
  2. niezależnie od przewidywanego okresu używania:
    1. wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze: kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania, jeśli odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z przepisami rozdziału 4a, dokonuje korzystający albo wniesienia do spółki na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji,
    2. koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli: produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone, oraz techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii,
    3. składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami albo uprawnionymi do korzystania z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.

Na mocy art. 16d ust. 2 ww. ustawy, składniki majątku, o których mowa w art. 16a - 16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej (art. 16f ust. 1 omawianej ustawy).

Sposoby ustalania przez podatników wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych reguluje art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z zasadą wyrażoną w ust. 1 pkt 5 tego artykułu, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, w razie ich otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej, z zastrzeżeniem ust. 10b, uważa się ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej. Należy przy tym zaznaczyć, że stosownie do art. 16g ust. 12, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3 - 5 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje się odpowiednio art. 14.

Jednocześnie, na mocy art. 16g ust. 10b w przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do tej osoby prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio. Zgodnie natomiast z art. 16g ust. 9, w razie przekształcenia formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów, z zastrzeżeniem ust. 19, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, podmiotu przekształconego, połączonego albo podzielonego.

A zatem, na mocy stosowanego odpowiednio – zgodnie z art. 16g ust. 10b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – przepisu art. 16g ust. 9 tej ustawy, wartość początkową nabytych w związku z likwidacją osoby prawnej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do likwidowanej osoby prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części i które były wprowadzone do jej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ustala się w wysokości ich wartości początkowej określonej w ewidencji podmiotu likwidowanego.

Jak wynika z powołanych unormowań, ustawodawca zróżnicował zasady określania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych przez podatnika w związku z likwidacją osoby prawnej, w oparciu o kryterium sposobu, w jaki likwidowana osoba prawna stała się ich właścicielem (współwłaścicielem). I tak:

  • w odniesieniu do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do likwidowanej osoby prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, nie ustala się na nowo ich wartości początkowej, ale przyjmuje wartość początkową określoną w ewidencji podmiotu likwidowanego (art. 16g ust. 9 w zw. z art. 16g ust. 10b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych);
  • w odniesieniu do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio nie zostały wniesione do likwidowanej osoby prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (czyli zostały wniesione do spółki likwidowanej jako wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana cześć, nabyte odpłatnie albo częściowo odpłatnie, nabyte w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, otrzymane w związku z likwidacją osoby prawnej albo wytworzone - w przypadku środków trwałych), ustala się na nowo ich wartość początkową, stosując zasadę ogólną z art. 16g ust. 1 pkt 5 omawianej ustawy.

Na mocy art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i - 16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego (art. 16h ust. 2 ww. ustawy).

Wyjątek od powyższej zasady przewiduje art. 16h ust. 3b omawianej ustawy. W myśl tego przepisu, w przypadku otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do tej osoby prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, stosuje się odpowiednio przepis ust. 3. Zgodnie z tym przepisem, podmioty, o których mowa w art. 16g ust. 9, powstałe z przekształcenia, podziału, z zastrzeżeniem ust. 5, albo połączenia podmiotów oraz podmioty, które przejęły całość lub część innego podmiotu na skutek tych zdarzeń, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot przekształcony, podzielony, połączony, z uwzględnieniem art. 16i ust. 2-7.

Wobec powyższego, podatnik, który nabył w związku z likwidacją osoby prawnej składniki majątku, które uprzednio zostały wniesione do tej osoby prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części i które były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu likwidowanego, powinien dokonywać odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuować metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot likwidowany, z uwzględnieniem art. 16i ust. 2-7 (art. 16g ust. 3 w zw. z art. 16g ust. 3b analizowanej ustawy).

A zatem, analogicznie, jak w przypadku wartości początkowej, ustawodawca zróżnicował zasady amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w związku z likwidacją osoby prawnej, w oparciu o kryterium sposobu, w jaki likwidowana osoba prawna stała się ich właścicielem (współwłaścicielem). I tak:

  • w odniesieniu do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio zostały wniesione do likwidowanej osoby prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, podatnik ma obowiązek kontynuować metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot likwidowany i uwzględnić dotychczasową wysokość odpisów amortyzacyjnych (art. 16h ust. 3 w zw. z art. 16h ust. 3b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych);
  • w odniesieniu do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które uprzednio nie zostały wniesione do likwidowanej osoby prawnej jako wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, podatnik powinien stosować zasady ogólne dokonywania odpisów (art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy) oraz dokonać wyboru metody amortyzacji środków trwałych (art. 16h ust. 2 tej ustawy).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje przy tym następujące metody amortyzacji:

  1. amortyzację liniową – w ramach której odpisy amortyzacyjne od środków trwałych są co do zasady dokonywane przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad określonych w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 16i tej ustawy);
  2. amortyzację przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych ustalonych indywidualnie – stosowalną dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji podatnika, w ramach której stawki amortyzacyjne ustala są indywidualnie, przy zachowaniu wskazanego przez ustawodawcę minimalnego okresu amortyzacji (art. 16j omawianej ustawy);
  3. amortyzację degresywną – stosowalną dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3 - 6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych oraz środków transportu, z wyłączeniem samochodów osobowych. W ramach tej metody, odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych w pierwszym podatkowym roku ich używania dokonuje się przy zastosowaniu stawek podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych o współczynnik nie wyższy niż wskazany przez ustawodawcę, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu art. 16i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i (art. 16k ust. 1 - 3 ww. ustawy);
  4. amortyzację obejmującą tzw. jednorazowy odpis amortyzacyjny – metoda dostępna dla małych podatników oraz co do zasady dla podatników w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, w odniesieniu do środków trwałych zaliczonych do grupy 3 - 8 Klasyfikacji Środków Trwałych, niebędących samochodami osobowymi. Podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej ww. środków trwałych w roku podatkowym, w którym zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych (art. 16k ust. 7 - 13 ww. ustawy).

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca w związku z likwidacją spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której jest udziałowcem, otrzyma składniki majątku - środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, które uprzednio zostały:

  • wniesione do likwidowanej osoby prawnej („spółki córki”) jako wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, tj. wkład niepieniężny w postaci pojedynczych środków trwałych albo
  • nabyte przez likwidowaną osobę prawną („spółkę córkę”) w innej formie niż wkład niepieniężny albo
  • wytworzone przez likwidowaną osobę prawną („spółkę córkę”).

Skoro zatem przedmiotowe środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne nie były uprzednio wniesione do likwidowanej spółki z ograniczona odpowiedzialnością w formie aportu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, Wnioskodawca nie może:

  • wprowadzić tych składników majątku do ewidencji środków trwałych w wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych likwidowanej spółki, na podstawie art. 16g ust. 9 w zw. z ust. 10b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
  • dokonywać odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów i kontynuować metody amortyzacji przyjętej przez likwidowaną spółkę, na podstawie art. 16h ust. 3 w zw. z ust. 3b tej ustawy.

Innymi słowy – wbrew twierdzeniom Spółki – w analizowanej sytuacji faktycznej nie znajduje zastosowania tzw. zasada kontynuacji amortyzacji.

W celu prawidłowego prowadzenia amortyzacji przedmiotowych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, Wnioskodawca powinien natomiast:

  • ustalić ich wartość początkową zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (wartością początkową będzie ustalona przez niego wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższa od ich wartości rynkowej);
  • w przypadku środków trwałych – przed rozpoczęciem amortyzacji wybrać dla każdego z nich jedną z metod amortyzacji określonych w art. 16i-16k omawianej ustawy (art. 16h ust. 2 omawianej ustawy);
  • dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór (art. 16h ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15 – 950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.