IPPB4/4511-1404/15-2/PP | Interpretacja indywidualna

Czy i w jakiej części koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy PIT powinny mieć zastosowanie do wszystkich składników przychodu z tytułu wynagrodzenia za pracę wymienionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, pomimo, że pracodawca w PIT-11 nie wykazywał/nie wykazuje kosztów uzyskania przychodu przysługujących pracownikowi z tytułu wykonywania pracy twórczej?
IPPB4/4511-1404/15-2/PPinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. pracownik
  3. prawa autorskie
  4. twórcy
  5. utwory
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2015 r. (data wpływu 2 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów – jest:

  • prawidłowe – w części dotyczącej elementów wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich,
  • nieprawidłowe – w części dotyczącej zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w stosunku do otrzymywanych premii uznaniowych i dodatku o charakterze ogólnym.

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest magistrem inżynierem, absolwentką kierunku inżynierii środowiska Politechniki. Od 2010 roku jest zatrudniona w firmie projektowej na umowę o pracę (na cały etat, w pełnym wymiarze czasu pracy, tj. 40 godzin w tygodniu, po 8 godzin dziennie przez 5 dni w tygodniu) na stanowisku projektanta. Poniższy opis dotyczy całego okresu objętego wnioskiem tj. od 2010 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku oraz zdarzeń przyszłych (dopóki będą odpowiadały temu opisowi).

W ramach przedmiotowej umowy o pracę, Wnioskodawczyni zajmuje się projektowaniem w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych związanych z utworami architektonicznymi, architektoniczno-urbanistycznymi i urbanistycznymi. Wykonuje projekty techniczne wraz z opisami technicznymi. Wspomniane projekty techniczne Wnioskodawczyni firmuje swoim imieniem i nazwiskiem, jako projektant z uprawnieniami budowlanymi. Proces projektowania obejmuje wszystkie fazy powstawania dokumentacji projektowej, od koncepcji do kompletnego projektu budowlanego i wykonawczego (zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego Dz. U. 2012, poz. 462, z późn. zm.).

Każdy z projektów jest rozpatrywany i opracowywany indywidualnie, dlatego też każdy z nich, zdaniem Wnioskodawczyni, wykazuje cechy niepowtarzalności wykonanego dzieła niezbędne do uznania go za przedmiot prawa autorskiego.

W ramach zakresu obowiązków i uprawnień wynikających z pełnionego stanowiska, jako projektant, Wnioskodawczyni twórczo i samodzielnie uczestniczy w procesie projektowania sieci i instalacji, stając się tym samym współtwórcą całego dzieła, co w świetle art. 9 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 luty 1994 r. (Dz. U. z 2006 r,, Nr 90, poz. 631, z późn. zm., dalej: „ustawa o prawach autorskich”) pozwala przypisać status współtwórcy. Będąc autorem wspomnianych projektów sieci i instalacji Wnioskodawczyni posiada prawa autorskie do tych projektów, które przenosi na rzecz pracodawcy lub zleceniodawców w trybie art. 12 ust. 1 ustawy o prawach autorskich, tj. po przejęciu projektu w granicach wynikających z zawartej umowy o pracę. Jako projektant za wykonaną pracę, czyli stworzenie dzieła i przekazanie go wraz z prawami autorskimi na rzecz pracodawcy lub zleceniodawców Wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie wynikające z umowy o pracę. Umowa o pracę zawarta przez Wnioskodawczynię nie określa podziału wynagrodzenia pomiędzy: wynagrodzenie należne za przeniesienie praw autorskich do wytwarzanych w ramach stosunku pracy utworów/dzieł oraz wynagrodzenie należne za pozostałe czynności wykonywane w ramach tego stosunku. Ponadto z uwagi na brak jakichkolwiek zapisów w umowie o pracę dotyczących praw autorskich, przeniesienie ww. praw odbywa się jak jak wspomniano wyżej na mocy art. 12 ust. 1 ustawy o prawach autorskich.

