IPPB6/4510-382/15-2/AG | Interpretacja indywidualna

Czy nieodliczony podatek naliczony (z uwagi na zastosowanie przy odliczeniu proporcji zgodnie z interpretacją IPPP2/443-650/10-4/KG wydaną dla X.) od wydatków wskazanych w stanie faktycznym, ponoszonych przede wszystkim w celach działalności X. a mogących służyć również organizacjom związkowym, może zostać ujęty w kosztach uzyskania przychodów?
IPPB6/4510-382/15-2/AGinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. materiały biurowe
  3. media
  4. podatek od towarów i usług
  5. proporcja
  6. usługi pocztowe
  7. związek zawodowy
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów
  2. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Wydatki nieuznawane za koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2015 r. (data wpływu 10 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku od towarów i usług:

  • od wydatków związanych z działalnością gospodarczą – jest prawidłowe;
  • od wydatków na rzecz związków zawodowych – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku od towarów i usług.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W wyniku realizacji obowiązków ustawowych, określonych w ustawie o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 z późn. zm.), X. S.A. zwana dalej X. lub Spółką, zobowiązana jest do udostępnienia związkom zawodowym pomieszczeń oraz urządzeń technicznych niezbędnych do wykonywania działalności związkowej. Działania te są dokonywane przez X. nieodpłatnie.

W X. istnieje kilkadziesiąt związków zawodowych a ich członkowie są pracownikami Spółki. W niektórych przypadkach, zgodnie z obowiązującymi przepisami (art. 31 ustawy o związkach zawodowych) są oni zwolnieni od wykonywania czynności na rzecz pracodawcy, zachowując jednocześnie wynagrodzenie. Ponadto pracownicy, będący jednocześnie członkami związków zawodowych, wykonują pracę na rzecz związków, w tych samych pomieszczeniach, w których pracują na rzecz X. (pracodawcy). Pomieszczenia te mogą znajdować się w budynkach będących własnością X. bądź też w budynkach/lokalach użytkowanych przez X. na podstawie umów najmu. Z tytułu utrzymania tych pomieszczeń X. ponosi różnego rodzaju wydatki, do których należą m.in. czynsz najmu, opłaty za media, opłaty za serwis sprzątający. Ponadto, pracownicy, będący jednocześnie czynnymi związkowcami, mogą wykorzystywać materiały oraz urządzenia biurowe zarówno wykonując zadania z zakresu obowiązków pracowniczych jak i na rzecz związków zawodowych. Głównym powodem ponoszenia wymienionych wydatków jest prowadzona działalność X.. Faktury dokumentujące zakup przez X. powyższych towarów i usług są wystawiane zbiorczo. Niemożliwe jest wydzielenie wydatków dotyczących prowadzonej działalności oraz dotyczących związków zawodowych. W związku z powyższym, niemożliwe jest również wyodrębnienie, dla celów podatku VAT, podatku naliczonego dotyczącego tylko działalności związkowej. Dla celów zarządczych w X. został przyjęty podział procentowy rozliczenia przedmiotowych wydatków, dzięki czemu możliwe jest szacunkowe przyporządkowanie ponoszonych kosztów do możliwych miejsc ich powstawania. Na podstawie tak dokonanego podziału każdemu rodzajowi działalności przypisany jest określony, przybliżony procent kosztów ponoszonych z tytułu przedmiotowych zakupów.

X. dokonuje odliczenia podatku naliczonego proporcją, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT. Jednocześnie Firma posiada interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 grudnia 2010 r., znak: IPPP2/443-650/10-4/KG, w sprawie prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupowych dotyczących wydatków ponoszonych zarówno na cele prowadzonej działalności jak i związków zawodowych. W wydanej interpretacji organ potwierdził, że „w związku z tym, że działanie to ma miejsce w ramach wypełniania obowiązków nałożonych przepisami prawa, należy uznać je za czynności związane z ogólną działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę. (...) Wnioskodawca ma prawo dokonać rozliczenia podatku VAT zawartego w fakturach dokumentujących wydatki ponoszone w związku z działalnością związków zawodowych przy zastosowaniu obowiązującej w Spółce proporcji”.

