ITPB1/415-944/14/PSZ | Interpretacja indywidualna

Czy wydatek na zakup paralotni (poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne), będzie stanowił w firmie koszt uzyskania przychodu?
ITPB1/415-944/14/PSZinterpretacja indywidualna
  1. amortyzacja
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. środek trwały
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie i wysokość kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2014 r. (data wpływu 16 września 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 listopada 2014 r. (data wpływu 20 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 18 listopada 2014 r. (data wpływu 20 listopada 2014 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą związaną z oprogramowaniem jak i usługami informatycznymi (PKD: 62.01.Z, 58.21.Z, 58.29.Z, 62.02.2,62.03.Z, 62.09.Z, 63.11.Z, 63.12.Z, 71.12.Z, 95.11.Z, 95.12.Z), opodatkowaną na zasadach ogólnych. Wnioskodawca posiada jednego kontrahenta, od którego uzyskuje główny dochód na podstawie sporządzonego kontraktu. W celu dywersyfikacji dochodów i zwiększenia bezpieczeństwa finansowego swojej działalności, Wnioskodawca zamierza zakupić na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej paralotnię z napędem, która będzie służyła celom informacyjnym i reklamowym. Czasza paralotni opatrzona będzie informacjami na temat usług świadczonych przez firmę wraz z nazwą firmy lub logo i adresem internetowym. Loty paralotnią odbywać się będą regularnie, w miarę możliwości pogodowych, na terenie województwa i wykonywane będą przez właściciela firmy, posiadającego stosowne uprawnienia.

Wartość paralotni oraz okres jej używania (dłuższy niż jeden rok) kwalifikuje przedmiotowy wydatek, jako wydatek na zakup środka trwałego, w związku z tym urządzenie to będzie wprowadzone do ewidencji środków trwałych i amortyzowane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatek na zakup paralotni (poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne), będzie stanowił w firmie koszt uzyskania przychodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatek na zakup paralotni w celach informacyjnych i reklamowych, poprzez dokonywanie odpisów amortyzacyjnych, będzie stanowił koszt uzyskania przychodów w firmie.

Zgodnie z brzmieniem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W wyniku analizy zamkniętego katalogu wydatków nie będących kosztami, zawartego w ww. art. 23 nie stwierdzono, aby opisany wydatek na zakup paralotni (jako środka trwałego) znajdował się wśród wymienionych tam wydatków. W związku z rosnącą konkurencją na rynku, przedsiębiorstwa zmuszone są do poszukiwania nowych źródeł pozyskiwania klientów. Decyzja o poniesieniu wydatku na paralotnię, której czasza zawiera informacje o firmie, podjęta została z myślą o oryginalnej metodzie zachęcenia potencjalnych klientów do korzystania z usług firmy, zatem zakup będzie miał związek z osiąganym przychodem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

  • musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
  • nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
  • musi być należycie udokumentowany.

Stosownie do treści z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

  1. nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
  2. nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
  3. ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
  • wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Z treści przepisu art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
  2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
  3. inne przedmioty
  • o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z uwagi na to, że składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki te zalicza się do kosztów sukcesywnie, w miarę ich zużycia. Podatnicy mogą - stosownie do treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy - uznać za koszty uzyskania przychodów jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z przepisami art. 22a - 22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 23.

Z przytoczonych przepisów wynika, że środkami trwałymi podlegającymi amortyzacji są m.in. nabyte maszyny, urządzenia i środki transportu, o ile spełniają następujące warunki:

  • stanowią własność lub współwłasność podatnika,
  • są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
  • przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
  • są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 22i ust. 1 cytowanej ustawy, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 22h ust. 2 powoływanej ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

W treści złożonego wniosku Wnioskodawca wskazuje, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą związaną z oprogramowaniem jak i usługami informatycznymi, opodatkowaną na zasadach ogólnych. W celu dywersyfikacji dochodów i zwiększenia bezpieczeństwa finansowego swojej działalności, Wnioskodawca zamierza zakupić na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej paralotnię z napędem, która będzie służyła celom informacyjnym i reklamowym. Czasza paralotni opatrzona będzie informacjami na temat usług świadczonych przez firmę wraz z nazwą firmy lub logo i adresem internetowym. Loty paralotnią odbywać się będą regularnie, w miarę możliwości pogodowych, na terenie województwa i wykonywane będą przez właściciela firmy, posiadającego stosowne uprawnienia.

Wartość paralotni oraz okres jej używania (dłuższy niż jeden rok) kwalifikuje przedmiotowy wydatek, jako wydatek na zakup środka trwałego, w związku z tym urządzenie to będzie wprowadzone do ewidencji środków trwałych i amortyzowane.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy prawa podatkowego oraz zaprezentowany opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że poniesione wydatki na zakup paralotni wpłyną na zwiększenie popularności Wnioskodawcy i jego produktów, a w konsekwencji mogą realnie przyczynić się do zwiększenia obrotów. W konsekwencji, zwiększeniu może ulec przychód z działalności Wnioskodawcy.

Reasumując, skoro paralotnia wykorzystywana będzie w prowadzonej działalności gospodarczej, to odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 22a - 22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od wartości początkowej paralotni mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zastrzec, iż przedmiotowa interpretacja dotyczy jedynie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Tutejszy organ w ramach procedury wydawania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego nie ma stosownego umocowania w przepisach prawa, umożliwiającego weryfikację przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. W konsekwencji, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.