ILPB3/4510-1-374/15-4/KS | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie stanu faktycznego nr 2 dotyczącego możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odszkodowania zapłaconego przez Wnioskodawcę za niewykonanie usług określonych w umowie.
ILPB3/4510-1-374/15-4/KSinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. odstąpienie od umowy
  3. odszkodowania
  4. rozwiązanie umowy
  5. wydatek
  6. wykonanie umowy
  7. związek przyczynowo-skutkowy
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów
  2. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Wydatki nieuznawane za koszty uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki. przedstawione we wniosku z 31 lipca 2015 r. (data wpływu 6 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie stanu faktycznego nr 2 dotyczącego możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odszkodowania zapłaconego przez Wnioskodawcę za niewykonanie usług określonych w umowie (pytanie nr 2 do stanu faktycznego nr 2) – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z 15 października 2015 r. – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie dwóch stanów faktycznych dotyczących:

  • możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zadatku utraconego przez Wnioskodawcę (pytanie nr 1 do stanu faktycznego nr 1);
  • możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odszkodowania zapłaconego przez Wnioskodawcę za niewykonanie usług określonych w umowie (pytanie nr 2 do stanu faktycznego nr 2).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny nr 2.

W dniu 13 listopada 2013 r. Wnioskodawca zawarł z podmiotem (zwanym dalej „podmiotem C”) warunkową umowę przedwstępną na sprzedaż podmiotowi C prawa użytkowania wieczystego położonego przy ulicy O.

Ponadto, w paragrafie 4 ust. 1 tej umowy, Wnioskodawca zobowiązał się również do wykonania na rzecz podmiotu C usług polegających na:

  • przygotowaniu projektu budowlanego i wykonawczego (dokumentacji projektowej) dotyczącej budowy na nieruchomości przy ul. O. supermarketu oraz uzyskanie decyzji i dokumentów niezbędnych do jego wybudowania na ww. nieruchomości;
  • usunięcie z nieruchomości przy ul. O. wszelkiej roślinności oraz naniesień oraz uzyskanie na to stosownych pozwoleń i decyzji administracyjnych;
  • uzyskanie przyłączenia ww. nieruchomości do stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz dostępu do szerokopasmowego Internetu.

W dniu 15 maja 2015 r. Wnioskodawca zawarł z podmiotem C umowę, na podstawie której przeniósł na podmiot C prawo użytkowania wieczystego nieruchomości przy ulicy O.

W ww. umowie z dnia 15 maja 2015 r. Wnioskodawca został jednak obciążony kwotą 150.000 zł tytułem odszkodowania za nie wykonanie usług wymienionych w paragrafie 4 ust. 1 ww. umowy z dnia 13 listopada 2013 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy kwota odszkodowania zapłacona przez Wnioskodawcę za niewykonanie usług określonych w umowie może stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy...

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty kar umownych i odszkodowań z tytułu:

  • wad dostarczonych towarów,
  • wad wykonanych robót i usług,
  • zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad
  • zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Jak wynika z powyższego, odszkodowanie za niewykonanie usług nie zostało wymienione w ww. artykule.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wypłacone przez niego odszkodowanie za niewykonanie usług opisanych w umowie, może stanowić jego koszt uzyskania przychodu.

Zwłaszcza, że pomimo niewykonania wyżej wspomnianych usług, dotyczących gruntu przy ulicy O., Wnioskodawca sprzedał ten grunt i zrealizował z tego tytułu przychód podlegający opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą – art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.).

Z powyższego wynika, że istotną kwestią dla podatnika jest możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków.

Przepis art. 15 ust. 1 powołanej ustawy zawiera ogólną definicję kosztów uzyskania przychodów. W myśl tego przepisu, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Powyższa definicja ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

W świetle powyższego uznać więc należy, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

  • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
  • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
  • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
  • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
  • został właściwie udokumentowany,
  • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu kosztów wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Jednakże, aby poniesiony w celu uzyskania przychodów wydatek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów nie może on mieścić się w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Art. 16 ust. 1 ww. ustawy zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet, jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów. Jednocześnie należy zauważyć, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy zostaną ex lege uznane za koszty podlegające odliczeniu.

W tym miejscu należy powołać przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z zapłatą kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Powyższy przepis wyklucza z kosztów uzyskania przychodów kary umowne i odszkodowania wyłącznie z tytułów w nim wymienionych.

