IPPB4/415-265/12-4/JK2 | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości w odniesieniu do ich udziałów nabytych w drodze darowizny Wnioskodawca może zaliczyć kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanych udziałów przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości udziałów przyjętej do opodatkowania tym podatkiem. Natomiast koszty poniesione z tytułu opłat sądowo – notarialnych nie mieszczą się w ustawowych kryteriach kosztów uzyskania przychodu zawartych w art. 22 ust. 6d ww. ustawy.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 27.03.2012 r. (data wpływu 28.03.2012 r.) oraz piśmie z dnia 25.06.2012 r. (data nadania 26.06.2012 r., data wpływu 28.06.2012 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 15.06.2012 r. Nr IPPB4/415-265/12-2/JK2 (data nadania 15.06.2012 r., data doręczenia 19.06.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży:

  • udziałów w nieruchomościach nabytych na współwłasność w dniu 27.12.2010 r. – wydatków poniesionych w związku z aktem notarialnym dotyczącym ich nabycia oraz kosztów poniesionych na wykończenie mieszkania do wysokości posiadanych udziałów we współwłasności – jest prawidłowe.
  • w pozostałym zakresie – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28.03.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na braki formalne, pismem Nr IPPB4/415-265/12-2/JK2 z dnia 15.06.2012 r. (data nadania 15.06.2012 r., data doręczenia 19.06.2012 r.), tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez dokładne sprecyzowanie zapytania, które winno być przyporządkowane do przedstawionego stanu faktycznego oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego w odniesieniu do sprecyzowanego pytania.

Pismem z dnia 25.06.2012 r. (data nadania 26.06.2012 r., data wpływu 28.06.2012 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wraz z rodzicami nabył w dniu 27.12.2010 r. aktem notarialnym lokal mieszkalny o powierzchni 54,74 m2 w budynku na ulicy D. Dnia 02.03.2011 r. nabyli oni również aktem notarialnym garaż podziemny stanowiący oddzielną własność i znajdujący się w tym samym budynku. Cena lokalu wyniosła 388.590,70 zł, natomiast garażu 26,403,31 zł i kwoty te zostały zapłacone spółdzielni mieszkaniowo budowlanej do 18 sierpnia 2007 r. w ratach zgodnie z umową z dnia 10 lipca 2006 r. Cena mieszkania wraz z garażem, tj. 232.222,59 zł, została w części zapłacona z kredytu na cele mieszkaniowe, udzielonego przez bank w wysokości 230.000,00 zł. Za pośrednictwem tegoż banku były płacone raty na konto bankowe developera. W związku z faktem, iż mieszkanie zostało w ponad 50% zakupione za kapitał pożyczony z banku, kupujący ponieśli następujące koszty:

  • odsetki bankowe (w trakcie kalkulacji) - ok. 20.000,00 zł,
  • ubezpieczenie kredytu - 103,40 zł,
  • wniosek o wpis hipoteczny - 200 zł,
  • wydanie zaświadczenia o aktualnym stanie zadłużenia - 300,00 zł,
  • opłata z tytułu wcześniejszej spłaty kredytu - 3408,24 zł

Ponadto ponieśli koszty związane z aktem notarialnym, tj.:

  • opłata sądowa - od wniosku o założenie księgi wieczystej - 60,00 zł,
  • opłata sądowa - od wniosków o wpisy praw współwłasności - 300,00 zł,
  • opłata sądowa - od wniosków o wpis podziału do korzystania- 150,00 zł,
  • taksa notarialna wraz z podatkiem VAT 22% - 1705,56 zł,
  • odpis aktu notarialnego wraz z podatkiem 22% - 73,20 zł

Łącznie opłaty sądowo-notarialne wyniosły 2.288,76 zł.

