IPTPB1/415-743/14-4/SJ | Interpretacja indywidualna

Czy wydatki związane z nieodpłatnym dowozem pracowników do pracy i z pracy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy?
IPTPB1/415-743/14-4/SJinterpretacja indywidualna
  1. dojazdy
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. transport
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie i wysokość kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2014 r. (data wpływu 22 grudnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 marca 2015 r. (data wpływu 17 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej kosztów eksploatacji i amortyzacji samochodu – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek nie spełniał wymogów, określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 5 marca 2015 r., Nr IPTPB1/415-743/14-2/SJ i Nr IPTPP4/443-911/14-2/JM, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłane zostało w dniu 5 marca 2015 r. (data doręczenia 10 marca 2015 r.). Uzupełnienie wniosku wpłynęło w dniu 17 marca 2015 r. (data nadania 16 marca 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej oraz posiada status przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 tej ustawy. Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest produkcja okien aluminiowych i drewnianych. Z tytułu prowadzonej działalności Wnioskodawca uzyskuje przychody kwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.).

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność stanowi jednocześnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w związku z czym posiada status czynnego podatnika tego podatku, zgodnie z art. 15 ust. 1 tej ustawy. Sprzedaż okien aluminiowych i drewnianych opodatkowana jest podatkiem VAT.

Wnioskodawca jest podmiotem rozwijającym się, co znajduje odzwierciedlenie w systematycznym wzroście produkcji okien. Z uwagi na ograniczenia w zatrudnieniu pracowników na rynku lokalnym, tj. w miejscu prowadzenia działalności w niewielkiej miejscowości, zmuszony jest proponować zatrudnienie osobom z innych miejscowości, oddalonych o około 30 km., gdzie na rynku pracy znajdują się pracownicy zwolnieni z miejscowej huty.

Z uwagi na wskazane okoliczności, Wnioskodawca zamierza zakupić samochód typu BUS 7 osobowy do dowożenia przyszłych pracowników do pracy i z pracy zabezpieczając w ten sposób możliwość dalszej kontynuacji działalności i rozwoju firmy. Wnioskodawca zaznacza, że obecnie brak jest bezpośredniego połączenia komunikacyjnego z X do Y, a dojazd tzw. transportem łączonym trwa do kilku godzin, zatem ze względów praktycznych nie jest możliwy. Korzystanie ze zbiorowej komunikacji jest w tym przypadku niemożliwe, a racjonalnym rozwiązaniem w takiej sytuacji jest dowóz pracowników do pracy i z pracy.

Powodem finansowania transportu pracowników jest - jak wskazano - lokalizacja zakładu, brak i utrudnienia w dopasowaniu komunikacji publicznej oraz sytuacja na lokalnym rynku pracy. Ponoszenie kosztów dowozu pracowników do pracy jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa i zapewnienia ciągłości produkcji. Całkowite pokrycie kosztów przewozu pracowników dokonywane będzie w pełni ze środków obrotowych, a pracownicy nie będą dokonywać ich zwrotu na rzecz Wnioskodawcy.

Samochód, który zostanie zakupiony:

  • wykorzystywany będzie przez Wnioskodawcę wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej,
  • zostaną określone reguły zapewniające wyeliminowanie możliwości wykorzystania tego samochodu do celów prywatnych - w formie zarządzenia wewnętrznego,
  • prowadzona będzie do niego ewidencja przebiegu pojazdu,
  • złożona zostanie do urzędu skarbowego informacja VAT-26.

Miejscem parkowania samochodu będzie plac parkingowy, który znajduje się na terenie nieruchomości należącej do Wnioskodawcy. Nieruchomość ta jest składnikiem majątkowym związanym z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

W uzupełnieniu wniosku, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, dodano, że:

