IPPB3/423-614/14-2/JBB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Czy w przypadku, gdy Kontrahent osiągnie określony poziom zakupów towarów Spółki, w wyniku czego zgodnie z zawartymi przez nią umowami dokona ona spłaty odsetek od kredytu na zakup towarów Spółki zaciągniętego w Banku przez Kontrahenta, odsetki te będą stanowiły koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w dniu ich zapłaty (dalej: updop)?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2014r. (data wpływu 12 czerwca 2014r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy odsetki zapłacone przez Spółkę, od kredytu zaciągniętego przez Kontrahenta Spółki na zakup jej towarów, w ramach jego uczestnictwa w programie marketingowo-lojalnościowym, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z. o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest działającą na terytorium Polski spółką należącą do międzynarodowego koncernu produkującego między innymi paliwa i środki smarne: oleje i smary dla motoryzacji i przemysłu. Wnioskodawca jest dystrybutorem wyżej wymienionych produktów na rynku polskim.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zamierza podjąć działania, mające na celu zdynamizowanie oraz zwiększenie sprzedaży towarów Spółki, a co za tym idzie jej przychodów podatkowych. Wnioskodawca planuje mianowicie wdrożyć program o charakterze marketingowo - lojalnościowym, adresowany do swoich kontrahentów prowadzących stacje obsługi pojazdów (dalej: Kontrahenci). Program ten będzie opierał się, w szczególności, na zawartej z Kontrahentami umowie o współpracy oraz ramowej umowę o współpracy w zakresie udzielania kredytów nieodnawialnych zawartej przez Spółkę z bankiem (dalej: Bank).

W oparciu o ramową umowę o współpracy Bank będzie udzielał Kontrahentom Spółki na określonych warunkach zawartych w konkretnej umowie kredytowej, mieszczących się granicach wyznaczonych przez ramową umowę o współpracy, kredytów przeznaczonych na zakup towarów Spółki. W umowach tych Wnioskodawca będzie występował jako pełnomocnik Kontrahentów, w związku z czym będzie pośredniczył przy zawieraniu umów kredytowych pomiędzy Bankiem a Kontrahentami jak również przy obsłudze kredytów. W szczególności, płatności Kontrahentów na rzecz Banku z tytułu spłaty kredytu będę dokonywane za jego pośrednictwem a ponadto Spółka udzieli Bankowi gwarancji stanowiące zabezpieczenie udzielonych przez Bank kredytów.

Jednocześnie Spółka i Kontrahenci będą związani umową o współpracy, zgodnie z którą Wnioskodawca będzie zobowiązany do spełnienia dwóch świadczeń na rzez Kontrahenta, w przypadku osiągnięcia przez niego określonego poziomu zakupów towarów T.. Po pierwsze, do wypłaty premii naliczanej za osiągnięcie tegoż poziomu zakupów. Premia ta będzie udokumentowana fakturą korygującą, wystawioną przez Spółkę i będzie rozliczona w ten sposób, że należność kontrahenta z tytułu wypracowanej premii będzie kompensowana z należnością Spółki z tytułu spłaty przez nią, w imieniu Kontrahenta, części kapitałowej rat kredytu zaciągniętego w Banku. Po drugie, (i to zdarzenie jest przedmiotem niniejszego wniosku), Spółka dokona za Kontrahenta spłaty także części odsetkowej raty kredytu za dany okres. Innymi słowy, w przypadku osiągnięcia przez Kontrahenta określonego poziomu zakupów od Spółki, to Spółka poniesie ostateczny ciężar ekonomiczny odsetek należnych Bankowi od Kontrahenta z tytułu udzielonego kredytu.

Oczywiście jeżeli Kontrahent nie zrealizuje odpowiedniego poziomu zakupów, to on będzie zobowiązany do spłaty na rzecz Banku całości raty kredytu, w tym części odsetkowej poniesie ostatecznie ciężar ekonomiczny tych odsetek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, gdy Kontrahent osiągnie określony poziom zakupów towarów Spółki, w wyniku czego zgodnie z zawartymi przez nią umowami dokona ona spłaty odsetek od kredytu na zakup towarów Spółki zaciągniętego w Banku przez Kontrahenta, odsetki te będą stanowiły koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w dniu ich zapłaty (dalej: updop)...

Zdaniem Wnioskodawcy, odsetki od kredytu na zakup towarów Spółki, zaciągniętego przez Kontrahenta w Banku spłacone przez Spółkę w przypadku gdy Kontrahent osiągnie określony poziom zakupów towarów Spółki, określony umową o współpracy pomiędzy Kontrahentem a Spółką, będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodu zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 updop.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop „kosztem podatkowym są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Nie ulega wątpliwości, że wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z funkcjonowaniem powyższego programu marketingowo-lojalnościowego, którego celem jest zwiększenie sprzedaży Spółki, a zatem jej przychodów podatkowych stanowią koszt uzyskani przychodów, spełniają bowiem warunek wymieniony w art. 15 ust. 1 updop. Stanowisko to jest niekwestionowane przez Ministra Finansów w interpretacjach indywidualnych jak na przykład w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 5 kwietnia 2012 r. (znak: ITPB 3/423-18a/12/AW), zgodnie z którą „wypłacane przez Spółkę premie pieniężne (bonusy) stanowią koszt uzyskania przychodów bezpośrednio związany z przychodami. Wielkość bonusów jest bowiem ściśle uzależniona od dokonania przez klienta zakupów o określonej wartości i w określonym przedziale czasu (... )„ a zatem ich wielkość w bezpośredni sposób jest związana z osiągniętymi przez Spółkę przeszłymi przychodami.

Także NSA w wyroku z dnia 18 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 1687/10 uznał, iż odsetki spłacone za kogoś innego, jeśli wynika to z wykonania stosunku zobowiązaniowego mogą być w sensie podatkowym ponoszone w celu uzyskania przychodów (zabezpieczenia źródła przychodów).”

Powyższe premie, czy też bonusy te mogą przybierać różną postać: pieniężną, rzeczową lub świadczenia usług lub też mogą występować w postaci mieszanej. W formule bonusu mieści się niewątpliwie także uiszczenie odsetek od rat kredytu za Kontrahenta, zwłaszcza że odsetki te wynikają z kredytu zaciągniętego na zakup towarów Spółki i dzięki temu kredytowi zwiększają się jej przychody.

Podobnie jak nie budziłaby zastrzeżeń sytuacja, w której Kontrahent otrzymywałby od Spółki bonus w wysokości części odsetkowej raty kredytu zaciągniętego na zakup towarów, a następnie sam dokonywałby jej spłaty na rzecz Banku, i kwota takiego bonusu stanowiłby dla Spółki koszt podatkowy, tak i w przedstawionym wyżej hipotetycznym stanie faktycznym, będzie on stanowił koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy, różnica bowiem polega tylko na tym, iż przy zachowaniu tych samych stron programu marketingowo - lojalnościowego w relacji Kontrahent- Bank - Spółka skróceniu ulegnie jedynie łańcuch przepływów finansowych.

Biorąc pod uwagę, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 updop a contrario, odsetki od kredytów stanowią koszt uzyskania przychodów w dniu ich zapłaty, także odsetki od rat kredytu zaciągniętego w ramach programu marketingowo - lojalnościowego przez Kontrahenta spłacone przez Spółkę będą stanowiły dla Spółki koszt podatkowy w dniu ich zapłaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późń. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.