Po zakupie mieszkania Wnioskodawca postanowił wykończyć mieszkanie poprzez ułożenie w nim parkietu i terakoty oraz przygotowaniem łazienki. Koszty poniesione na zakup niezbędnych środków tj. glazura, terakota, drewniany parkiet oraz armatura do łazienki w przekonaniu Wnioskodawcy stanowią koszt uzyskania przychodu, gdyż zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d zwiększyły one wartość mieszkania w czasie jego posiadania.

Dnia 26.07.2011 r. Wnioskodawca w wyniku darowizny od rodziców poświadczonej aktem notarialnym stał się jedynym właścicielem wspomnianego mieszkania przy ulicy Dereniowej 2 wraz z garażem.

W związku z faktem zaistnienia tej czynności Wnioskodawca poniósł następujące koszty związane z aktem notarialnym, tj.:

  • opłata sądowa - od wniosków o wpisy praw współwłasności - 200,00 zł,
  • opłata sądowa - od wniosków o wpis podziału do korzystania- 150,00 zł,
  • taksa notarialna wraz z podatkiem VAT 22% - 1228,77 zł,
  • odpis aktu notarialnego wraz z podatkiem 22% - 66,42 zł,

Łącznie opłaty sądowo-notarialne wyniosły 1.645,19 zł.

W związku ze zmianą sytuacji rodzinnej Wnioskodawca podjął decyzję o sprzedaniu nabytego lokalu mieszkalnego wraz z garażem. W dniu 01.10.2011 r. sprzedano przedmiotowe mieszkanie o powierzchni 54,74 m2 wraz z garażem za cenę 560.000 zł, przeniesienie własności nastąpiło aktem notarialnym.

Do transakcji sprzedaży mieszkania doszło za pośrednictwem biura nieruchomości, które to pobrało prowizję za pośrednictwo w sprzedaży w wysokości 13.530,00 zł.

Część środków pieniężnych ze sprzedaży mieszkania w kwocie 230.623,90 zł zostało przeznaczone na całkowitą spłatę kredytu (nabywca lokalu zakupił mieszkanie z księgą wieczystą wolną od jakichkolwiek obciążeń tytułem kredytu hipotecznego).

Wnioskodawca wskazał, iż zapytanie dotyczy określenia przynależności kosztów poniesionych zarówno w wyniku zakupu opisanej we wniosku nieruchomości jak i przeniesienia części własności tejże nieruchomości (należącej uprzednio do Jego rodziców) na Niego do kosztów uzyskania przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisane przez Wnioskodawcę we wniosku koszty (zarówno zakupu mieszkania, przeniesienia własności w wyniku aktu darowizny oraz inne opisane we wniosku), stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 22 ust. 6c i 6d przy sprzedaży opisanej nieruchomości w październiku 2011 roku ...

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie poniesione przez Wnioskodawcę koszty wiążące się z zakupem lokalu mieszkalnego od spółdzielni mieszkaniowej w 2010 roku oraz garażu w 2011 roku wydają się spełniać kryteria kosztu uzyskania przychodu opisanych w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Koszty zostały udokumentowane, faktycznie poniesione w celu uzyskania przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 pdof. Poniesienie kosztów było warunkiem koniecznym aby uzyskać przychód tytułem sprzedaży lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca wskazuje, iż Jego stanowisko poparte jest interpretacją Nr ILPB2/415-186/09-2/TR z dnia 08.05.2009 r. wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.

Wnioskodawca wskazuje, iż w rozumieniu ustawy koszty uzyskania przychodu jakie ustawodawca przewidział w ustawie z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 22 ust. 6c i 6d dotyczące zbycia nieruchomości to:

  1. udokumentowane koszty nabycia lub
  2. udokumentowane koszty wytworzenia,
  3. udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych poczynione w trakcie posiadania,
  4. zapłacony podatek od spadków i darowizn.
Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wraz z rodzicami nabył w dniu 27.12.2010 r. aktem notarialnym lokal mieszkalny. Dnia 02.03.2011 r. nabyli oni również aktem notarialnym garaż podziemny stanowiący oddzielną własność i znajdujący się w tym samym budynku. Dnia 26.07.2011 r. Wnioskodawca w wyniku darowizny od rodziców aktem notarialnym stał się jedynym właścicielem ww. mieszkania wraz z garażem. W dniu 01.10.2011 r. Wnioskodawca sprzedał powyższe mieszkanie wraz z garażem.