Wykonanie każdego dzieła jest ściśle określone przez pracodawcę w ramach czasowych. Jako projektant Wnioskodawczyni ma określoną ilość czasu oraz określoną datę wykonania każdego dzieła. Po wykonaniu i przekazaniu dzieła pracodawcy projektant rozpoczyna pracę nad kolejnym dziełem. W praktyce zwykle zachodzi konieczność tworzenia więcej niż jednego dzieła (projektu) w tym samym czasie. Każdy egzemplarz projektu projektant własnoręcznie podpisuje, co zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o prawach autorskich pozwala domniemywać, że jest jego twórcą. Każdy z opracowywanych projektów wymaga twórczego, niepowtarzalnego i indywidualnego podejścia, dlatego też projekty te stanowią przedmiot prawa autorskiego w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawach autorskich.

Biuro projektowe, w którym Wnioskodawczyni pracuje prowadzi ewidencję prac projektowych pracowników w postaci kart pracy. Karta pracy jednoznacznie określa ile czasu pracownik poświęcił w regulaminowym czasie na prace projektowe - twórcze, a ile na nie związane z pracą twórczą czyli inne obowiązki pracownicze: pracę biurową, urlopy, święta, zwolnienia, szkolenia, itp. W związku z powyższym karta stanowi podstawę określenia, jaka proporcjonalna część przychodu stanowi wynagrodzenie za stworzenie utworu/dzieła, do którego prawa autorskie są przedmiotem zbycia w ramach stosunku pracy a wykonanego w wyniku pracy twórczej. W związku z tym można przyporządkować do wskazanej w karcie pracy części czasu i odpowiadającej jej przychodu 50% stawkę kosztów jego uzyskania. Pracodawca wystawiając PIT-11 nie wykazywał i nie wykazuje kosztów uzyskania przychodu przysługujących pracownikom z tytułu wykonywania pracy twórczej. W odniesieniu do lat podatkowych 2010-2014 w składanych przez Wnioskodawczynię zeznaniach PIT-37 również nie zostały wykazane 50% koszty.

Wnioskodawczyni podkreśla, że w dniu 6 marca 2014 r. (data wpływu do tut. Organu) złożyła wniosek o interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej dotyczący możliwości stosowania przez nią 50% kosztów uzyskania przychodów dla przychodów osiąganych przez Wnioskodawczynię jako projektanta ze stosunku pracy. W interpretacji z dnia 23 maja 2014 r. sygn. IPPB4/415-181/14-2/MS tut. Organ podzielił stanowisko Wnioskodawczyni co do możliwości zastosowania 50% kosztów. Nie mniej jednak w niniejszym wniosku Wnioskodawczyni chciałaby doprecyzować stan faktyczny/zdarzenie przyszłe w szczególności w związku z istnieniem różnych składników wynagrodzenia. Otóż składają się na nie m.in. następujące elementy:

  1. stałe wynagrodzenie zasadnicze,
  2. dodatek o charakterze ogólnym (np. z tytułu określonego stażu pracy wypłacany raz na rok),
  3. premia uznaniowa/motywacyjna o charakterze ogólnym,
  4. nadgodziny (które zawsze dotyczą prac projektowych, w ramach których Wnioskodawczyni wykonywała utwór,
  5. premia uznaniowa za konkretny projekt (zadanie), w ramach którego Wnioskodawczyni wykonała utwór (informacja, że premia dotyczyła konkretnego projektu (zadania) wynika z elektronicznej wiadomości wysłanej przez kierownika danego projektu do pracowników członków nagrodzonego zespołu),
  6. równowartość nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych w ramach stosunku pracy (np. pakiet medyczny, zwrot opłat za przynależność do izb inżynierów budownictwa),
  7. wynagrodzenie należne za okres nieobecności w pracy np. z tytułu urlopu, choroby.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy i w jakiej części koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy PIT powinny mieć zastosowanie do wszystkich składników przychodu z tytułu wynagrodzenia za pracę wymienionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, pomimo, że pracodawca w PIT-11 nie wykazywał/nie wykazuje kosztów uzyskania przychodu przysługujących pracownikowi z tytułu wykonywania pracy twórczej...