W wydanej interpretacji zgodził się również ze stanowiskiem X., zgodnie z którym Spółka ma prawo do odliczenia proporcją (współczynnikiem) podatku naliczonego od wydatków udokumentowanych zbiorczo, tj. również wydatków ponoszonych na związki zawodowe. W takim przypadku, nieodliczona część naliczonego podatku VAT, musi zostać rozliczona w kosztach uzyskania przychodów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy nieodliczony podatek naliczony (z uwagi na zastosowanie przy odliczeniu proporcji zgodnie z interpretacją IPPP2/443-650/10-4/KG wydaną dla X.) od wydatków wskazanych w stanie faktycznym, ponoszonych przede wszystkim w celach działalności X. a mogących służyć również organizacjom związkowym, może zostać ujęty w kosztach uzyskania przychodów...

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46, nie uważa się za koszty uzyskania podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony:

  • jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
  • w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Powyższe oznacza, że jeżeli podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to podatek ten może zaliczyć w koszty uzyskania przychodów, o ile został poniesiony w celu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Dla kwalifikacji podatkowej na gruncie ustawy o CIT, nieodliczonego podatku VAT z tytułu wydatków wskazanych w stanie faktycznym, istotne jest, iż głównym celem ich ponoszenia jest działalność gospodarcza Spółki, a więc uzyskanie, zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów. Zdaniem Spółki fakt, iż niektórzy pracownicy X. wykonują również zadania na rzecz związków zawodowych przy wykorzystaniu tych samych składników majątku, nie zmienia tej kwalifikacji. Wydatki na czynsz, media, serwis sprzątający, urządzenia biurowe ponoszone byłyby również, gdyby pomieszczenia te wykorzystywane były przez pracowników wykonujących wyłącznie zadania zlecone przez X.. Kolejnym istotnym argumentem jest fakt, iż odliczenie dla potrzeb VAT dokonywane jest proporcją, która nie odzwierciedla rzeczywistego wykorzystania towarów i usług wskazanych w stanie faktycznym, przez pracowników wykonujących zadania zarówno na rzecz X. jak i związków zawodowych.

Zdaniem Spółki, w omawianym przypadku, nieodliczona część podatku naliczonego, będzie mogła zostać ujęta w kosztach uzyskania przychodów, jeżeli podatek naliczony został odliczony współczynnikiem, w związku z zaistnieniem okoliczności, o których mowa w powołanej w stanie faktycznym interpretacji. Charakter tych zakupów wskazuje, że ponoszone są one przede wszystkim w celu prowadzenia działalności Spółki. Tym samym, są one poniesione w celu, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Natomiast część wydatku, która jest de facto ponoszona na związek zawodowy, nie dotyczy głównej działalności X., jest tylko ubocznym elementem prowadzonej działalności.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki, nieodliczona cześć podatku naliczonego z faktur, dokumentujących zbiorczo wydatki, zarówno na rzecz prowadzonej działalności jak i związków zawodowych, może zdaniem X. zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie: zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku od towarów i usług:
  • od wydatków związanych z działalnością gospodarczą – jest prawidłowe;
  • od wydatków na rzecz związków zawodowych – jest nieprawidłowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodu pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostaną na mocy ustawy uznane za koszty uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

  • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
  • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
  • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
  • został właściwie udokumentowany,
  • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:

  1. podatek naliczony:
    • jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
    • w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Z przytoczonych powyżej przepisów nie można jednakże wyprowadzić wniosku, że dla uznania za koszt podatkowy naliczonego podatku VAT wystarczy, że nie podlega on odliczeniu w myśl przepisów o podatku od towarów i usług.

Należy również zaznaczyć, że ustalenia wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług nie mogą decydować o zaliczeniu danych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 188), związek zawodowy jest dobrowolną i samorządną organizacją ludzi pracy, powołaną do reprezentowania i obrony ich praw, interesów zawodowych i socjalnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy, związek zawodowy jest niezależny w swojej działalności statutowej od pracodawców, administracji państwowej i samorządu terytorialnego oraz od innych organizacji.

W myśl art. 33 ust. 1 ustawy, pracodawca, na warunkach określonych w umowie, jest obowiązany udostępnić zakładowej organizacji związkowej pomieszczenia i urządzenia techniczne niezbędne do wykonywania działalności związkowej w zakładzie pracy.

