ILPB3/423-705/14-3/PR | Interpretacja indywidualna

Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia prowizyjnego za przejęcie długu Spółki.
ILPB3/423-705/14-3/PRinterpretacja indywidualna
  1. dług
  2. koszty uzyskania przychodów
  3. moment
  4. przejęcie długu
  5. wynagrodzenia
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z 22 grudnia 2014 r. (data wpływu 24 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

  • przychodu podatkowego,
  • kosztów uzyskania przychodów.
We wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest spółką kapitałową podlegająca opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.

W przyszłości może zostać przeprowadzona transakcja odpłatnego przejęcia długu zgodnie z przepisem art. 519 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 121; dalej: Kodeks cywilny). W ramach transakcji dług Wnioskodawcy wynikający z umowy pożyczki lub umów pożyczek zostanie przejęty przez powiązaną spółkę kapitałową (dalej: Podmiot trzeci).

Umowa przejęcia długu zawarta w formie pisemnej będzie przewidywała, że w zamian za zwolnienie Wnioskodawcy z długu Podmiotowi trzeciemu będzie przysługiwało wynagrodzenie składające się z następujących elementów:

  • część wynagrodzenia określona jako równowartość przejmowanych zobowiązań, w tym odsetek naliczonych do dnia zawarcia umowy przejęcia długu (dalej: Część 1);
  • część dodatkowa – wynagrodzenie prowizyjne określone jako ustalony procent wartości przejmowanych zobowiązań (dalej: Część 2).

Transakcja przejęcia długu może zostać przeprowadzona z uwagi na konieczność refinansowania zadłużenia Spółki i zmiany warunków spłaty tego zadłużenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy zawarcie umowy odpłatnego przejęcia długu w rozumieniu art. 519 Kodeksu cywilnego pomiędzy Spółką a Podmiotem trzecim będzie skutkowało w przyszłości koniecznością rozpoznania przez Spółkę przychodu podlegającego opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...
  2. Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości wartości Części 2 wynagrodzenia wynikającego z umowy przejęcia długu...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie pytania nr 2. Jednocześnie informuje się, że w zakresie pytania nr 1 została wydana w dniu 24 marca 2015 r. interpretacja indywidualna o nr ILPB3/423-705/14-2/PR.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości wartości Części 2 wynagrodzenia wynikającego z umowy przejęcia długu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągniecia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Przyjmuje się, że koszt może być uznany za koszt uzyskania przychodów, jeśli:

  • został poniesiony przez podatnika;
  • jest definitywny (rzeczywisty);
  • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą generującą z założenia przychody podatkowe dla tego podatnika;
  • poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła lub może mieć inny (nawet potencjalny) wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;
  • został właściwie udokumentowany.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie stroną transakcji przejęcia długu dokonanej na podstawie art. 519 Kodeksu cywilnego, w wyniku której zobowiązanie Wnioskodawcy z tytułu umowy pożyczki zostanie przejęte przez Podmiot trzeci w zamian za wynagrodzenie składające się z dwóch części. Część 1 ustalona zostanie w wysokości równowartości przejmowanych przez Podmiot trzeci zobowiązań wraz z odsetkami naliczonymi do dnia zawarcia umowy przejęcia długu, natomiast na Część 2 składać się będzie prowizja ustalona jako określony procent wartości przejmowanych zobowiązań.

W ocenie Wnioskodawcy, w zakresie, w jakim transakcja przejęcia długu pozostaje transakcją ekonomicznie neutralną (czyli w tej części, w której zobowiązanie Wnioskodawcy wobec jednego podmiotu zamienia się na zobowiązanie o tej samej wartości wobec innego podmiotu) –– tj. do wysokości, w jakiej wynagrodzenie na rzecz Podmiotu trzeciego odpowiada wartości przejmowanych przez Podmiot trzeci zobowiązań (Część 1) – powinna ona pozostać również transakcją neutralną podatkowo. W szczególności, nawiązując do argumentacji Wnioskodawcy przedstawionej w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1, przejęcie długu przez podmiot trzeci za odpłatnością równa temu długowi nie prowadzi do rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu przez dłużnika. W konsekwencji, uszczuplenie majątkowe w postaci wynagrodzenia należnego przejemcy długu w wysokości, która odpowiada wartości przejmowanych zobowiązań również nie powinno prowadzić do rozpoznania jakichkolwiek skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy jednak podkreślić, że poniesienie przez Wnioskodawcę kosztu w postaci wynagrodzenia prowizyjnego należnego Podmiotowi trzeciemu powinno prowadzić do odmiennych konsekwencji podatkowych niż w przypadku Części 1. Mając bowiem na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności zdarzenia przyszłego, wskazać należy, iż w wyniku transakcji przejęcia długu bez wątpienia dojdzie do zwiększenia pasywów Wnioskodawcy – Spółka będzie obowiązana do uregulowania wynagrodzenia na rzecz Podmiotu trzeciego, które w części prowizyjnej (Część 2) przekraczać będzie wartość zobowiązania, z którego zwolniony zostanie Wnioskodawca. W konsekwencji, w chwili poniesienia kosztu wynagrodzenia prowizyjnego na rzecz Podmiotu trzeciego nastąpi uszczuplenie majątku Wnioskodawcy.

