IPTPB3/423-342/14-6/PM | Interpretacja indywidualna

W zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży nieruchomości
IPTPB3/423-342/14-6/PMinterpretacja indywidualna
  1. grunty
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. sprzedaż
  4. użytkowanie wieczyste
  5. środek trwały
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w X działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2014 r. (data wpływu 6 października 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. (data wpływu 4 grudnia 2014 r.), oraz pismem z dnia 15 stycznia 2015 r. (data wpływu 16 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w X działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), pismem z dnia 24 listopada 2014 r., nr IPTPB3/423-342/14-2/PM oraz pismem z dnia 31 grudnia 2014 r., nr IPTPB3/423-342/14-4/PM (doręczonym w dniu 28 listopada 2014 r. i 8 stycznia 2015 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwania dnia 4 grudnia 2014 r. i dnia 16 stycznia 2015 r. wpłynęły uzupełnienia wniosku (nadane w dniu: 1 grudnia 2014 r. oraz 15 stycznia 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W 2001 r. została założona spółka X Sp. z o.o., której udziałowcem był XX „XXX” S.A. i jako udziałowiec przekazał Wnioskodawcy w formie aportu w zamian za udziały własność nieruchomości obejmującej budynki o wartości łącznej 3 103 900 zł (w tym budynek W1 o wartości 1 136 150 zł) oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów o wartości łącznej 519 100 zł. Powyższe prawo wieczystego użytkowania gruntów obejmowało 4 działki o łącznej powierzchni 32 578 m2. Wartość wyżej wymienionego budynku W1 w latach 2008-2010 została podwyższona w następstwie dokonanego ulepszenia o 94 667 zł 50 gr do wartości 1 230 817 zł 50 gr (w roku 2008 – wykonanie nowego ciągu c.o. o wartości 89 000 zł; w roku 2010 – wykonanie sieci światłowodowej o wartości 5 667 50 zł). W roku 2012 Wnioskodawca zmienił nazwę (postanowienie sądu z dnia 7 listopada 2012 r.) na: X Sp. z o.o. W maju 2014 r. podjęto decyzję o sprzedaży budynku Wl oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów dotyczącego dwóch działek o łącznej powierzchni 14 066 m2, która została zrealizowana. Część opisanych powyżej składników majątkowych została sprzedana przez X Sp. z o.o. w miesiącu maju 2014 r. Wnioskodawca zidentyfikował z odpłatnego zbycia opisanych nieruchomości przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości 7 100 000 zł w miesiącu maju 2014 r. (akt notarialny Rep. XXX z dnia 29 maja 2014 r.). Wartość sumy dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych przedmiotowego budynku W1 wynosiła na dzień sprzedaży 367 851 zł 12 gr. Prawo wieczystego użytkowania gruntu nie było amortyzowane zgodnie z postanowieniami art. 16c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca ujął jako pozostałe koszty operacyjne w rozumieniu ustawy o rachunkowości niezamortyzowaną część wartości budynku w kwocie 862 966 zł 38 gr oraz część wartości początkowej prawa wieczystego użytkowania gruntów dotyczącą działek ujętych w umowie sprzedaży w oparciu o algorytm: całkowitą wartość początkową prawa wieczystego użytkowania gruntu podzielono przez ilość metrów kwadratowych a następnie pomnożono przez ilość metrów kwadratowych dotyczącą sprzedawanego prawa wieczystego użytkowania gruntu (519 100 zł/32 578 m2 * 14 066 m2 = 224 128 zł 57 gr).

W piśmie uzupełniającym z dnia 1 grudnia 2014 r. Wnioskodawca udzielił następujących informacji:

  1. Podstawowy przedmiot działalności Wnioskodawcy to:
    1. obróbka metali i nakładanie powłok na metale (25.61.Z
    2. obróbka mechaniczna elementów metalowych (25.62.Z)
    3. produkcja sprzętu i wyposażenia do napędu hydraulicznego i pneumatycznego (28.12.Z)
    4. produkcja pozostałych kurków i zaworów (28.14.2)
    5. naprawa i konserwacja maszyn (33.12.Z)
    6. instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia (33.20.Z)
    7. produkcja łożysk, kół zębatych, przekładni zębatych i elementów napędowych (28.15.Z)
    8. naprawa i konserwacja metalowych wyrobów gotowych (33.11 .Z)
    9. kucie, prasowanie, wytłaczanie i walcowanie matali, metalurgia proszków (25.50.Z).
    10. pozostałe badania i analizy techniczne (71.20B).
  2. Zgodnie z aktem notarialnym Rep. XX z dnia 22 listopada 2001 r. w skład nieruchomości otrzymanej w formie aportu wchodziły następujące budynki:
    1. hala Wydziału Mechanicznego II o powierzchni użytkowej 12 032 m2,
    2. budynek Socjalny przy II Wydziale Mechanicznym o powierzchni użytkowej 2 034 m2,
    3. hala Wydziału Mechanicznego o powierzchni użytkowej 10 068 m2.

