IPPB5/423-381/12-3/IŚ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie skutków z tytułu przewalutowania kredytu z EUR na PLN, w tym skutków w postaci różnic kursowych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 15.05.2012 r. (data wpływu 15.05.2012 r.) – uzupełnionym pismem z dnia 17.05.2012 r. (data wpływu 21.05.2012 r.) - dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków z tytułu przewalutowania kredytu z EUR na PLN, w tym skutków w postaci różnic kursowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 15.05.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków z tytułu przewalutowania kredytu z EUR na PLN, w tym skutków w postaci różnic kursowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

A. Spółka(dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest polską spółką prawa handlowego posiadającą siedzibę w W. W Polsce Spółka podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Jedynym udziałowcem Spółki jest spółka prawa niemieckiego H. będąca podmiotem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Niemczech.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarła z bankiem zagranicznym N. z siedzibą w Niemczech umowę kredytu bankowego. Na mocy umowy zawartej w dniu 29 listopada 2011 r. Spółka otrzymała kredyt wyrażony w euro (EUR).

We wspomnianej umowie uzgodniono, że spłata kwoty głównej kredytu oraz odsetek będzie także następować w EUR (odsetki spłacane są w okresach miesięcznych).

Spółka, jako kredytobiorca zobowiązała się do zwrotu takiej samej kwoty EUR w określonym terminie w przyszłości.

W związku z planowaną transakcją Wnioskodawca rozważa przewalutowanie kredytu z euro (EUR) na polskie złote (PLN).

Przewalutowanie kredytu polegać będzie na zmianie - po ustalonym z bankiem kursie - zobowiązania kredytowego wyrażonego obecnie w walucie obcej (EUR), w której zaciągnięty został kredyt, na zobowiązanie kredytowe wyrażone w PLN.

Przewalutowanie kredytu zostanie przeprowadzone w ramach istniejącej umowy kredytu, w drodze jej zmiany na podstawie aneksu. Nie dojdzie do spłaty zobowiązania walutowego obciążającego Spółkę, zostanie ono jedynie zamienione w zobowiązanie w PLN. Faktyczna spłata zobowiązania kredytowego (wyrażonego już po przewalutowaniu w PLN) nastąpi po przewalutowaniu, w innym terminie, w wyniku odrębnej operacji. Spłata kwoty przewalutowanego kredytu nastąpi w PLN lub w EUR.

Spółka korzysta z podatkowej metody rozliczania różnic kursowych, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 1 oraz art. 15a Ustawy o PDOP.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.
  1. Czy na gruncie przepisów Ustawy o PDOP w momencie przewalutowania kredytu z EUR na PLN powstaną dla Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jakiekolwiek skutki podatkowe, tj. przychody lub koszty (w szczególności różnice kursowe) wynikające z różnej wartości (wyrażonej w PLN) zobowiązania z tytułu kredytu w momencie jego udzielenia oraz przewalutowania...
  2. Czy w momencie spłaty zobowiązania z tytułu kredytu w PLN (po jego wcześniejszym przewalutowaniu z EUR na PLN) powstaną po stronie Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jakiekolwiek skutki podatkowe, tj. przychody lub koszty (w szczególności różnice kursowe)...
  3. Czy w momencie dokonanej w EUR spłaty zobowiązania z tytułu kredytu wyrażonego w PLN (po jego wcześniejszym przewalutowaniu z EUR na PLN) powstaną po stronie Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jakiekolwiek skutki podatkowe, tj. przychody lub koszty (w szczególności różnice kursowe)...

Stanowisko Spółki:

Ad. 1 Powstanie różnic kursowych na przewalutowaniu

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przewalutowanie kredytu z EUR na PLN nie będzie skutkować powstaniem, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, różnic kursowych związanych ze zmianą kursu waluty, w której kredyt był pierwotnie wyrażony.

Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.; dalej: Ustawa o POOP, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe.

