ILPB3/4510-1-511/15-2/AO | Interpretacja indywidualna

Czy do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zalicza się wartość nieściągalnych wierzytelności w momencie spełnienia obu przesłanek wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli: 1) udokumentowania i 2) utworzenia odpisu aktualizującego należności w księgach rachunkowych, to jest w tym roku podatkowym, w którym kolejna, czyli druga z przedmiotowych przesłanek zostanie spełniona?
ILPB3/4510-1-511/15-2/AOinterpretacja indywidualna
  1. dłużnik
  2. koszt
  3. koszty uzyskania przychodów
  4. odpisy
  5. odpisy aktualizujące
  6. potrącalność kosztów
  7. uprawdopodobnienie
  8. uprawdopodobnienie nieściągalności
  9. ustawa o rachunkowości
  10. wierzytelności nieściągalne
  11. wierzytelność
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów
  2. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Wydatki nieuznawane za koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 5 listopada 2015 r. (data wpływu 9 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zajmuje się sprzedażą towarów oraz świadczeniem usług wynajmu i naprawy maszyn. Odbiorcami towarów i usług Spółki są przedsiębiorcy dla których Spółka wystawia faktury VAT dokumentujące zawartą transakcję sprzedaży. W trakcie prowadzonej działalności gospodarczej zdarzają się sytuacje, w których kontrahenci Spółki zalegają z dokonywaniem należnych na jej rzecz płatności. Przedmiotowe wierzytelności, poza podatkiem VAT, są zarachowywane przez Spółkę jako przychody należne.

Zgodnie z przyjętymi zasadami egzekwowania należności, przed dokonaniem spisania w księgach rachunkowych wierzytelności jako ostatecznie nieściągalne, Spółka podejmuje wszelkie możliwe działania niezbędne do wyegzekwowania danej wierzytelności. W przypadku braku dobrowolnej zapłaty sprawa zostaje skierowana na drogę postępowania sądowego. Po uzyskaniu prawomocnego wyroku, sprawa zostaje skierowana do egzekucji komorniczej. Po bezskutecznej egzekucji komorniczej, Spółka spisuje w księgach rachunkowych wierzytelność jako nieściągalną i zalicza jej wartość do kosztów podatkowych dla potrzeb rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Jeżeli sprawa dotyczy wierzytelności, gdzie zostało wszczęte postępowanie upadłościowe Spółka czeka na postanowienie sądu o zakończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku wierzyciela.

W obecnej sytuacji Wnioskodawca ma dłużnika, od którego pomimo podjętych działań prawnych nie udało się wyegzekwować należności. W dniu xx lutego 2014 r. sąd rejonowy wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości tego dłużnika. Postępowanie to nie zostało do dzisiaj zakończone, a z opinii prawnej wynika, że postępowanie to będzie długotrwałe a szanse na zaspokojenie wierzytelności Spółki niewielkie.

W księgach rachunkowych w 2014 roku Spółka nie tworzyła odpisu aktualizującego wartość tej należności w myśl przepisów ustawy o rachunkowości (art. 35b). Spółka zamierza utworzyć w 2015 roku odpis aktualizujący wartość tej należności, gdyż jej zdaniem, istnieje duże prawdopodobieństwo, że nie zostanie ona uregulowana.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zalicza wartość nieściągalnych wierzytelności w momencie spełnienia obu przesłanek wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli: 1) udokumentowania i 2) utworzenia odpisu aktualizującego należności w księgach rachunkowych, to jest w tym roku podatkowym, w którym kolejna, czyli druga z przedmiotowych przesłanek zostanie spełniona...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie art. 16 ust. 2a pkt 1.

Nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli:

  1. dłużnik zmarł, został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, albo
  2. zostało wszczęte postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego lub na wniosek dłużnika zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, albo
  3. wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
  4. wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego.

W tej sytuacji Wnioskodawca zaliczył należność od dłużnika do przychodów należnych. Wnioskodawca również posiada dowody świadczące o tym, iż należności nie uda się wyegzekwować. Zdaniem Wnioskodawcy, wszczęcie postępowania upadłościowego obejmujące likwidację majątku uprawdopodabnia nieściągalność wierzytelności. Wnioskodawca planuje dokonać odpis aktualizujący wartość tej należności. Odpis ten uprawnia Wnioskodawcę do rozliczenia w kosztach podatkowych nieściągalnej wierzytelności, gdyż w tym momencie wszystkie warunki wyszczególnione w ustawie zostaną spełnione.