Zdaniem Wnioskodawczyni.

Zdaniem Wnioskodawczyni, pomimo że pracodawca w PIT-11 nie wykazywał/nie wykazuje kosztów uzyskania przychodu przysługujących pracownikowi z tytułu wykonywania pracy twórczej, koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy PIT powinny mieć zastosowanie do następujących składników przychodu z tytułu wynagrodzenia za pracę wymienionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (podane litery odpowiadają przedstawionym w opisie stanu faktycznego):

  1. stałe wynagrodzenie zasadnicze,
  2. dodatek o charakterze ogólnym (np. z tytułu określonego stażu pracy wypłacany raz na rok),
  3. premia uznaniowa/motywacyjna o charakterze ogólnym,
  4. nadgodziny (które zawsze dotyczą prac projektowych, w ramach których Wnioskodawca wykonał utwór),
  5. premia uznaniowa za konkretny projekt (zadanie), w ramach którego wykonałam utwór (informacja, iż premia dotyczyła konkretnego projektu (zadania) wynika z elektronicznej wiadomości wysłanej przez kierownika danego projektu do pracowników członków nagrodzonego zespołu).

Jednocześnie w odniesieniu do części, w jakiej 50% procentowe koszty mogą mieć zastosowanie, Wnioskodawca stwierdza, że:

  • do składników wynagrodzenia za dany miesiąc wskazanych w literach: A, B oraz C, powinien on zastosować współczynnik procentowy wynikający z kart czasu pracy za dany miesiąc, który to współczynnik Wnioskodawca rozumie jako udział czasu pracy poświęconego na prace na konkretnych projektach (z wyłączeniem nadgodzin) w ogóle czasu pracy ujętego w kartach pracy (z wyłączeniem nadgodzin) tj. czasu pracy poświęconego na prace na konkretnych projektach (z wyłączeniem nadgodzin), czasu pracy poświęconego na prace biurowe/administracyjne/szkolenia, czasu nieobecności w pracy np. wskutek urlopu czy choroby,
  • do składników wynagrodzenia wskazanych w literach: D (nadgodziny, które zawsze dotyczą prac projektowych, w ramach których Wnioskodawczyni wykonał utwór) oraz E (tj. premia uznaniowa za konkretny projekt, w ramach którego Wnioskodawczyni wykonał utwór) powinien on zastosować 50%-owe koszty w całości, gdyż ta część wynagrodzenia dotyczy wyłącznie prac projektowych tj. takich w ramach których Wnioskodawczyni stworzyła utwór.

Ponadto, zważywszy że od 2013 r. w ustawie PIT ograniczono przedmiotowe koszty w art. 22 ust. 9a, Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że począwszy od 2013 roku jest on zobowiązany do stosowania limitu, określonego w przywołanym przepisie.

Wnioskodawczyni podkreśla, że projekty, które wykonywała są przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, w związku z tym stanowią przedmiot prawa autorskiego w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawach autorskich. Biuro, w którym Wnioskodawczyni pracowała / pracuje prowadzi ewidencję czasu pracy, na podstawie której można określić każdą godzinę pracy Wnioskodawczyni - czy była to godzina poświęcona na pracę twórczą (projektowanie), czy na inne prace nie związane z działalnością twórczą. Z mocy prawa (art. 12 ust. 1 ustawy o prawach autorskich) prawa autorskie do wszelkich dzieł stworzonych przeze mnie jako pracownika, w ramach podpisanej umowy o pracę przechodzą na pracodawcę.