Stosownie do art. 15a ust. 2 pkt 5 oraz art. 15 ust. 3 pkt 5 Ustawy o POOP, dodatnie lub ujemne różnice kursowe powstają jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest odpowiednio niższa lub wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Jednocześnie należy zauważyć, że powyższe uregulowanie odnosi się do dnia zapłaty (zwrotu) kredytu (pożyczki), którym zgodnie z art. 15a ust. 7 Ustawy o PDOP, jest dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

W ocenie Spółki, operacja przewalutowania kredytu nie stanowi formy uregulowania zobowiązania. Przewalutowanie nie ma bowiem na celu doprowadzenia do wygaśnięcia zobowiązań ciążących na kredytobiorcy, stanowi jedynie zamianę waluty kredytu. Kwotę kapitału kredytu przelicza się na należność w innej walucie według przyjętego przez strony kursu na podstawie zawartego aneksu do umowy kredytu. Zobowiązanie zatem nadal istnieje i w efekcie przewalutowania nie dochodzi do uregulowania należności, tj. spłaty kredytu.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że w momencie przewalutowania kredytu nie dochodzi do powstania żadnych przychodów lub kosztów podatkowych związanych z tym zobowiązaniem, w szczególności nie realizują się różnice kursowe dla celów podatkowych. Mimo, że w wyniku zmiany waluty kredytu mogą powstać różnice pomiędzy wartością w PLN kwoty EUR w momencie otrzymania kredytu (po jej przeliczeniu na PLN według właściwego kursu z dnia otrzymania kredytu), i wartością zobowiązania wyrażonego w PLN po przewalutowaniu, różnice te są nieistotne z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego regulujących kwestię przychodu oraz kosztu uzyskania przychodów.

Zdaniem Spółki, przewalutowanie stanowi więc wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty w określonej walucie, na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 28 października 2010 r. (sygn. akt I SA/Sz 412/10) oceniając skutki podatkowe operacji przewalutowania kredytu stwierdził, iż „taka operacja będzie neutralna pod względem podatkowym bowiem nie wywiera ona skutków ani po stronie przychodów, ani po stronie kosztów ich uzyskania. Przewalutowanie nie wiąże się z faktycznym transferem środków pieniężnych, w wyniku przewalutowania kredytobiorca nie otrzymuje kredytu. Operacja przewalutowania nie ma wpływu na rozliczenia podatkowe. (...) przewalutowanie kwoty głównej kredytu (...) jest operacją wyłącznie rachunkową, która powoduje zmianę wyrażonej w księgach rachunkowych kwoty kredytu”.

W świetle powyższego, należy uznać, iż przewalutowanie zobowiązania z tytułu kredytu z EUR na PLN nie spowoduje dla Spółki powstania żadnych przychodów i kosztów, w tym z tytułu różnic kursowych, o których mowa w art. 15a Ustawy o PDOP, a czynność przewalutowania będzie dla Spółki neutralna podatkowo, ponieważ:

  • nie dochodzi do transferu/przelewu środków pieniężnych,
  • nie dochodzi do uregulowania w jakiejkolwiek formie zobowiązania wynikającego z zawartej umowy kredytu,
  • zmianie ulega jedynie waluta, w której udzielony został kredyt.

Takie stanowisko potwierdził również WSA w Warszawie w wyroku z dnia 31 października 2011 r., (sygn. akt III SA/Wa 599/11), w którym stwierdzono, że „przewalutowanie kredytu jest neutralne podatkowo. W wyniku przewalutowania kredytu nie dojdzie do powstania podatkowych różnic kursowych. Taka operacja będzie neutralna pod względem podatkowym, bowiem nie wywiera ona skutków ani po stronie przychodów ani po stronie kosztów ich uzyskania. Przewalutowanie nie wiąże się z faktycznym transferem środków pieniężnych, o którym mowa w art. 15a ust. 4 Ustawy o PDOP; w wyniku przewatutowania kredytobiorca nie otrzymuje kredytu. Operacja przewalutowania nie ma wpływu na rozliczenie podatkowe. Prze walutowanie kwoty głównej kredytu jest operacją wyłącznie rachunkową, która powoduje zmianę wyrażonej w księgach rachunkowych kwoty kredytu do spłaty. Istota podatkowych różnic kursowych to różnica wartości kredytu wyrażona w złotych polskich otrzymanego w walucie obcej, a wartością tego kredytu, jaką ponieść musi podatnik dokonując zakupu waluty obcej na jego spłatę”.