Powyższe oznacza, iż Wnioskodawca nabył udziały w przedmiotowym lokalu mieszkalnym w dwóch datach, tj. w dniu 27.12.2010 r. oraz w dniu 26.07.2011 r. w drodze darowizny, natomiast udziały w garażu nabył w dniu 02.03.2011 r. oraz w dniu 26.07.2011 r. w drodze darowizny.

Zatem w niniejszej sprawie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono bowiem m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r.

I tak zgodnie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.

Natomiast z art. 30e ust. 2 ww. ustawy wynika, iż podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego: kosztów notarialnych, sądowych, kosztów odsetek od kredytu na zakup mieszkania, obowiązkowego ubezpieczenia kredytu, kosztu prowizji agencji za pośrednictwo przy sprzedaży mieszkania oraz kosztów wykończenia mieszkania w formie opisanej we wniosku.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszt uzyskania wypisu z ksiąg wieczystych itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy.

W związku z powyższym, Wnioskodawca do kosztów odpłatnego zbycia może zaliczyć koszt prowizji agencji za pośrednictwo przy sprzedaży nieruchomości.

Natomiast za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, uważa się udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania (art. 22 ust. 6c ww. ustawy).

Z treści art. 22 ust. 6e ww. ustawy wynika, iż wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W świetle powyższego, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, iż koszty takie stanowią m. in. udokumentowane koszty nabycia tej nieruchomości oraz udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Koszt nabycia, co do zasady określa umowa notarialna sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup nieruchomości jest sfinansowany kredytem bankowym czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy. Kosztem nabycia oprócz ceny nabycia są również wydatki notarialne czyli wydatki związane ze sporządzeniem aktu notarialnego związanego z nabyciem nieruchomości.

Natomiast kosztem uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości nie mogą być w żadnym wypadku odsetki od kredytu, są to bowiem wydatki związane z pozyskaniem środków pieniężnych na nabycie nieruchomości i mają związek ze spłatą kredytu. Odsetki są kosztem pozyskania kapitału na zakup nieruchomości a więc niejako „ceną” jaką podatnik musi zapłacić w związku z pożyczeniem przez bank pieniędzy. Odsetki to koszt kredytobiorcy ponoszony za pożyczone przez niego środki, a więc związany z obsługą kredytu i tego kredytu dotyczący.

Sytuacja, w której podatnik kupujący nieruchomość za środki z kredytu w przypadku sprzedaży nieruchomości mógłby zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodu prowadziłaby do nierównego traktowania podatników. Bowiem podatnicy, którzy zakupili nieruchomość ze środków własnych nie mieliby możliwości pomniejszenia przychodu o żadne koszty poniesione w związku z nagromadzeniem tych własnych środków na nabycie nieruchomości – jej zakupu dokonali wszak z własnych oszczędności, natomiast podatnik, który środki na zakup nieruchomości pożyczył mógłby do kosztów zaliczyć wydatki zapłacone kredytodawcy za pożyczone pieniądze. Tymczasem ceną nabycia jest kwota należna zbywcy z tytułu sprzedaży a nie bankowi za udostępnienie kapitału. Zatem odsetki w żaden sposób nie mieszczą się w ustawowych kryteriach kosztu uzyskania przychodu, zawartych w art. 22 ust. 6c ustawy i wydatek na spłatę odsetek też nie może być przyjęty jako koszt obniżający podstawę opodatkowania ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Również wydatki na ubezpieczenie kredytu, opłatę za wniosek o wpis hipoteczny, opłatę za wydanie zaświadczenia o aktualnym stanie zadłużenia, opłatę z tytułu wcześniejszej spłaty kredytu nie mogą absolutnie stanowić kosztu nabycia. Koszty te były bowiem związane wyłącznie z uzyskaniem kredytu. Wydatki te wynikają wyłącznie z umowy zawartej pomiędzy wnioskodawcą a bankiem. Co do zasady, każdy bank udzielając kredytu obciąża stronę kupującą obowiązkiem ubezpieczenia. Nie są to w żadnym wypadku jednak koszty nabycia tej nieruchomości tylko koszty na jakie podatnik godzi się w momencie zwierania umowy o kredyt, żeby pozyskać kapitał. Wydatek ten związany jest zatem wyłącznie z uzyskaniem kredytu. Wydatki poniesione przez wnioskodawcę w związku z uzyskaniem kredytu nie mieszczą się w kategorii kosztów uzyskania przychodów, bowiem stanowią wydatek związany wyłącznie z kredytem i jako taki nie stanowią kosztu nabycia przedmiotowej nieruchomości.