  1. Wnioskodawca opodatkowany jest na zasadach podatku liniowego (19%).
  2. Wnioskodawca rozlicza się na zasadach pełnej rachunkowości - prowadzi księgi rachunkowe.
  3. Z tytułu dowozu pracowników Wnioskodawca będzie ponosił w szczególności koszty paliwa i oleju, koszty płynu do chłodnicy, koszty zużywających się części eksploatacyjnych do samochodu, koszty naprawy i konserwacji, koszty przeglądu technicznego, koszty wymiany opon, koszty amortyzacji.
  4. Wartość świadczenia otrzymanego przez pracownika z tytułu organizowanego przez pracodawcę dowozu pracowników autobusem nie będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.).
  5. Samochód, który zamierza zakupić Wnioskodawca do celów dowozu pracowników do i z pracy nie będzie autobusem w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, z późn. zm.), ponieważ będzie posiadał 9 miejsc siedzących (w pierwotnym wniosku omyłkowo wskazano 7 miejsc siedzących).
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (pytania Nr 1 i Nr 2 ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku):
  1. Czy wydatki, w szczególności koszty paliwa i oleju, koszty płynu do chłodnicy, koszty zużywających się części eksploatacyjnych do samochodu, koszty naprawy i konserwacji, koszty przeglądu technicznego, koszty wymiany opon, koszty amortyzacji pojazdu, związane z nieodpłatnym dowozem pracowników do pracy i z pracy, na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy...
  2. Czy Wnioskodawca zobowiązany będzie, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, do obliczenia, pobrania i odprowadzenia do Urzędu Skarbowego zaliczki na podatek dochodowy od świadczenia na rzecz pracowników, związanego z ich dowozem do pracy i z pracy...
  3. Czy od zakupu ww. samochodu można będzie odliczyć w całości podatek naliczony oraz czy od ponoszonych w przyszłości kosztów eksploatacji tego samochodu i zakupu paliwa podatek naliczony będzie także do odliczenia w całości...
  4. Czy nieodpłatne świadczenie usług transportowych na rzecz pracowników, w którym całość kosztów transportu pracowników ponosi Wnioskodawca, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. W pozostałym zakresie wniosek zostanie rozstrzygnięty odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), wydatki na paliwo i olej, płyn do chłodnicy, zużywające się części eksploatacyjne do samochodu, naprawy i konserwację, przegląd techniczny, wymianę opon, amortyzację pojazdu, związane z nieodpłatnym dowozem pracowników do pracy i z pracy, na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą stanowić koszty uzyskania przychodu. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Ustawodawca nie wskazał w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, że wydatki, w szczególności koszty zakupu paliwa i oleju, koszty płynu do chłodnicy, koszty zużywających się części eksploatacyjnych do samochodu, koszty naprawy i konserwacji, koszty przeglądu technicznego, koszty wymiany opon, koszty amortyzacji pojazdu związane z nieodpłatnym dowozem pracowników do pracy i z pracy, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów podatnika podatku dochodowego. Samochód po jego nabyciu zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych i jako środek trwały Wnioskodawcy wykorzystywany będzie wyłącznie do działalności gospodarczej tzn. dowożenia pracowników do i z pracy z odległej miejscowości, aby zapewnić w sposób nieprzerwany i ciągły produkcję okien. Zgodnie z art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji podlegają stanowiące własność podatnika nabyte m.in. środki transportu, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Pojazd, który zostanie zakupiony będzie spełniał wymagania wynikające z ww. przepisu. Natomiast pozostałe wskazane wyżej przewidywane wydatki wynikać będą z normalnego używania pojazdu i powstaną w związku z wykorzystywaniem go do bieżącej działalności gospodarczej Wnioskodawcy związanej z dowożeniem do pracy i z pracy pracowników. Są to wydatki typowe, których nie da się wykluczyć w działalności, w której używa się pojazdu samochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej kosztów eksploatacji i amortyzacji samochodu – jest prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem, kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na osobie, która wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

  • pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
  • nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
  • być właściwie udokumentowany.

Zgodnie zaś z przepisem art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie wg zasad określonych w art. 22a – 22o tej ustawy.

Przepis art. 22a ust. 1 tej ustawy stanowi, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
  2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
  3. inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest produkcja okien aluminiowych i drewnianych. Wnioskodawca opodatkowany jest na zasadach podatku liniowego i prowadzi pełną rachunkowość.

Z uwagi na ograniczenia w zatrudnieniu pracowników w miejscu prowadzenia działalności, zmuszony jest proponować zatrudnienie osobom z innych miejscowości. Z tego powodu Wnioskodawca zamierza zakupić samochód typu BUS 9-osobowy do dowożenia przyszłych pracowników do pracy i z pracy. Samochód, ten nie będzie autobusem w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, z późn. zm.).

Wnioskodawca z tytułu dowozu pracowników, będzie ponosił w szczególności koszty paliwa i oleju, koszty płynu do chłodnicy, koszty zużywających się części eksploatacyjnych do samochodu, koszty naprawy i konserwacji, koszty przeglądu technicznego, koszty wymiany opon, koszty amortyzacji. Całkowite pokrycie kosztów przewozu pracowników dokonywane będzie w pełni ze środków obrotowych, a pracownicy nie będą dokonywać ich zwrotu na rzecz Wnioskodawcy.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca zamierza nabyć samochód typu BUS. Zatem, jeżeli nabyty samochód zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości materialnych i prawnych oraz jeżeli Wnioskodawca będzie wykorzystywał przedmiotowy samochód na potrzeby działalności gospodarczej, to wówczas może – stosownie do treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy – uznać za koszty uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. 22a-22o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W kwestii wydatków poniesionych na zakup paliwa, oleju, płynu do chłodnicy, zużywających się części eksploatacyjnych do samochodu, naprawy i konserwacje, przegląd techniczny, wymianę opon, do samochodu typu BUS uznać należy, że będą one stanowiły koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej Wnioskodawcy, pod tym jednak warunkiem, że ww. wydatki zostaną prawidłowo udokumentowane i będą związane z używaniem samochodu w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Przy czym wykazanie związku poniesionych wydatków z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz ich wpływu na wysokość osiągniętych przychodów spoczywa na podatniku.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydawania interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.