Z przywołanego powyżej art. 33 ustawy o związkach zawodowych wynika obowiązek udostępnienia przez pracodawcę zakładowej organizacji związkowej, na warunkach określonych w stosownej umowie, pomieszczeń i urządzeń technicznych niezbędnych do wykonywania działalności związkowej w zakładzie pracy. Ustawa ta nie nakłada jednak obowiązku pokrywania kosztów związanych z ww. świadczeniami na pracodawcę.

Zauważyć należy, że ustawa o związkach zawodowych nie przewiduje, która ze stron, pracodawca, czy też organizacja związkowa, ponosić ma koszty związane ze wskazanymi wyżej świadczeniami. Dobrowolne, nieodpłatne działania związane z udostępnieniem związkom zawodowym pomieszczeń oraz urządzeń niezbędnych do wykonywania działalności związkowej, m.in. ponoszenie kosztów czynszu najmu, opłat za media, opłat za serwis sprzątający, a także ponoszenie wydatków na materiały biurowe i eksploatację urządzeń biurowych przez związkowców, nie może stanowić podstawy do zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku naliczonego od towarów i usług ponoszonych na związki zawodowe, a tym samym przerzucenia obciążeń z tego tytułu na Skarb Państwa.

W oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny i przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że część wymienionych wydatków ponoszona jest przez Spółkę na rzecz funkcjonowania związków zawodowych, jako jednostek niezależnych w swojej działalności od Wnioskodawcy, a więc nie służy działalności Spółki. Co do zasady interesy pracodawcy i pracowników, w imieniu których występować będzie związek zawodowy, nie są zbieżne. O ile pracodawca zmierza zwykle do zwiększenia przychodów i zmniejszenia kosztów ich uzyskania, w tym również kosztów pracy, o tyle związki zawodowe dążą zwykle do zwiększenia wynagrodzeń za pracę, poprawy warunków pracy i socjalnych, co zwykle, w razie spełnienia żądań, skutkuje podniesieniem kosztów działalności pracodawcy. Wspieranie finansowe związków zawodowych nie przekłada się w związku z tym na zwiększenie przychodów pracodawcy, a co najwyżej, na poprawę warunków prowadzenia przez te związki działalności na terenie zakładu pracy.

Oceniając ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki pod kątem ich celowości, należy wskazać, że pomiędzy wydatkami na rzecz związków zawodowych, a osiągnięciem przez Spółkę przychodu nie zachodzi związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku wpływa na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.

Wspomniany związek przyczynowo-skutkowy nie występuje, gdyż część wydatków wyliczonych na podstawie proporcji przyjętej przez Wnioskodawcę, dotyczy funkcjonowania związków zawodowych postrzeganych jako niezależne w swojej działalności statutowej od pracodawców. Fakt ten wynika wprost z regulacji przywołanego wcześniej art. 1 ustawy o związkach zawodowych. Związek zawodowy stanowi zatem odrębny podmiot, mający określony status prawny, strukturę, sposób finansowania oraz cele działania.

W przypadku możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku VAT naliczonego od określonych wydatków, zauważyć należy, że aby dany koszt mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać warunki przewidziane w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Koszt taki musi być zatem poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i musi być związany z działalnością gospodarczą podatnika. Warunku tego nie spełniają wydatki na rzecz organizacji związkowych.

Zaznaczyć należy, że w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Należy również podkreślić, że w myśl art. 9 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a–16m.

Jeżeli ustalenie dochodu (straty) w sposób określony w ust. 1 nie jest możliwe, dochód (stratę) ustala się w drodze oszacowania (art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Operacja ta polega na ustaleniu dochodu (straty) na podstawie znamion zewnętrznych. Celem oszacowania jest ustalenie dochodu (straty) w wysokości możliwie zbliżonej do rzeczywistej (chociaż w praktyce ustalony w drodze oszacowania dochód odbiega zwykle od dochodu rzeczywistego) i tą przesłanką należy kierować się przy wyborze metody oszacowania.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że po wyodrębnieniu wydatków, które przeznaczone zostały na cele związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, nieodliczony podatek VAT naliczony od tych wydatków może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jako spełniający przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Nieodliczony podatek VAT naliczony od wydatków na rzecz związków zawodowych, co wykazano powyżej, nie może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, gdyż wydatki te nie są związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku od towarów i usług:

  • od wydatków związanych z działalnością gospodarczą – jest prawidłowe;
  • od wydatków na rzecz związków zawodowych – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.