W związku z powyższym należy powtórzyć za sądami powszechnie akceptowaną zasadę, że nie każdy „rzeczywiście” poniesiony przez podatnika wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu pomniejszając tym samym przychód. Ustawodawca w sposób nie budzący wątpliwości wskazał w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, które z poniesionych przez podatnika wydatków mogą stanowić koszt uzyskania przychodu przy odpłatnym zbyciu nieruchomości, nie pozostawiając podatnikowi dowolności w tym względzie.

Zapisy określające jakie wydatki w przypadku odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości nabytych odpłatnie stanowią koszt uzyskania przychodu zawiera art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powołany przepis art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wskazuje, że kosztami uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia mogą być tylko udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia powiększone o udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości. Przepis ten formułuje katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu innych wydatków niż wymienione. Zatem sam fakt poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia tego wydatku do kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy. Nie każdy bowiem wydatek ma bezpośredni wpływ na uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości przychód, lecz tylko ten który pozostaje w takim związku że poniesienie go miało wpływ na nabycie nieruchomości lub uzyskanie przychodu z odpłatnego zbycia tej nieruchomości. Zgoda na zapłatę odsetek, ubezpieczenia, opłatę za wniosek o wpis hipoteczny – to wszystko miało wpływ jedynie na udzielenie kredytu. Dlatego przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu każdy wydatek wymaga nie tylko oceny pod kątem czy jego poniesienie miało związek z konkretnym przychodem, ale także z punktu widzenia racjonalności określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Nie wystarczy samo subiektywne przekonanie podatnika o wpływie poniesionego przez niego wydatku na osiągnięcie przychodu. Wydatek musi zostać poniesiony celowo i być zasadny z punktu widzenia nabycia bądź zbycia nieruchomości.

Kosztami uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia są jednak te wydatki, które miały wpływ na powiększenie wartości nieruchomości w okresie jej posiadania.

Wobec powyższego kosztami uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości mogą być wydatki poniesione na wykończenie mieszkania (zakup glazury, terakoty, drewnianego parkietu oraz armatury do łazienki) udokumentowane fakturą VAT.

Ponadto, do kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawca może zaliczyć również koszty związane ze sporządzeniem aktu notarialnego na zakup udziału w lokalu mieszkalnym w 2010 r. oraz na zakup udziału w garażu, tj. opłaty sądowe, taksę notarialną wraz z podatkiem VAT, opłatę za odpis aktu notarialnego wraz z podatkiem VAT.

Przy czym zauważyć należy, iż wskazane wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w wysokości przypadającej na Wnioskodawcę stosownie do posiadanego przez Niego udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w dniu 27.12.2010 r. oraz udziału w garażu nabytego w dniu 02.03.2011 r., a nie całość kosztów poniesionych przez wszystkich kupujących lokal mieszkalny i garaż.

