ITPB2/4511-624/15/RS | Interpretacja indywidualna

Koszty uzyskania przychodów z tytułu odsetek od zadośćuczynienia, odszkodowania i renty.
ITPB2/4511-624/15/RSinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. odsetki
  3. wyrok
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie i wysokość kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2015 r. (data wpływu 25 maja 2015 r.), uzupełnionym w dniu 10 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu odsetek od zadośćuczynienia, odszkodowania i renty - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 10 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu odsetek od zadośćuczynienia, odszkodowania i renty.

We wniosku tym został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Małoletnia córka Wnioskodawczyni uległa wypadkowi w trakcie półkolonii. W celu uzyskania świadczeń związanych z wypadkiem, jako przedstawiciele ustawowi córki, Wnioskodawczyni wraz z mężem i firmą T. podpisała umowę o świadczenie usług mających na celu dochodzenie roszczenia wobec sprawcy zdarzenia, ubezpieczyciela sprawcy zdarzenia, podmiotu zobowiązanego do nadzoru. Zgodnie z tą umową wynagrodzenie za świadczoną usługę miało wynosić 18% kwoty głównej i 36% odsetek. Na mocy wyroku sądowego córka Wnioskodawczyni uzyskała od Gminy odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę. Zgodnie z wyrokiem sądowym odszkodowanie, zadośćuczynienie i renta zostały wypłacone wraz z odsetkami. Gmina wystawiła PIT-8C za 2014 r. na imię i nazwisko małoletniej córki wskazując w nim kwotę uzyskanego przychodu z tytułu odsetek od zadośćuczynienia, odszkodowania i renty.

Zasądzone kwoty, w tym odsetki, zostały w 2014 r. przelane przez Gminę na konto firmy T., a następnie – po potrąceniu przez tę firmę swojego wynagrodzenia (w wysokości 18% należności głównej oraz 36% kwoty odsetek) – na konto Wnioskodawczyni i Jej męża. Przychody małoletniej córki uzyskane z tytułu ww. odsetek Wnioskodawczyni wraz z mężem doliczyli do swoich dochodów (po połowie). W załączniku PIT-M zeznania rocznego wskazali przychód córki z tytułu ww. odsetek, pomniejszony o koszt uzyskania przychodu – wynagrodzenie firmy T. dotyczące odsetek (36% kwoty odsetek).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym wynagrodzenie za świadczenie usług mających na celu dochodzenie roszczeń, liczone jako 36% kwoty odsetek od odszkodowania stanowi koszt uzyskania przychodu...

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym wynagrodzenie firmy za świadczenie usług mających na celu dochodzenie roszczeń, liczone jako 36% kwoty odsetek od odszkodowania, stanowi koszt uzyskania przychodu. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodu są wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodu. Wnioskodawczyni uważa, że w opisanym stanie faktycznym, w celu uzyskania przychodu konieczne było poniesienie kosztów usług związanych z dochodzeniem roszczenia. Wynagrodzenie za te usługi zostało uzależnione od wyniku sprawy i w odniesieniu do odsetek stanowiło 36% uzyskanej kwoty, zatem miało związek z uzyskanym przychodem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie między innymi w pkt 9 wymieniono „inne źródła”.

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 ustawy, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, dochody małoletnich dzieci dolicza się po połowie do dochodu każdego z małżonków.

Ponadto dochodem ze źródła przychodów, stosownie do ust. 2 cyt. art. 9 ustawy, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Koszty uzyskania przychodów reguluje art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z uzyskanymi przychodami. Z oceny związku z uzyskanym przychodem winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie mógł się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

  • pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
  • nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
  • być właściwie udokumentowany.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że małoletnia córka Wnioskodawczyni uległa wypadkowi w trakcie półkolonii. W celu uzyskania świadczeń związanych z wypadkiem, jako przedstawiciele ustawowi córki, Wnioskodawczyni wraz z mężem i firmą T. podpisała umowę o świadczenie usług mających na celu dochodzenie roszczenia wobec sprawcy zdarzenia, ubezpieczyciela sprawcy zdarzenia, podmiotu zobowiązanego do nadzoru. Zgodnie z tą umową wynagrodzenie za świadczoną usługę miało wynosić 18% kwoty głównej i 36% odsetek. Na mocy wyroku sądowego córka Wnioskodawczyni uzyskała od Gminy odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę. Zgodnie z wyrokiem sądowym odszkodowanie, zadośćuczynienie i renta zostały wypłacone wraz z odsetkami. Gmina wystawiła PIT-8C za 2014 r. na imię i nazwisko małoletniej córki wskazując w nim kwotę uzyskanego przychodu z tytułu odsetek od zadośćuczynienia, odszkodowania i renty.

Zasądzone kwoty, w tym odsetki, zostały w 2014 r. przelane przez Gminę na konto firmy T., a następnie – po potrąceniu przez tę firmę swojego wynagrodzenia (w wysokości 18% należności głównej oraz 36% kwoty odsetek) – na konto Wnioskodawczyni i Jej męża. Przychody małoletniej córki uzyskane z tytułu ww. odsetek Wnioskodawczyni wraz z mężem doliczyli do swoich dochodów (po połowie). W załączniku PIT-M zeznania rocznego wskazali przychód córki z tytułu ww. odsetek, pomniejszony o koszt uzyskania przychodu – wynagrodzenie firmy T. dotyczące odsetek (36% kwoty odsetek).

Instytucję odsetek reguluje art. 481 Kodeksu cywilnego. Przepis ten w § 1 i 2 stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.

W świetle powyższego odsetki za zwłokę (opóźnienie) stanowią świadczenie uboczne, niezależne od tego, czy i w jakim rozmiarze podatnik poniósł szkodę (krzywdę), a co za tym idzie odsetek za zwłokę nie można utożsamiać z naprawieniem szkody lub krzywdy.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że odsetki od odszkodowania, zadośćuczynienia i renty, zasądzone wyrokiem sądowym na rzecz małoletniej córki Wnioskodawczyni, stanowią przychód z innych źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy i podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych (według skali podatkowej).

Ponadto stwierdzić należy, że pomiędzy uzyskanym przychodem w postaci ww. odsetek a poniesionym wydatkiem na wynagrodzenie dla firmy – przypadające na kwotę odsetek - z tytułu świadczenia usług mających na celu dochodzenie roszczeń w związku z zaistniałym wypadkiem, wystąpił związek przyczynowo - skutkowy. Oznacza to, że wydatki z tego tytułu można było w rozliczeniu za 2014 r. zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów i uwzględnić przy ustalaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu.

W związku z faktem, że dochody małoletniej córki z tytułu odsetek od odszkodowania, zadośćuczynienia oraz renty podlegają doliczeniu do dochodów Wnioskodawczyni i Jej męża, była ona zobowiązana wypełnić i złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie podatkowe PIT-36 wraz z informacją PIT/M, stanowiącą załącznik do tego zeznania i wykazać w nim dochód z ww. tytułu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.