Przepisy podatkowe nie precyzują wprost daty, kiedy należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpis aktualizujący, nie określają też procedury tworzenia tych odpisów, kwestie te regulują przepisy o rachunkowości.

W świetle prawa bilansowego, odpis aktualizujący figuruje w księgach rachunkowych tak długo, jak długo aktualne jest ryzyko nieściągalności należności, której dotyczy, a należność nie została jeszcze umorzona lub uznana za przedawnioną albo nieściągalną.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wierzytelności odpisanych jako przedawnione. W opisanym przypadku wymieniona wierzytelność przedawniona nie jest.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli w danym roku podatkowym zostanie spełniony tylko jeden warunek ustawy w tym przypadku w roku 2014 uprawdopodobniona została nieściągalność należności a drugi wystąpi w roku 2015 (podatnik utworzy odpis aktualizujący), to Wnioskodawca będzie mógł rozliczyć koszty uzyskania przychodu dopiero w tym roku podatkowym, w którym spełniony zostanie drugi warunek.

Powyższe znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów podatkowych. Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 3 lipca 2014 r. o sygn. IPPB3/423-397/14-2/JBB.

Skoro Wnioskodawca zamierza dokonać odpisu aktualizującego w 2015 roku, to będzie to koszt uzyskania przychodów w 2015 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Należy przy tym zauważyć, że art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera nie tylko katalog wyłączeń niektórych wydatków z kosztów uzyskania przychodów, ale pewne jego punkty stanowią, niezależnie od art. 15 ust. 1 tej ustawy, pozytywną podstawę zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, po spełnieniu wymienionych tam warunków.

I tak, w myśl art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1.

Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca wyłącza zatem odpisy aktualizujące z kategorii kosztów podatkowych. Wyjątkiem są odpisy spełniające łącznie następujące warunki:

  • są odpisami aktualizującymi wartość należności, określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.);
  • dotyczą należności bądź jej części uprzednio zaliczonej do przychodów należnych, na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
  • nieściągalność należności została uprawdopodobniona zgodnie z art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
  • wierzytelność, której odpis dotyczy, nie uległa przedawnieniu (art. 16 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 12 ust. 3 cyt. ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Z kolei przepis art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r. stanowi, że nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli:

  1. dłużnik zmarł, został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, albo
  2. zostało wszczęte postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego lub na wniosek dłużnika zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, albo
  3. wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
  4. wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego.

Jednocześnie na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako przedawnione.

Należy dodać, że prawidłowe ujęcie odpisów aktualizujących wartość należności w księgach rachunkowych jest niezbędne w celu zaliczenia ich w momencie uprawdopodobnienia do kosztów uzyskania przychodów. Koszt podatkowy nie wystąpi bowiem w sytuacji uprawdopodobnienia nieściągalności należności, jeżeli nie został dokonany odpis aktualizujący tę należność, bowiem kosztem tym jest odpis aktualizujący, a nie wierzytelność czy należność, której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Wskazać również należy, że katalog możliwości uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności wymieniony w art. 16 ust. 2a pkt 1 omawianej ustawy ma charakter otwarty, czyli możliwe są sytuacje, gdy wierzyciel w inny sposób uprawdopodobni, że dana wierzytelność jest nieściągalna. Wobec powyższego, nieściągalność wierzytelności będzie uznana za uprawdopodobnioną w przypadkach określonych w ww. przepisie oraz gdy przesłanki uprawdopodobnienia będą miały charakter przesłanek o znaczeniu prawnym równorzędnym w stosunku do wskazanych w tym przepisie. Dodać także należy, że udowodnienie nieściągalności wierzytelności ciąży na podatniku.

Podsumowując, odpis aktualizujący zaliczany jest do kosztów uzyskania przychodów w dacie łącznego spełnienia dwóch warunków:

  • wierzytelność powinna być odpisana jako nieściągalna (powinien być dokonany odpowiedni zapis w ewidencji) oraz
  • nieściągalność wierzytelności powinna być uprawdopodobniona.