W związku z pełnionym stanowiskiem i wiążącym się z nim zakresem obowiązków i uprawnień, projektant wykonuje samodzielnie całość, bądź wydzielone części projektu. W związku z powyższym przysługuje mu prawo do odliczania od wynagrodzenia za wykonanie projektów 50% stawki kosztów uzyskania przychodów, o jakiej jest mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy PIT.

Na powyższe prawo nie ma wpływu również fakt, że pracodawca wystawiając PIT-11 nie wykaże 50% kosztów uzyskania przychodów przysługujących pracownikowi z tytułu wykonywania pracy twórczej.

Uwzględniając zatem powyższe tezy, Wnioskodawczyni uważa, że będzie miała prawo do złożenia stosownych korekt zeznań podatkowych za lata 2010-2014 stosując w nich 50% koszty uzyskania przychodów w odniesieniu do osiągniętych przychodów zgodnie z metodologią i ograniczeniami opisanymi wyżej (po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe). Analogiczna metodologia powinna być zastosowana również do roku 2015 oraz lat następnych (zakładając tożsamość stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego z opisanym w niniejszym wniosku oraz niezmienność przepisów).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów jest:
  • prawidłowe – w części dotyczącej elementów wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich,
  • nieprawidłowe – w części dotyczącej zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w stosunku do otrzymywanych premii uznaniowych i dodatku o charakterze ogólnym.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W treści art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

Stosownie do art. 12 ust. 1 cyt. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Ponadto w świetle zapisu art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są prawa majątkowe, za które uważa się w szczególności: przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Forma stosunku prawnego, w ramach którego wykonane są prace twórcze, czy to będzie umowa o pracę czy też umowa o dzieło lub zlecenia, nie ma znaczenia dla kwalifikacji prac twórczych w zakresie normy kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50%.

Wynagrodzenie wypłacone twórcom z tytułu praw autorskich w tym również z odpłatnego zbycia tych praw, z reguły będzie stanowiło dla tych osób przychody z praw autorskich, o których mowa w art. 18 ww. ustawy.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 ww. ustawy nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Osobom posiadającym status pracownika uzyskującym przychody m.in. ze stosunku pracy przysługuje co do zasady, zgodnie z przepisami art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie jednej pełnej miesięcznej normy kosztów uzyskania przychodów niezależnie od wymiaru czasu pracy. Inaczej jednakże jest traktowana sprawa kosztów uzyskania przychodów twórców i autorów zatrudnionych na umowę o pracę czy w przypadku uzyskiwania przez twórców i autorów przychodów z tytułu wykonywania usług na podstawie umów cywilnoprawnych. O zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich decyduje wyłącznie fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności (utworu), będącej przedmiotem prawa autorskiego.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2012 r., który stanowi, że koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Natomiast w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r. nadanym art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 24 października 2012 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 1278), koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ustawy).

W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ustawy).

Powołany przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że ustalenie, czy określony przychód został osiągnięty z tytułu praw autorskich lub pokrewnych, i podatnik jest twórcą, czy też artystą wykonawcą należy ocenić w świetle odrębnych przepisów, czyli przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Na podstawie art. 22 ust. 10 ustawy, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio. Przepis ten stosuje się również, jeżeli podatnik udowodni, że w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, były wyższe niż kwota określona w ust. 9a (art. 22 ust. 10a ustawy).

Jak już wcześniej wskazano, forma stosunku prawnego, w ramach którego wykonywane są prace twórcze, czy to będzie umowa o pracę czy też umowa o dzieło, nie ma znaczenia dla kwalifikacji prac twórczych w zakresie normy kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50%.

O zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich decyduje wyłącznie fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności (utworu), będącej przedmiotem prawa autorskiego w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 90, poz. 631, z późn. zm.).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, takich jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych jak np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ww. ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W myśl art. 1 ust. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W świetle art. 1 ust. 2 ww. ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

  1. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe),
  2. plastyczne,
  3. fotograficzne,
  4. lutnicze,
  5. wzornictwa przemysłowego,
  6. architektoniczne, architektoniczno – urbanistyczne i urbanistyczne,
  7. muzyczne i słowno-muzyczne,
  8. sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne,
  9. audiowizualne (w tym filmowe).

