IPPB3/423-589/14-3/JBB | Interpretacja indywidualna

W jakim momencie i w jakiej wysokości należy uwzględnić koszt uzyskania przychodów w postaci ceny nabycia wierzytelności?
IPPB3/423-589/14-3/JBBinterpretacja indywidualna
  1. cena nabycia
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. wierzytelność
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 2 czerwca 2014r. (data wpływu 6 czerwca 2014r.), uzupełnione w dniu 05.09.2014r. (data wpływu 08.09.2014r.) na podstawie wezwania z dnia 26 sierpnia 2014r. o przedstawienie własnego stanowiska w sprawie, o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, w jakim momencie i w jakiej wysokości należy uwzględnić koszt uzyskania przychodów w postaci ceny nabycia wierzytelności.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako Spółka ) zamierza nabywać - na podstawie umów cesji - wierzytelności wymagalne w celu ich restrukturyzacji i windykacji na własny rachunek. Przedmiotowe wierzytelności nabywane będą przez Spółkę po cenie niższej od ich wartości nominalnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W jakim momencie i w jakiej wysokości należy uwzględnić koszt uzyskania przychodów w postaci ceny nabycia wierzytelności...

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione w celu uzyskania przychodów można potrącić w roku podatkowym, w którym przychód ten wystąpił albo racjonalnie oceniając, powinien wystąpić. Aby określony koszt, można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek. W ocenie Spółki, wydatki poniesione na zakup wierzytelności stanowią koszt uzyskania przychodów uzyskanych z windykacji tej należności, przy czym nie mogą one być uwzględnione w momencie nabycia wierzytelności, lecz dopiero z chwilą osiągnięcia faktycznego przychodu z windykacji wierzytelności. W przypadku, gdy przychody z windykacji wierzytelności uzyskiwane będą stopniowo w przedziale czasu dłuższym niż rok podatkowy, koszty uzyskania przychodów w postaci kosztu nabycia wierzytelności również powinny być uwzględniane stopniowo - w miarę uzyskiwania przychodów z windykacji, tak aby zachować związek pomiędzy przychodami a kosztami ich uzyskania. Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. W sytuacji uzyskania w danym roku podatkowym częściowej zapłaty od dłużnika, Spółka nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całej kwoty ceny zakupu wierzytelności, ale jedynie odpowiednią część tej kwoty. W przypadku, gdy uzyskana od dłużnika częściowa spłata wierzytelności nie przekracza ceny zakupu całej wierzytelności, koszty uzyskania przychodów należy przyjmować w wysokości kwoty uzyskanego przychodu, aż do momentu, gdy suma kwot częściowych spłat dokonywanych przez dłużnika będzie równa cenie zakupu całej wierzytelności. Natomiast w sytuacji, gdy uzyskana od dłużnika częściowa spłata wierzytelności przewyższa cenę nabycia całej wierzytelności, do kosztów uzyskania przychodów należy zaliczyć wartość, za którą nabyto całą wierzytelność. Stanowisko to, znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2007/10:

  • ...wskazane przez Spółkę wydatki związane z nabyciem wierzytelności w celu jej windykacji stanowią koszt uzyskania przychodów uzyskanych w wyniku windykacji...”;
  • ...koszty poniesione w celu uzyskania przychodów można potrącić w roku podatkowym, w którym przychód ten wystąpił albo - racjonalnie oceniając - powinien wystąpić. Innymi słowy jeśli uzyskanie przychodu wprost zależy od poniesienia danego kosztu, koszt ten będzie można rozliczyć dopiero w momencie wystąpienia przychodu... rozłożenie kosztów w czasie powoduje, że będą one potrącalne w tym roku, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.”;
  • ...w przypadku, gdy uzyskana od dłużnika częściowa spłata wierzytelności nie przekraczała ceny zakupu całej wierzytelności, koszty należało przyjmować w wysokości odpowiadającej kwocie uzyskanego przychodu. Natomiast w sytuacji, gdy uzyskana od dłużnika częściowa spłata wierzytelności przewyższała cenę nabycia całej wierzytelności, do kosztów należało zaliczyć wartość, za którą nabyto całą wierzytelność (wydatki rzeczywiście poniesione)”.

Dodatkowo, odpowiedzi na wezwanie z dnia 26 sierpnia 2014r., Spółka uzupełniła w dniu 05.09.2014r. (data wpływu 08.09.2014r.) wniosek, przedstawiając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego opartego o właściwe przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazując:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z kolei zgodnie z art, 15 ust. 4 tej ustawy, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c).

Zasadą wynikającą z tego przepisu jest zasada odpowiedniości (adekwatności) potrącania kosztów z przychodami. Tak więc wydatek poniesiony w latach poprzednich w celu uzyskania konkretnego przychodu jest kosztem podatkowym wówczas, gdy osiągnięty zostanie adekwatny do tego wydatku przychód. Przy potrącaniu kosztów zawsze obowiązuje zasada adekwatności z odpowiadającymi im przychodami. W tym względzie podzielić należy pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt II FSK 228/08, że "przy takim brzmieniu art. 15 ust. 4 ustawy podatkowej, nie można zaaprobować takiej jego wykładni, w wyniku której potrącony zostanie cały wydatek, a Spółka nie osiągnęła jeszcze przewidywalnego i racjonalnie zakładanego przychodu, bowiem ryzyka w działalności gospodarczej podatnik nie może przerzucać na Skarb Państwa".

Innymi słowy, z art. 15 ust. 4 ustawy podatkowej wynika zasada "odpowiedniego" przypisywania przychodom kosztów ich uzyskania. Jednocześnie – na zasadach analogii - przytoczyć należy stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 3 października 2006 r. sygn. akt II FSK 1290/05, że "jeżeli bowiem wydatki poniesione na windykację danej wierzytelności nie przyniosły przychodu w 2001 r., to nie mogą być uznane za związane z przychodem tego roku. Będą natomiast zaliczane do kosztów uzyskania przychodów następnych lat, w których przychód z nimi związany zostanie osiągnięty".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późń. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.