IPPB5/4510-16/15-2/JC | Interpretacja indywidualna

Czy w związku z wypowiedzeniem umowy najmu niezamortyzowana część inwestycji w obcym środku trwałym, która pozostaje w lokalu i nie zostanie fizycznie zlikwidowana podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów?
IPPB5/4510-16/15-2/JCinterpretacja indywidualna
  1. amortyzacja
  2. cel wydatku
  3. koszty uzyskania przychodów
  4. likwidacja
  5. likwidacja środka trwałego
  6. nieumorzona część środka trwałego
  7. odpisy
  8. wydatek
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów
  2. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Wydatki nieuznawane za koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2014 r. (data wpływu 9 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w związku z wypowiedzeniem umowy najmu niezamortyzowana część inwestycji w obcym środku trwałym, która pozostaje w lokalu i nie zostanie fizycznie zlikwidowana podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w związku z wypowiedzeniem umowy najmu niezamortyzowana część inwestycji w obcym środku trwałym, która pozostaje w lokalu i nie zostanie fizycznie zlikwidowana podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością świadczy usługi m.in. związane z projektowaniem i rozwojem technologii informatycznych, doradztwem w zakresie oprogramowania komputerowego oraz rozwojem oprogramowania systemowego i sieciowego. Swoje usługi Spółka świadczy w wynajmowanym lokalu od początku działalności tj. od 2006 r.

W lokalu tym przed rozpoczęciem użytkowania Spółka poniosła wydatki na jego adaptację, które podlegają amortyzacji jako inwestycja w obce środki trwałe. Ze względu na rozwój firmy i tym samym konieczność zatrudnienia nowych pracowników Spółka zmieniła lokal i wynajęła nowy o większej powierzchni od 17.11.2014 r. Spółka zatem rozwiązała umowę zawartą na czas nieokreślony z obecną firmą wynajmującą lokal, w którym będzie urzędować do końca roku 2014 r. Środki trwałe, które nie są ruchome zostaną w starym lokalu i nie będą zamortyzowane do końca. Spółka dokona likwidacji tych środków trwałych poprzez wykreślenie z ewidencji środków trwałych jednakże nie dokona ich fizycznej likwidacji z uwagi na znaczne koszty demontażu nakładów (w niektórych przypadkach braku możliwości demontażu bez dokonania zniszczeń), ich przechowywania oraz braku możliwości ich wykorzystania w przyszłości (w innym lokalu) działania te byłyby nieopłacalne ekonomicznie co wiązałoby się z nieuzasadnionymi wydatkami.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie, Spółka wyraźnie chce wskazać, że zakończenie umowy najmu, nie wiąże się ze zmianą rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, a zatem środki trwałe nie utracą przydatności gospodarczej na skutek zmiany rodzaju działalności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wypowiedzeniem umowy najmu niezamortyzowana część inwestycji w obcym środku trwałym, która pozostaje w lokalu i nie zostanie fizycznie zlikwidowana podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów...

Zdaniem Wnioskodawcy, strata odpowiadająca niezamortyzowanej wartości początkowej inwestycji w obcym środku trwałym, niespełniająca przesłanek z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.), może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli jej powstanie wynika z działań podjętych dla realizacji celu określonego w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Wedle brzmienia przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, decydującym kryterium przy kwalifikacji prawnej danego kosztu, jako kosztu uzyskania przychodów w rozumieniu przepisu, pozostaje kryterium celu poniesienia kosztu. Nadto niezbędne jest istnienie bezpośredniego lub pośredniego związku pomiędzy kosztem a realizacją wymienionych w tym przepisie celów.

Rozwiązanie umowy najmu, w ramach której czynione były inwestycje w obcym środku trwałym zmierza do uzyskania możliwie największej efektywności ekonomicznej i gospodarczej Spółki. Przeniesienie działalności gospodarczej do wynajętego lokalu o większej powierzchni niż lokal do tej pory wynajmowany, umożliwi prawidłowe i racjonalne prowadzenie działalności przez Spółkę. W takim przypadku, rozwiązanie umowy najmu, mimo że nie zostały w pełni zamortyzowane inwestycje poczynione w objętym tą umową lokalu, należy uznać za ekonomicznie uzasadnione. Spółka będzie zmuszona zwrócić właścicielowi lokal i jednocześnie dokona wykreślenia środka trwałego z ewidencji, a zatem dokona jego likwidacji.

Spółka stoi na stanowisku, że w związku z tym niezamortyzowana część inwestycji może zostać ujęta w kosztach podatkowych jako poniesiona przez Spółkę strata. Ocena taka wynika z faktu, że skoro przyczyną straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego nie jest zmiana rodzaju działalności Spółki, lecz przeniesienie tej działalności do większego lokalu, to przyczyna ta jest inna niż wskazana w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przepis art. 16 cytowanej ustawy zawiera bowiem zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, a wśród tych wydatków ustawodawca nie wymienia strat powstałych w związku z likwidacją nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te zostały zlikwidowane z innych przyczyn aniżeli wymieniona w art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy. Tym samym, należy przyjąć, że straty te podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

Tym samym, Spółka stoi na stanowisku, że niezamortyzowana część inwestycji w obcym środku trwałym może zostać ujęta w kosztach uzyskania przychodów na zasadach ogólnych na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 czerwca 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1925/09. Co więcej, taką ocenę wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w swojej Uchwale Siedmiu Sędziów z dnia 25 czerwca 2012 r. wydanej w sprawie o sygn. akt II FPS 2/12, zgodnie z którą zawieranie i wykonywanie umów najmu lokalu na czas krótszy od okresu amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym stanowi wykonywanie przez podatnika działalności gospodarczej, a więc jest działaniem w celu osiągnięcia przychodu. Strata odpowiadająca niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcym środku trwałym, powstała w wyniku działań podatnika w celu osiągnięcia przychodu, może być uwzględniona w kosztach uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie tutejszy organ informuje, że w Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm. został opublikowany jednolity tekst ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.