Ochroną objęty może być wyłącznie sposób wyrażania: nie są objęte ochroną odkrycia, idee, procedury, metody i zasady działania oraz koncepcje matematyczne (art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, a ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności (art. 1 ust. 3, pkt ust. 4 cytowanej ustawy).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast z przepisu art. 8 ust. 2 ww. ustawy wynika, że domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Ponadto w rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.

Należy zauważyć, że art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy, dotyczy przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub rozporządzania przez nich tymi prawami. Hipoteza tej normy obejmuje zatem wyłącznie przychody autora uzyskane w sytuacji, gdy korzysta on ze swoich praw autorskich, a zatem w sytuacji, gdy autorowi przysługują do tego utworu prawa autorskie oraz w odniesieniu do przychodów otrzymanych w zamian za rozporządzenie tymi prawami.

Powyższe ustalenia nie dotyczą jednak premii, czy dodatku o charakterze ogólnym. Ww. składniki wynagrodzenia nie stanowią przychodu za wykonanie utworu, bowiem nie są one bezpośrednio związane z korzystaniem przez twórcę z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami. Nie istnieje zatem bezpośredni związek przyczynowo – skutkowy między premią uznaniową i dodatkiem o charakterze ogólnym, a twórczą pracą pracownika. Nie można przyjąć, że powyższe składniki wynagrodzenia stanowią zapłatę za efekt pracy twórczej, skoro ich otrzymanie jest uzależnione od innych czynników, niż tylko wykonywanie czynności o charakterze twórczym.

Zarówno premia uznaniowa, jak i dodatek o charakterze ogólnym jest wynagrodzeniem dodatkowym, niezależnym od wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich (pracę twórczą). Zatem należy uznać, że do przyznawanych Wnioskodawczyni premii uznaniowych i dodatków o charakterze ogólnym norma kosztów uzyskania przychodu, powinna być ustalona zgodnie z postanowieniami art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem normę 50% kosztów uzyskania przychodów tytułem korzystania z praw autorskich (rozporządzania nimi) należy stosować tylko w stosunku do wynagrodzenia uzyskanego za korzystanie z tych praw, natomiast z przyczyn powyżej wskazanych nie można zastosować jej w stosunku do elementów wynagrodzenia, jakim są premia uznaniowa (nawet jeżeli dotyczy konkretnego projektu) i dodatek o charakterze ogólnym.

Wskazać należy, że ustawodawca zobowiązał płatnika do poboru zaliczek w prawidłowej wysokości, tj. od dochodu ustalonego zgodnie z regułami określonymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc z uwzględnieniem kosztów w takiej wysokości, w jakiej ustawodawca w danych okolicznościach przewidział. Tym samym jeśli zgodnie z uregulowaniami wskazanej ustawy pracownikowi mogą być uwzględnione 50% koszty uzyskania przychodu, to płatnik winien takie koszty zastosować.

Niemniej nie ma przeszkód prawnych, aby Wnioskodawczyni uwzględniła w zeznaniu rocznym (korekcie zeznań rocznych), przysługujące koszty uzyskania przychodu (50% koszty uzyskania przychodu tylko w stosunku do składników wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich), z tytułu wykonywania czynności o charakterze twórczym, w sytuacji gdy płatnik dokonał poboru zaliczki na podatek dochodowy z pominięciem uwzględnienia normy 50% kosztów uzyskania przychodów i koszty te nie zostały wykazane w informacji podatkowej PIT-11 o wysokości dochodu. Informacja o wysokości dochodu służy określeniu wysokości pobranych zaliczek podatek i nie może przesądzać o przysługujących podatnikowi, bądź nie, kosztach uzyskania przy przychodu.