Jednocześnie w ocenie Wnioskodawcy uregulowanie Części 2 wynagrodzenia wiązać się będzie z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Tak jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego – transakcja przejęcia długu może zostać przeprowadzona z uwagi na m.in. konieczność refinansowania zadłużenia Spółki i zmian warunków spłaty tego zadłużenia. Należy bowiem podkreślić, że uzasadnieniem gospodarczym tego rodzaju transakcji z perspektywy dłużnika jest zazwyczaj poprawienie jego płynności finansowej czy uzgodnienie korzystniejszych warunków uregulowania zadłużenia a w konsekwencji wzmocnienie jego pozycji na rynku. Zatem, o ile w przypadku wynagrodzenia prowizyjnego (Części 2) brak będzie bezpośredniego związku między ponoszonym wydatkiem a przychodem podlegającym opodatkowaniu, to nie powinno jednak ulegać wątpliwości, że koszt ten zostanie poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania/zabezpieczenia ich źródła. Zatem, wynagrodzenie prowizyjne powinno zostać uznane za koszt uzyskania przychodów inny niż koszt bezpośrednio związany z przychodami na podstawie przepisu art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na fakt, że w zarówno w doktrynie prawa podatkowego, jak i w praktyce organów podatkowych przyjmuje się stanowisko, zgodnie z którym wydatki poniesione w związku z refinansowaniem zadłużenia związane są z działalnością gospodarczą podatnika i stanowić mogą koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stanowisko takie wyrażone zostało np. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 21 lipca 2014 r. sygn. ITPB3/423-205a/14/PS, w której organ stwierdził, iż: „Nie ulega wątpliwości, że wydatki z tytułu prowizji, usług doradczych, prawnych czy notarialnych związanych z pozyskaniem nowego finansowania zrealizowanej inwestycji przejawiają związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością. Stąd też wydatki powyższe, zdaniem organu, spełniają dyspozycję art. 15 ust. 1 ustawy co przy spełnieniu wszystkich wyżej wymienionych warunków ustawowych, pozwala je zakwalifikować do kosztów podatkowych”.

Ponadto, jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 131/13 w oparciu o dotychczasowy dorobek orzecznictwa nawet takie rodzaje działań, które doraźnie powodują jedynie wydatki lub wręcz straty mogą być elementem strategii gospodarczej i nie muszą stać w sprzeczności z działaniami w celu osiągnięcia przychodów, gdy w dalszej perspektywie mają służyć zwiększaniu zysków podmiotu gospodarczego. Cel fiskalny realizuje się wówczas w podatku należnym od zysku wypracowanego na skutek takich właśnie racjonalnych działań podatnika”.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że uregulowanie zobowiązania do zapłaty wynagrodzenia z tytułu transakcji przejęcia długu na rzecz Podmiotu trzeciego w Części 2, tj. w części przekraczającej wartość długu, z którego zostanie zwolniony Wnioskodawca wobec dotychczasowego wierzyciela, służy efektywniejszemu prowadzeniu działalności gospodarczej przez Spółkę. W konsekwencji, możliwe jest wykazanie pośredniego związku pomiędzy uregulowaniem wynagrodzenia za przejęcie długu w Części 2, a przychodami generowanymi przez Spółkę w przyszłości.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości wartości Części 2 wynagrodzenia wynikającego z umowy przejęcia długu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej, tut. organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Ustosunkowując się natomiast do powołanego przez Wnioskodawcę orzeczenia sądu administracyjnego należy stwierdzić, że jest ono rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niej się odnoszącej, w związku z tym nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.