IPPB3/4510-418/15-2/PK1 | Interpretacja indywidualna

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że nieodliczony VAT wynikający z proporcji odliczenia VAT, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w tym samym miesiącu, w którym zaksięgowano koszt konkretnej usługi/towaru (wartości netto z faktury) w księgach podatkowych?
IPPB3/4510-418/15-2/PK1interpretacja indywidualna
  1. faktura
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. moment
  4. moment zarachowania kosztów
  5. odliczenie podatku
  6. potrącalność kosztów
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 30 kwietnia 2015r. (data wpływu 6 maja 2015 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia w koszty uzyskania przychodów nieodliczonego podatku VAT – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia w koszty uzyskania przychodów nieodliczonego podatku VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

A. S.A. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej rozliczając się z organem podatkowym za okresy miesięczne (deklaracja VAT-7) korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego. A. wykonuje czynności, które w rozumieniu ustawy o podatku VAT należną do różnych kategorii pod względem opodatkowania podatkiem VAT - czynności opodatkowane i zwolnione.

Zatem w A. S.A. występuje tzw. sprzedaż mieszana i Spółka odlicza podatek VAT według proporcji odliczenia VAT, wyliczonej zgodnie z przepisami określonymi ustawą o podatku VAT (art. 90 i 91 ustawy VAT). Nieodliczoną część naliczonego podatku VAT ze względu na stosowaną proporcję VAT (2015 r. - proporcja 96%) Spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodów.

Spółka uważa, że nieodliczoną część podatku VAT (w 2015 r. - 4%) należy zaliczać w ciężar kosztów uzyskania przychodów w momencie, w którym zaewidencjonowana została w księgach Spółki wartość netto wynikającą z konkretnej faktury dokumentującej zakup usługi/towaru. Podatek naliczony VAT, który stanowi koszt uzyskania przychodów, jest więc uznawany albo za koszt bezpośredni albo koszt pośredni Spółki.

W konsekwencji nieodliczalny podatek naliczony VAT, wynikający z proporcji VAT za dany rok podatkowy, Spółka uznaje jako koszty podatkowe w miesiącu zaksięgowania wydatku (netto) z danej faktury w księgach podatkowych - „podatek naliczony za kosztem usługi/towaru z faktury”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że nieodliczony VAT wynikający z proporcji odliczenia VAT, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w tym samym miesiącu, w którym zaksięgowano koszt konkretnej usługi/towaru (wartości netto z faktury) w księgach podatkowych...

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów jest wartość podatku naliczonego w tej części, w której zgodnie z ustawą o VAT podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot VAT, jeżeli naliczony podatek nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

A. jest uprawniona do zaliczenia do kosztów podatkowych części nieodliczonego podatku VAT z tytułu nabycia towarów/usług ze względu na stosowany współczynnik proporcji.

W ustawie o VAT nie przewidziano szczególnych zasad odnośnie momentu zaliczania nieodliczonego VAT do kosztów podatkowych. W takim przypadku zdaniem Spółki zastosowanie mają zasady ogólne określone w ustawie o podatku od osób prawnych.

W celu ustalenia prawidłowego momentu zaliczenia w koszty uzyskania przychodów nabywanych towarów i usług A. rozpoznaje rodzaj ponoszonych kosztów w powiązaniu z przychodami Spółki. Zatem, są to koszty:

  • bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów - art. 15 ust. 4, ust. 4b - 4c ustawy o CIT - potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, albo
  • inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia, tzw. koszty pośrednie - art. 15 ust. 4d, 4e ustawy o CIT- potrącane w dacie ich poniesienia, za którą, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych, za wyjątkiem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zdaniem A., na podstawie w/w przepisów prawa podatkowego, prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż kwotę nieodliczonego VAT, wynikającą z wyliczonej proporcji odliczenia VAT za dany rok, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w tym samym miesiącu, w którym zaksięgowano w księgach podatkowych konkretny koszt nabycia towaru/usługi (wartość netto na podstawie faktury), odpowiednio jako koszt pośredni lub bezpośredni.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.