W zawartym w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy zamkniętym katalogu wydatków niezaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, ustawodawca uwzględnił kary umowne i odszkodowania z tytułu:

  • wad dostarczonych towarów,
  • wad wykonanych robót,
  • wad wykonanych usług,
  • zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
  • zwłoki w usunięciu wad towarów,
  • zwłoki w usunięciu wad wykonanych usług.

Jest to katalog zamknięty. Wymienione w treści przepisu kary umowne i odszkodowania wiążą się z nienależytym wykonaniem zobowiązań. Celem tego przepisu jest zatem uniemożliwienie pomniejszenia podstawy opodatkowania o koszty poniesione w związku z nienależytym wykonaniem zobowiązania.

Wobec powyższego, do kosztów podatkowych nie zalicza się sankcji cywilnoprawnych w formie kar umownych czy odszkodowań z tytułów wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ustawodawca kierował się w tym względzie zasadą, aby nie premiować działań sprzecznych z istotą umów, zagrożonych karami.

W sytuacji, gdy kwota kary/odszkodowania nie jest objęta wyłączeniem z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ww. ustawy, a także na podstawie innych przepisów zawartych w art. 16 tej ustawy, to należy rozważyć, czy kwota ta może być uznana za koszt wskazany w art. 15 ustawy, tj. za wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Bowiem aby uznać karę/odszkodowanie za koszt podatkowy musi zostać spełniona druga przesłanka wynikająca z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. czy istnieje związek przyczynowo-skutkowy poniesionego wydatku z przychodem, czy też wydatek ten służył zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Kara umowna/odszkodowanie winna być poniesiona w celu osiągnięcia przychodu albo w celu zabezpieczenia bądź zachowania źródła przychodów. Wydatki zaliczone do kosztów uzyskania przychodów muszą być wynikiem racjonalnego i celowego działania podatnika. Każde zdarzenie należy rozpatrywać i oceniać indywidualnie.

Kosztami uzyskania przychodów będą zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeżeli są one racjonalnie uzasadnione, a każdy wydatek powinien być oceniany z tego punktu widzenia.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka w dniu 13 listopada 2013 r. zawarła z podmiotem C warunkową umowę przedwstępną na sprzedaż podmiotowi C prawa użytkowania wieczystego. Ponadto, zgodnie z umową, Wnioskodawca zobowiązał się również do wykonania na rzecz podmiotu C usług polegających na:

  • przygotowaniu projektu budowlanego i wykonawczego (dokumentacji projektowej) dotyczącej budowy na nieruchomości przy ul. O. supermarketu oraz uzyskaniu decyzji i dokumentów niezbędnych do jego wybudowania na ww. nieruchomości;
  • usunięciu z nieruchomości przy ul. O. wszelkiej roślinności oraz naniesień oraz uzyskanie na to stosownych pozwoleń i decyzji administracyjnych;
  • uzyskaniu przyłączenia ww. nieruchomości do stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz dostępu do szerokopasmowego Internetu.

W dniu 15 maja 2015 r. Wnioskodawca zawarł z podmiotem C umowę, na podstawie której przeniósł na podmiot C prawo użytkowania wieczystego nieruchomości. W ww. umowie z dnia 15 maja 2015 r. Wnioskodawca został jednak obciążony kwotą 150.000 zł tytułem odszkodowania za nie wykonanie usług wymienionych w umowie z dnia 13 listopada 2013 r.

Odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy należy uznać, że art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajdzie zastosowania do wydatku w postaci odszkodowania za nie wykonanie wskazanych usług przez Spółkę.

Należy zauważyć, że sam fakt nie zaliczenia ww. wydatku do zamkniętego katalogu wydatków nie stanowiących kosztów podatkowych (zawartego w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), nie decyduje jeszcze o tym, czy wydatek ten jest kosztem uzyskania przychodów. Wydatek taki musi bowiem spełniać ogólną zasadę zawartą w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. winien zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Oznacza to, że w świetle analizowanego przepisu zapłata przedmiotowego odszkodowania, w związku z niewykonaniem umowy, mogłaby stanowić koszt podatkowy, gdyby wydatek ten spełniał ogólne przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Aby bowiem zakwalifikować przedmiotowe odszkodowanie do kosztów uzyskania przychodów należy przede wszystkim wykazać związek pomiędzy osiągniętym przychodem a ponoszonym kosztem w takiej postaci, że możliwe jest przy przyjęciu kryteriów obiektywnych, stwierdzenie, że poniesiono wydatek w związku z działaniem które przyniosło, bądź miało przynieść efekt w postaci uzyskania przychodu.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

  • celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,
  • zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
  • zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni. Koszty pośrednio związane z osiąganymi przychodami są to takie koszty, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia.

Nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania. Skoro ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z określonym celem, to musi być on widoczny. Ponoszone koszty winny ten cel realizować lub co najmniej zakładać go jako realny. Zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu, względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Obowiązkiem podatnika jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu.

W przedmiotowej sprawie, cel wskazany przez ustawodawcę jako osiągnięcie przychodów podatkowych poprzez niewykonanie wskazanych usług nie zostanie uzyskany. Spółka nie uzyska przychodu z tyt. wykonania umowy bowiem nie dojdzie do wykonania usług z niej wynikających. Nie można, w przedstawionym opisie stanu faktycznego, zatem uznać, że wydatek poniesiony na zapłacenie odszkodowania zostanie poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, ponieważ niewykonanie usług nie przyniesie (nie wygeneruje) przychodu. Aby uznać dany wydatek za koszt podatkowy winien być on poniesiony „w celu osiągnięcia przychodów”. Cel – osiągnięcie przychodów – musi być znany na moment poniesienia wydatków. I tylko w takich wypadkach, nawet jeśli nie dojdzie później do osiągnięcia przychodów, wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodów.

W sytuacji opisanej we wniosku, ponosząc wydatki na zapłatę odszkodowania Spółka nie osiągnie przychodu w związku z realizacją umowy. Spółka bowiem nie wykonała usług do których się zobowiązała. Przychód natomiast który Spółka osiągnęła związany jest ze zbyciem prawa użytkowania wieczystego nieruchomości umową z dnia 15 maja 2015 r.

Podkreślić również należy, że powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie utrwalony jest pogląd, że kary umowne będące następstwem niewykonania umów nie stanowią kosztów uzyskania przychodów ze względu na brak przesłanki działania w celu osiągnięcia przychodów (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 2006 r. sygn. akt II FSK 1388/05; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Po 1369/08).

Przedstawiony przez Spółkę opis sprawy nie wskazuje również, że Spółka poniosła opisany wydatek w celu uzyskania, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wnioskodawca nie wskazał, na czym polega związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy niewykonaniem usług określonych w umowie i zapłatą odszkodowania a uzyskaniem, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Wnioskodawca ograniczył się jedynie do wskazania, że „pomimo niewykonania wyżej wspomnianych usług, dotyczących gruntu przy ulicy O., Wnioskodawca sprzedał ten grunt i zrealizował z tego tytułu przychód podlegający opodatkowaniu”.

Powyższy argument nie wypełnia przesłanki uznania wydatku z tytułu odszkodowania za koszt uzyskania przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Należy mieć na uwadze i zaakcentować, że przychód uzyskany przez Spółkę jest związany ze zbyciem prawa użytkowania wieczystego gruntu, natomiast przedmiotowe odszkodowanie jest związane z niewykonaniem wskazanych usług.

W związku z faktem, że Spółka nie wypełniła postanowień umowy, tj. nie wykonała usług polegających na:

  • przygotowaniu projektu budowlanego i wykonawczego (dokumentacji projektowej) dotyczącej budowy na nieruchomości supermarketu oraz uzyskaniu decyzji i dokumentów niezbędnych do jego wybudowania na ww. nieruchomości;
  • usunięciu z nieruchomości wszelkiej roślinności oraz naniesień oraz uzyskaniu na to stosownych pozwoleń i decyzji administracyjnych;
  • uzyskaniu przyłączenia nieruchomości do stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz dostępu do szerokopasmowego Internet,

nie osiągnęła z tego tytułu przychodu, natomiast poniosła koszt w postaci odszkodowania.

Wobec powyższego, nie można uznać, że wydatek w formie odszkodowania z tytułu niewykonania wskazanych usług spełnia warunki uznania go za koszt uzyskania przychodów.

Podsumowując, wydatek w postaci odszkodowania z tytułu niewykonania usług określonych w umowie nie spełnia przesłanek wymienionych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w konsekwencji nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych została wydana w dniu 5 listopada 2015 r. odrębna interpretacja indywidualna nr ILPB3/4510-1-374/15-3/KS.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.