IPPB1/4511-937/16-2/AM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na studia

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późń. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r, poz 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2016 r. (data wpływu 19 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na studia ... – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów wydatków na studia ... .

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest lekarzem stomatologiem prowadzącym indywidualną działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie stomatologii zachowawczej oraz protetyki. W prowadzonym przez Niego gabinecie stomatologicznym współpracuje również z lekarzami świadczącymi dodatkowe usługi z zakresu chirurgii stomatologicznej i ortodoncji.

Potencjał gabinetu nie jest jednak w Jego mniemaniu wykorzystany w optymalnym zakresie w odniesieniu do poniesionych nakładów na zakupiony sprzęt i materiały. Z kolei dość duże koszty stałe utrzymania gabinetu decydują o niewielkiej rentowności całego przedsięwzięcia, pomimo istniejących, potencjalnych możliwości.

W celu zwiększenia przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę placówki niezbędne jest rozszerzenie zakresu oferowanych usług. W tym celu Wnioskodawca planuje nawiązanie współpracy z lekarzami specjalizującymi się w wykonywaniu zabiegów z zakresu stomatologii estetycznej, zaawansowanej endodoncji oraz medycyny estetycznej, które cieszą się rosnącą popularnością wśród pacjentów. Warunkiem niezbędnym dla efektywnego funkcjonowania i rozwoju prowadzonego przez Wnioskodawcę gabinetu jest zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu ekonomii i zarządzania, której uzyskanie nie było możliwe w toku studiów medycznych.

W związku z powyższym, w kwietniu 2016 r. Wnioskodawca podjął podyplomowe studia "..." w Wyższej Szkole, które umożliwią jemu zdobycie odpowiedniej wiedzy niezbędnej dla rozwoju prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Kierunek tych studiów ma bezpośredni związek z Jego działalnością, której kluczowym elementem jest kompleksowe zarządzanie prowadzoną placówką i współpracownikami. Studia te umożliwiają poznanie praktycznych aspektów zarządzania podmiotami leczniczymi, zdobycie wiedzy z zakresu ekonomii menedżerskiej, regulacji prawnych w ochronie zdrowia, a także zasad finansowania i rozliczania świadczeń zdrowotnych. Istotne znaczenie dla rozwoju działalności będzie miało również uzyskanie wiedzy z zakresu zarządzania kapitałem ludzkim w podmiotach leczniczych, które stanowi jeden z podstawowych elementów programu studiów.

Ponadto, w ramach podjętych studiów Wnioskodawca planuje napisanie pracy dyplomowej, której temat będzie ściśle związany z rozwojem prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z koniecznością uzupełnienia mojej wiedzy w zakresie zarządzania placówkami leczniczymi i ekonomii menedżerskiej oraz zdobycia umiejętności związanych z zarządzaniem kapitałem ludzkim mogę zaliczyć wydatki związane z opłatą za czesne za studia "...” do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy

Zdobycie wiedzy z zakresu ekonomii i zarządzania w ochronie zdrowia jest niezbędne dla efektywnego funkcjonowania i rozwoju prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a tym samym ma bezpośredni wpływ na zwiększenie przychodów z tej działalności. Ukończenie studiów "..." umożliwi Wnioskodawcy i podniesienie kompetencji niezbędnych do kierowania placówką medyczną oraz zapoznanie się z systemem prawa w ochronie zdrowia, a także zasadami finansowania i rozliczania świadczeń zdrowotnych.

W konsekwencji, wydatek poniesiony na opłaty za studia spełnia kryterium celowości wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.). Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. W tym miejscu należy podkreślić, że katalog wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów określony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera kosztów związanych z doskonaleniem zawodowym.

W związku z powyższym, kosztami uzyskania przychodów są racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Poniesiony przez Wnioskodawcę wydatek związany z opłatą za studia "..." spełnia przedmiotowe kryterium, ponieważ jest on związany ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są niezwykle istotne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają bezpośredni związek z tą działalnością.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

  • pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
  • nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
  • być właściwie udokumentowany.

Wydatki na dokształcane na studiach podyplomowych nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dla stwierdzenia, czy wydatki poniesione w związku z odbywaniem studiów mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej istotne jest ustalenie:

  • czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,
  • czy też wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Zatem, za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy takie wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Celem zwiększenia przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę placówki planuje On nawiązanie współpracy z lekarzami specjalizującymi się w wykonywaniu zabiegów z zakresu stomatologii estetycznej, zaawansowanej endodoncji oraz medycyny estetycznej. Warunkiem niezbędnym dla efektywnego funkcjonowania i rozwoju prowadzonego przez Wnioskodawcę gabinetu jest zdobycie podstawowej wiedzy z zakresu ekonomii i zarządzania, której uzyskanie nie było możliwe w toku studiów medycznych.

Wnioskodawca w związku z powyższym, w kwietniu 2016 r. podjął podyplomowe studia "..." w Wyższej Szkole, które umożliwią Mu zdobycie odpowiedniej wiedzy niezbędnej dla rozwoju prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Kierunek studiów ma bezpośredni związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę, której kluczowym elementem jest kompleksowe Zarządzanie prowadzona placówką i współpracownikami.

Wobec tego, wydatki poniesione w związku ze studiami podyplomowymi, choć trudno je przypisać konkretnym przychodom, to jako mające związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie zauważyć należy, iż to na podatniku spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie istnienia takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Należy przy tym zastrzec, iż rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.