Gdy warunki te zostaną spełnione w różnych latach podatkowych, zaliczenie odpisu aktualizującego wartość należności do kosztów uzyskania przychodów będzie możliwe w roku podatkowym, w którym spełniony zostanie drugi z warunków.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w trakcie prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej zdarzają się sytuacje, w których jej kontrahenci zalegają z dokonywaniem należnych na jej rzecz płatności. Przedmiotowe wierzytelności są zarachowywane przez Spółkę jako przychody należne. Obecnie Spółka posiada dłużnika, od którego pomimo podjętych działań prawnych nie udało się wyegzekwować należności. W dniu xx lutego 2014 r. sąd rejonowy wydał postanowienie o ogłoszeniu upadłości tego dłużnika. Postępowanie to nie zostało do dzisiaj zakończone, a z opinii prawnej wynika, że postępowanie to będzie długotrwałe a szanse na zaspokojenie wierzytelności Spółki niewielkie. W księgach rachunkowych w 2014 roku Spółka nie tworzyła odpisu aktualizującego wartość tej należności w myśl przepisów ustawy o rachunkowości. Spółka zamierza utworzyć odpis aktualizujący wartość tej należności w 2015 roku, gdyż jej zdaniem, istnieje duże prawdopodobieństwo, że nie zostanie ona uregulowana. Ponadto, Spółka wskazała, że w opisanym przypadku wymieniona wierzytelność nie jest przedawniona.

W konsekwencji powyższego należy uznać, że skoro nieściągalność wierzytelności zaliczonej uprzednio do przychodów należnych została uprawdopodobniona na podstawie art. 16 ust. 2a pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w 2014 roku, a Spółka dokona odpisu aktualizującego określonego w ustawie o rachunkowości w 2015 roku, to wszystkie przesłanki warunkujące zaliczenie utworzonego odpisu aktualizującego do kosztów uzyskania przychodów zostaną spełnione w 2015 roku. Tym samym, Spółka będzie miała prawo zaliczenia odpisu aktualizującego wartość należności do kosztów uzyskania przychodów w 2015 roku.

Ponadto należy wskazać, że z uwagi na charakter kosztu podatkowego jakim jest odpis aktualizujący stanowi on pośredni koszt uzyskania przychodu, potrącalny zgodnie z art. 15 ust. 4d i ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia (...).

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, stosownie do art. 15 ust. 4e cyt. ustawy, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Oznacza to w konsekwencji, że odpis aktualizujący jest potrącalny w dacie, na którą został prawidłowo ujęty w księgach rachunkowych Spółki. Innymi słowy, stanowi on koszt uzyskania przychodów w dacie dokonania takiego odpisu aktualizującego należności, których nieściągalność została uprawdopodobniona.

W świetle powyższego, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zalicza wartość nieściągalnych wierzytelności w momencie spełnienia obu przesłanek wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. uprawdopodobnienia na podstawie art. 16 ust. 2a pkt 1 tej ustawy (udokumentowania) i utworzenia odpisu aktualizującego należności w księgach rachunkowych, to jest w tym roku podatkowym, w którym kolejna, czyli druga z przedmiotowych przesłanek zostanie spełniona.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że w przedmiotowym wniosku Spółka formułując swoje zapytanie posłużyła się zwrotami „wartość nieściągalnych wierzytelności” oraz „udokumentowania”. Również przedstawiając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego Spółka wskazała, że cyt.: „Odpis ten uprawnia Wnioskodawcę do rozliczenia w kosztach podatkowych nieściągalnej wierzytelności”.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony w art. 16 ust. 2 omawianej ustawy.

Stosownie natomiast do treści art. 16 ust. 1 pkt 26a ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1.

Wobec powyższego, mając na uwadze zawarty w zapytaniu Spółki zwrot „w momencie spełnienia obu przesłanek wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych” i wskazane w części E druku ORD-IN - Przedmiot wniosku przepisy prawa podatkowego do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, tj. art. 16 ust. 1 pkt 26a w zw. z art. 16 ust. 2a pkt 1 ww. ustawy oraz przedstawione przez Spółkę stanowisko w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego oparte na treści przepisu art. 16 ust. 1 pkt 26a w zw. z art. 16 ust. 2a pkt 1 cyt. ustawy regulującego kwestię zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów aktualizujących wartość należności, tut. Organ odniósł się w przedmiotowej interpretacji do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów aktualizujących wartość należności, a nie kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne.

Na marginesie należy dodać, że z dniem 1 stycznia 2016 r. zmianie uległa treść art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis ten obecnie stanowi, że: zgodnie z którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli:

  1. dłużnik zmarł, został wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość albo
  2. zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, lub zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, albo
  3. wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
  4. wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego.

Mając na uwadze fakt, że Spółka zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zamierza utworzyć odpis aktualizujący wartość należności w 2015 roku niniejsza interpretacja została wydana w stanie prawnym obowiązującym do końca 2015 roku.

Odnosząc się do powołanej przez Spółkę interpretacji indywidualnej, należy stwierdzić, że jest ona rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się odnoszącym, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2015 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.