Budynki te wykorzystywane były do działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

  1. Aport nie stanowił przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części a wyłącznie zabudowane nieruchomości, co zostało wyraźnie wskazane we wniosku z dnia 24 listopada 2014 r. (zdanie drugie opisu stanu faktycznego).
  2. Wartość nominalna obejmowanych udziałów przez XX „XXX” S.A. w zamian za aport odzwierciedlała wartość rynkową aportu i została w całości przekazana na kapitał zakładowy Wnioskodawcy.
  3. Budynek W1 otrzymany przez Wnioskodawcę w ramach aportu został zakwalifikowany do środków trwałych i był amortyzowany, a amortyzacja tego budynku w całości stanowiła koszty uzyskania przychodów.

W piśmie uzupełniającym z dnia 15 stycznia 2015 r. Wnioskodawca podał, że:

  1. Budynek W1 to Hala Wydziału Mechanicznego,
  2. Budynek W1 oraz prawo wieczystego użytkowania gruntu będące przedmiotem sprzedaży zostały przyjęte do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w listopadzie 2001 r. na podstawie aktu notarialnego przeniesienia prawa własności budynków i prawa wieczystego użytkowania gruntu z dnia 22 listopada 2001 r. Repertorium A XXX. Zarówno budynek jak i prawo użytkowania gruntu amortyzowane były począwszy od grudnia 2001 r.
  3. Wartość początkowa budynku W1 i prawa wieczystego użytkowania gruntu została ustalona zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako wartość ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej. Dokumentem stanowiącym podstawę tego ustalenia był akt założycielski spółki – Repertorium XXX. Wartości poszczególnych składników majątku przekazanych spółce aportem przez założyciela, w zamian za objęcie udziałów, zostały ustalone w oparciu o operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego.
  4. Wartość wyżej wymienionego budynku W1 w latach 2008-2010 w związku z ulepszeniem została podwyższona o 94 667 zł 50 gr do wartości 1 230 817 zł 50 gr (w roku 2008 – wykonanie nowego ciągu c.o. o wartości 89 000 zł; w roku 2010 – wykonanie sieci światłowodowej o wartości 5 667 zł 50 gr. Wnioskodawca nadmienia, że precyzyjna informacja na ten temat zawarta była we wniosku z dnia 2 października 2014 r. w części G zdanie trzecie.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (po przeformułowaniu):

Czy kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu przedmiotowej sprzedaży opisanej w opisie stanu faktycznego będzie niezamortyzowana część wartości budynku (różnica pomiędzy wartością początkową powiększoną o poniesione wydatki na jego ulepszenie zwiększające wartość początkową w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych a sumą odpisów amortyzacyjnych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), ustalona na dzień zbycia tej nieruchomości oraz część wartości prawa wieczystego użytkowania gruntu ustalona w sposób opisany w opisie stanu faktycznego w wysokości 224 128 zł 57 gr...

Zdaniem Wnioskodawcy (po uzupełnieniu), koszty uzyskania przychodów z tytułu przedmiotowej sprzedaży opisanej w opisie stanu faktycznego ustalić należy, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w powiązaniu z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, tj. jako niezamortyzowaną część wartości budynku (różnica pomiędzy wartością początkową powiększoną o poniesione wydatki na jego ulepszenie zwiększające wartość początkową w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych a sumą odpisów amortyzacyjnych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) w kwocie 862 966 zł 38 gr. Analogicznie część wartości początkowej w wysokości 224 128 zł 57 gr (wyliczenie zawarte w opisie stanu faktycznego wraz z podaniem zastosowanego algorytmu) dotycząca prawa wieczystego użytkowania gruntów będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu ustalony zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w powiązaniu z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w okresie, w którym Wnioskodawca zidentyfikował przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w miesiącu maju 2014 r. z tytułu przedmiotowej sprzedaży (opisanej w opisie stanu faktycznego).

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowy koszt uzyskania przychodu opisany powyżej powinien być potrącalny w dacie uzyskania przychodu opisanego w opisie stanu faktycznego na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w sposób ustalony zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym wydatki poniesione na nabycie między innymi prawa wieczystego użytkowania gruntów oraz nabycie środków trwałych pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych są kosztem uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych bez względu na czas ich poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm. – zwanej dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w tym celu, nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Kwestia związana z momentem potrącalności kosztów uzyskania przychodów została uregulowana w przepisach art. 15 ust. 4 oraz art. 15 ust. 4a-4h updop.

W myśl art. 15 ust. 4 ww. ustawy koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Natomiast za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e updop).

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą, zawarty został w art. 16 ust. 1 updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 updop, zostaną ex lege uznane za koszty podlegające odliczeniu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

  1. został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
  2. jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
  3. pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  4. poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
  5. został właściwie udokumentowany,
  6. nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 updop, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów, względnie zostały poniesione w celu uniknięcia ryzyka wystąpienia strat, bądź znacznego zmniejszenia uzyskiwanych dotąd dochodów.