W odniesieniu do kosztów poniesionych w związku nabyciem nieruchomości w drodze darowizny należy stwierdzić, co następuje:

Stosownie natomiast przepisu art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Treść cytowanego art. 22 ust. 6d ww. ustawy wskazuje, iż do kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej nieodpłatnie np. w drodze darowizny zaliczane są wyłącznie:

  • udokumentowane nakłady na tę nieruchomość zwiększające jej wartość,
  • kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż koszty poniesione w związku z aktem notarialnym dotyczącym umowy darowizny nie mieszczą się w dyspozycji w art. 22 ust. 6d cytowanej ustawy, nie można ich również uznać za koszt odpłatnego zbycia. Nie stanowią też nakładów zwiększających wartość nieruchomości, udokumentowanych fakturą VAT. A zatem brak jest podstaw prawnych, by Wnioskodawca mógł zaliczyć te wydatki do kosztów uzyskania przychodu. Natomiast do kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6d ww. ustawy można zaliczyć kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej nieruchomości przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości nieruchomości przyjętej do opodatkowania tym podatkiem.

Podsumowując, do kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży nieruchomości w odniesieniu do ich udziałów nabytych w dniu 27.12.2010 r. Wnioskodawca może zaliczyć wydatki poniesione w związku z aktem notarialnym dotyczącym ich nabycia oraz koszty poniesione na wykończenie mieszkania do wysokości posiadanego udziału we współwłasności. Do kosztów odpłatnego zbycia nieruchomości może zostać zaliczony koszt prowizji agencji za pośrednictwo przy sprzedaży nieruchomości. Powyższe wydatki mogą być zaliczone w wysokości przypadającej stosownie do posiadanych przez Wnioskodawcę udziałów. Natomiast do kosztów uzyskania przychodu w żadnym wypadku nie można zaliczyć wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu, ubezpieczenia kredytu, opłatę na wniosek o wpis hipoteczny, opłatę za wydanie zaświadczenia o aktualnym stanie zadłużenia, opłatę z tytułu wcześniejszej spłaty kredytu oraz kosztów związanych z aktem darowizny, bowiem nie mieszczą się w dyspozycji przepisów art. 22 ust. 6c i art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości w odniesieniu do ich udziałów nabytych w drodze darowizny Wnioskodawca może zaliczyć kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanych udziałów przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości udziałów przyjętej do opodatkowania tym podatkiem. Natomiast koszty poniesione z tytułu opłat sądowo – notarialnych nie mieszczą się w ustawowych kryteriach kosztów uzyskania przychodu zawartych w art. 22 ust. 6d ww. ustawy.

W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej, należy stwierdzić, że funkcjonowanie w obrocie prawnym interpretacji indywidualnych, w których odmiennie oceniono takie same albo zbliżone stany faktyczne lub zdarzenia przyszłe, jest niewątpliwie niepożądane z punktu widzenia zasady prowadzenia postępowania, w sposób budzący zaufanie do organów, wyrażonej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Niemniej jednak, w praktyce sytuacje takie mogą mieć miejsce, choćby z uwagi na przewidzianą przez ustawodawcę możliwość zmiany interpretacji indywidualnej w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Jak wynika z powołanego unormowania, przesłanką dla rozważenia zmiany interpretacji indywidualnej (tj. w istocie zmiany stanowiska w zakresie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego) jest w szczególności ugruntowanie się linii orzeczniczej sądów, w której prezentowany jest odrębny niż zawarty w tym rozstrzygnięciu pogląd dotyczący interpretacji określonego przepisu lub przepisów prawa podatkowego.

Należy podkreślić, że cel instytucji interpretacji indywidualnej, jakim jest zapewnienie jednolitego stosowania prawa podatkowego, nie może być realizowany z pominięciem zasady praworządności (art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.; art. 120 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej). Podstawowym zadaniem uprawnionych organów jest wydawanie interpretacji prawidłowych, tj. w prawidłowy sposób odczytujących normy prawne zawarte w poszczególnych przepisach prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.