Podatek pobrany przez płatnika ma charakter zaliczek na podatek, zaś właściwe rozliczenie uzyskanego dochodu w danym roku podatkowym polega na złożeniu zeznania rocznego. Jednak Jednakże prawidłowość sporządzonego rocznego zeznania (ewentualnie korekty tego zeznania), ustalenie istnienia oraz wysokości nadpłaty, stwierdzone mogą zostać dopiero przez organ podatkowy w trakcie przeprowadzonych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego. Tutejszy organ nie może więc rozstrzygać w kwestiach, które wymagają przeprowadzenia postępowania dowodowego i należą do kompetencji innego organu.

Zatem, skoro istotnie, jak stwierdza we wniosku Wnioskodawczyni, twórczo i samodzielnie uczestniczy w procesie projektowania sieci i instalacji, stając się współtwórcą całego dzieła, a opracowane projekty stanowią przedmiot prawa autorskiego, to w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku do odpowiedniej części składników wynagrodzenia, które mają ścisły związek z wykonywaniem czynności o charakterze twórczym.

Przyjmując za Wnioskodawczynią, że wynagrodzenie za nadgodziny zawsze dotyczą prac projektowych, w ramach których Wnioskodawczyni wykonywała utwór, zatem do tej części wynagrodzenia również znajdzie zastosowanie art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy.

W związku z tym Wnioskodawczyni może do osiągniętych przychodów w latach 2010 – 2012 w ramach umowy o pracę w odniesieniu do składników wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich zastosować 50% koszty uzyskania przychodów, o których mowa w wyżej powołanym art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2012 r. , a w przypadku składników wynagrodzenia, o których mowa wyżej uzyskanych od 1 stycznia 2013 r., należy wskazać, że Wnioskodawczyni może do przychodów osiągniętych w ramach umowy o pracę za przeniesienie praw autorskich zastosować 50% koszty uzyskania przychodów, przy czym - jak wskazano powyżej - koszty te nie mogą przekroczyć 1/2 kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ustawy).

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawczyni w części dotyczącej wynagrodzenia zasadniczego i za nadgodziny za czynności o charakterze twórczym jest prawidłowe.

Natomiast stanowisko Wnioskodawczyni jest nieprawidłowe, w części dotyczącej premii uznaniowej/motywacyjnej o charakterze ogólnym oraz dodatków o charakterze ogólnym. Do ww. składników należy stosować koszty uzyskania przychodów wynikające z art. 22 ust. 2 ustawy, tak jak do wynagrodzenia uzyskanego z tytułu zwykłych obowiązków pracowniczych.

Premie uznaniowe i dodatki o charakterze ogólnym nie są bezpośrednio związane z korzystaniem przez twórcę z praw autorskich lub rozporządzania tymi prawami. Nie istnieje zatem związek przyczynowo – skutkowy między tymi składnikami wynagrodzenia, a twórczą pracą Wnioskodawczyni.

Należy jednak podkreślić, że przedmiotu niniejszej interpretacji nie stanowi ocena prawidłowości stanowiska Wnioskodawczyni w kwestii uznania efektów pracy za utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ocena stanowiska Wnioskodawczyni została dokonana jedynie na podstawie przepisów prawa podatkowego. Definicja prawa podatkowego zawarta jest w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w świetle której, ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Stosownie do tej definicji przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie są przepisami prawa podatkowego.

W trybie wydawania interpretacji określonym w art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych nie ma uprawnień do interpretowania tych przepisów, a tym samym do stwierdzenia, czy efektem pracy Wnioskodawcy jest powstanie utworów w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W sprawach interpretowania przepisów ww. ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych uprawnione jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departament Prawno-Legislacyjny.

Ponadto organ podatkowy nadmienia, że jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od stanu faktycznego, występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2015 r., poz. 658, z późn. zm..). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.