IPPB6/4510-111/15-2/AK | Interpretacja indywidualna

Moment zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjnej z tytułu korzystania ze znaku towarowego
IPPB6/4510-111/15-2/AKinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. licencja
  3. moment
  4. opłata licencyjna
  5. znak towarowy
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów
  2. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Wartość początkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2015 r. (data nadania 25 czerwca 2015 r., data wpływu 29 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjnej z tytułu korzystania ze znaku towarowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjnej z tytułu korzystania ze znaku towarowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej zwana „Spółką”) używa znaku towarowego wspólnego dla całej grupy B. Znak ten należy do B. Inc z siedzibą w Stanach Zjednoczonych. B. Inc zawarła w roku 2004 umowę z B.(dalej „B.”) na mocy której udzieliła B. niewyłącznej, niezbywalnej, osobistej i niepodzielnej i odwoływalnej licencji na korzystanie ze znaku towarowego B. we wszystkich krajach w Europie. W świetle powyższej umowy B. jest zarządcą zbierającym opłaty licencyjne należne od pozostałych podmiotów europejskich B., w tym od Spółki. Jednakże w związku z toczącym się pomiędzy spółkami sporem a następnie kontrolą jaką w B. C. Inc przeprowadziły amerykańskie władze podatkowe ustalono, że opłaty te są wymagalne i powinny być uiszczane (spór dotyczył wysokości opłat, ponieważ amerykańskie władze podatkowe żądały tych opłat na wyższym poziomie – 0,5 % od sprzedaży netto – niż było to do zaakceptowania przez spółki w Europie – 0,1 % od sprzedaży netto).

Spór z władzami amerykańskimi zakończył się i opłata za korzystanie ze znaku towarowego będzie zafakturowana w całości na europejską centralę B. z siedzibą w Niemczech, a następnie niemiecka Spółka refakturuje opłatę na pozostałe spółki europejskie, w tym na Wnioskodawcę. Wysokość opłaty uzależniona jest od uzyskanych przez Spółkę przychodów i wynosi 0,1 % wartości przychodów netto uzyskanych w danym roku.

Spółka uzyskała w dniu 13 grudnia 2012 roku indywidualną interpretację wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie o sygn. IPPB3/423-589/12-2/PK1 potwierdzającą prawidłowość stanowiska Spółki co do możliwości zaliczenia do jej kosztów uzyskania przychodów opłaty z tytułu korzystania ze znaku towarowego za lata 2008-2011 w momencie jej poniesienia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy opłata z tytułu korzystania ze znaku towarowego za lata 2004-2007, jaką zostanie Spółka obciążona w roku 2015 :

  1. będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu Spółki w momencie poniesienia kosztu...
  2. czy też należy ją odnieść do poszczególnych lat, za które została naliczona i w związku z tym dokonać odpowiedniej korekty kosztów uzyskania przychodów za lata ubiegłe...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”) koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Z kolei, w świetle przepisu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Przez koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć koszty, których związek z przychodami ma charakter pośredni, tj. gdy nie jest możliwe ustalenie, jakich przychodów dotyczą. Są to przede wszystkim koszty ogólnego zarządu, związane z zapewnieniem funkcjonowania przedsiębiorstwa (M. Wilk, Komentarz do art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, System Informacji Prawnej LEX 2012).

Opłaty z tytułu korzystania ze znaku towarowego są przykładem kosztu poniesionego w celu osiągnięcia długofalowych korzyści, a nie konkretnego, jednorazowego przychodu. Dlatego też, zdaniem Spółki, opłaty z tytułu korzystania ze znaku towarowego należy zakwalifikować do kosztów pośrednich, a co za tym idzie, powinny zostać potrącone w dacie ich poniesienia, to jest w dacie ujęcia faktur w księgach – por. wyrok NSA z 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 717/13.

Zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT znak towarowy o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą zaliczyć należy do wartości niematerialnych i prawnych.

Z kolei art. 16g ust. 14 ww. ustawy stanowi, że wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

W świetle powyższych przepisów, w sytuacji, gdy wysokość opłaty za korzystanie ze znaku towarowego określona jest jako procent od obrotu, nie będzie ona stanowiła wartości niematerialnej i prawnej podlegającej amortyzacji. Jej wartość początkowa wyniesie bowiem zero, a zatem nie będzie podstawy do dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

Spółka stoi zatem na stanowisku, że całość kosztów poniesionych w związku z korzystaniem ze znaku towarowego należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

W konsekwencji, podobnie jak w stosunku do opłat z tytułu korzystania z licencji za lata 2008-2011, Spółka opłaty za lata 2004-2007, którymi zostanie obciążona w roku 2015 będzie mogła zaliczyć do swoich kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, tj. na dzień, w którym ujmie powyższy koszt w księgach na podstawie otrzymanej faktury. Spółka nie będzie w świetle przepisów ustawy o CIT zobowiązana do dokonania korekt kosztów uzyskania przychodów za lata ubiegłe.

Prawidłowość powyższego stanowiska została potwierdzona także np. w indywidualnej interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 listopada 2009 r. o sygn. akt ILPB3/423-666/09-2/ŁM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjnej z tytułu korzystania ze znaku towarowego, jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.