Powyższe stanowisko znajduje również odzwierciedlenie w wydawanych przez organy podatkowe Interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, np.:

  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 lipca 2011 r., sygn. IPPB5/423-408/11-2/1Ś,
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 16 września 2011 r., sygn. ILPB4/423-206/11-2/ŁM,
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. IPPB5/423-1021/11-2/IŚ.

Ad. 2 i Ad. 3 Skutki spłaty przewalutowanego zobowiązania kredytowego

Spółka stoi na stanowisku, że w momencie spłaty kredytu przez Spółkę, po wcześniejszym dokonaniu jego przewalutowania z EUR na PLN, niezależnie od waluty w jakiej dokonana zostanie fizycznie spłata zobowiązania z tytułu kredytu, nie powstaną dla celów podatku dochodowego od osób prawnych żadne przychody ulub koszty (w szczególności z tytułu różnic kursowych) związane ze zmianami kursu waluty, w której był pierwotnie wyrażony kredyt.

Przepisy Ustawy o PDOP enumeratywnie wymieniają sytuacje, mogące prowadzić do powstania różnic kursowych dla celów podatkowych. W odniesieniu do kredytobiorcy, zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 5 Ustawy o PDOP, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu w dniu jego spłaty, przeliczonego według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Natomiast na podstawie art. 15a ust. 3 pkt 5 ustawy, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu w dniu jego spłaty, przeliczonego według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Z treści powołanych przepisów wynika, że dla powstania różnic kursowych w podatku dochodowym od osób prawnych w związku ze spłatą i zwrotem kredytu, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

  • kredytodawca musi udzielić kredytu w walucie obcej;
  • kredytobiorca musi dokonać spłaty kredytu w walucie obcej;
  • pomiędzy dniem udzielenia kredytu a dniem jego spłaty musi wystąpić różnica w kursie waluty.

Zdaniem Spółki, kredyt zarówno w momencie jego udzielenia, jak i w momencie jego spłaty musi mieć charakter walutowy. Tymczasem w momencie przewalutowania z EUR na PLN zaciągnięty kredyt traci charakter zobowiązania walutowego. Od tego bowiem momentu zobowiązanie wyrażone jest w PLN. W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że w momencie spłaty jakiejkolwiek części kwoty kredytu wyrażonego w PLN (tj. który uprzednio uległ przewalutowaniu na PLN), różnice kursowe dla celów podatkowych nie realizują się. Na marginesie należy dodać, że brak jest również jakichkolwiek innych przepisów wskazujących, że spłata zobowiązania kredytowego wyrażonego - w momencie spłaty - w PLN może prowadzić do powstania przychodów lub kosztów podatkowych związanych z historyczną wartością tego zobowiązania.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, np.:

  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 lipca 2011 r., sygn. IPPB51423-408/11-2/IŚ,
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 16 września 2011 r., sygn. ILPB4/423-206/11-3/ŁM,
  • interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. IPPB5/423-675/010-2/IŚ.

Reasumując, Spółka stoi na stanowisku, iż spłata zobowiązania kredytowego, którego kwota zostanie uprzednio przewalutowana z EUR na PLN, nie spowoduje dla Spółki powstania dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jakichkolwiek przychodów lub kosztów (w szczególności ujemnych lub dodatnich różnic kursowych).

Powyższe znajduje zastosowanie niezależnie od tego, w jakiej walucie nastąpi sama spłata kredytu. Po przewalutowaniu nie zostaną dochowane bowiem łącznie następujące warunki:

  1. dane zdarzenie gospodarcze jest wyrażone w walucie obcej (po przewalutowaniu kredyt zostanie wyrażony w PLN),
  2. realizacja tego zdarzenia następuje w walucie obcej,
    (co zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 20 maja 2010 r., sygn. IBPBI/2/423-356/10/MO).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.