Wśród wyłączeń z kategorii kosztów podatkowych należy wskazać na treść art. 16 ust. 1 pkt 1 updop zgodnie z którym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

  1. nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
  2. nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
  3. ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych,

wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Natomiast stosownie do art. 16c pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 updop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Na mocy natomiast art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W konsekwencji, zgodnie z literalnym brzmieniem powołanych wyżej przepisów updop, w przypadku sprzedaży przez Spółkę przedmiotowych nieruchomości ujmowanych w Spółce jako środki trwałe, należy ustalić koszt uzyskania przychodu z tytułu tej transakcji zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a i b updop, z uwzględnieniem wydatków na ulepszenie, pomniejszonych o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 updop.

Dokonując wykładni art. 15 ust. 1 updop zauważyć należy, że ustawodawca nie zdefiniował użytego w nim pojęcia „koszty poniesione”. W przepisie tym postanowiono jedynie, że warunkiem uznania kosztu za koszt podatkowy jest jego poniesienie przez podatnika. Przez „poniesienie” kosztu należy w takim wypadku rozumieć zarówno poniesienie wydatku jak i zakwalifikowanie faktycznie zrealizowanego odpisu lub innego zmniejszenia aktywów lub zwiększenia strat. Będzie to więc faktycznie dokonany odpis, niebędący wydatkiem w znaczeniu kasowym czyli rozchodem pieniężnym, powodujący zmianę w strukturze aktywów lub pasywów danego podmiotu.

W związku z powyższym uznać należy, że wydanie udziałów w zamian za aport stanowi szczególną formę wydatku Spółki na nabycie składnika majątku (w przedmiotowej sprawie nieruchomości będącej składnikiem aportu). Uznać bowiem należy, że wniesiona do Spółki aportem nieruchomość w zamian za udziały wydane zbywcy jest transakcją ekwiwalentną. Po stronie wnoszącego aport (tj. zbywcy) dochodzi bowiem do zbycia przedmiotu aportu, a po stronie otrzymującego aport (tj. Spółki) dochodzi do nabycia przedmiotu aportu. W przypadku wniesienia wkładu niepieniężnego mamy więc do czynienia z transakcją odpłatną – w przedmiotowej sprawie po stronie zbywcy dochodzi bowiem do otrzymania zapłaty w postaci udziałów w zamian za wydany wkład niepieniężny, zaś po stronie Spółki dochodzi do powiększenia kapitału o wartość otrzymanych aportem składników majątkowych.

Wskazać należy, że w świetle powyższego Spółka w zamian za uzyskanie możliwości dysponowania przedmiotem aportu poniesie efektywny wydatek (koszt), w postaci wydania własnych udziałów. Wydatek ten jest określony w sposób jednoznaczny ponieważ wartość nominalna udziałów jest zawsze wielkością stałą i wynika ona wprost z umowy lub statutu danej spółki w związku z czym nie ulega zmianie i nie podlega mechanizmom rynkowym.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka otrzymała w formie aportu w zamian za udziały własność nieruchomości obejmującej budynki (w tym budynek W1) oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów. Aport nie stanowił przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części a wyłącznie zabudowane nieruchomości. Wartość nominalna obejmowanych udziałów przez XX „XXX” S.A. w zamian za aport odzwierciedlała wartość rynkową aportu i została w całości przekazana na kapitał zakładowy Wnioskodawcy. Wartość początkowa budynku W1 i prawa wieczystego użytkowania gruntu została ustalona zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako wartość ustalona przez podatnika na dzień wniesienia wkładu, nie wyższa jednak od ich wartości rynkowej. Wartość wyżej wymienionego budynku W1 w latach 2008-2010 została podwyższona w następstwie dokonanego ulepszenia. Część opisanych powyżej składników majątkowych została sprzedana przez Wnioskodawcę w miesiącu maju 2014 r. Wnioskodawca zidentyfikował z odpłatnego zbycia opisanych nieruchomości przychód. Zarówno budynek jak i prawo wieczystego użytkowania gruntu były amortyzowane począwszy od grudnia 2001 r.

Podsumowując stwierdzić należy, że kosztem uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży składników majątkowych nabytych uprzednio tytułem wkładu niepieniężnego będzie:

  • w przypadku sprzedaży budynku W1 wartość początkowa środka trwałego powiększona o wydatki na jego ulepszenie oraz pomniejszona o dokonane odpisy amortyzacyjne,
  • w przypadku sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntów wartość początkowa określona we właściwej ewidencji prowadzonej przez Spółkę.

W świetle powyższego wydatki na nabycie ww. zbywanych składników majątkowych stanowić będą bezpośrednie koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia zabudowanej nieruchomości. Zatem na podstawie art. 15 ust. 4 updop będą one potrącone w tym roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające im przychody z tytułu odpłatnego zbycia zabudowanej nieruchomości, tj. w miesiącu maju 2014 r.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa X.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.