IPPB3/4510-1160/15-2/EŻ | Interpretacja indywidualna

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku - w odniesieniu do pojazdów samochodowych, które Wnioskodawca przyjmuje w komis - Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z: jazdami próbnymi z potencjalnymi klientami pojazdów samochodowych, odbiorem pojazdów samochodowych od klientów, na pranie tapicerki, polerowanie lakieru i na tankowanie pojazdów samochodowych itp. w wysokości rzeczywiście poniesionych wydatków na podstawie otrzymanych faktur VAT oraz Wnioskodawca nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu tych pojazdów?
IPPB3/4510-1160/15-2/EŻinterpretacja indywidualna
  1. ewidencja przebiegu pojazdu
  2. komis
  3. koszty uzyskania przychodów
  4. samochód
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015r,, poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2015r. (data wpływu 17 grudnia 2015r.) w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na podstawie otrzymanych faktur w odniesieniu do pojazdów samochodowych, które Wnioskodawca przyjmuje w komis - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2015r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na podstawie otrzymanych faktur w odniesieniu do pojazdów samochodowych, które Wnioskodawca przyjmuje w komis.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką kapitałową (spółką z o.o.) posiadającą siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku C1T w Polsce oraz jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym („Wnioskodawca”).

Wnioskodawca jest niezależnym dealerem pojazdów samochodowych, świadczy usługi serwisowe oraz usługi wynajmu samochodów.

Ponadto, Wnioskodawca przyjmuje również pojazdy samochodowe w komis na podstawie umowy komisu. Pojazdy samochodowe przyjęte w komis są przez Wnioskodawcę tankowane, kompleksowo prane i polerowane oraz ponoszone są wszelkie koszty związane z dojazdem i odbiorem pojazdów samochodowych od klientów oddających te pojazdy samochodowe w komis. Bardzo często pojazdy samochodowe wykorzystywane są do jazd próbnych z potencjalnymi ich klientami.

Jeśli Wnioskodawca sprzeda pojazd samochodowy oddany w komis uzyskuje z tego tytułu przychód, z kolei jeśli pojazdu samochodowego nie sprzeda ponosi jedynie koszty.

Wnioskodawca nie wykorzystuje tych pojazdów samochodowych (powierzonych mu w celu realizacji umowy komisu) do swojej działalności gospodarczej (poza świadczeniem usługi komisu).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku - w odniesieniu do pojazdów samochodowych, które Wnioskodawca przyjmuje w komis - Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z: jazdami próbnymi z potencjalnymi klientami pojazdów samochodowych, odbiorem pojazdów samochodowych od klientów, na pranie tapicerki, polerowanie lakieru i na tankowanie pojazdów samochodowych itp. w wysokości rzeczywiście poniesionych wydatków na podstawie otrzymanych faktur VAT oraz Wnioskodawca nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu tych pojazdów...

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym we Wniosku - w odniesieniu do pojazdów samochodowych, które Wnioskodawca przyjmuje w komis - Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z: jazdami próbnymi z potencjalnymi klientami pojazdów samochodowych, odbiorem pojazdów samochodowych od klientów, na pranie tapicerki, polerowanie lakieru i na tankowanie pojazdów samochodowych itp. w wysokości rzeczywiście poniesionych wydatków na podstawie otrzymanych faktur VAT oraz Wnioskodawca nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu tych pojazdów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków z tytułu kosztów używania, dla potrzeb działalności gospodarczej, samochodów osobowych niestanowiących składników majątku podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu dla celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; podatnik jest obowiązany prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu.

Zdaniem Wnioskodawcy nie można uznać, że samochody osobowe oddawane przez klientów Wnioskodawcy do komisu prowadzonego przez Wnioskodawcę są „wykorzystywane w celu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej”. Wnioskodawca samochody te odbiera od klienta, pierze tapicerkę, myje i poleruje nadwozie, w celu sprzedaży tych samochodów w ramach umowy komisu.

Samochody powierzone do komisu nie mogą zatem stanowić samochodów „niestanowiących składników majątku podatnika” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT. Art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT dotyczy raczej samochodów, które są m.in. wynajmowane lub leasingowane przez konkretnego podatnika w celu wykorzystywania tych samochodów w ramach jego działalności gospodarczej, a nie samochodów, które są oddane do komisu w celu ich sprzedaży.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na samochody osobowe klientów - które to samochody są przez wnioskodawcę przyjmowane w komis, i które są: wykorzystywane do jazd próbnych z potencjalnymi klientami, odbierane i odprowadzane do klientów, a także są dotankowywane, prane i polerowane - powinny stanowić koszt uzyskania przychodu z tytułu prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży tych samochodów na podstawie umowy komisu, a nie z tytułu korzystania z tych samochodów w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Gdyby uznać inaczej, okazało by się, że przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej - sprzedaż samochodów w ramach komisu - jest tożsamy z aktywami wykorzystywanymi do prowadzenia tej działalności - tymi samochodami. Samochody w ramach usługi komisu są przez Wnioskodawcę tankowane, kompleksowo prane i polerowane oraz ponoszone są wszelkie koszty związane z przeprowadzaniem jazd próbnych z potencjalnymi klientami, dojazdem i odbiorem samochodów od klientów oddających te samochody w komis.

Wnioskodawca uzyskuje z tytułu wykonania usługi komisu przychody tylko jeżeli uda mu się sprzedać pojazd samochodowy. Jednocześnie należy podkreślić, że Wnioskodawca nie wykorzystuje tych pojazdów samochodowych (powierzonych mu w celu realizacji umowy komisu) do swojej działalności gospodarczej (poza świadczeniem usługi komisu). Z tego względu, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na pojazdy samochodowe w ramach świadczonej usługi komisu powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu na zasadach ogólnych zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z kolei art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT nie znajduje w przypadku Wnioskodawcy zastosowania. W szczególności Wnioskodawca nie ma obowiązku prowadzania ewidencji przebiegu pojazdów samochodowych branych w komis przez Wnioskodawcę i ma prawo całość wydatków poniesionych na wykonanie usługi komisu (w tym paliwo na jazdy testowe z potencjalnymi klientami, odprowadzenie i przyprowadzenie pojazdów samochodowych) zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, w tym zakresie odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Końcowo, należy podkreślić, że wykazanie związku wymienionych we wniosku kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki oraz ich wpływu na wysokość osiąganych przychodów (zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów) obciąża podatnika. W tym celu podatnik (pomimo braku obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu) musi dysponować dokumentacją potwierdzającą zarówno fakt poniesienia wydatków jak i poniesienia ich w celu jw. Jednocześnie należy zauważyć, że weryfikacja prawidłowości zaliczenia konkretnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.